Σαν σήμερα το 1959: Σούλη εναντίον Ρένας και Ρένα εναντίον Σούλης

Στις 25 Ιουλίου 1959 η εφημερίδα Αθηναϊκή, στη στήλη του Γ. Μαλλούχου "Όσα παραλείπονται από το θεατρικό ρεπορτάζ", δημοσίευσε φωτογραφίες της Ρένας Βλαχοπούλου και της Σούλης Σαμπάχ με την εξής λεζάντα: 

Να μην ιδή στα μάτια της η μια την άλλη! Η Σούλη Σαμπάχ (κάτω) θεωρεί την Ρένα Βλαχοπούλου (επάνω) ως υπαίτιον της μη προσλήψεώς της στο θέατρο "Μετροπόλιταν", όπου η Βλαχοπούλου θριαμβεύει διπλά: σαν τραγουδίστρια και σαν ηθοποιός. Η Σαμπάχ είχε πη "Πάρτε με και δέχομαι να μην τραγουδήσω"! Αλλά οι κακές γλώσσες λένε ότι η Βλαχοπούλου δεν ηθέλησε με κανένα τρόπο να παίζουν "νούμερα" δυο τραγουδίστριες και μάλιστα την στιγμή που διαπρέπουν κι οι δυο σε μπουφόνικους ρόλους.

Αθηναϊκή, 25-7-1959

Όλα αυτά Σάββατο μεσημέρι. Το μεσημέρι της Δευτέρας 27 Ιουλίου η θεατρική στήλη των Νέων δημοσίευσε την αντίδραση της Ρένας Βλαχοπούλου στο παραπάνω σχόλιο.

Αγαπητά "Νέα",

Ζητώ την φιλοξενία των στηλών σας για να διαμαρτυρηθώ εντονώτατα και να διαψεύσω με αγανάκτησι μία ανακριβέστατη είδησι που κατεχωρήθη στο φύλλο του Σαββάτου, 25 τρέχ., απογευματινής εφημερίδος.

Ουδέποτε επέδειξα αντισυναδελφική στάσι, και πολύ περισσότερο έναντι της αναφερομένης στο περί ου ο λόγος δημοσίευμα καλλιτέχνιδος του τραγουδιού, την οποίαν, δήθεν, απέκλεισα από το συγκρότημα του "Μετροπόλιταν".

Περιορίζομαι σ' αυτά τα λίγα, γιατί συμβαίνει να μην έχω ανάγκη διαφημίσεως.

ΡΕΝΑ ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΥ

Η Σούλη Σαμπάχ αποφάσισε να απαντήσει στη Ρένα στέλνοντας επιστολή τόσο στα Νέα όσο και στο Έθνος:

Αγαπητά "Νέα",

Λυπάμαι πολύ γιατί η κ. Ρένα Βλαχοπούλου φαντάστηκε ότι η λεζάντα που δημοσιεύτηκε κάτω από τις φωτογραφίες μας σε απογευματινή εφημερίδα του Σαββάτου την θίγει και την κακοχαρακτηρίζει, και φρόντισε να δικαιολογηθή με επιστολή της που δημοσιεύτηκε στα χθεσινά θεατρικά "Νέα". Προσωπικά πιστεύω ότι μια καλλιτέχνις της κλάσεως της κ. Βλαχοπούλου έχει κάθε δικαίωμα να διαλέγη τους συνεργάτες της και να επιβάλλη τις απόψεις της.

Ευχαριστώ

ΣΟΥΛΗ ΣΑΜΠΑΧ

Πράγματι, στο τέλος του Γενάρη του '59 είχε δημοσιευτεί η είδηση ότι η Σούλη Σαμπάχ θα ανήκει στον θίασο Άννας και Μαρίας Καλουτά-Κώστα Χατζηχρήστου-Ρένας Βλαχοπούλου που θα παρουσίαζε επιθεώρηση στο θέατρο Ριάλτο (εκεί που ο Χατζηχρήστος είχε παρουσιάσει το προηγούμενο καλοκαίρι τη μεγάλη επιτυχία Γρανίτα και χωνάκι, λαός και κολωνάκι). Ωστόσο, έγιναν διάφορες αλλαγές: ο θίασος "μετακόμισε" από το Ριάλτο στο Μετροπόλιταν, οι αδελφές Καλουτά δήλωσαν ότι δεν θα μπορέσουν να συμμετάσχουν στην επιθεώρηση γιατί θα επέστρεφαν αργά στην Αθήνα από την τουρνέ στην οποία βρίσκονταν και το όνομα της Σούλης Σαμπάχ δεν αναφέρθηκε ξανά...

Η "ιδιότυπος αυτή διένεξις" πάντως δεν είχε συνέχεια στον Τύπο. Μόνο το εβδομαδιαίο Εμπρός, στη στήλη "Τα απόρρητα των παρασκηνίων" (1-8-1959) επισήμανε πως με την επιστολογραφία τους οι δύο καλλιτέχνιδες "ανέμισαν" το συγκεκριμένο παρασκήνιο και "όσο για την διαφήμισι, ό,τι κι αν λένε, κι εκείνοι που έχουν ανάγκη κι εκείνοι που... δεν έχουν, έγινε και με το παραπάνω"... Η Σούλη Σαμπάχ πάντως δεν έμεινε εκτός θεάτρου εκείνο το καλοκαίρι, αφού λίγο μετά την ανταλλαγή των επιστολών έκλεισε συμφωνία με τον θίασο των Τάκη Μηλιάδη-Νίκου Ρίζου-Γιάννη Γκιωνάκη και εμφανίστηκε στις επιθεωρήσεις του θεάτρου Περοκέ Ομόνοια Πλατς Πλουτς και Μαντουμπάλα.

Η Σούλη Σαμπάχ με τους θιασάρχες
του Περοκέ Γιάννη Γκιωνάκη,
Τάκη Μηλιάδη και Νίκο Ρίζο

Τι ακριβώς συνέβη δεν γνωρίζω. Λίγα χρόνια μετά πάντως η Ρένα Βλαχοπούλου συνεργάστηκε αρμονικότατα τόσο με τη Σούλη Σαμπάχ (αρχίζοντας από το θέατρο Ακροπόλ τη σεζόν 1963-64) όσο και με τον Δημήτρη Νικολαΐδη, σύζυγο της Σαμπάχ, τόσο στον κινηματογράφο όσο και στο θέατρο. Συναντήθηκαν φυσικά και εκτός σκηνής, σε θεατρικές παρέες, ενώ η Ρένα ήταν από τους πρώτους που έσπευσε στο νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν για ένα διάστημα ο Δημήτρης Νικολαΐδης για να τον ρωτήσει αν χρειάζεται κάτι (το εκμυστηρεύτηκε ο ίδιος ο Νικολαΐδης στον Γιάννη Μιχαλόπουλο, ο οποίος έκανε την αποκάλυψη σε τηλεοπτική εκπομπή, μιλώντας για τις αγαθοεργίες της Ρένας Βλαχοπούλου, και συμπλήρωσε ότι μια τέτοια εκμυστήρευση από το στόμα του ίδιου του Νικολαΐδη είχε ιδιαίτερη σημασία, γιατί ο ηθοποιός "δεν χάριζε κάστανα σε κανέναν").

Κεφάτη συντροφιά στο καλλιτεχνικό στέκι Κατίνα.
Η Σούλη Σαμπάχ, σε πλήρη ευθυμία, έχει πέσει
από την καρέκλα. Από πάνω της ο Αλέκος Τζανετάκος,
ο Κώστας Βουτσάς, η Μαίρη Μοντ, η Ρένα Βλαχοπούλου,
η Κατίνα Παχού, ο Γιώργος Κατσαρός και ο Οδυσσέας Παχός

Η τελευταία συνεργασία Ρένας Βλαχοπούλου και Σούλης Σαμπάχ καταγράφτηκε το 1987 στη βιντεοταινία Η βασίλισσα της ρέγκας, στην οποία η Σαμπάχ, ως γκεστ σταρ, εμφανιζόταν στον ρόλο μιας τσιγγάνας καφετζούς, στην οποία καταφεύγει η Ρένα για να μάθει τι σχέδια είχε ο συνεργάτης που απέλυσε, παρόλο που ήταν ερωτευμένη μαζί του... Δεκατρία χρόνια μετά, η Σούλη Σαμπάχ βρήκε μια ευκαιρία να εκφράσει τη συμπάθειά της για τη Ρένα μέσα από τη σειρά Παππούδες εν δράσει της ΕΡΤ. Σε κάποια σκηνή οι τρόφιμοι του οίκου ευγηρίας πηγαίνουν εκδρομή με λεωφορείο, από τα ηχεία του οποίου ακούγεται η φωνή της Ρένας στο τραγούδι "Σαν ξημερώνει Κυριακή" και η Σαμπάχ λέει στις φίλες και τους φίλους της: "Το Ρενάκι; Πολύ φίλη μου!"...

