Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2021

Σαν σήμερα το 1965: Τσικνοπέμπτη στου Μοστρού

Στις 25 Φεβρουαρίου 1965, οι διαφημίσεις του Μοστρού, του γνωστού κέντρου της οδού Μνησικλέους στην Πλάκα, καλούσαν τις Αθηναίες και του Αθηναίους να περάσουν εκείνο το βράδυ της Τσικνοπέμπτης μαζί με τη Ρένα Βλαχοπούλου, τη Χρυσούλα Ζώκα, τον Μανώλη Καστρινό και άλλες/-ους καλλιτέχνιδες/-νες.


Το διάστημα της αποκριάς του 1965 το σχήμα του Μοστρού παρουσίασε την τρίτη επιθεώρηση πίστας της σεζόν εκείνης που είχε τον αναμενόμενο τίτλο Μασκαράτα. Στο σχήμα ανήκαν ακόμα η Άντζελα Ζήλεια, η Κάσση Τζάνετ, ο Αλέκος Αναστασιάδης, ο Σωκράτης Κορρές, το Τρίο Μορένο, το μπαλέτο του Μανώλη Καστρινού, η Κρύσταλ, ο Αυγερινός, οι κωμικοί Mark & James, η μεγάλη κωμική ατραξιόν Trio Daniels και η ορχήστρα του Κώστα Κλάββα. 

Η ορχήστρα του Κώστα Κλάβα.στου Μοστρού, σεζόν 1964-1965.
 Από αριστερά: Κρύσταλ τραγούδι, Κώστας Κλάβας πιάνο, Σταύρος Αυγερινός τραγούδι,
Θανάσης Αραπίδης άλτο σαξόφωνο (καθιστός), Κώστας (αγνώστου επωνύμου) μπάσο (στηρίζεται στο πιάνο),
Τάκης Πασβάντης τρομπέτα, Μίμης Κλάβας ντραμς (πίσω από τον Πασβάντη),
Κυριάκος Καπούκης τενόρο σαξόφωνο, ηλεκτρική κιθάρα (όρθιος, πίσω από τον Μίμη Κλάβα).
Η φωτογραφία προέρχεται από το αρχείο του Τάκη Πασβάντη και παραχωρήθηκε από τον Νίκο Μητρογιαννόπουλο στον Φώντα Τρούσα, από το μπλογκ του οποίου (Δισκορυχείον) αναδημοσιεύεται (με ευχαριστίες!) 


Ας δούμε όμως και ποιες άλλες επιλογές είχαν οι Αθηναίες/-οι εκείνη την Τσικνοπέμπτη. Στο Πλακιώτικο Σαλόνι ο Γιώργος Οικονομίδης παρουσίαζε την επιθεώρηση πίστας Μας έφαγε η σιωπή με μουσική του Τάκη Μωράκη--φυσικά εμφανιζόταν και ο ίδιος με την ορχήστρα του και τη σύζυγό του Νάντια Κωνσταντοπούλου. Κοντά τους Φώτης Πολυμέρης, η Καίτη Ντένις και άλλες/και άλλοι...


Επιπλέον όμως το Πλακιώτικο Σαλόνι, όπως διαβάζουμε σε ξεχωριστή διαφήμιση, παρουσίαζε και τον Γρηγόρη Μπιθικώτση με τη λαϊκή ορχήστρα του Μίκη Θεοδωράκη.


Πάντως ο Φώτης Πολυμέρης φαίνεται πως ντουμπλάριζε, αφού το όνομά του το συναντούμε και στις διαφημίσεις της Πεταλούδας της Πλατείας Αμερικής. Εκεί έπαιζε η ορχήστρα του Σταύρου Ρουχωτά και ανάμεσα στα ονόματα που εμφανίζονταν συναντούμε την τραγουδίστρια Λόλα Τσακίρη και την ηθοποιό Λιάνα Ορφανού.  



Πίσω στην Πλάκα: στην Παλιά Αθήνα η επιθεώρηση πίστας Απόψε όλοι είκοσι χρονώ με την ορχήστρα Γιώργου Κατσαρού και την Καίτη Μπελίντα. Πλάι τους ο Βάσος Σεϊτανίδης, οι αδελφές Έρρικα και Μαργαρίτα Μπρόγιερ, ο Τάκης Βαρλάμος με τη Μαρία Ντε Πετρίλλο, ο Φώτης Δήμας και η Μαίρη Μοντ.


