Σαν σήμερα το 1947: Ρεσιτάλ στο Ριάλτο της Αλεξάνδρειας

Στις 6 Ιανουαρίου 1947 η εφημερίδα Ταχυδρόμος της Αιγύπτου δημοσίευσε μια κριτική για το πρωινό ρεσιτάλ που είχαν δώσει την προηγούμενη μέρα η Ρένα Βλαχοπούλου και ο Γιάννης Σπάρτακος στο κινηματοθέατρο Ριάλτο της Αλεξάνδρειας.

Η Ρένα και ο Σπάρτακος εμφανίζονταν στο νυχτερινό κέντρο Carlton της Αλεξάνδρειας από τις 14 Δεκεμβρίου (αφού προηγουμένως είχαν θριαμβεύσει επί ενάμιση μήνα στο Κάιρο). Ωστόσο, πολλοί, ομογενείς κυρίως, δεν είχαν καταφέρει ακόμα να τους θαυμάσουν όχι επειδή αδιαφόρησαν, όπως είχε γράψει στις 4 Ιανουαρίου ο Ταχυδρόμος, "αλλά λόγω της αδυναμίας των να εγκαταλείψουν την στέγην τας νύκτας ή και της αδυναμίας των όπως αγρυπνήσουν". Για αυτόν τον λόγο προγραμματίστηκε το ρεσιτάλ της Ρένας Βλαχοπούλου "τη συμπράξει του κ. Σπαρτάκου" για τις 11 το πρωί της Κυριακής 5 Ιανουαρίου και ο συντάκτης δήλωνε βέβαιος πως "η ευρεία αίθουσα και τα θεωρεία [του Ριάλτο] θα πληρωθούν κόσμου ποθούντος να απολαύση το τραγούδι της διασήμου Ελληνίδος και του εξαιρετικού συνεργάτου της". 

Την επομένη του ρεσιτάλ η εφημερίδα επανήλθε με ένα ενθουσιώδες κείμενο:

ΤΟ ΧΘΕΣΙΝΟ ΡΕΣΙΤΑΛ ΤΗΣ ΡΕΝΑΣ ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟ "ΡΙΑΛΤΟ"

Εξαιρετική επιτυχία εσημείωσε το χθεσινό ρεσιτάλ της Ρένας Βλαχοπούλου και του Γιάννη Σπαρτάκου στο "Ριάλτο". Η Ρένα έχει πολύμορφο τάλαντον. Ετραγούδησε Ελληνικά και ξένα τραγούδια, ετραγούδησε σαν αριστοκράτισσα καλλιτέχνις του σαλονιού και σαν μόρτισσα των σοκακιών της Πλάκας, ετραγούδησε Αγγλικά, Ισπανικά, Αράπικα, μεταμορφώθηκε από Ευρωπαία σε Ανατολίτισσα, σ' Αμερικάνα κι από Αμερικάνα σε χωριατοπούλα της Μακεδονίας, άλλαξε χίλιους τόνους η φωνή της και μύριες φάσεις η φυσιογνωμία της και μας φάνηκε απαράλλακτη σαν εκείνο το πουλί που ξέρει να μιμήται τις φωνές όλων των άλλων πουλιών--από του αηδονιού ως της κουκουβάγιας--πράγμα που δεν το εμποδίζη νάχη και δική του προσωπικότητα απάνω από όλες αυτές τις ξένες προσωπικότητες που υποδύεται.

Κι ο Γιάννης Σπάρτακος ήρεσεν επίσης πολύ και εχειροκροτήθη. Ήρεσε και ως συνθέτης και ως εκτελεστής. Πολλά από τα τραγούδια που είπε η Ρένα ήταν δικά του. Κι ο ίδιος έπαιξε επανειλημμένως στο πιάνο διάφορα σόλα.

Άλλα τραγούδια που ήρεσαν πολύ ήσαν του κ. Στέλιου Χριστοφίδη (Διογένη) με μουσική του Σπαρτάκου.

Εξαίσια κόνιστρα με άνθη επετέλεσαν το πλαίσιον, μέσα στο οποίον η Ρένα ετραγουδούσε καθ' όλο το δεύτερο μέρος του προγράμματος.

****

Χθες το απόγευμα ο ιμπρεσάριος της Κας Βλαχοπούλου, κ. Στραβελάκης, ανεχώρησεν αεροπορικώς εις Κύπρον διά να προετοιμάση τόσον την εκεί άφιξιν της Ρένας και του Σπαρτάκου, όσον και της μεγάλης μας καλλιτέχνιδος Κατερίνας Ανδρεάδη και του θιάσου της.

Ταχυδρόμος της Αιγύπτου, 6-1-1947

Η Ρένα Βλαχοπούλου και ο Γιάννης Σπάρτακος
γιορτάζουν την επιτυχία τους
τη βραδιά της αλεξανδρινής τους πρεμιέρας στο Carlton

Η Κατερίνα Ανδρεάδη εμφανιζόταν επίσης με τον θίασό της στην Αλεξάνδρεια, στο θέατρο Μοασσάτ. Την ίδια εκείνη μέρα που δόθηκε το ρεσιτάλ στο Ριάλτο, η Κατερίνα έδωσε μια λαϊκή μεσημεριανή παράσταση με την κωμωδία Κυριακή αργία και στη συνέχεια δυο παραστάσεις με την κωμωδία του Λουί Βερνέιγ Ο έρως διατάσσει, ενώ σαν σήμερα, στις 6 Ιανουαρίου, ο θίασος έπαιξε το έργο του Γρ. Ξενόπουλου Ο ποπολάρος. Ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον όμως, για τον Rena Fan τουλάχιστον, θα παρουσίαζε η "ντόπια επιθεώρηση" του Αντώνη Πλωμαρίτη Η Σουσού στην Αλεξάνδρεια, που παρουσίασε ο θίασος της Κατερίνας στις 10 Ιανουαρίου.

Και για να ολοκληρώσουμε την περιγραφή του μουσικού κλίματος της Αλεξάνδρειας εκείνης της περιόδου, να αναφέρω ότι το απόγευμα της Κυριακής 5 Ιανουαρίου οι φίλες και οι φίλοι της κλασικής μουσικής είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν ένα ρεσιτάλ του πιανίστα Γιώργου Θέμελη, ο οποίος απέδωσε τέσσερις σονάτες του Μπετόβεν στο Lycée Français, ενώ λίγες μέρες μετά, στις 11 Ιανουαρίου, τραγούδησε στο Ωμπέρζ Μπλε ο Ζωρζ Γκεταρί...

Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.