Ρένα Βλαχοπούλου και Σούλη Σαμπάχ
στη βιντεοταινία του Κώστα Καραγιάννη Η βασίλισσα της ρέγκας 

Μια άλλη χαριτωμένη σύμπτωση που δένει τις δυο καλλιτέχνιδες ερήμην τους είναι το γεγονός ότι και οι δύο περιόδευσαν με δικό τους θίασο ανά την Ελλάδα τη χειμερινή σεζόν 1980-81. Ο θίασος της Σούλης Σαμπάχ παρουσίαζε την κωμωδία Μια μαμά... μανούλι της Αναστασίας Νικολαΐδη (υποπτεύομαι ότι επρόκειτο για την ίδια τη Σούλη Σαμπάχ που υπέγραφε με το βαφτιστικό της και το επώνυμο του συζύγου της, που σκηνοθέτησε το έργο), ενώ ο θίασος της Ρένας Βλαχοπούλου παρουσίαζε την κωμωδία Η μάνα μου η γόησσα των Λάκη Μιχαηλίδη και Πολύβιου Βασιλειάδη που μεταφέρθηκε, στη συνέχεια, στο σινεμά με τον τίτλο Η μανούλα, το μανούλι και ο παίδαρος...

Το blog στέλνει τις πιο θερμές ευχές του στη γλυκύτατη Σούλη Σαμπάχ! Ο Rena Fan θυμάται πάντα την ωραία της εμφάνιση στην επιθεώρηση Εδώ ο κόσμος καίγεται... στο κινηματοθέατρο Κρόνιο των Σερρών την άνοιξη του 1989 και την ευγένεια με την οποία υποδεχόταν τους θαυμαστές και τις θαυμάστριες στο καμαρίνι της μετά την παράσταση. Να είναι πάντα καλά!

Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.

Σαν σήμερα το 1962: Η Αλίκη Βουγιουκλάκη στην Οδό Ονείρων

Στις 16 Ιουλίου 1962 οι απογευματινές αθηναϊκές εφημερίδες ασχολήθηκαν με τις τέσσερις έκτακτες εμφανίσεις που πραγματοποίησε η Αλίκη Βουγιουκλάκη στην παράσταση του Μάνου Χατζιδάκι Οδός Ονείρων το Σαββατοκύριακο 14 και 15 Ιουλίου. Η εμφάνιση της Βουγιουκλάκη αναγγέλθηκε στον Τύπο την Τετάρτη 11 Ιουλίου, ταυτόχρονα με την ανακοίνωση ότι ο Δημήτρης Χορν έπρεπε να απέχει από την παράσταση όλη την εβδομάδα επειδή οι φωνητικές του χορδές είχαν κουραστεί και οι γιατροί τού επέβαλαν αφωνία. Οπότε, ο Μάνος Χατζιδάκις αποφάσισε να καλύψει κάπως το κενό του Χορν φέρνοντας στην παράσταση την Αλίκη, η οποία ήταν εκείνο το διάστημα στενή του συνεργάτιδα: μόλις δύο μέρες νωρίτερα άλλωστε, στις 9 Ιουλίου, είχε ανακοινωθεί ότι Χατζιδάκις-Βουγιουκλάκη θα συνεργάζονταν τη χειμερινή περίοδο 1962-63 στο Κοτοπούλη-Ρεξ ανεβάζοντας το "πρώτο ελληνικό μιούζικαλ" (επρόκειτο για διασκευή του έργου του Μπ. Σω Καίσαρ και Κλεοπάτρα με τη συνεργασία επίσης του Αλέξη Σολομού και του Νίκου Γκάτσου).

Ο Μίνως Αργυράκης, σκηνογράφος της Οδού Ονείρων,
φιλοτέχνησε μια ειδική διαφήμιση για τις έκτακτες εμφανίσεις
της Αλίκης Βουγιουκλάκη στην παράσταση.

Οι τέσσερις εμφανίσεις της Αλίκης Βουγιουκλάκη στην Οδό Ονείρων ήταν μια μικρή παρένθεση ανάμεσα στα γυρίσματα δύο ταινιών της. Συγκεκριμένα, στις 12 Ιουλίου ολοκληρώθηκε το γύρισμα της ταινίας Αλίκη του Ρ. Ματέ (που ήταν η πρώτη και μοναδική απόπειρά της να κάνει διεθνή καριέρα), ενώ στις 16 Ιουλίου άρχισε το γύρισμα της ταινίας Το ταξίδι του Ντίνου Δημόπουλου. Την Παρασκευή 13 Ιουλίου λοιπόν, το πρωί, το απόγευμα και τη νύχτα, μετά τη βραδινή παράσταση της Οδού Ονείρων, η Αλίκη Βουγιουκλάκη βρέθηκε στη σκηνή του Μετροπόλιταν για να κάνει πρόβα μαζί με τη Ρένα Βλαχοπούλου: το δικό της νούμερο "Το όνειρο της οθόνης", στην πρώτη πράξη, επιλέχτηκε για να φιλοξενήσει την Εθνική Σταρ. Η Αλίκη θα εμφανιζόταν επίσης σε δύο σκηνές της δεύτερης πράξης. Όπως έγραψαν οι εφημερίδες, όλες οι εμφανίσεις της θα ήταν οργανικά δεμένες με την παράσταση, ενώ η νεαρή πρωταγωνίστρια θα φορούσε "ένα ειδικώς κατασκευασθέν βραδυνό μαύρο φόρεμα--μοντέλο του διασήμου Ελληνογάλλου ράπτου Ζαν Ντεσσέ". 

Όπως ήταν αναμενόμενο, οι εμφανίσεις της Αλίκης Βουγιουκλάκη κέντρισαν το ενδιαφέρον των θαυμαστριών και θαυμαστών της. Άλλωστε η ηθοποιός απείχε από το αθηναϊκό σανίδι όλη τη σεζόν 1961-62, αφού περιόδευε στην επαρχία με τον πρώτο προσωπικό της θίασο, ενώ ο μύθος της ενισχυόταν για το αθηναϊκό κοινό μέσα από τις κινηματογραφικές της επιτυχίες. Οπότε η ζήτηση για τις τέσσερις παραστάσεις της Οδού Ονείρων ήταν πολύ μεγάλη και δημιουργήθηκαν επεισόδια από θεατές που δεν κατάφεραν να εξασφαλίσουν μία θέση. Το εκτενέστερο ρεπορτάζ σχετικά με τις τέσσερις παραστάσεις δημοσιεύτηκε στην Απογευματινή.

ΚΑΤΑ ΤΑΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΕΙΣ ΤΟ "ΜΕΤΡΟΠΟΛΙΤΑΝ"

ΟΠΟΥ ΕΝΕΦΑΝΙΣΘΗ Η ΑΛΙΚΗ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ

300 ΘΕΑΤΑΙ ΑΝΕΜΕΝΟΝ ΝΑ ΕΙΣΕΛΘΟΥΝ

ΕΙΣ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟΝ ΚΑΙΤΟΙ ΗΤΟ ΚΑΤΑΜΕΣΤΟΝ

ΕΧΡΕΙΑΣΘΗ Η ΠΑΡΕΜΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΛΥΣΙΝ ΤΟΥ ΠΛΗΘΟΥΣ

Η πρωταγωνίστρια του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου δις Αλίκη Βουγιουκλάκη ενεφανίσθη εκτάκτως το Σάββατον και την Κυριακήν εις τα δύο παραστάσεις του θεάτρου "Μετροπόλιταν", όπου παίζεται η "Οδός Ονείρων" του Μάνου Χατζιδάκι. Αι εμφανίσεις της Αλίκης εσημείωσαν θριαμβευτικήν επιτυχίαν και το "Μετροπόλιταν" ήλθεν επικεφαλής όλων των θεάτρων εις τα εισπράξεις, το μεν Σάββατον με 54.000 δρχ., την δε Κυριακήν με 65.000 δρχ,

Ευθύς ως ηγγέλθη η είδησις ότι η εκλεκτή πρωταγωνίστρια επρόκειτο να εμφανισθή εις το "Μετροπόλιταν", πλήθη κόσμου έσπευσαν να εξασφαλίσουν εισιτήρια διά τας παραστάσεις του Σαββάτου και της Κυριακής, με αποτέλεσμα να συμπληρωθούν ταχέως όλες οι θέσεις.

Το Σάββατον το βράδυ εσημειώθησαν επεισόδια έμπροσθεν του θεάτρου, όπου συνεκεντρώθησαν περίπου 300 άτομα, τα οποία εζήτουν επιμόνως εισιτήρια και ήθελαν να εισέλθουν εις το κατάμεστον θέατρον. Ηκολούθησαν διάφορα μικροεπεισόδια και διαπληκτισμοί μεταξύ των και τελικώς ηναγκάσθη να επέμβη η αστυνομία διά να τους διαλύση.

Η δις Βουγιουκλάκη ηρμήνευσε διά πρώτην φοράν δύο τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι από την ταινία της "Αλίκη": το "Τραγούδι της σειρήνας" και τα "Θαλασσοπούλια". Ενεφανίσθη επίσης εις τον πρόλογον και τον επίλογον του έργου, σε κείμενα που έγραψεν ειδικώς δι' αυτήν ο Αλέξης Σολομός.

Το κοινόν επεφύλαξε θερμοτάτην υποδοχήν εις την εκλεκτήν Ελληνίδα πρωταγωνίστριαν και η ίδια εφαίνετο αρκετά συγκινημένη από τις ενθουσιώδεις εκδηλώσεις. Την ημέραν της πρεμιέρας της εστάλησαν εις την Αλίκην Βουγιουκλάκη πολλαί ανθοδέσμαι και πολλοί θαυμασταί της επερίμεναν μετά την παράστασιν, διά να της ζητήσουν αυτόγραφα.