Όσο για το Κάστρο του Παπαχειμώνα, παρουσίαζε την επιθεώρηση πίστας των Γιώργου Μουζάκη-Μίμη Τραϊφόρου Μασκαράδες και μασκαριλίκια. Πρωταγωνιστούσαν τα νέα μεγάλα αστέρια Γιάννης Βογιατζής και Τζένη Βάνου. Χόρευε ο Φώτης Μεταξόπουλος. Στο λαϊκό πρόγραμμα η Δούκισσα και ο Καραμπεσίνης...


Τέλος, στη Λοκάντα της οδού Καλλιφρονά εμφανίζονταν, υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του Χρήστου Κολοκοτρώνη, ο Μίμης Παπάς, η Νανά Κρις, το Κουαρτέτο Άθενς, η Έφη Παππά, η Έλεν Κέιζ, το λαϊκό συγκρότημα του Χρήστου Σταθάτου και η "βασίλισσα του λαϊκού τραγουδιού" Σεβάς Χανούμ.


Πάντως, εκτός από τις διαφημίσεις των κέντρων, διαβάζουμε και τη διαφήμιση του Ακροπόλ, καθώς την επομένη της Τσικνοπέμπτης, την Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου θα δινόταν η πρώτη παράσταση της επιθεώρησης Η δημοκρατία χορεύει των Αλ. Σακελλάριου-Γ. Γιαννακόπουλου-Λυκ. Μαρκέα από τον θίασο Χρήστου Ευθυμίου-Ρένας Βλαχοπούλου-Καίτης Μπελίντα-Γιάννη Γκιωνάκη και τη Σπεράντζα Βρανά...


  

Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.

Τετάρτη, 24 Φεβρουαρίου 2021

Σαν σήμερα το 1994: Σε ρεμπετάδικο...

Στις 24 Φεβρουαρίου 1994 η εφημερίδα Απογευματινή δημοσίευσε μια φωτογραφία της Ρένας Βλαχοπούλου και του συζύγου της Γιώργου Λαφαζάνη από κάποιο ρεμπετάδικο, "γνωστό στέκι της κεντρικής Αγοράς" (όπως έγραφε η εφημερίδα--πιθανώς να επρόκειτο για τη Στοά των Αθανάτων), όπου διασκέδαζαν λίγες μέρες πριν--πιθανώς στις 22 Φεβρουαρίου, την πρώτη μέρα του Τριωδίου του 1994 ή το προηγούμενο βράδυ.

Απογευματινή, 24-2-1994

Μάλιστα, όπως ανέφερε η Απογευματινή, η Ρένα και ο σύζυγός της πήγαν εκεί μετά το τέλος της βραδινής παράστασης της Χαρτοπαίχτρας (που παιζόταν από τα Χριστούγεννα του 1993 στο θέατρο Μπροντγουέι) και γλέντησαν, μαζί με φιλικά τους πρόσωπα, μέχρι τις τρεις το πρωί. Το ρεπορτάζ ανέφερε επίσης πως οι τραγουδίστριες/-στές του ρεμπετάδικου κάλεσαν τη Ρένα στο μικρόφωνο, αλλά εκείνη προτίμησε να μην τραγουδήσει και να τους απολαύσει από το τραπέζι της, μέχρι που κάποια στιγμή σηκώθηκε να χορέψει... Άλλωστε ήταν η σειρά της να διασκεδάζει, είχε υπηρετήσει πολλά χρόνια τη θητεία της σε κέντρα της Πλάκας ή της Κυψέλης ψυχαγωγώντας το κοινό στα αποκριάτικα γλέντια του...
7 Μέρες TV, 19-3-1994


Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.

Τρίτη, 23 Φεβρουαρίου 2021

Σαν σήμερα το 1961: Βρέθηκε το αυτοκίνητο που της είχαν κλέψει...