Σαν σήμερα το 1956: Στην Αίγυπτο;

Στις 31 Ιουλίου 1956 διαβάζουμε στη θεατρική στήλη της εφημερίδας Τα Νέα:

Η ΡΕΝΑ ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΥ ΤΟΝ ΧΕΙΜΩΝΑ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ

Η δημοφιλής βεντέττα του ελαφρού τραγουδιού Ρένα Βλαχοπούλου δεν θα μετάσχη τελικώς στον υπό την Σοφία Βέμπο θίασο των "Συνεργαζομένων Καλλιτεχνών" κατά την χειμερινή περίοδο, μη επελθούσης συμφωνίας σε οικονομικά θέματα. Κατόπιν τούτου, η Ρένα Βλαχοπούλου προέβη σε διαπραγματεύσεις για την εμφάνισί της κατά την χειμερινή περίοδο, στο γνωστό κοσμικό κέντρο του Καΐρου "Ωμπέρζ ντε Πυραμίντ"

Τα Νέα, 31-7-1956

Τελικά η Ρένα Βλαχοπούλου δεν πήγε στην Αίγυπτο τη χειμερινή περίοδο 1956-57. Προτίμησε το θέατρο Ακροπόλ, αφού ο επιχειρηματίας Βασίλης Μπουρνέλλης τής έδωσε μια ικανοποιητική αμοιβή (το "κασέ" της είχε πλέον ανέβει...). Αντίθετα, παρά την είδηση που δημοσίευσαν την ίδια μέρα τα Νέα, ο Νίκος Σταυρίδης δεν εμφανίστηκε στο Ακροπόλ, αλλά προτίμησε να συνεργαστεί τη χειμερινή περίοδο με τον συμπατριώτη του Μενέλαο Θεοφανίδη: συγκρότησαν τον Θίασο "Ελληνική Μουσική Κωμωδία" που παρουσίασε στο θέατρο Διάνα τις μουσικές κωμωδίες Έτσι και την πιάσουμε των Τσιφόρου-Σακελλάριου, Γαμπρός με δόσεις του Δημ. Γιαννουκάκη και Πρώτη νύχτα γάμου του Μ. Θεοφανίδη (την προσπάθειά τους να διατηρήσουν ζωντανό το είδος της μουσικής κωμωδίας οι δύο Σαμιώτες συνεργάτες τη συνέχισαν και τη χειμερινή περίοδο 1957-58 με τη συνεργασία της Ρένας Βλαχοπούλου, όπως έχουμε πει αρκετές φορές).

Πρώτη επίσκεψη στις πυραμίδες. Φωτογραφία από την έκθεση
Diva Rena που διοργανώθηκε στο θέατρο Badminton το 2010
με επιμέλεια του Μάκη Δελαπόρτα και της Δέσποινας Βολίδη 

Όσο για την Αίγυπτο, στην οποία η Ρένα είχε εμφανιστεί με εξαιρετική επιτυχία τις σεζόν 1946-47 και 1953-54, την επισκέφτηκε, όπως έχουμε πει ξανά, για μια μοναδική εμφάνιση τον Ιούλιο του 1958... Πάντως έχουν διασωθεί δυο φωτογραφίες της από δυο διαφορετικές επισκέψεις της στις πυραμίδες...

Δεύτερη επίσκεψη στις πυραμίδες. Φωτογραφία από την έκθεση
Diva Rena που διοργανώθηκε στο θέατρο Badminton το 2010
με επιμέλεια του Μάκη Δελαπόρτα και της Δέσποινας Βολίδη

Για την ιστορία, να αναφέρω ότι στην ίδια σελίδα, χωρίς να "κατορθώσει" να προβληθεί ανάμεσα στις σημαντικές θεατρικές ειδήσεις της ημέρας (άλλωστε η αποχή του ζεύγους Παξινού-Μινωτή από το Φεστιβάλ Αθηνών ήταν πιο... πιασάρικη...), δημοσιεύεται ένα τρίπτυχο ειδήσεων που αφορούν τη Δανάη: πρώτον, ετοιμάζεται να αναχωρήσει για τουρνέ σε επαρχιακές πόλεις, δεύτερον, η εκπομπή Τραγούδια για λίγους του Εθνικού Προγράμματος του ΕΙΡ στη οποία λαμβάνει μέρος "αποκλειστικώς" η Δανάη θα μεταδίδεται πλέον κάθε Παρασκευή στις 10μμ (και όχι στις 8.30μμ), και, τρίτον, η Δανάη ηχογράφησε για λογαριασμό της εταιρίας Φίλιπς "μια σειρά από χωριάτικα ελληνικά τραγούδια" με μεγάλη ορχήστρα υπό τη διεύθυνση του Κώστα Γιαννίδη: επρόκειτο για ένα extended play 45άρι με τέσσερα δημοτικά τραγούδια που αποτελούσε μέρος της προσπάθειας της δισκογραφικής εταιρίας να συλλέξει τα πιο αντιπροσωπευτικά της μουσικής παράδοσης κάθε χώρας. Και όταν ο Γιαννίδης ρώτησε τη Δανάη: "Τι θα τραγουδήσεις; Αττίκ;" εκείνη του απάντησε ορθά-κοφτά: "Δημοτικά τραγούδια, φυσικά!"...

Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.

Σαν σήμερα το 1958: Στο Κάιρο για μια βραδιά...

Στις 12 Ιουλίου 1958 η Ρένα Βλαχοπούλου εμφανίστηκε για ένα και μόνο βράδυ στο Κάιρο, στη χοροεσπερίδα του Ελληνικού Ναυτικού Ομίλου της πόλης. Υποθέτω ότι για να μετακινηθεί από την Αθήνα για μία μόνο εμφάνιση, η αμοιβή που δόθηκε στη Ρένα θα ήταν κάτι παραπάνω από ικανοποιητική (ελπίζω να μην "έβαλε μέσα" τον Όμιλο!)... Η Ρένα τραγούδησε στο κέντρο Auberge des Pyramides, στο οποίο είχε πραγματικά θριαμβεύσει με τον Γιάννη Σπάρτακο τη σεζόν 1946-47 (ενώ βρέθηκε ξανά στο Κάιρο και τη σεζόν 1953-54 στο πλαίσιο της περιοδείας της με έναν μεγάλο μουσικό θίασο, όπως έχουμε ήδη δει...).

Η εφημερίδα Ταχυδρόμος-Ομόνοια της Αλεξάνδρειας διαφήμιζε την εμφάνισή της ολόκληρη την εβδομάδα πριν τον χορό.

"Ένδυμα κατά βούλησιν": βολικό!... 

Δεν μπόρεσα, μέχρι στιγμής, να εντοπίσω κάποια καϊρινή εφημερίδα της περιόδου εκείνης, οπότε θα αρκεστούμε στο ρεπορτάζ της καϊρινής στήλης του Ταχυδρόμου.