Την χθεσινήν βραδυνήν παράστασιν της "Οδού των Ονείρων" με την Αλίκη Βουγιουκλάκη παρηκολούθησαν πολλοί επίσημοι, μεταξύ των οποίων ο πρόεδρος της Βουλής κ. Ροδόπουλος και ο πρώην Πρωθυπουργός κ. Τσαλδάρης, καθώς και πολλοί άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών. Ο σκηνοθέτης της ταινίας "Αλίκη" κ. Ρούντυ Ματέ και ο σεναριογράφος κ. Τζωρτζ Σαιν Τζωρτζ παρηκολούθησαν επίσης την παράστασιν.

Η δις Βουγιουκλάκη, ερωτηθείσα σχετικώς με τας εμφανίσεις της εις το "Μετροπόλιταν", είπε:

--Είμαι πολύ ευχαριστημένη που έλαβα μέρος στην "Οδό των Ονείρων" που μου είχε αρέσει εξαιρετικά όταν την παρηκολούθησα ως θεατής. Είμαι επίσης ευχαριστημένη που μου δόθηκε η ευκαιρία να τραγουδήσω για πρώτη φορά τα τραγούδια της ταινίας μου "Αλίκη" υπό την διεύθυνσιν του Μάνου Χατζιδάκι.

Από αύριον εις το "Μετροπόλιταν" πρόκειται να επαναλάβη τας εμφανίσεις του ο Δημήτρης Χορν.

Απογευματινή, 16-7-1962

Θαυμάστριες και θαυμαστές της Αλίκης Βουγιουκλάκη,
έξω από το θέατρο Μετροπόλιταν,
ελπίζουν να μπορέσουν να δουν την παράσταση...

Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης αξίζει να αναφέρουμε τις εισπράξεις του Μετροπόλιταν το προηγούμενο Σαββατοκύριακο. Το Σάββατο 7 Ιουλίου είχε είσπραξη 39.564 δρχ. (1.266 θεατές) και κατέλαβε τη δεύτερη θέση στον πίνακα των εισπράξεων μετά την παραδοσιακή επιθεώρηση Να τι δεν είχες Αθήνα (με Ντορ-Ευθυμίου-Βρανά-Γκιωνάκη) που είχε είσπραξη 51.325 δρχ. (2.172 θεατές), ενώ η Όμορφη Πόλη του Μίκη Θεοδωράκη ήρθε τρίτη με είσπραξη 30.850 δρχ. (1.200 θεατές). Την Κυριακή 8 Ιουλίου το Μετροπόλιταν "έπεσε" στην τέταρτη θέση με 30.345 δρχ. (858 θεατές), ενώ τις πρώτες τρεις θέσεις κατέλαβαν το Να τι δεν είχες Αθήνα με 69.162 δρχ. (2.805 θεατές), το Απόψε διασκεδάζουμε (θίασος Βέμπο-Σταυρίδη-Λειβαδίτη) με 29.780 δρχ. (1.411 θεατές) και η Όμορφη πόλη με 31.802 δρχ. (1.087 θεατές). Με την εμφάνιση της Βουγιουκλάκη το Μετροπόλιταν ανέβηκε ξανά στη δεύτερη θέση  και το Σάββατο με 54.374 δρχ. (1.922 θεατές) και την Κυριακή με 64.930 δρχ. (1.884 θεατές--δεν ξέρω γιατί με λιγότερους θεατές η είσπραξη είναι μεγαλύτερη, πιθανώς η απογευματινή του Σαββάτου να είχε τιμές λαϊκής παράστασης).

Ο Γιώργος Χέλμης συγχαίρει
την Αλίκη Βουγιουκλάκη
για την εμφάνισή της στην Οδό Ονείρων.
"Δεν μπορώ να πιστέψω τόση ευτυχία"
δήλωνε μια εβδομάδα νωρίτερα στον Τύπο
όταν αναγγέλθηκε η εμφάνιση 
Βουγιουκλάκη-Χατζιδάκι
στο θέατρο Κοτοπούλη-Ρεξ

Εκτός από τους συντελεστές της ταινίας Αλίκη τη βραδυνή παράσταση της Κυριακής παρακολούθησαν η Μελίνα Μερκούρη και ο επιχειρηματίας του Ρεξ Γιώργος Χέλμης (σύζυγος της Μαρίκας Κοτοπούλη) που δήλωνε πανευτυχής για την επερχόμενη χειμερινή συνεργασία του με την Αλίκη Βουγιουκλάκη. Και οι δύο βρέθηκαν στο καμαρίνι της για να τη συγχαρούν. Οι εφημερίδες έγραψαν επίσης πως ο Δημήτρης Χορν έστειλε ανθοδέσμη στη Βουγιουκλάκη με τις ευχές του για καλή επιτυχία.

Από την Τρίτη 17 Ιουλίου ο Χορν επέστρεψε στην Οδό Ονείρων, όπως του συνέστησαν οι γιατροί του. Το βράδυ της 16ης Ιουλίου βρέθηκε στη σκηνή του Μετροπόλιταν για να προβάρει και πάλι τις σκηνές του--ενώ δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι θα παραμείνει στην παράσταση μέχρι τις 20 Αυγούστου, καθώς ήθελε να αφοσιωθεί στη συνέχεια στην προετοιμασία της χειμερινής του εξόρμησης στο θέατρο Κεντρικόν.

Ο επιχειρηματίας του Μετροπόλιταν Τάκης Μακρίδης, θέλοντας να ευχαριστήσει την Αλίκη Βουγιουκλάκη για την έκτακτη συμμετοχή της στην παράσταση, της πρόσφερε, σε "ειδική φιλική συγκέντρωση" στο σπίτι του Χατζιδάκι, "βαρύτιμη ταυτότητα από 'μασίφ' χρυσάφι" που έγραφε από τη μία πλευρά "Οδός Ονείρων--Μάνου Χατζιδάκι" και από την άλλη "Θέατρο Μετροπόλιταν--καλοκαίρι 1962". 

Έθνος. 14-7-1962

Μεγάλη η τύχη πάντως των 3.806 θεατών που παρακολούθησαν δύο μεγάλους μύθους του ελληνικού θεάματος στη μοναδική κοινή τους εμφάνιση... 

Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.

Σαν σήμερα το 1962: Οδός Ονείρων

Στις 14 Ιουνίου 1962 δόθηκε στο θέατρο Μετροπόλιταν η πρεμιέρα της παράστασης του Μάνου Χατζιδάκι Οδός Ονείρων. Έχουμε γράψει και ξαναγράψει για την παράσταση, για τον βασικό ρόλο της Ρένας Βλαχοπούλου στη δημιουργία της, για τα νούμερα στα οποία εμφανιζόταν και για τις κριτικές που είχε πάρει η ίδια αλλά και το έργο. 

Ο θίασος του Μετροπόλιταν, με επικεφαλής τον Δημήτρη Χορν, τη Ρένα Βλαχοπούλου,
τη Μάρω Κοντού, τη Χρυσούλα Ζώκα και τη Ζωή Φυτούση,
χειροκροτεί τον Μάνο Χατζιδάκι στην πρεμιέρα της Οδού Ονείρων
στις 14 Ιουνίου 1962.
Πίσω από τη Μ. Κοντού ο Γιώργος Μαρίνος.

Πηγή φωτογραφίας: το βιβλίο του Δημήτρη Μπαγιέρη Δημήτρης Χορν (εκδ. Οδός Πανός, 1997) 

Η Οδός Ονείρων μπορεί να μην έφερε την πολυπόθητη ανανέωση στο ελαφρό μουσικό θέατρο, τάραξε όμως τα νερά του από την άνοιξη του '62 μέχρι και το φθινόπωρο της ίδιας χρονιάς, όταν οι παραστάσεις της είχαν λήξει, αλλά ο Χατζιδάκις, με την ευκαιρία της πρεμιέρας του έργου Καίσαρ και Κλεοπάτρα, στο οποίο συνεργαζόταν με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, συνέχιζε να κάνει δηλώσεις παίρνοντας αφορμή από την αντιμετώπιση που είχε η θερινή του μουσικοθεατρική κατάθεση από κριτικούς αλλά και παράγοντες του θεατρικού χώρου. Ένα από τα κείμενα που γράφτηκαν με αφορμή τις φθινοπωρινές δηλώσεις του Χατζιδάκι και κατακεραύνωνε την Οδό Ονείρων είναι το παρακάτω σημείωμα του Δημήτρη Ψαθά, που δημοσιεύτηκε στις 4 Οκτωβρίου του 1962 στην πρώτη σελίδα των Νέων (η σελίδα παραδόξως δεν υπάρχει στο ψηφιακό αρχείο του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη, παρόλο που υπάρχει η δεύτερη σελίδα...) και το αναδημοσιεύω ολόκληρο, για να πάρουμε, όπως πάντα, μια γεύση από τα θεατρικά και δημοσιογραφικά ήθη της εποχής εκείνης... 

Εύθυμα και Σοβαρά

ΝΑΡΚΙΣΣΙΣΜΟΙ

του ΔΗΜ. ΨΑΘΑ

Έχουμε αναμφισβήτητα δυο λαμπρούς μουσικοσυνθέτες στον τόπο μας--αντιμαχόμενους, φυσικά, σαν γνήσια τέκνα της Ελλάδας--τον Μάνο Χατζηδάκι και τον Μίκη Θεοδωράκη. Συμπαθώ και θαυμάζω απεριόριστα αμφότερους--πηγές αστείρευτες θαυμαστής μουσικής κι οι δυο τους--αλλά δεν μπορώ να μη σημειώσω, εξ ίσου ειλικρινώς, και τα αντίστοιχα ελαττώματά τους. Ο Μίκης Θεοδωράκης έχει αδυναμία στις πολιτικές δηλώσεις κι ο Μάνος Χατζιδάκις αδυναμία στις επαγγελματικές ανταγωνιστικές ανακοινώσεις. Και η μεν αδυναμία του Θεοδωράκη είναι κοινή αδυναμία όλων των Ελλήνων, του Χατζηδάκι, όμως, είναι αδυναμία μόνο των Ναρκίσσων.