Στις 23 Φεβρουαρίου 1961 διαβάσαμε στην εφημερίδα Τα Νέα ότι βρέθηκε το αυτοκίνητο της Ρένας Βλαχοπούλου, το οποίο της είχαν κλέψει τρεις μέρες νωρίτερα:

ΕΙΧΑΝ ΠΑΡΕΙ ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΤΗΣ ΡΕΝΑΣ ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΥ
Η δημοφιλής βεντέττα του ελαφρού τραγουδιού και πρωταγωνίστρια του μουσικού θεάτρου Ρένα Βλαχοπούλου είχε μια μικρή περιπέτεια με το υπ' αριθ. 89.086 ιδιόκτητο αυτοκίνητό της μάρκας "Πεζώ 403", το οποίο είχε χάσει από το απόγευμα της περασμένης Δευτέρας και μόλις χθες το βράδυ ειδοποιήθηκε από την αστυνομία ότι το αυτοκίνητό της ανευρέθη εγκαταλελειμμένο στα νταμάρια της περιοχής Τσακός. Το αυτοκίνητο ευρέθη σχεδόν ανέπαφο, με μοναδική ζημιά το σπάσιμο του ενός μπροστινού τζαμιού και της καταναλώσεως μερικών γαλονιών βενζίνης που είχε το ρεζερβουάρ.
Τα Νέα, 23-2-1961

Η Ρένα Βλαχοπούλου στην πρώτη σκηνή της Βουλευτίνας (1966)
Φωτογραφία από το αρχείο του οργανισμού Καραγιάννης-Καρατζόπουλος

Τελικά μήνας... κλοπών ήταν ο Φλεβάρης για τη Ρένα, αφού, σας θυμίζω, επτά χρόνια αργότερα ήταν και πάλι Φλεβάρης όταν διέρρηξαν το διαμέρισμά της στην οδό Βελεστίνου δύο άντρες. Και στις δυο περιπτώσεις το τέλος ήταν αίσιον... Όσο για το Peugeut 403, o Rena Fan ξέρει ελάχιστα από αυτοκίνητα και δεν μπορεί να καταλάβει αν είναι το αυτοκίνητο που τη βλέπουμε να οδηγεί στην αρχή της ταινίας Η βουλευτίνα το 1966 (αν μπορεί ας μας διαφωτίσει κάποια/κάποιος). Ξέρει όμως ότι πριν από αυτό το αυτοκίνητο, η Ρένα Βλαχοπούλου οδηγούσε ένα μεγάλο αυτοκίνητο (convertible, αν τα λέω καλά...) που είχε φέρει από την Αμερική το 1951... 

Η Ρένα Βλαχοπούλου με το καινούριο της, εξ Αμερικής, αυτοκίνητο το 1951.
Φωτογραφία από το βιβλίο του Μάκη Δελαπόρτα
Βίβα Ρένα (εκδ. Άγκυρα, 2002)



Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.

Δευτέρα, 22 Φεβρουαρίου 2021

Σαν σήμερα το 1964: Παρά λίγο... κομπάρσα!...

Στις 22 Δεκεμβρίου 1964 διαβάσαμε σε κάποιες αθηναϊκές εφημερίδες μια είδηση σχετικά με την ταινία του Ντίνου Δημόπουλου Ένας μεγάλος έρωτας στην οποία πρωταγωνιστούσαν η Τζένη Καρέζη και ο Νίκος Κούρκουλος, και στην οποία παρά λίγο να εμφανιστεί ως... κομπάρσα και η Ρένα Βλαχοπούλου! Αντιγράφω από το Έθνος.