Όπως ανεμένετο, η επιτυχία του μεγάλου ετησίου χορού του Ελληνικού Ναυτικού Ομίλου Καΐρου υπήρξεν εξαιρετική. Συνεκέντρωσε, παρ' όλο ότι ο Ιούλιος θεωρείται ακατάλληλος διά τους Σωματειακούς χορούς, πολυάριθμο και εκλεκτό κοινό της Ελληνικής παροικίας. Οφείλεται η επιτυχία του σε πολλούς παράγοντας και ιδιαίτερα στο άξιο Διοικητικό Συμβούλιο του ΕΝΟΚ, το οποίον εν τη επιθυμία του να τονώση αφ' ενός τα οικονομικά του Ομίλου και να χαρίση στην παροικία μια αξέχαστη βραδυά, ειργάσθη με πολύ ζήλο και χωρίς να σκεφθή τα έξοδα, προχώρησε σε πρωτοβουλίες. Το εκλεκτό κέντρο της πόλεώς μας AUBERGE DES PYRAMIDES, πρόθυμο σαν πάντοτε, διέθεσε τους δροσερούς του κήπους, όπου το περασμένο Σάββατο εδόθη ο χορός του Ελληνικού Ναυτικού Ομίλου. Η ευχάριστη ορχήστρα του κέντρου GAYO BACHERANO, με τραγουδιστάς τους Ντίνο, Ρέντζο και Κιγκ Κούκι, σκόρπισε την ευθυμία. Το καλλιτεχνικό πρόγραμμα σαν πάντοτε εκλεκτό. Ιδιαίτερα το Ισπανικό μπαλλέτο PACITA TOMAS, διάσημο σ' όλον τον κόσμο, παρουσίασε ένα υπέροχο θέαμα τραγουδιού και χορού διαρκείας πλέον της ημισείας ώρας που το διέκρινε η πρωτοτυπία, η ωραιότητα και μια υπέροχη αρμονία που χειροκροτήθηκε με πολύν ενθουσιασμό. Ανατολίτικοι χοροί κι ακροβασίες συνεπλήρωναν το πρόγραμμα. Η υπηρεσία και το κυλικείον της Ωμπέρζ περιποιητικό και διαλεγμένο.

Η έκπληξις της βραδυάς, που οφείλεται στην πρωτοβουλία του Διοικητικού Συμβουλίου, ήταν η διάσημη κι αγαπητή τραγουδίστρια της Αθήνας Ρένα Βλαχοπούλου και ήλθε ειδικώς και μόνον διά τον χορόν του ΕΝΟΚ. Η πιο γλυκειά μας τραγουδίστρια, που το κοινόν μας εχειροκρότησε και στο παρελθόν, πάντοτε υπέροχη στο τραγούδι της, τραγούδησε όλες τις τελευταίες αθηναϊκές επιτυχίες. Το ακροατήριο την χειροκρότησε παρατεταμένα και πλειστάκις την εκάλεσε στο βήμα για να τραγουδήση έτσι όπως ξέρει να τραγουδά και να χρωματίζη η Ρένα Βλαχοπούλου το "Ομόνοια Πλας", το "Τι είναι αυτό που το λένε αγάπη" κι άλλα ωραιότατα τραγούδια του Ελληνικού ρεπερτορίου. Πλουσιώτατο κάνιστρο ανθέων της προσεφέρθη επί τη ευκαιρία της εμφανίσεώς της.

Το Συμβούλιο (...) ήταν σύσσωμο παρόν στην χορεσπερίδα, η οποία εστέφθη υπό επιτυχίας, χάρις εις τους κόπους και τας προσπαθείας των. Τόμπολα, κυκλοφορήσασα, ηγοράσθη και εκερδήθησαν υπό των τυχερών της βραδυάς πλούσια και αξίας δώρα.

Ο Ελληνικός Ναυτικός Όμιλος Καΐρου, ιδρυθείς το 1930, μέλος της Αιγυπτιακής Κωπηλατικής Ομοσπονδίας και της Ελληνικής Κωπηλατικής Ομοσπονδίας με σεβαστό αριθμόν μελών, με πολλάς νίκας εις τους Παναιγυπτίους και Πανελληνίους αγώνας, με άξια και καλά κωπηλατικά στελέχη, που τιμούν τα Ελληνικά χρώματα στους ναυτικούς αγώνας, με τον χορόν του βρήκεν εις την υποστήριξι και την προσέλευσι της παροικίας μίαν επίσημον αναγνώρισιν των προσπαθειών και του ωραίου του αθλητικού έργου.

Ταχυδρόμος-Ομόνοια, 14-7-1958

Τελικά, αν μου δινόταν η ευκαιρία να ταξιδέψω πίσω στον χρόνο για να δω τη Ρένα Βλαχοπούλου σε μια ζωντανή της τραγουδιστική εμφάνιση, δεν ξέρω ποια πόλη θα επέλεγα: Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Κωνσταντινούπολη, Αλεξάνδρεια, Κάιρο, Λευκωσία, Νέα Υόρκη ή κάποια άλλη πόλη κάποιας αμερικανικής πολιτείας;...

Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.

Σαν σήμερα το 1954: Τιμητική στην Αλεξάνδρεια

Στις 13 Ιανουαρίου 1954 δόθηκε στο θέατρο Μωχάμετ Άλυ της Αλεξάνδρειας η τιμητική παράσταση της Ρένας Βλαχοπούλου και του χορευτικού ζεύγους Γιάννη Φλερύ-Λίντας Άλμα.

 

Η τιμητική αυτή παράσταση διοργανώθηκε από την εφημερίδα La Réforme Illustré που εκδιδόταν στην Αλεξάνδρεια και για αυτόν τον λόγο η Ρένα Βλαχοπούλου και ο Γιάννης Φλερύ είχαν φωτογραφηθεί λίγες μέρες πριν με τον ιδιοκτήτη της εφημερίδας, κόμη Αζίζ ντε Σάαμπ και τον διαχειριστή της Ρ. Αβελίνο.

Ημερήσια Νέα, 9-1-1954

Με την παράσταση αυτή ολοκλήρωνε τις εμφανίσεις της στην Αλεξάνδρεια ο θίασος της Θεατρικής Μουσικής Εταιρείας πριν συνεχίσει την περιοδεία του στο Κάιρο. Τρία από τα βασικά στελέχη του, η Ρένα Ντορ, ο Αλέκος Λειβαδίτης και ο Γιώργος Γαβριηλίδης πήραν μέρος στη βραδιά, όπως διαβάζουμε στο ρεπορτάζ που δημοσίευσε η εφημερίδα Ημερήσια Νέα της Αλεξάνδρειας τρεις μέρες μετά.