Λυπούμαι ειλικρινά γιατί ένας άνθρωπος τόσο προικισμένος πότε βρίζει ή διαγράφει, συλλήβδην και αθρόως όλους τους συναδέλφους του, πότε αποκαλεί τους ηθοποιούς "ρεμάλια", πότε μιλά με γλώσσα ανάρμοστη για δημοσιογράφους (που για την εντιμότητα και την ειλικρίνειά τους αποτελούν στολίδια του επαγγέλματός μας, όπως στην περίπτωση Παύλου Παλαιολόγου), ενώ, προκειμένου για τον εαυτό του, δράττεται κάθε ευκαιρίας για να αυτοεγκωμιασθή.

"Ουδέποτε έκανα ελαφρό θέατρο, ούτε επιθεώρηση, δήλωσε πάλι χθες σε ειδική πρες-κόνφερανς. Μπορεί η 'Οδός Ονείρων' να είχε επιθεωρησιακά στοιχεία, αλλά δεν ήταν επιθεώρηση... Δεν θέλω να βάζουν την δική μου την δουλειά στον ίδιο τορβά με την δουλειά οποιουδήποτε άλλου... Ποτέ δεν βγαίνω να πω μεγάλα λόγια (!). Δεν μ' αρέσουν τα λόγια..."

Δεν του αρέσουν τα λόγια του συμπαθέστατου μουσικοσυνθέτη, αλλά αυτό δεν τον εμποδίζει καθόλου να τα λέη και μάλιστα χοντρά-χοντρά. Κατά σύμπτωση δε, τα λέει στην αρχή πάντα μιας επαγγελματικής εξόρμησής του, όπως στις αρχές του καλοκαιριού με την περίφημη "Οδό Ονείρων" και τώρα με την νέα του εξόρμηση στο θέατρο "Ρεξ". Σαματάς να ένεται... Διότι ο σαματάς στις εφημερίδες ωφελεί, όπως ωφέλησε τρομακτικά την ανεκδιήγητη εκείνη "καλλιτεχνική εξόρμησή" του στο θέατρο "Μετροπόλιταν".

Μια αξιοθρήνητη ιστορία, λοιπόν, ήταν εκείνη της "Οδού Ονείρων", που όταν πήγα και την είδα--στο τέλος του καλοκαιριού--κατάλαβα αφ' ενός πόσα χρωστά ο κ. Χατζηδάκις στις εφημερίδες, που σπάταλα διέθεσαν τις στήλες τους για την διαφήμισή της--δωρεάν--και πόσο άδικο έχω εγώ, όταν παρασύρομαι από πνεύμα αντικειμενικότητας σε έστω κι ελάχιστες γραμμές ευνοϊκές.

Ελπίζω τούτη την φορά--του το εύχομαι ολόψυχα, όπως και στην συμπαθέστατη Αλίκη Βουγιουκλάκη--η νέα καλλιτεχνική εξόρμηση να είναι εντελώς διαφορετική από την "Οδό Ονείρων". Γιατί εκεί επρόκειτο για ένα κατασκεύασμα απερίγραπτο,, ανούσιο, δίχως ίχνος δροσιάς και πνεύματος, όπου όλοι μαζί οι θεατές υποχρεωνόντουσαν να γυρνάνε τα κεφάλια πότε δεξιά και πότε αριστερά--και πότε να ξελαιμιάζονται σε πλήρη στροφή προς τα πίσω--για ν' ακούσουν τι; Κουβέντες τετριμμένες, αφόρητα κοινοτοπικές, χωρίς κανένα νόημα.

Το γέλιο χαριζόταν στο κοινό σε μια σκηνή, όπου μια από τις πρωταγωνίστριες εμφανιζότανε ημίγυμνη στα μπάνια, με τον φίλο της, που κάθε τόσο εφωρμούσε γρυλλίζοντας επάνω της για να κατασιγάση τις ορμές τους, την κυλούσε χάμω και... ήταν έτοιμος, αλλά διακοπτόταν από τους περαστικούς! Ή κάθε τόσο, ενώ εκείνος ήταν πάλι καθ' όλα έτοιμος κι εκείνη ανάσκελα, θυμόταν τις καραμέλλες της εκείνη και σηκωνόταν για να τις πάρη από το τσαντάκι.

Ομολογώ ότι σπάνια μ' έπιασε σε επιθεώρηση τόση αμηχανία και τόση αηδία, όση ένοιωσα βλέποντας το δήθεν "γελαστικό" εκείνο σκετς. Άλλη τόση αηδία μ' έπιασε με τους μπανιστηρτζήδες, που μπαίνανε με τρυπάνια μέσα στις μπανιέρες (για να... γελάση ο κόσμος) και τόση πλήξη με μια άλλη μακροσκελέστατη σκηνή, όπου βρισκόντουσαν επί σκηνής τριάντα πρόσωπα, μ' έναν κινηματογραφιστή και μια δήθεν πρωταγωνίστρια οθόνης, η οποία υποχρεωνόταν--μαζί με τα τριάντα άλλα πρόσωπα--να λέη και να κάνη επί μισή ώρα ή και περισσότερο αφάνταστες σαχλαμάρες. [Σημείωση του Rena Fan: Φυσικά ο Ψαθάς αναφέρεται στο νούμερο "Το όνειρο της οθόνης" στο οποίο έπαιζε η μετέπειτα πρωταγωνίστρια των έργων του Ρένα Βλαχοπούλου...]

Η πρωταγωνίστρια Ρένα Βόλβο (Βλαχοπούλου), ο σκηνοθέτης Τζων Φάπας (Γιώργος Κωνσταντίνου)
και το συνεργείο της ταινίας Η Ναυμαχία της Σαλαμίνος
Φωτογραφία από το ένθετο του CD Οδός Ονείρων της Minos EMI

Κι αυτά για να μη θυμηθώ την φρικαλέα εκείνη παρλάτα του Δημήτρη Χορν, όπου ο λαμπερός καλλιτέχνης ούρλιαζε, σπαταλώντας το ακριβό ταλέντο του σε μια απίθανη... διάλεξη περί του επαγγέλματος του ηθοποιού και των σχέσεών του μετά του θεάτρου--...ρίντι παλιάτσο!--ο δε κόσμος κυτταζότανε αμήχανος και μουρμούριζε:

--Τι λέει, μωρέ; Τρελλάθηκε ο Χορν;

Ευτυχώς, όμως. απεζημίωνε το κοινό με μια στιγμιαία παρωδία μπαλλαρίνας, τραγουδώντας το "Ελλάδα-Ελλαδίτσα μας" που ήταν και η μοναδική όαση μέσα στην άδροση ξεραΐλα της οδού ύπνου και ονείρων. Δυο-τρία πραματάκια ακόμα, ωραία κι έξυπνα, φαινόντουσαν τόσο αταίριαστα με την όλη στειρότητα του έργου. ώστε φαντάζανε σαν εμβόλιμες παραφωνίες. Ούτε, όμως, και η μουσική ανάβλυζε από τις καλύτερες στιγμές του Χατζηδάκι, παρ' όλον ότι απείχε παρασάγκες από το κείμενο.

Πώς έτρεχε, λοιπόν, όλος ο κόσμος το καλοκαίρι; Απλούστατα, χάρις στα μεγάλα λόγια--τα οποία δήθεν αποφεύγει ο λαμπρός, κατά τ' άλλα, μουσικοσυνθέτης--και χάρη στην καλοπροαίρετη διαφήμιση των θεατρικών στηλών του Τύπου. Ας πάψη, λοιπόν, να μιλά για το σύμπαν με τόση περιφρόνηση. Στο κάτω-κάτω δεν βλάπτει λίγη σεμνότητα σ' έναν καλλιτέχνη με τόσο ταλέντο και τόση δόξα.

ΔΗΜ. ΨΑΘΑΣ

Τα Νέα, 4-10-1962

Τελικά φαίνεται πως όλες οι κριτικές είχαν καλά λόγια να πουν για το "Ελλάδα-Ελλαδίτσα μου". Κρίμα που δεν συμπεριλήφθηκε στον δίσκο με τα τραγούδια της Οδού Ονείρων. Όπως φυσικά είναι κρίμα που, όπως έχουμε πει και ξαναπεί, δεν ακούγεται σε κανένα από τα τραγούδια που έλεγε στην παράσταση η φωνή της Ρένας Βλαχοπούλου...

Οι τέσσερις από τις πέντε "Αδελφές Τατά":
Νίκη Λεμπέση, Μάρω Κοντού, Ζωή Φυτούση
και Ρένα Βλαχοπούλου
Φωτογραφία από την έκδοση του Θ. Κρίτα Θέατρο '62

Το μεγαλύτερο μέρος του κειμένου της Οδού Ονείρων σώζεται στο αρχείο του σκηνοθέτη της Αλέξη Σολομού που φυλάσσεται στο Τμήμα Παραστατικών Τεχνών του ΕΛΙΑ/ΜΙΕΤ. Σύντομα θα έχουμε την ευκαιρία να διαβάσουμε μια παρουσίαση του κειμένου από την Κωνσταντίνα Σταματογιαννάκη στον υπό έκδοση τόμο των Πρακτικών του Συνεδρίου για τα 121 χρόνια της Επιθεώρησης που διοργάνωσε το Τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης το 2015...