Δεξίωσις της Τζένης Καρέζη στη "Φίνος Φιλμ"
Ο σκηνοθέτης Ντίνος Δημόπουλος επρότεινε σε πλειάδα γνωστών καλλιτεχνών να παραστούν στην κοσμική δεξίωσι, που δίνει η Τζένη Καρέζη στην νέα της ταινία "Ένας μεγάλος έρωτας". Σύμφωνα με το σενάριο του Βαγγέλη Γκούφα μια σκηνή του φιλμ εκτυλίσσεται σε ένα "κοκτέηλ" στην βίλλα της πρωταγωνίστριας, όπου και γνωρίζονται οι δύο ερασταί του "Μεγάλου έρωτα". Στην δεξίωση αυτή που δίνεται στα στούντιο της "Φίνος Φιλμ", όπου έχει στηθή από τον Μάρκο Ζέρβα ολόκληρο το εσωτερικού μεγαλοαστικού σπιτιού σε παλαιικό ρυθμό, εκλήθησαν ο Ντίνος Ηλιόπουλος, ο Παντελής Ζερβός, η Ρένα Βλαχοπούλου, ο συγγραφεύς Βαγγέλης Γκούφας, ο Μίμης Πλέσσας, δημοσιογράφοι, καλλιτέχνες καθώς και γνωστά μέλη των αθηναϊκών κοσμικών κύκλων. Φυσικά, στο ενδοκινηματογραφικό αυτό πάρτυ θα πάρουν μέρος όλοι όσοι παίζουν στο "Ένας μεγάλος έρωτας". Εκτός από την Τζένη Καρέζη, ο Νίκος Κούρκουλος, ο Μηνάς Χρηστίδης, η Ξένια Καλογεροπούλου, ο Βύρων Πάλης, η Τασσώ Καββαδία κ.ά.
Έθνος, 22-2-1964
Δυστυχώς το ενδοκινηματογραφικό πάρτυ γυρίστηκε χωρίς... celebrities (μπορείτε να δείτε ένα απόσπασμα από τη σκηνή της δεξίωσης εδώ). Κρίμα, γιατί έτσι θα είχαμε αφενός μια πρωτότυπη σκηνή, αφετέρου την ευκαιρία να συνυπάρξει η Ρένα Βλαχοπούλου έστω και... βουβά με την Τζένη Καρέζη και άλλες/-ους ηθοποιούς με τις/τους οποίες/-ους δεν συνεργάστηκε ποτέ. Αντίστοιχη είδηση για cameo εμφάνιση δημοσιεύτηκε λίγα χρόνια αργότερα, όταν γράφτηκε ότι θα εμφανιζόταν σε σκηνή της ταινίας Δημήτρη μου, Δημήτρη μου, τότε που είχε "μετακομίσει" στον κινηματογραφικό οργανισμό Καραγιάννης-Καρατζόπουλος (τελικά εκεί πραγματοποίησαν αντίστοιχη εμφάνιση ο Λάμπρος Κωνσταντάρας, η Μάρω Κοντού και ο Νίκος Ρίζος). Τέλος, μια σκηνή δεξίωσης με γνωστές/-ους ηθοποιούς σε ρόλους κομπάρσων γυρίστηκε τελικά πολλά χρόνια αργότερα για την ταινία Οξυγόνο των Θανάση Παπαθανασίου-Μιχάλη Ρέππα (εκεί μάλιστα όλες/-οι οι ηθοποιοί--που είχαν ήδη συνεργαστεί με τους δημιουργούς της ταινίας σε άλλες δουλειές--είχαν και από μία ατάκα...)

Από την ταινία Ένας μεγάλος έρωτας του Ντίνου Δημόπουλου και της Φίνος Φιλμ
Τζένη Καρέζη, Μηνάς Χρηστίδης, Τασσώ Καββαδία, Νίκος Κούρκουλος
και Ξένια Καλογεροπούλου



Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.

Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2021

Σαν σήμερα το 1996: Στα "Βραβεία του περιοδικού 'Ποπ Κορν'"

Στις 21 Φεβρουαρίου 1996 αρκετές αθηναϊκές εφημερίδες δημοσίευσαν ρεπορτάζ από τα "Μουσικά Βραβεία Ποπ Κορν 1995", την εκδήλωση την οποία διοργάνωσε το περιοδικό Ποπ Κορν δύο μέρες νωρίτερα για να απονείμει βραβεία στα αστέρια της ελληνικής δισκογραφίας για τα επιτεύγματά τους την προηγούμενη χρονιά και στη διάρκεια της οποίας απονεμήθηκε ειδικό τιμητικό βραβείο στη Ρένα Βλαχοπούλου.

Πηγή φωτογραφίας: Ποπ Κορν, Μάρτιος 1996


Η αφορμή για τη βράβευση της Ρένας ήταν η συμπλήρωση εκατό χρόνων από τη γέννηση του κινηματογράφου και το περιοδικό αποφάσισε να τιμήσει την επέτειο στο πρόσωπο της Ρένας ως μιας γυναίκας που σημάδεψε τον ελληνικό κινηματογράφο. Βέβαια, θα περίμενε κανείς/καμιά να τονιστεί ότι η Ρένα Βλαχοπούλου είχε μια τεράστια πορεία και στον χώρο του ελληνικού τραγουδιού...

Η Ρένα Βλαχοπούλου προσέρχεται στο θέατρο Αλίκη
για τη βράβευσή της, φορώντας το καινούριο της παλτό.