ΕΙΣ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟΝ "ΜΩΧΑΜΕΤ ΑΛΥ"

Το βράδυ της Τετάρτης εδόθη με θριαμβευτικήν επιτυχία στο "Μωχάμετ Άλυ" η παράστασις που ωργάνωσεν η "Ρεφόρμ Ιλλυστρέ" και η οποία έκλεισε την σειρά των εμφανίσεων του ελληνικού επιθεωρησιακού θιάσου. Επιτυχία, η οποία οπτικώς διεπιστώθη από την κατάμεστη αίθουσα, ακουστικώς δε από την ζωηρότητα των χειροκροτημάτων. Η παράστασις είχεν οργανωθή εξ άλλου προς τιμήν των χορευτών Γιάννη Φλερύ και Λίντα Άλμα και της βασιλίσσης του μοντέρνου Ελληνικού τραγουδιού Ρένας Βλαχοπούλου.

Για τους δυο πρώτους δεν μπορούμε να πούμε τίποτα, που να μην είνε ήδη γνωστό. Είνε η χάρι και η ευκινησία που τους κάνει να πλησιάζουν σε τέλεια τεχνική των χορευτών μπαλλέτου. Έτσι, μεταξύ μιας εμφανίσεως με κλακέττες και μιας κλασικής, το πρόγραμμα που παρουσίασαν περιελάμβανεν ελληνικούς χορούς, ειδικώς διασκευασμένους για την σκηνή, και κλασικούς χορούς, όπως το "φάντασμα του ρόδου", και άλλες συνθέσεις, για τις οποίες πρέπει να συγχαρούμε τον Γιάννη Φλερύ για την χορογραφία και την Λίντα Άλμα για την τελεια εκτέλεσι των χορών. Το χορευτικό αυτό ζευγάρι, που εξ άλλου δεν το ξέχασε ο κόσμος, συνεχίζει την εξέλιξίν του...

Όσον αφορά την Ρένα Βλαχοπούλου, αυτή θεωρείται πια σαν μια βασίλισσα του μοντέρνου ελληνικού τραγουδιού. Όλα τα είδη ταιριάζουν απόλυτα στη βαθειά φωνή της, που ξέρει τόσο καλά να ζωντανεύη και να αισθάνεται όλες τις νοσταλγίες ενός λυπητερού τραγουδιού, όπως μπορεί και αντιλαλεί όλη την χαρά ενός εύθυμου. Κατά την διάρκεια της τιμητικής βραδυάς η απαράμιλλη Ρένα Ντορ και ο κωμικός Αλέκος Λειβαδίτης εθριάμβευσαν εις ένα σκετς, τιτλοφορούμενο "1925", εις το οποίον η δυναμικότητά τους ενεθουσίασε τόσο το κοινόν, ώστε να μην τους αφήνη να φύγουν.

Συγκινημένος γιατί ήταν η παραμονή της αναχωρήσεώς του για το Κάιρον, ο θίασος απηύθυνε προς το κοινό, διά του στόματος ενός των ηθοποιοών, του Γ. Γαβριηλίδη, ένα μεγάλο ευχαριστώ για την υποστήριξι και τα χειροκροτήματά του και στην Ρεφόρμ Ιλλυστρέ ειδικώτερα για την τέλειαν οργάνωσιν της τιμητικής αυτής βραδυάς.

Ημερήσια Νέα, 17-1-1954

Δυστυχώς δεν εντόπισα ως τώρα φωτογραφία της Ρένας από την τιμητική εκείνη παράσταση (θα είχε ενδιαφέρον να εντοπίσουμε τεύχη της La Réform Illustré που μπορεί να κάλυψε τη βραδιά πιο εκτενώς. Μέχρι τότε θα αρκεστούμε σε μια ακόμα διαφήμισή της με φωτογραφία από την Αμερική...

Ημερήσια Νέα, 13-1-1954 

Σαν σήμερα το 1954: Θερμή φωνή που προκαλεί ρίγη...

Στις 10 Ιανουαρίου 1954 η στήλη "Κοσμικά" της εφημερίδας Ημερήσια Νέα της Αλεξάνδρειας δημοσίευσε το παρακάτω:

Κατά το υπόλοιπο χρονικό διάστημα της ζωηρής αυτής εβδομάδος, το θέατρο "Μωχάμετ Άλυ" απετέλεσε το πεδίον της μάχης των κοσμικών. Κάθε βράδυ τα θεωρεία γεμίζουν από κόσμο, ο οποίος δεν φείδεται χειροκροτημάτων, ενθουσιασμένος από το θέαμα. Ο λόγος; Η παρουσία του Ελληνικού οπερεττικού θιάσου, που περιλαμβάνει αξιόλογα στελέχη. Είνε η κομψότης και η χάρις της Μαρίκας Κρεβατά, της οποίας το παίξιμο έχει πολύ (sic) λεπτότητα. Είνε ακόμα η απαράμιλλη Ρένα Ντορ, η Ρένα Βλαχοπούλου της οποίας η θερμή φωνή έχει τη δύναμη να προκαλεί ρίγη. Υπάρχει ο Γιάννης Φλερύ και η Λίντα Άλμα, χορευταί μεγάλης αξίας. Ο Δούκας και ο Λειβαδίτης, κωμικοί, που σκορπούν πολύ γέλοιο. Αυτός είνε ο λόγος που το θέατρο "Μωχάμετ Άλυ" συγκεντρώνει τόσο κόσμο.

Ημερήσια Νέα, 10-1-1954 

Ημερήσια Νέα, 9-1-1954

Ο θίασος που είχε την επωνυμία "Μουσική Θεατρική Εταιρεία" ξεκίνησε τις παραστάσεις του στην Αλεξάνδρεια την Πρωτοχρονιά του 1954 με την επιθεώρηση Τριάντα το δολλάριο (επιτυχία του θεάτρου Ακροπόλ) και απέσπασε θερμές κριτικές: η ίδια εφημερίδα έγραψε στις 2 Ιανουαρίου 1954 πως ήταν μια παράσταση καθαρή, μελετημένη, με ρυθμό και αρμονία που σπάνια βλέπουμε στον τόπο μας". Για τη Ρένα Βλαχοπούλου έγραψε πως είναι "πραγματική βασίλισσα του τραγουδιού", ενώ η ορχήστρα ήταν "αλήθεια για πρώτη φορά" πολύ καλή. Ο θίασος είχε εξαρχής ανακοινώσει ότι δεν θα μπορούσε να παρατείνει τις παραστάσεις του, αφού στις 14 Ιανουαρίου ήταν προγραμματισμένο να αρχίσει τις εμφανίσεις του στο θέατρο Χουσαπέρ του Καΐρου. Λόγω της μεγάλης ζήτησης λοιπόν κάποιες μέρες ο θίασος έδωσε τρεις παραστάσεις--οκτώ επιθεωρήσεις, αλλά και την οπερέτα του Θεόφραστου Σακελλαρίδη Λοχαγός Λιλή καθώς και την τολμηρή μουσική φάρσα των Σακελλάριου-Γιαννακόπουλου Ο σάτυρος της Μαγκουφάνας (με μουσική του Θεόδωρου Παπαδόπουλου). Η τελευταία εμφάνιση του θιάσου έγινε στις 13 Ιανουαρίου με μια τιμητική βραδιά της Ρένας Βλαχοπούλου και του χορευτικού ζεύγους Φλερύ-Άλμα, για την οποία θα μιλήσουμε μια άλλη φορά...