Ο Μάνος Χατζιδάκις και η Ρένα Βλαχοπούλου
στα παρασκήνια του θεάτρου Μετροπόλιταν.
Φωτογραφία από το βιβλίο του Μάκη Δελαπόρτα
Βίβα Ρένα (εκδ. Άγκυρα, 2002)

Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.

Σαν σήμερα το 1959: Σαμπάνια και ρετσίνα

Στις 6 Ιουνίου 1959 διαβάζουμε στη θεατρική στήλη των Νέων ένα ρεπορτάζ για την πρεμιέρα της επιθεώρησης Σαμπάνια και ρετσίνα που είχε δοθεί το προηγούμενο βράδυ στο θέατρο Μετροπόλιταν της Λεωφόρου Αλεξάνδρας.

Εξαιρετική επιτυχία εσημείωσε χθες το βράδυ στο "Μετροπόλιταν" η πρεμιέρα της επιθεωρήσεως των Γ. Γιαννακόπουλου, Κ. Νικολαΐδη, Γ. Οικονομίδη "Σαμπάνια και ρετσίνα" που παρουσιάσθηκε από τον θίασο Κώστα Χατζηχρήστου, με μουσική Αλ. Σπάθη και σκηνογραφίες Μάριου Αγγελόπουλου.

Η επιθεώρησις είναι γραμμένη με κέφι, έχει ανεβασθή με πλούτο και αποδίδεται με μπρίο από τους ερμηνευτάς της. Η Ρένα Βλαχοπούλου και η Καλή Καλό ήταν άφθαστες σε μπρίο, ο Κώστας Χατζηχρήστος περίφημος και όλοι οι άλλοι ηθοποιοί λαμπροί. Το κοινόν τους εχειροκρότησε ζωηρότατα και τους ανεκάλεσε επανειλημμένως στη σκηνή, όπως και τους συγγραφείς της ωραίας επιτυχίας που, ασφαλώς, θα καλύψη όλο το καλοκαίρι το πρόγραμμα του "Μετροπόλιταν".

Τα Νέα, 6-6-1959 

Την επόμενη μέρα η Εστία δημοσίευσε μια σύντομη--ανυπόγραφη όπως συνέβαινε συνήθως για τα έργα του ελαφρού μουσικού θεάτρου--κριτική για την παράσταση.

Εις το νέον θέατρον "Μετροπόλιταν" (τέως Λυρική Σκηνή) ο θίασος Κ. Χατζηχρήστου παρουσιάζει την επιθεώρησιν των Γ. Γιαννακοπούλου, Κ. Νικολαΐδη και Γ. Οικονομίδη "Σαμπάνια και ρετσίνα". Τα πνευματώδη σκετς, τα ωραία σκηνικά του κ. Μ. Αγγελοπούλου, τα τραγούδια της Ρένας Βλαχοπούλου και ο χορός του ζεύγους Άλμα-Φλερύ απαρτίζουν ένα ευχάριστον σύνολον.

Από τα καλύτερα νούμερα είναι η "Μπουγάδα με νότες" με την Ρένα Βλαχοπούλου, τα "Υπό το βλέμμα του Βούδα" και "Ο Ηλίας του Τετάρτου" με τον Χατζηχρήστον, τα "Βάσανα της Πολυκατοικίας" με την Καλή Καλό και το χορευτικόν "Αγάπες και Λιμάνια" με τους Φλερύ και Άλμα.

Εστία, 7-6-1959

Η Νάντα Τζάκα, η Άννυ Ραζή, η Μπέλα Τζέσκα και η Μπέμπη Κούλα
πλαισιώνουν τη Ρένα Βλαχοπούλου στο νούμερο
"Μπουγάδα με νότες"
της επιθεώρησης Σαμπάνια και Ρετσίνα

Επειδή η προηγούμενη φωτογραφία αδικεί τις τέσσερις κοπέλες
του μουσικού θεάτρου (τη Ρένα την ξέρετε καλά άλλωστε)
δείτε τα πρόσωπά τους στις φωτογραφίες το προγράμματος.
Βλέπετε επίσης τη νεαρή τότε Άννα Μαντζουράνη και τον Τάκη Χριστοφορίδη
που ξεχώρισε ο Γ. Σταύρου στην κριτική που ακολουθεί.

Μια εκτενέστερη κριτική του Γεράσιμου Σταύρου δημοσίευσε η Αυγή δυο μέρες αργότερα.

Πολλές ανισότητες έχει η επιθεώρηση των κ.κ. Γ. Γιαννακόπουλου, Κ. Νικολαΐδη και Γ. Οικονομίδη "Σαμπάνια και Ρετσίνα" που εγκαινίασε τις παραστάσεις του θιάσου του κ. Κώστα Χατζηχρήστου στο θέατρο "Μετροπόλιταν" της λεωφόρου Αλεξάνδρας. Αρχίζει καλά κι απότομα βουλιάζει σε ασημαντολογίες.

Υπάρχουν τρεις-τέσσερις σκηνές έξυπνες, καλοβαλμένες, με πολύ χιούμορ όπως το "σόλο" του κ. Χατζηχρήστου για την "Ομόνοια Πλαζ" [Σημείωση του Rena Fan: αναφορά στο καινούριο συντριβάνι της Ομόνοιας που άλλωστε ήταν η αφορμή και για τον τίτλο μιας άλλης επιθεώρησης: Ομόνοια Πλατς Πλουτς στο θέατρο Περοκέ], "Οι δράκοι" (ενισχυμένοι από το μπρίο του κ. Τάκη Χριστοφορίδη), το "Ατένε" με την κ. Καλή Καλό και τον κ. Χατζηχρήστο, τα "κουτσομπολιά" για τα θεατρικά μας πράγματα.

Τα υπόλοιπα όμως νούμερα ή τραινάρουν και θέλουν γενναίες περικοπές ή πρέπει ν' αντικατασταθούν.

Γενικά οι συγγραφείς άφησαν ανεκμετάλλευτα ή αγνόησαν ένα σωρό φλέγοντα θέματα από την κοινωνική και πολιτική ζωή, με αποτέλεσμα να παρελαύνουν ολόκληρες σκηνές αδιάφορες από κάθε άποψη.

Κάτι χειρότερο από άστοχο ήταν το φινάλε της πρώτης πράξης "Μαριονέττες". Στην καλύτερη περίπτωση θα πρέπει να θεωρηθή αφελής η προσπάθεια να συνταυτιστεί ο σοσιαλιστικός κόσμος με τις γκαγκστερικές επιδιώξεις των ιμπεριαλιστών της Γουώλλ Στρητ. Αυτή η δήθεν "αντικειμενικότητα" ουσιαστικά δικαιώνει τα θηρία του αμερικανικού χρηματιστηρίου που έχουν κάθε συμφέρον να εξομοιώνονται με τους ηγέτες του σοσιαλισμού--για να πιστέψουν τα θύματά τους πως ό,τι και να κάνουν δεν υπάρχει σωτηρία. Και να υποταχτούν στο "μοιραίο"...

Από τους ηθοποιούς η κ. Καλή Καλό παρουσιάστηκε ανανεωμένη, γεμάτη ζωντάνια και κέφι, αν και το "σόλο" της για τα "βάσανα των πολυκατοικιών" ήταν ατυχές. Και ο λαμπρός ηθοποιός κ. Γ. Δάνης δεν αξιοποιήθηκε όσο έπρεπε. Το ίδιο και η κ. Ρένα Βλαχοπούλου. Το θαυμάσιο χορευτικό ζευγάρι Λίντα Άλμα-Γιάννης Φλερύ δεν είχε αυτή τη φορά πρωτότυπες εμπνεύσεις--επιβάλλεται ωστόσο με τις εμφανίσεις του. Όσο για τη μουσική του κ. Σπάθη, μας φάνηκε πρόχειρη, αν όχι ανύπαρκτη.

Το συγκρότημα του "Μετροπόλιταν" με τη συμβολή του σκηνογράφου κ. Μάριου Αγγελόπουλου φρόντισε να παρουσιάσει τη "Σαμπάνια και Ρετσίνα" σ' ένα πολιτισμένο πλαίσιο. Καλόγουστες οι σκηνογραφίες, ωραία τα κοστούμια. Κι ο ίδιος ο θιασάρχης έχει ανεξάντλητο κέφι, η παρουσία του στη σκηνή προκαλεί άμεσα το ενδιαφέρον. Χρειάζονται όμως τολμηρές επεμβάσεις στο κείμενο--έστω "εκ των υστέρων"--για να καρποφορήσει ανάλογα η φιλοδοξία του συγκροτήματος να διασκεδάσει το κοινό... 

Γ. Σταύρου

Η Αυγή, 9-6-1959

Οι συγγραφείς, ο συνθέτης και ο σκηνογράφος. Οι ίδιοι συγγραφείς
είχαν υπογράψει τη μεγάλη επιτυχία του προηγούμενου καλοκαιριού,
την επιθεώρηση Γρανίτα και χωνάκι(, λαός και Κολωνάκι)
που ανέβηκε στο θέατρο Ριάλτο με τον Κώστα Χατζηχρήστο, τον Νίκο Σταυρίδη
και την Καίτη Ντιριντάουα (θα μας απασχολήσει στο μέλλον)

Η κριτική αυτή φαίνεται πως ενόχλησε ιδιαίτερα τους συγγραφείς, ιδίως τον Γιώργο Γιαννακόπουλο, που αποφάσισε να στείλει μια απρόσμενα ειρωνική επιστολή στην εφημερίδα Αθηναϊκή, της οποίας ήταν συνεργάτης. Την αναδημοσιεύω ολόκληρη, παρά τις αναπόφευκτες επαναλήψεις, για να έχουμε μια εικόνα των θεατρικών ηθών της εποχής...