Πηγή φωτογραφίας: Ποπ Κορν, Μάρτιος 1996


Αυτή δεν ήταν, φαίνεται, η μόνη ατέλεια της βραδιάς. Διάφορα έντυπα βρήκαν πολλές παραφωνίες (μεταφορικές, καμία κυριολεκτική αφού όλα τραγουδήθηκαν... πλέι μπακ!) στη διοργάνωση, ενώ γράφτηκε πως τα βραβεία απονεμήθηκαν με τρόπο που να μη μείνει καμία/κανένας καλλιτέχνιδα/-νης παραπονεμένη/-ος και, το κυριότερο ίσως, καμία δισκογραφική εταιρία... Τα πιο... κουτσομπολίστικα έντυπα φρόντισαν να τονίσουν πως το κοινό που προσήλθε στο θέατρο Αλίκη για την εκδήλωση αποτελούνταν κυρίως από "κακομαθημένα κοριτσόπουλα" που ήταν μοιρασμένα σε φαν του Στέφανου Κορκολή και φαν του Σάκη Ρουβά και ανταγωνίζονταν οι μεν τις δε σε φωνές και εκδηλώσεις θαυμασμού... Γράφτηκε επίσης ότι με εξαίρεση τα βραβευθέντα πρόσωπα ή τα μικρά ή μεγάλα celebrities που απένειμαν τα βραβεία, δεν προσήλθαν στην εκδήλωση "μεγάλα ονόματα"--φαίνεται πως οι βραβευθείσες/-θέντες είχαν ήδη ενημερωθεί από το απόγευμα της ίδιας μέρας, ώστε να επιβεβαιώσουν την παρουσία τους στην εκδήλωση.

Για την... ιστορία, τα βραβεία του Ποπ Κορν
για το έτος 1995, με βάση τις προτιμήσεις
των αναγνωστριών/-στών του περιοδικού

Πηγή φωτογραφίας: Ποπ Κορν, Μάρτιος 1996


Σε κάθε περίπτωση η βραδιά, που μεταδιδόταν ζωντανά από το Star Channel, είχε λάμψη και κέφι και, όπως παραδέχτηκαν ακόμα και τα έντυπα που αποδοκίμασαν την εκδήλωση, είχε μια αστραφτερή Ρένα Βλαχοπούλου στην πιο συγκινητική στιγμή της βραδιάς--και πραγματικά αξίζουν έπαινοι σε όποιον/-αν τη σκέφτηκε...

Το μπαλέτο του Φωκά Ευαγγελινού χορεύει στον ρυθμό
του τραγουδιού των Μίμη Πλέσσα-Γιάννη Δαλιανίδη
"Σαν ξημερώνει Κυριακή"
Πηγή φωτογραφίας: 
Ποπ Κορν, Μάρτιος 1996


Οι προσεκτικές/-οί θα είχαν... ψυχανεμιστεί τη βράβευση της Ρένας όταν σε κάποιο σημείο η Ναταλία Γερμανού και ο Απόστολος Γκλέτσος είπαν πως το μπαλέτο του Φωκά Ευαγγελινού θα τιμήσει τα εκατό χρόνια από τη γέννηση του κινηματογράφου με ένα χορευτικό. Το χορευτικό αυτό ήταν ένα medley τεσσάρων τραγουδιών με τη φωνή της Ρένας Βλαχοπούλου ("Η αρτίστα", "Σαν ξημερώνει Κυριακή", "Η μοδίστρα" και "Η Αθήνα τη νύχτα"). 

Ο Απόστολος Γκλέτσος και η Ναταλία Γερμανού
παρουσίασαν τη βραδιά.
Πηγή φωτογραφίας: 
Ποπ Κορν, Μάρτιος 1996


Αμέσως μετά ο λόγος δόθηκε στον διευθυντή του περιοδικού Γιώργο Κούρτη που ανακοίνωσε πως το περιοδικό αποφάσισε στο πλαίσιο της επετείου, να απονείμει "ένα τιμητικό βραβείο σε μια σπουδαία κυρία του ελληνικού κινηματογράφου, του ελληνικού θεάτρου και της ελληνικής τηλεόρασης, μια ξεχωριστή γυναίκα με μεγάλη προσφορά στο ελληνικό τραγούδι, μέσα από τον κινηματογράφο, που μπήκε στα σπίτια μας και μας έκανε να την αγαπήσουμε σαν άνθρωπο δικό μας".