Αξίζει πάντως να αναφέρουμε ότι παράλληλα με τις παραστάσεις της Μουσικής Θεατρικής Εταιρείας, η ελληνική παροικία της Αλεξάνδρειας μπορούσε να απολαύσει έργα πρόζας που παρουσίαζε ο θίασος Π. Χριστοφορίδη στο θέατρο Καζαμπλάνκα (ανάμεσά τους την κωμωδία των Σακελλάριου-Γιαννακόπουλου Θανασάκης ο πολιτευόμενος) αλλά τις ελληνικές ταινίες Το σωφεράκι και Κατέστρεψα μια νύχτα τη ζωή μου. Επίσης εμφανίζονταν σε κέντρα της πόλης ο Τζίμης Μακούλης και ο Μανώλης Χιώτης με τη Ζωή Νάχη.

Σαν σήμερα το 1946: Στο Carlton της Αλεξάνδρειας

Στις 15 Δεκεμβρίου 1946 η εφημερίδα Ταχυδρόμος-Ομόνοια της Αλεξάνδρειας της Αιγύπτου δημοσίευσε μια φωτογραφία από το κοσμικό κέντρο Carlton όπου το προηγούμενο βράδυ πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση το καλλιτεχνικό ζεύγος Ρένα Βλαχοπούλου-Γιάννης Σπάρτακος. Για την ακρίβεια, η φωτογραφία δεν απαθανατίζει τους δύο συνεργάτες επί το έργον, αλλά σε μια στιγμή ξεγνοιασιάς και κεφιού μετά την εμφάνισή τους:

Ταχυδρόμος-Ομόνοια, 15-12-1946

Η πρεμιέρα της Ρένας και του Σπάρτακου στο Carlton ήταν ένα πολυαναμενόμενο γεγονός, αφού επί ενάμιση μήνα έφταναν από το Κάιρο συνεχώς ειδήσεις για τις θριαμβευτικές εμφανίσεις τους στο Auberge Des Pyramides. Οι διαφημιστικές καταχωρίσεις έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Χρησιμοποιήθηκε τόσο η φωτογραφία των δυο καλλιτεχνών που είχε σκανδαλίσει τους συντηρητικούς καλλιτεχνικούς κύκλους της Αθήνας λίγες εβδομάδας νωρίτερα ("ποζάρουν όχι σαν καλλιτεχνικό αλλά σαν... κοινό ζευγάρι" έγραφαν οι αθηναϊκές εφημερίδες).

Ταχυδρόμος-Ομόνοια, 10-12-1946

Χρησιμοποιήθηκαν επίσης τα εξώφυλλα των μουσικών τεμαχίων που είχαν κυκλοφορήσει στην Κατοχή αλλά και μετά την Απελευθέρωση με όλες τις επιτυχίες του Γιάννη Σπάρτακου, οι περισσότερες από τις οποίες τραγουδήθηκαν από τη Ρένα Βλαχοπούλου.

Ταχυδρόμος-Ομόνοια, 8-12-1946

Τρεις μέρες μετά την πρεμιέρα, ο Ταχυδρόμος της Αλεξάνδρειας δημοσίευσε και το παρακάτω ρεπορτάζ για την εμφάνιση της Ρένας και του Σπάρτακου.

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΚΙΝΗΣΙΣ

Η ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΥ & Ο ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ

ΣΤΟ ΚΑΡΛΤΟΝ

Κάθε βράδυ κατάμεστον από ότι εκλεκτότερο και ωραιότερο έχει να επιδείξη η Ελληνική και Διεθνής παροικία, είνε το κομψό και αριστοκρατικό κέντρον της πόλεώς μας, το "Κάρλτον".

Οι δύο συμπαθείς καλλιτέχνες μας, η Ρένα Βλαχοπούλου και ο Γιάννης Σπάρτακος, ευθύς από της πρώτης των εμφανίσεως, απέκτησαν αμέσως τας συμπαθείας του κοινού, που κάθε βράδυ τους χειροκροτεί και τους αποθεώνει.

Η Ρένα Βλαχοπούλου, ακούραστη, γεμάτη ζωή, μπρίο και κέφι, επί μισή περίπου ώρα συνεχώς τραγουδάει ρωμάντσες, Ιταλικές καντσονέττες, Σπανιόλικα τραγούδια, σουίγκ, βλάχικα, Ελληνικά ποτ-πουρί και ανατολίτικα τραγουδάκια, που τα ζωντανεύει με την γλυκειά φωνή της και την χάρι της.

Ο Γιάννης Σπάρτακος, ιδεώδης "ακομπανιατέρ" της, καταχειροκροτείται επίσης στας διαφόρους εκτελέσεις στο πιάνο, τας οποίας διερμηνεύει με τέχνη απαράμιλλο και βαθύ αίσθημα.

Θερμά συγχαρητήρια οφείλονται τόσον εις τους δύο εκλεκτούς καλλιτέχνας όσον επίσης και εις τον φίλον ιδιοκτήτην του "Κάρλτον" κ. Γεώργιον Δαρατζίκην, που προσπαθεί πάντοτε να ευχαριστή την εκλεκτήν και πολυάριθμον πελατείαν του.

Ταχυδρόμος-Ομόνοια, 17-12-1946

Αχ, να ήμασταν ανάμεσα στην εκλεκτή πελατεία και να ακούσουμε τη Ρενα Βλαχοπούλου να τραγουδά και καντσονέττες και σπανιόλικα, και σουίγκ και βλάχικα!...

Ταχυδρόμος-Ομόνοια, 10-12-1946

Σαν σήμερα το 1946: Απάντηση στην Αθήνα από το Κάιρο (μέσω Αλεξάνδρειας!)