Αγαπητή "Αθηναϊκή",

Ο διάσημος θεατρικός κριτικός κ. Γ. Σταύρου, τον οποίον διεκδικούν πεισμόνως αι εγκυρότεραι εφημερίδες της υφηλίου, όπως η "Μοντ" και οι "Τάιμς"--τόσον οι Λονδίνειοι, όσον και της Νέας Υόρκης--αλλά θυσιαζόμενος εξακολουθεί να παρέχη γενναιοφρόνως τας πολυτίμους υπηρεσίας του εις την "Αυγήν", κατεδέχθη να ασχοληθή με την επιθεώρησιν "Σαμπάνια και ρετσίνα" εις την συγγραφήν της οποίας είμαι, ως γνωστόν, συνυπεύθυνος.

Και εν αρχή της βαρυγδούπου κριτικής του, ο διεθνούς φήμης κ. Γ. Σ. ομιλεί περί "αποτόμου βουλιάγματος εις ασημαντολογίας" αποσκοπών, προφανώς, να πρωτοτυπήση, δεδομένου ότι όλοι οι άλλοι συνάδελφοί του εξέφρασαν τελείως διαφορετικάς απόψεις.

Εν συνεχεία, ο διάσημος θεατρικός κριτικός μας συνιστά επιεικώς "γενναίας περικοπάς ή αντικαταστάσεις", καταφέρεται δε εναντίον των συγγραφέων, διότι "άφησαν ανεκμετάλλευτα ή αγνόησαν ένα σωρό φλέγοντα θέματα από την πολιτική και κοινωνική ζωή".

Όσον διά το φινάλε της α' πράξεως, ο κ. Γ. Σ. το θεωρεί "κάτι χειρότερο από άστοχο" και διατυπώνει την συνταρακτικήν γνώμην ότι είναι "αφελής η προσπάθεια να συνταυτιστεί ο σοσιαλιστικός κόσμος με τις γκαγκστερικές επιδιώξεις των ιμπεριαλιστών της Γουώλλ Στρητ". Αυτή η δήθεν "αντικειμενικότητα"--συνεχίζει--"δικαιώνει τα θηρία του αμερικανικού χρηματιστηρίου που έχουν κάθε συμφέρον να εξομοιώνονται με τους ηγέτες του σοσιαλισμού--για να πιστέψουν τα θύματά τους πως ό,τι και να κάνουν δεν υπάρχει σωτηρία. Και να υποταχτούν στο μοιραίο".

Επ' αυτού θα μου επιτρέψη ο διεθνούς φήμης ανελέητος τιμητής να του αναφέρω, με τον προσήκοντα προς το κύρος του σεβασμόν, ότι, εν αγνοία των συνεργατών μου, είχον αναλάβει προσωπικήν υποχρέωσιν έναντι του προέδρου Αϊζενχάουερ να υποστηρίξω ολίγον την Αμερικήν. Διότι, κατά την ομόφωνον γνώμην του Κογκρέσσου, θα επήρχοντο ραγδαίαι και λίαν επικίνδυνοι διαφοροποιήσεις, εάν επέρριπτα όλον το βάρος μου εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών. Του υπόσχομαι, όμως, ότι εις την νέαν μου επιθεώρησιν θα επιδείξω ανάλογον εύνοιαν προς την Ρωσίαν, ούτως ώστε να επιφέρω ισορροπίαν των παγκοσμίων δυνάμεων και να αποτρέψω τους κινδύνους πολεμικής συρράξεως.

Αλλά, πέραν όλων αυτών, ο κ. Γ. Σ. απεδείχθη και μέγας μουσικοκριτικός, δεδομένου ότι η μουσική του Αλέκου Σπάθη "του φάνηκε πρόχειρη, αν όχι ανύπαρκτη", αγνοών, ίσως,--πώς το έπαθεν;--ότι μεταξύ προχειρότητος και ανυπαρξίας υπάρχει κάποια ουσιώδης διαφορά.

Καταλήγων, τον παρακαλώ θερμότατα--και με τον προσήκοντα σεβασμόν, πάντοτε--να δεχθή να κρίνη προληπτικώς εις το μέλλον τα υπό αναβίβασιν έργα μου, επί τω σκοπώ όπως παρουσιασθούν εις το Κοινόν, συμφώνως προς τας σοφάς υποδείξεις του. Και εις αντάλλαγμα της τόσον τιμητικής δι' εμέ εξυπηρετήσεως, αναλαμβάνω να του διδάξω έναντι λογικής αμοιβής--έστω και με ευκολίας πληρωμής--τον τρόπον να αξιοποιήση την πληθώραν των αγνοηθέντων υφ' ημών "φλεγόντων θεμάτων" και να τον ενθαρρύνω διά μίαν ακόμη απόπειραν συγγραφής επιθεωρήσεως, η οποία εύχομαι εκ βάθους καρδίας να μη αποβή ματαία, όπως τόσαι και τόσαι προηγούμεναί του.

Φιλικώτατα

Γ. ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Αθηναϊκή, 13-6-1959

Ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής παρακολούθησε την παράσταση
ενάμιση μήνα μετά την πρεμιέρα, στις 19 Ιουλίου.
Η φωτογραφία προέρχεται από τη σελίδα του Facebook Μουσικό Θέατρο
του ηθοποιού και χορευτή Γιάννη Χριστόπουλου

Ανεξάρτητα από το τι έγραψαν οι κριτικές η επιθεώρηση Σαμπάνια και ρετσίνα γνώρισε μεγάλη εμπορική επιτυχία. Το Μετροπόλιταν ήταν σταθερά πρώτο σε εισπράξεις ανάμεσα σε όλα τα θέατρα, μουσικά και πρόζας. Ήταν η εποχή της παντοδυναμίας του Κώστα Χατζηχρήστου, μια παντοδυναμία που κράτησε για μια δεκαετία περίπου, ως τα μέσα της δεκαετίας του '60. Ήταν επίσης το καλοκαίρι που ο Χατζηχρήστος επισημοποίησε τον δεσμό του με την Καίτη Ντιριντάουα (που εμφανιζόταν στο Περοκέ την ίδια εποχή), καθώς παντρεύτηκαν στο τέλος του Σεπτέμβρη. Στο μεταξύ το Σαμπάνια και ρετσίνα παρακολούθησαν διάφορες προσωπικότητες της εποχής, από τον τότε πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή, που ήταν και φίλος του θιασάρχη, και τη σύζυγό του Αμαλία Μεγαπάνου (είδαν την παράσταση στις 19 Ιουλίου) μέχρι τον πρέσβη της Σοβιετικής Ένωσης Σεργκέιεφ (στις 28 Αυγούστου).

Ο Κώστας Χατζηχρήστος και η Ρένα Βλαχοπούλου
με τον τότε πρέσβη της Σοβιετικής Ένωσης Σεργκέιεφ

Η Ρένα Βλαχοπούλου είχε συμφωνήσει να εμφανίζεται στο έργο μέχρι τις αρχές Σεπτεμβρίου, καθώς στη συνέχεια πήγε στη Θεσσαλονίκη για τις καθιερωμένες εμφανίσεις της στη διάρκεια της Διεθνούς Έκθεσης. Στις 5 Σεπτεμβρίου, τελευταία μέρα της παραμονής της στον θίασο, γιορτάστηκαν οι 150 παραστάσεις του έργου με άκρως πανηγυρικό τρόπο. Στο πεζοδρόμιο έξω από το θέατρο η επιχείρηση έστησε σούβλες για να απολαύσει ο κόσμος μεζέδες με ρετσίνα--500 οκάδες προσφορά της Αχάια Κλάους--, ενώ υπήρχε και άφθονη σαμπάνια που το κοινό μπορούσε να απολαύσει με συνοδεία φρούτων. Ο Χατζηχρήστος, με τη στολή του τροχονόμου, θα αναλάμβανε για λίγη ώρα να συντονίσει την κυκλοφορία στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, ενώ ορχήστρα λαϊκών οργάνων θα διασκέδαζε τις περαστικές και τους περαστικούς. Την πανηγυρική παράσταση προλόγισε ο Αλέκος Σακελλάριος.

