ΡΕΝΑ ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΥ
Η ωραιοτάτη τραγουδίστριά μας που μας την έστειλε η Κέρκυρα για να γλυκάνει τη ζωή μας με τα γλυκά της τραγούδια, η "Βασίλισσα της τζαζ", που πρόκειται το καλοκαίρι να εμφανισθή εις το θέατρον "ΑΚΡΟΠΟΛ". Η κ. Ρένα Βλαχοπούλου, το αηδόνι αυτό του θεάτρου μας, έχει προτάσεις για να γυρίση στην Αγγλία δυο ταινίες ως πρωταγωνίστρια. Ήδη εμφανίζεται εις το "Σινέ-Νιους", όπου οι Αθηναίοι και οι Άγγλοι πάνε να την ιδούν και να την χειροκροτήσουν στις τελευταίες της δημιουργίες.
Καλλιτέχνης, 14-4-1945
Βρισκόμαστε στη μεταδεκεμβριανή Αθήνα, οι Άγγλοι στρατιώτες βρίσκονται παντού στην πρωτεύουσα και είναι φυσικό, για την ψυχαγωγία τους, να δείχνουν προτίμηση σε μια τραγουδίστρια που στη συγκεκριμένη χρονική περίοδο εκπροσωπεί καλύτερα από κάθε άλλη φωνή τη μουσική τζαζ, συντροφιά με τον πιανίστα Γιάννη Σπάρτακο (οι μόνοι που τους συναγωνίζονταν, εκείνο το διάστημα, ήταν η Νινή Ζαχά με τον πιανίστα Νεοκλή). Τώρα αν όντως κάποιοι από αυτούς τους Άγγλους είχαν διασυνδέσεις με κινηματογραφικά στούντιο της πατρίδας τους και έκαναν κάποια πρόταση στη Ρένα Βλαχοπούλου να εμφανιστεί σε ταινίες, μάλλον δεν θα το μάθουμε ποτέ...
Για το Σινέ Νιους έχουμε μιλήσει ξανά: ήταν ο μοναδικός κινηματογράφος επικαίρων (το σημερινό Άστορ της οδού Σταδίου) που κατάφερε να ανταγωνιστεί το Σινεάκ (που λειτουργούσε στο υπόγειο του Ρεξ και πρόβαλλε σταθερά επίκαιρα και ψυχαγωγικές ταινίες μικρού μήκους), όχι φυσικά χάρη στα φιλμ που πρόβαλλε, αλλά χάρη στην παρουσία του ζωντανού μουσικού προγράμματος που παρουσίαζε μετά τα επίκαιρα--με βασικά ονόματα τη Ρένα Βλαχοπούλου και τον Γιάννη Σπάρτακο. Άρχισε να λειτουργεί στην Κατοχή, την άνοιξη του '44, με θριαμβευτική επιτυχία--τόσο θριαμβευτική, ώστε να παρουσιάζεται, εκτός από τα δυο απογευματινά προγράμματα, και πρωινό, και όχι μόνο τις Κυριακές. Στην Απελευθέρωση το Σινέ Νιους συνέχισε να είναι δημοφιλής χώρος διασκέδασης, όπως φαίνεται και χάρη στους Άγγλους στρατιώτες...
 |
| Σπάνια φωτογραφία της Ρένας Βλαχοπούλου στη σκηνή του Σινέ Νιους. Πηγή: Καλλιτέχνης, 4-3-1945 Από τη συλλογή της βιβλιοθήκης του ΕΛΙΑ/ΜΙΕΤ |
Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.