Την 1η Δεκεμβρίου 1946 συναντούμε το όνομα της Ρένας Βλαχοπούλου σε δυο σελίδες της εφημερίδας Ταχυδρόμος-Ομόνοια της Αλεξάνδρειας. Ας δούμε πρώτα τι γράφτηκε στη στήλη "Ο Ταχυδρόμος εις Κάιρον" με αφορμή ένα σχόλιο που είχε δημοσιευτεί στην αθηναϊκή εφημερίδα Έθνος στις 11 Νοεμβρίου 1946, δηλαδή δύο περίπου εβδομάδες μετά την έναρξη των εμφανίσεων της Ρένας και του Γιάννη Σπάρτακου στο κέντρο Auberge Des Pyramides του Καΐρου.

Καϊρινές Εικόνες

ΠΡΟΣ ΤΟ "ΕΘΝΟΣ" ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

Απορεί κανείς με όσα γράφει η Αθηναϊκή εφημερίς σχετικώς με την επιτυχία που έχει το ζεύγος Βλαχοπούλου-Σπάρτακος στο Κάιρο.

"...Το Ντούο Βλαχοπούλου-Σπάρτακος--λέγει--έσχεν στην AUBERGE του Καΐρου αρκετό σουξέ. Αλλά το κοινόν εκεί είνε πολύ προχωρημένο μουσικώς και οι καλλιτέχναι μας είνε αναγκασμένοι να αντιμετωπίσουν πολλές καλές Ιταλικές και Αγγλικές ορχήστρες με ντιζέρ κλάσεως. Δι' αυτό το σουξέ των δύο Ελλήνων καλλιτεχνών υπήρξεν σχετικόν". [Σημείωση του Rena Fan: για την ακρίβεια το Έθνος γράφει "ο 'θρίαμβός' των είνε αυτήν την φοράν μάλλον περιωρισμένος"--παρόλο που χρησιμοποιεί εισαγωγικά, ο Αιγυπτιώτης συντάκτης έχει παραφράσει το δημοσίευμα του Έθνους].

Μας κάνουν κατάπληξιν τα γραφόμενα της Αθηναϊκής συναδέλφου η οποία κακώς επληροφορήθη δι' όσα γράφει. Το ζεύγος Βλαχοπούλου-Σπάρτακου μολονότι είχε να αντιμετωπίση ένα ποικίλον διεθνές κοινόν είχε θριαμβευτικήν επιτυχίαν. Ούτε η (sic) καλλίτερες ορχήστρες εις την Αίγυπτον είνε Ιταλικές αφού τα σκήπτρα κατέχουν σ' όλην την Αίγυπτον Έλληνες βιρτουόζοι μουσικοί, οι οποίοι είνε διευθυνταί ορχηστρών όπως ο Μπάμπης Μαυρομμάτης, ο Α. Μπαχλού, ο Πάνος Λεμπεχόβας, ο Ανδρέας Αναγνωστάκης υπό το ψευδώνυμον ANDRE RYDER, ο Δ. Σαριδάκης, οι οποίοι θεωρούνται από τους δικούς μας και ξένους οι άσσοι της μοντέρνας μουσικής, διά να μη αναφέρωμεν τους μουσικούς Κρίνο Ντε Κάστρο, Α. Γκρεκ και τον Ν. Θειάφην της κλασσικής μουσικής. Δεν γνωρίζομεν πολλούς ισαξίους διευθυντάς ορχηστρών ώστε η Αθηναϊκή συνάδελφος τόσον δειλά και φοβισμένα να γράφη περί φαμόζων αλλοεθνών μουσικών. Νομίζομεν ότι και κατωτέρας αξίας να ήσαν οι ιδικοί μας δεν θα εγίνοντο ποτέ μεγάλοι εάν πρώτοι εμείς οι ομοεθνείς των δεν εσπεύδωμεν να το αναγνωρίσωμεν και προ παντός να το διακηρύξωμεν.

Είνε ανεξήγητον διά πόλιν τόσο μεγάλης μουσικής κινήσεως ως αι Αθήναι, να υποκλίνωνται τόσον ταπεινά προ μοσικής κινήσεως του τόπου μας που είναι σχετικά περιορισμένη.

Κ. ΜΑΓΗΣ

Ταχυδρόμος-Ομόνοια, 1-12-1946

Εξάλλου, στη στήλη "Θέατρον" διαβάζουμε:

Η ΡΕΝΑ ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ ΣΤΟ "ΚΑΡΛΤΟΝ"

Με μεγάλη ευχαρίστησι πληροφορούμεθα ότι ο γνωστός και ρέκτης ιδιοκτήτης του "Κάρλτον" κ. Γεώργιος Δαρατζίκης, μη φειδόμενος κόπων και θυσιών, εξησφάλισε την συνεργασίαν των εκλεκτών καλλιτεχνών μας, Ρένας Βλαχοπούλου και Γιάννη Σπάρτακου, οίτινες και θα εμφανισθούν εις Αλεξάνδρειαν περί την 14ην αρξαμένου μηνός Δεκεμβρίου.

Η Βλαχοπούλου και ο Σπάρτακος ευρισκόμενοι εις Κάιρον από μηνός και πλέον, εσημείωσαν τοιαύτην επιτυχίαν εις το αριστοκρατικώτερον κέντρον του Καΐρου "AUBERGE DES PYRAMIDES" ώστε το συμβόλαιόν των ανενεώθη διά δευτέραν και ακολούθως διά τρίτην φοράν.

Ο Ελληνικός και ξενόγλωσσος Τύπος αφιέρωσεν άρθρα ολόκληρα μετά φωτογραφιών του καλλιτέχνου μας εις την πρώτην σελίδα, και με ενθουσιώδεις κριτικάς που εγράφησαν διά το ταλέντον της Ρένας Βλαχοπούλου, για το ανεξάντλητό της μπρίο και την "χρυσή"--όπως την απεκάλεσαν--φωνή της.

Εφάμιλλον επίσης επιτυχίαν σημειώνει ο εκλεκτός συνθέτης και "ακομπανιατέρ" της κ. Γιάννης Σπάρτακος, που κάθε του τραγούδι είναι και μια επιτυχία, και η πλέον πρόσφατος από όλας είναι το γνωστότατον τραγούδι "Θα σε πάρω να φύγουμε", που δεν είνε απλώς ένα τραγουδάκι, αλλά η εξωτερίκευσις των συναισθημάτων ενός ολοκλήρου λαού, κατά τα σκληρά χρόνια της κατοχής.

Είναι λοιπόν πλήρως δικαιολογημένη η ανυπομονησία, με την οποίαν περιμένουμε να ιδούμε και να χειροκροτήσωμεν τους εκλεκτούς μας καλλιτέχνας.