Γ. Δάνης, Ρένα Βλαχοπούλου, Κώστας Χατζηχρήστος, Καλή Καλό, Κώστας Δούκας
στην αποθέωση της επιθεώρησης Σαμπάνια και ρετσίνα
στο θέατρο Μετροπόλιταν, το καλοκαίρι του 1959

Ωστόσο, παρασκηνιακά, η εορταστική ατμόσφαιρα είχε αμαυρωθεί από έναν έντονο καυγά ανάμεσα στη Ρένα Βλαχοπούλου και την Καλό Καλό στις 29 Αυγούστου. Η Καλή Καλό έχει παρουσιάσει τη δική της εκδοχή για τον καυγά, η Ρένα Βλαχοπούλου είχε παρουσιάσει μια άλλη εκδοχή για τον μοναδικό, όπως έλεγε, καυγά της θεατρικής της καριέρας (χωρίς ωστόσο να κατονομάσει την Καλή Καλό) και οι εφημερίδες, που ασχολήθηκαν με τη διένεξη και τις προσφυγές και των δύο ηθοποιών στην Άδεια (το "δικαστήριο των ηθοποιών"), δεν παρουσίασαν καμία... Σε κάθε περίπτωση ήταν ένα δυσάρεστο γεγονός που ο θίασος αναγκαστικά "ξεπέρασε" με την προγραμματισμένη αποχώρηση της Ρένας. Η Καλή Καλό την αντικατέστησε στο νούμερό της και η Μαίρη Μοντ στα δύο τραγούδια που ερμήνευε, το "Εκείνα τα μάτια" και το "Ο άντρας της ζωής μου". Η Μοντ, σύζυγος του μαέστρου της παράστασης Αλέκου Σπάθη και κουμπάρα της Ρένας, ηχογράφησε τα τραγούδια αυτά και για τη ραδιοφωνία (ένα από αυτά κυκλοφόρησε σχεδόν σαράντα χρόνια μετά σε CD)... 

Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.

Σαν σήμερα το 1966: Είκοσι θέατρα το καλοκαίρι

Στις 16 Μαΐου 1966 η στήλη "Θεατρικό σημειωματάριο" του Φάνη Κλεάνθη στα Νέα παρουσίασε τα έργα που θα ανέβαιναν το καλοκαίρι του '66 στα αθηναϊκά θέατρα. Νομίζω ότι η λίστα του παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον.

ΕΙΚΟΣΙ ΘΕΑΤΡΑ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

16 κεντρικά και 4 συνοικιακά

ΤΟΥ ΦΑΝΗ ΚΛΕΑΝΘΗ

Δεκαέξη κεντρικά θέατρα θα λειτουργήσουν το καλοκαίρι στην Αθήνα, εφέτος το καλοκαίρι. Αναλυτικά, οι προοπτικές για τα εφετεινά θερινά θεάματα είναι, κατά θέατρο, οι εξής:

--ΑΚΡΟΠΟΛ: Κατά πάσαν πιθανότητα θα στεγάση ελαφρό μουσικό συγκρότημα, του τύπου των "βαριετέ".

--ΑΤΤΙΚΟΝ: Θίασος υπό τους Νίκο Σταυρίδη, Μπέτυ Μοσχονά, Κούλη Στολίγκα, Μενέλαο Θεοφανίδη και με τη Μάρθα Καραγιάννη θα παρουσιάση την επιθεώρηση του Αλ. Σακελλάριου "Η πεπονόφλουδα". Μουσική: Μ. Θεοφανίδη. Χορευτικό: Μηνάς Γιώτης-Τζέιν Μάρλοου.

--ΒΕΜΠΟ: Θίασος υπό τους Ορέστη Μακρή, Ρένα Ντορ, Αλέκο Λειβαδίτη, Τάκη Μηλιάδη θα παρουσιάση την επιθεώρηση των Δ. Τραϊφόρου, Γ. Θίσβιου, Ναπ. Ελευθερίου "Τσίρκο η Ελλάς", με μουσική Ζακ Ιακωβίδη.

--ΘΕΑΤΡΟ ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΗΠΟΥ: Η Αλίκη Βουγιουκλάκη και ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ με τον θίασό τους θα παρουσιάσουν την κωμωδία του Αλέκου Σακελλάριου "Η κόρη μου η σοσιαλίστρια", που παιζόταν όλο τον χειμώνα στο "Κοτοπούλη", ανανεωμένη και προσαρμοσμένη στον σκηνικό χώρο του Κηποθεάτρου και με καινούργια τραγούδια του Γιώργου Ζαμπέτα.

--ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΪΚΟ: Ο Μάνος Κατράκης, στον οποίο πιστεύεται ότι θα παραχωρηθή εκ νέου το θέατρο, σκοπεύει να παρουσιάση τον "Καπετάν Μιχάλη" του Καζαντζάκη, σε διασκευή Γερ. Σταύρου-Κ. Κοτζιά.

--ΗΡΩΔΟΥ ΑΤΤΙΚΟΥ: Θα δοθούν υπό την αιγίδα του Ε.Ο.Τ., το καλοκαίρι, είτε εντός είτε εκτός των πλαισίων του Φεστιβάλ Αθηνών, 28 θεατρικές παραστάσεις, 10 χορευτικές, 5 μελοδραματικές και 38 μουσικές εκδηλώσεις, από ελληνικά και ξένα συγκροτήματα.

--ΚΑΚΙΑΣ ΑΝΑΛΥΤΗ: Θίασος πρόζας υπό την Κάκια Αναλυτή και τον Κώστα Ρηγόπουλο θα παρουσιάση την αστυνομική κωμωδία του Πόπλιγουελ "Ζητείται πτώμα".

--ΚΗΠΟΘΕΑΤΡΟ της οδού Μαυροματαίων: Θίασος υπό την Άλκηστη Γάσπαρη θα παρουσιάση το έργο της ιδίας "Ρέστια στο νησί των σφουγγαράδων".

--ΛΥΚΑΒΗΤΤΟΥ: Η Ελληνική Σκηνή της Άννας Συνοδινού θα παρουσιάση την "Λυσιστράτη" του Αριστοφάνη και την "Ελένη" του Ευριπίδη. Στις ημερομηνίες που αφήνει κενές η Ε.Σ. θα εμφανισθούν, ενδεχομένως, μουσικά συγκροτήματα.

 

Η Ρένα Βλαχοπούλου
και οι συνθιασάρχες της Γιώργος Κωνσταντίνου και Γιάννης Βογιατζής
στις πρόβες της επιθεώρησης Ο γάιδαρος του Χότζα
που ανέβηκε το καλοκαίρι του 1966 στο θέατρο Μετροπόλιταν
Φωτογραφία από το αρχείο του Rena Fan

--ΜΕΤΡΟΠΟΛΙΤΑΝ: Θίασος υπό τους Ρένα Βλαχοπούλου, Γιώργο Κωνσταντίνου, Γιάννη Βογιατζή θα παρουσιάση την επιθεώρηση των Ηλ. Λυμπερόπουλου-Κ. Νικολαΐδη "Ο γάιδαρος του Χότζα". Μουσική: Γ. Μουζάκη. Χορευτικό: Φ. Μεταξόπουλος.

--ΜΙΝΩΑ: Ο Λάμπρος Κωνσταντάρας και η Ελληνική Λαϊκή Σκηνή της Χριστίνας Σύλβα θα παρουσιάσουν την κωμωδία των Αλ. Σακελλάριου-Χρ. Γιαννακόπουλου "Μια κυρία ατυχήσασα".

--ΜΠΟΥΡΝΕΛΛΗ: Θίασος υπό τους Γιάννη Γκιωνάκη, Καίτη Μπελίντα, Ζωζώ Σαπουντζάκη με την Ίλια Λυβικού θα παρουσιάση την επιθεώρηση του Γιώργου Γιαννακόπουλου "Σήκω χόρεψε συρτάκι" με μουσική Λυκ. Μαρκέα. Χορευτικό: Γιάννης Φλερύ-Λίντα Άλμα.

--ΠΑΡΚ: Θίασος με επικεφαλής τους Κώστα Χατζηχρήστο, Βασίλη Αυλωνίτη, Καίτη Ντιριντάουα, Γεωργία Βασιλειάδου και με τον Σταύρο Παράβα και την Ντόρα Γιαννακοπούλου θα παρουσιάση την επιθεώρηση των Γ. Ασημακοπούλου, Β. Σπυροπούλου, Π. Παπαδούκα "Άλλος για υπουργείο" και το παραμύθι των ιδίων "Η Χιονάτη και η οι επτά νάνοι". Μουσική: Γ. Κατσαρού. Χορευτικό: Μανώλης Καστρινός-Χρυσούλα Ζώκα.

--ΠΟΡΕΙΑ: Η "Νέα Σκηνή" του Κώστα Λειβαδέα θα συνεχίση, για 4η σαιζόν, το τολμηρό έργο "Ο εραστής της λαίδης Τσάτερλυ" με τη Μιρέλλα Τσάρου στον ρόλο της λαίδης Τσάτερλυ.

--ΦΙΛΟΠΑΠΠΟΥ: Ο Όμιλος της Δόρας Στράτου παρουσιάζει λαϊκούς χορούς και τραγούδια απ' όλη την Ελλάδα.

--ΦΛΟΡΙΝΤΑ: Θίασος υπό τους Μάρω Κοντού, Στέφανο Ληναίο, Σμάρω Στεφανίδου, Νίκο Ρίζο θα παρουσιάση την κωμωδία των Ασημ. Γιαλαμά-Κ. Πρετεντέρη "Η κόμησσα της φάμπρικας".

ΕΠΙΣΗΣ θα λειτουργήσουν και τέσσερα συνοικιακά συγκροτήματα με επιθεωρησιακά θεάματα και συχνή αλλαγή προγράμματος, τα εξής: "Άλσος" (Παγκράτι), "Κολωνός", "Ολύμπια" (Πασαλιμάνι) και "Ορφεύς" (Περιστέρι).

Φ. ΚΛΕΑΝΘΗΣ

Τα Νέα, 16-5-1966

Το Μετροπόλιταν τελικά ανέβασε και δεύτερη επιθεώρηση, όπως έχουμε ήδη δει, το Σκούπα και φαράσι. Όσο για τον Γάιδαρο του Χότζα θα μιλήσουμε αναλυτικά σε επόμενο "Σαν σήμερα"...

Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.

Σαν σήμερα το 1968: Στο μιούζικαλ "Το κορίτσι της αφίσας" των Τζιώτη-Ξαρχάκου;

Στις 2 Μαρτίου 1968 διαβάζουμε στο "Θεατρικό Σημειωματάριο" του Φάνη Κλεάνθη στα Νέα:

Προχωρούν οι συζητήσεις για τον καταρτισμό του θιάσου του "Μετροπόλιταν", που θα παρουσιάση το μιούζικαλ των Γιάννη Τζιώτη-Σταύρου Ξαρχάκου "Το κορίτσι της αφίσσας", με σκηνοθεσία Μιχάλη Μπούχλη. Κατά πάσαν πιθανότητα, στο θιασαρχικό σχήμα θα είναι η Ρένα Βλαχοπούλου.

Τα Νέα, 2-3-1968

Μόλις την προηγούμενη εβδομάδα είχε γραφτεί, και πάλι στα Νέα (22-2-1968), ότι ο Γιάννης Τζιώτης (σεναριογράφος των ταινιών Ντάμα Σπαθί και Επιχείρησις Απόλλων) είχε ολοκληρώσει ένα μιούζικαλ με τον τίτλο Το κορίτσι της αφίσας το οποίο "άρεσε εξαιρετικά" στον συνθέτη Σταύρο Ξαρχάκο και τον θεατρικό παραγωγό Τάκη Μακρίδη που αποφάσισε να το ανεβάσει τον Ιούνιο στο θέατρο Μετροπόλιταν. Την επόμενη μέρα μάλιστα ανακοινώθηκε ότι το κορίτσι της αφίσας θα ήταν η Νόρα Βαλσάμη και, λίγες μέρες μετά, ότι χορογράφος του έργου θα ήταν ο Φώτης Μεταξόπουλος.

Ωστόσο λίγες μέρες μετά τη δημοσίευση της είδησης για τη συμμετοχή της Ρένας Βλαχοπούλου στην παράσταση, διαβάσαμε ότι η Ρένα θα είναι επικεφαλής του θιάσου που θα παρουσίαζε επιθεώρηση στο Θέατρο του Εθνικού Κήπου, μαζί με τον Γιώργο Κωνσταντίνου, τη Νινή Τζάνετ και τον Χρόνη Εξαρχάκο (ο οποίος τελικά αντικαταστάθηκε από τον Γιώργο Κάππη).

Πέρασαν λίγες μέρες ακόμα και διαβάσαμε, πάλι στα Νέα, ότι τελικά το ανέβασμα του μιούζικαλ ματαιώνεται προς το παρόν και η δημιουργική ομάδα Τζιώτης-Ξαρχάκος-Μπούχλης θα το παρουσιάσει στο μέλλον, "όταν βρουν κατάλληλους όρους", ενώ στο μεταξύ θα εργάζονταν για το ανέβασμα μιας λαϊκής όπερας που θα αποτελούσε διασκευή της Ορέστειας.

Και παρόλο που γράφτηκε ότι στην επιθεώρηση που θα παρουσίαζε τελικά το Μετροπόλιταν θα έγραφε τη μουσική ο Σταύρος Ξαρχάκος, συνθέτης της ήταν τελικά ο Γιώργος Μουζάκης και συγγραφείς της ο Αλέκος Σακελλάριος και ο Γιώργος Τζαβέλλας. Ήταν η επιθεώρηση Και μη χειρότερα στην οποία ο Σταύρος Παράβας υποδυόταν την Αλίκη Βουγιουκλάκη--και για αυτόν τον λόγο η εθνική σταρ έκανε μήνυση στους συγγραφείς του έργου. Το Και μη χειρότερα ήταν, μαζί με τα Όνειρα απατηλά που παρουσιάστηκαν στο Θέατρο Εθνικού Κήπου, οι δυο πιο επιτυχημένες επιθεωρήσεις του καλοκαιριού του 1968. Να "μυρίστηκε" η Ρένα ότι το Κορίτσι της αφίσας δεν είχε μέλλον ή να προτίμησε την οικονομική ασφάλεια των επιχειρήσεων του Βασίλη Μπουρνέλλη; Άλλο ένα "μη πραγματοποιηθέν" της Ρένας που θα είχε βέβαια τρομερό ενδιαφέρον, καθώς θα τραγουδούσε πρωτότυπα τραγούδια του Σταύρου Ξαρχάκου--αργότερα ερμήνευσε σε ζωντανές εμφανίσεις της την "Άσπρη μέρα" του συνθέτη, ενώ το 1981-82 στο Δεν θέλω ουουου τραγουδούσε μια παρωδία του "Βάλε κι άλλο πιάτο στο τραπέζι"...

Νόρα Βαλσάμη και Ρένα Βλαχοπούλου στην ταινία του Αλέκου Σακελλάριου
Η θεία μου η χίπισσα.
Φωτογραφία από το αρχείο της Φίνος Φιλμ

Όσο για τη συνεργασία Ρένας Βλαχοπούλου και Νόρας Βαλσάμη, αυτή πραγματοποιήθηκε δυο χρόνια αργότερα, το καλοκαίρι του 1970, στα γυρίσματα της ταινίας Η θεία μου η χίπισσα του Αλέκου Σακελλάριου. Στη συνέντευξη που έδωσε πρόσφατα η Νόρα Βαλσάμη στον Αντώνη Μποσκοΐτη (δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Documento και στο Κουτί της Πανδώρας), η γλυκύτατη ηθοποιός δήλωσε για τη Ρένα: "Μεγάλη πλάκα είχε η ταινία και αυτή ήταν πολύ καλή γυναίκα. Όταν τη συνάντησα κάποτε, στις αρχές το '80, το πρώτο πράγμα που μου είπε ήταν: 'Έβγαλες καλό παιδί;' Της απάντησα: 'Πολύ καλό παιδί"... Ήταν πέντε ετών ο γιος μου τότε. Μια γλύκα σκέτη ήταν η Βλαχοπούλου κι αν ακούγονται διάφορα για το χαρακτήρα της, μαζί μου, δεν ξέρω, αλλά ήταν κι αυτή πολύ καλή".

Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.

Σαν σήμερα το 1959: Αντικατάσταση

 Στις 8 Σεπτεμβρίου 1959 διαβάζουμε στα Νέα:

Το "ΜΕΤΡΟΠΟΛΙΤΑΝ", που έρχεται σταθερώς επί κεφαλής της κινήσεως όλων των αθηναϊκών θεάτρων, από σήμερον αποκτά νέαν ερμηνεύτριαν των ωραίων τραγουδιών του εκλεκτού συνθέτου Αλέκου Σπάθη, τα οποία έως τώρα απέδιδεν η Ρένα Βλαχοπούλου, που μεταβαίνει όμως κάθε χρόνο διά κύκλον εμφανίσεων εις την Θεσσαλονίκην. Έτσι, τα τραγούδια του Σπάθη, που διανθίζουν την ωραίαν επιθεώρησιν του Γιώργου Γιαννακόπουλου, του Κώστα Νικολαΐδη και του Γιώργου Οικονομίδη, θ' αποδίδη η γνωστή καλλιτέχνις Μαίρη Μοντ.

Τα Νέα, 8-9-1959

Εκείνο το καλοκαίρι στο θέατρο Μετροπόλιταν παρουσιαζόταν η επιθεώρηση Σαμπάνια και ρετσίνα με επικεφαλής του θιάσου τον Κώστα Χατζηχρήστο, τη Ρένα Βλαχοπούλου και την Καλή Καλό. Στην παράσταση αυτή η Ρένα Βλαχοπούλου ερμήνευε τα τραγούδια "Εκείνα τα μάτια" και "Ο άντρας της ζωής μου" τα οποία από τις 8 του Σεπτέμβρη ανέλαβε η Μαίρη Μοντ. Ειδικά το δεύτερο, νομίζω, η Μοντ θα το τραγουδούσε με όλη της την ψυχή, αφού το συνέθεσε και το διηύθυνε κάθε βράδυ ο άντρας της ζωής της, ο Αλέκος Σπάθης. 

Μαίρη Μοντ και Ρένα Βλαχοπούλου
Από το βιβλίο του Μ. Δελαπόρτα Βίβα Ρένα (εκδ. Άγκυρα, 2002)

Όσο για τη Ρένα Βλαχοπούλου, σίγουρα θα χάρηκε που έδωσε στη Μαίρη Μοντ τη θέση της, αφού ήταν κουμπάρα της και καλή της φίλη. Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για τη σχέση του ζεύγους Σπάθης-Μοντ και για το πόσο τους συμπαραστάθηκε η Ρένα Βλαχοπούλου σε μια εξαιρετικά δύσκολη περίοδο της ζωής τους, μπορείτε να διαβάσετε το παλιότερο αφιέρωμα του Rena Fan.

Και τα δυο τραγούδια που ερμήνευε πρώτα η Ρένα και μετά η Μαίρη Μοντ στο Σαμπάνια και ρετσίνα ηχογραφήθηκαν τελικά από τη Μοντ στους ραδιοθαλάμους του Ελληνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας (ΕΙΡ) και το "Εκείνα τα μάτια" κυκλοφόρησε πολλά χρόνια αργότερα και σε CD.

Όσο για τις δραστηριότητες της Ρένας Βλαχοπούλου στη Θεσσαλονίκη τον Σεπτέμβρη του 1959 (και όχι μόνο) θα τις δούμε σε επόμενα "Σαν σήμερα"...