ΧΡΙΣΤΥ

Ταχυδρόμος-Ομόνοια, 1-12-1946

Και μια άλλη αθηναϊκή εφημερίδα, η Βραδυνή, έγραψε λίγες μέρες μετά για μια ιδιαίτερη επιτυχία του ζεύγους Ρένα Βλαχοπούλου-Γιάννης Σπάρτακος στο Κάιρο.

Κατά πληροφορίας εκ Καΐρου, την παρελθούσαν εβδομάδαν η Ρένα Βλαχοπούλου, κατόπιν ειδικής προσκλήσεως, ετραγούδησε συνοδεία του μαέστρου Σπαρτάκου, εις το θερινόν ανάκτορον του Βασιλέως Φαρούκ "Ωμπέρζ ντε Λακ".

Εις τους δύο Έλληνας καλλιτέχνας εγένοντο μεγάλαι περιποιήσεις, το ίδιο δε βράδυ παρεκάθησαν εις γεύμα παρά τω Βασιλεί.

Περί τα τέλη Δεκεμβρίου η Βλαχοπούλου και ο Σπάρτακος θα μεταβούν διά σειράν εμφανίσεων εις το Λονδίνον.

Βραδυνή, 4-12-1946     

Από την εφημερίδα Αγωνιστής της Κύπρου, Μάρτιος 1947

Ήταν βέβαια τόση η επιτυχία του καλλιτεχνικού ζεύγους στην Αίγυπτο που αφού παρέτειναν τις εμφανίσεις τους και στην Αλεξάνδρεια, επέστρεψαν στο Κάιρο στα μέσα Ιανουαρίου για λίγες ακόμα εμφανίσεις... 

Σαν σήμερα το 1946: Στο Auberge Des Pyramides του Καΐρου...

Στις 17 Νοεμβρίου 1946 η Ρένα Βλαχοπούλου και ο Γιάννης Σπάρτακος υποδέχτηκαν το κοινό τους για μια έκτακτη ελληνική βραδιά στο κέντρο Auberge Des Pyramides του Καΐρου:

Ταχυδρόμος-Ομόνοια (Αλεξάνδρειας), 17-11-1946

Η Ρένα Βλαχοπούλου και ο Γιάννης Σπάρτακος είχαν ξεκινήσει τις εμφανίσεις τους στο περίφημο κέντρο του Καΐρου στις 27 Οκτωβρίου. Την επόμενη μέρα, η ελληνική εφημερίδα Ταχυδρόμος-Ομόνοια, που εκδιδόταν στην Αλεξάνδρεια, αλλά είχε καθημερινή στήλη αφιερωμένη στα νέα του Καΐρου, δημοσίευσε μια συνέντευξη του καλλιτεχνικού ζεύγους, στην οποία όμως η Ρένα απαντά μόνο σε μια ερώτηση, ενώ ο Σπάρτακος, μεταξύ άλλων, αποκαλύπτει την ηλικία της...

Το Καϊρινό μας ρεπορτάζ

ΛΙΓΗ ΩΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΡΕΝΑ ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΣΠΑΡΤΑΚΟ

Μόλις έφθασαν στο Κάιρον τα δύο μεγάλα αστέρια της τζαζζ (sic) ηλεκτρίσθηκε όλος ο κόσμος των απείρων θαυμαστών των. Γιατί η Ρένα και ο Σπάρτακος είναι πασίγνωστοι από το ράδιο, τα μουσικά κομμάτια και την φήμην τους που την επέκτειναν ως εδώ η (sic) περιγραφές των Ελληνικών εφημερίδων και η ενθουσιαστικές εντυπώσεις εκείνων που τους άκουσαν στην Αθήνα. Οι δυο αστέρες έρχονται κατ' ευθείαν από τον Λίβανον όπου κατήγαγον θρίαμβον ανανεώσαντες τρεις φορές το συμβόλαιόν τους. Ο Τύπος του Λιβάνου αφιέρωσε τα πειο θερμά λόγια. "Χρυσαφένια φωνή", "θεία ύπαρξις", "πηγή γοητείας" είνε οι χαρακτηρισμοί που έδωσαν στην ξακουστή γόησσα του τραγουδιού. Ανεγνώσαμεν στήλες εγκωμίων τόσον των Τουρκικών εφημερίδων (προ του Λιβάνου, ενεφανίσθησαν εν Τουρκία) όσον και των εφημερίδων της χώρας των Κέδρων. Ο κ. ALBERT SOUSSA, ιδιοκτήτης της AUBERGE DES PYRAMIDES τον οποίον είδομεν για δυο λεπτά, μας εδήλωσε τα εξής: "η εμφάνισις της Ρένας και του Σπάρτακου στην AUBERGE, είνε η μεγάλη επιτυχία μου".

Η Ρένα μας δέχεται ευχαρίστως στο "Κοντινεντάλ". 

--Η μεγάλη κίνησις του Καΐρου με κάνει να νομίζω πως είμαι στην Αθήνα.

Ο κ. Σπάρτακος προσθέτει αμέσως.

--Είμαι γοητευμένος από την θερμήν υποδοχήν που μας κάνουν παντού.

--Θα εμφανισθήτε και εις την Αλεξάνδρειαν;

--Θα εξαρτηθή από την θεώρησιν των διαβατηρίων μας δι' Αγγλίαν όπου θα εμφανισθούμε εις το EMPIRE FINSBURY PARK.

Η μεγάλη επιτυχία του κ. Σπάρτακου το τραγούδι "Θα σε πάρω να φύγουμε" είνε μεταφρασμένον εις την Αγγλικήν και τραγουδιέται με σουξέ εις το Λονδίνον.

--Ποιο είνε το πρώτο σας σουξέ;

--Το "Θα γυρίσης ξανά στην παλιά μας γωνιά" διά το οποίον ετραβήχθηκαν ως τώρα 13.000 δίσκοι.

Ο κ. Σπάρτακος είναι πράγματι ο Βασιλεύς της Ελληνικής τζαζζ. Το όνομά του προτάσσεται του ονόματος οιουδήποτε ηθοποιού του μουσικού θεάτρου του οποίου διευθύνει την ορχήστρα. Ο Σπάρτακος επέφερε μεγάλες μετατροπές στην ορχήστρα θεάτρου καταργήσας τα βιολοντσέλλα και φλάουτα, με μοντέρνα όργανα ως τα σαξόφωνα και τα τρομπόνια.

--Μετέβαλα τους μουσικούς εις πρωταγωνιστάς η δε ορχήστρα που συνοδεύει ένα μουσικό έργον παίζει σπουδαιότατον ρόλον μετοχικόν. Η Αθήνα μας είνε αξιόλογον μουσικόν κέντρον και καυχώμεθα ως Έλληνες ότι καταλεγόμεθα μεταξύ των μεγάλων εκείνων πόλεων όπου η μουσική εξέλιξις ευρίσκεται εις την ανωτάτην της βαθμίδαν. Είχα το ευτύχημα να γνωρίσω εις την Αλεξάνδρεια προ ημερών έναν μουσικόν αξίας. Τον Μπάμπη Μαυρομμάτη. Είνε ευχάριστον ότι ο Ελληνισμός της Αιγύπτου αναδεικνύει συχνά ταλέντα. 

Ο Γιάννης Σπάρτακος δεν είνε μόνον ο μουσικός της ελαφράς μουσικής. Διευθύνει επίσης συμφωνικές ορχήστρες, αποσπών πάντοτε τις ενθουσιωδέστερες κριτικές. Μία από τις επιτυχέστερες επιθεωρήσεις του είναι η επιθεώρησις "Τα ίδια Παντελάκη μου" και η "WELCOME" που μπορεί να θεωρηθή διεθνής επιτυχία αφού η φήμις τους εσχολιάσθη πολύ και εν Λονδίνω [Σημείωση του Rena Fan: πρόκειται για την επιθεώρηση που παιζόταν στο θέατρο Κυβέλης στην Απελευθέρωση, όπου η Ρένα τραγουδούσε το "Θα σε πάρω να φύγουμε"].

--Συνοδεύετε πάντοτε την Δδα Ρένα Βλαχοπούλου εις τις εκτελέσεις της;

--Με κολακεύει το γεγονός ότι ανεκάλυψα πρώτος το ταλέντο της Ρένας η οποία εις ηλικίαν δεκαέξ ετών έσχε το πρώτο της σουξέ. Σήμερα εις ηλικίαν εικοσιτεσσάρων ετών, θεωρείται το πρώτο αστέρι του τραγουδιού στην Αθήνα.

ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΓΗΣ

ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ-ΟΜΟΝΟΙΑ, 28-10-1946

Από την κυριακάτικη εφημερίδα του Καΐρου Νέα Ηχώ, 27-10-1946
Φωτογραφία από την ομάδα του Facebok 
Ρένα Βλαχοπούλου / Rena Vlachopoulou Fans Page

Λίγες μέρες μετά την πρεμιέρα τους στο Auberge Des Pyramides ο Κώστας Μάγης έγραψε στην ίδια εφημερίδα πως το ελληνικό τραγούδι έχει πλέον διεθνοποιηθεί και αυτό αποδεικνύεται από την τεράστια επιτυχία που σημειώνουν Βλαχοπούλου και Σπάρτακος: "Όχι μόνον οι ομοεθνείς μας εκδηλώνουν τον ενθουσιασμό τους, αλλά και οι ξένοι. Τα χειροκροτήματα για το Ελληνικό Τραγούδι ακούγονται να έρχωνται από όλες τις φυλές και από όλες τις ράτσες" (Ταχυδρόμος-Ομόνοια, 9-11-1946), ενώ κάποιες μέρες μετά ένας αναγνώστης σε επιστολή του στην εφημερίδα επισήμανε ότι η Ρένα Βλαχοπούλου καταχειροκροτείται από το ξένο κοινό (που το αποτελούσαν Άγγλοι, Γάλλοι, Ιταλοί, Σύροι, Αιγύπτιοι, Βέλγοι "και ένα σωρό άλλες φυλές του Ισραήλ") όχι μόνο στα ξενόγλωσσα τραγούδια της αλλά και σε ελληνικά, όπως το "Θα σε πάρω να φύγουμε". Και σημειώνει: "Φαντασθείτε τι τέχνη χρειάζεται στον ντιζέρ που θα κατορθώση να μεταδώση αισθητική συγκίνησι σε τόσον διάφορα ταμπεραμέντα" (Ταχυδρόμος-Ομόνοια, 22-11-1946).

Από την εφημερίδα της Κύπρου Αγωνιστής, Μάρτιος 1947

Η Ρένα Βλαχοπούλου και ο Γιάννης Σπάρτακος εμφανίζονταν στο Κάιρο μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου και στη συνέχεια ξεκίνησαν εμφανίσεις στην Αλεξάνδρεια. Ήταν όμως τόσο μεγάλη η ζήτησή τους στο Κάιρο που επέστρεψαν για λίγες ακόμα εμφανίσεις τον Ιανουάριο. Όσο για την έκτακτη ελληνική βραδιά της 17ης Νοεμβρίου 1946 (που υποπτεύομαι ότι είναι ένας αιγυπτιώτικος όρος για την τιμητική βραδιά της αθηναϊκής showbiz) σύμφωνα με τις διαφημίσεις θα έδινε την ευκαιρία στο κοινό να απολαύσει το καλλιτεχνικό ζευγάρι σε δώδεκα συνολικά νούμερα (έξι νούμερα σε κάθε μέρος του προγράμματος).

Ταχυδρόμος-Ομόνοια, 16-11-1946

 

Σαν σήμερα το 1946: Θα πάνε ή δεν θα πάνε στην Αίγυπτο;

Στις 16 Οκτωβρίου 1946 διαβάζουμε στην εφημερίδα Βραδυνή:

Η Ρένα Βλαχοπούλου και ο Σπάρτακος ανεχώρησαν από τον Λίβανον δια σειρά εμφανίσεων εις την Κύπρον.

Βραδυνή, 16-10-1946 

Λίγες μέρες νωρίτερα είχε κυκλοφορήσει η είδηση ότι οι δύο συνεργάτες θα τραγουδήσουν στην Αίγυπτο. Η Βραδυνή όμως είχε σπεύσει να τη διαψεύσει:

Τα γραφέντα περί μεταβάσεως της Ρένας Βλαχοπούλου και του Σπάρτακου από τον Λίβανον εις Αίγυπτον δεν ανταποκρίνονται προς την αλήθειαν.

Βραδυνή, 12-10-1946

Τελικά η Βραδυνή διαψεύστηκε και τις δυο φορές. Η Ρένα Βλαχοπούλου και ο Γιάννης Σπάρτακος δεν επρόκειτο να εμφανιστούν στην Κύπρο πριν την άνοιξη του 1947, ενώ πράγματι ο επόμενος σταθμός τους μετά τον Λίβανο ήταν, στο τέλος του Οκτώβρη, το Κάιρο και μετά, στα μέσα του Δεκέμβρη, η Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Και στις δύο πόλεις η υποδοχή του κοινού ήταν παραπάνω από ενθουσιώδης, και, συνεπώς, οι εμφανίσεις της Ρένας και του Σπάρτακου στην Αίγυπτο θα μας απασχολήσουν ξανά...