Ο διευθυντής του περιοδικού αναγγέλλει το 
τιμητικό βραβείο.
Πηγή φωτογραφίας: 
Ποπ Κορν, Μάρτιος 1996


Στο άκουσμα του ονόματος της Ρένας Βλαχοπούλου σχεδόν σύσσωμο το κοινό του θεάτρου Αλίκη σηκώθηκε όρθιο και χειροκρότησε τη Ρένα, η οποία εμφανίστηκε στη σκηνή συνοδευόμενη από δύο χορευτές. Λαμπερή με την ωραιότατη μπλε τουαλέτα που φορούσε στην αποθέωση της επιθεώρησης Για την Ελλάδα ρε γαμώτο τρία χρόνια νωρίτερα, στο Ακροπόλ (την τουαλέτα αυτή χάρισε ένα χρόνο μετά στην Ελένη Μενεγάκη!...), αλλά με μια εμφανή δυσκολία στην κίνηση--τα προβλήματα με τον διαβήτη είχαν δυστυχώς αρχίσει.

Η Ρένα Βλαχοπούλου εμφανίζεται
στη σκηνή του θεάτρου Αλίκη...

...και το κοινό την αποθεώνει όρθιο. Διακρίνονται
οι Πέγκυ Σταθακοπούλου, Μάκης Δελαπόρτας,
Κώστας Τουρνάς, Χρήστος Δάντης.
Πηγή φωτογραφίας: 
Ποπ Κορν, Μάρτιος 1996


Η Ρένα Βλαχοπούλου δέχεται την τιμητική πλακέτα
και την ανθοδέσμη από τα χέρια του Γιώργου Κούρτη.
Πηγή φωτογραφίας: 
Ποπ Κορν, Μάρτιος 1996


Ο Γιώργος Κούρτης της απένειμε την τιμητική πλακέτα και μια ανθοδέσμη και η Ρένα πλησίασε το μικρόφωνο. Συγκινημένη και τρακαρισμένη ("Αισθάνομαι ότι είναι η πρώτη φορά που βγαίνω στη σκηνή"), ενημέρωσε το κοινό πως πίσω από τη σκηνή η ατμόσφαιρα ήταν τρελή, αστειεύτηκε για την πλακέτα "Δεν είναι χρυσό αυτό; Μπα... Έχω γεμίσει ένα ντουλάπι, θα αρχίσω να τα πουλάω ένα-ένα..." και θυμήθηκε μια θεία της στην Κέρκυρα (στο άκουσμα του ονόματος του νησιού κάποιες θαυμάστριες του κερκυραίου Σάκη Ρουβά χειροκρότησαν έντονα--"Κερκυραία είσαι;" ρώτησε η Ρένα--μάλλον αγνοούσε την ύπαρξη του fun club του Σάκη...). 

Η Ρένα θυμάται μια θεία της στην Κέρκυρα!...
Πηγή φωτογραφίας:
Αν, ένθετο περιοδικό της εφημερίδας
Απογευματινή της Κυριακής, 25-2-1996


Ίσως από... τρακ αναζήτησε τον άντρα της, πόζαρε για τους φωτογράφους και δικαιολογήθηκε για τη δυσκολία στο περπάτημά της λέγοντας "Μ' έριξε ο σκύλος και μου 'σπασε τον κάλο, αυτός ο κερατάς έχει τέτοια δύναμη... Λεοντάρι είναι ο Μάο, αλλά τον λατρεύω". Και έπειτα ζήτησε, "αν γίνεται" να πει μερικά από τα παλιά ωραία τραγούδια του σινεμά. Τραγούδησε λοιπόν ένα medley που αποτελούνταν από τα τραγούδια "Η Αθήνα τη νύχτα", "Γλυκιά ζωή", "Γελά γαλάζιος ουρανός", "Κοντά σου, Ελλάδα μου", "Κέρκυρα, Κέρκυρα" (και πάλι οι θαυμάστριες του Ρουβά... ούρλιαξαν από ενθουσιασμό), κορυφώθηκε με το "Έχω στενάχωρη καρδιά" και, ολοκληρώθηκε, όπως ήταν αναμενόμενο, με το "Φεύγουν τα χρόνια"

Πηγή φωτογραφίας: TV Έθνος, 25-2-1996


Η εμφάνισή της είχε κι ένα απρόοπτο. Όταν άρχισε να τραγουδά τη "Γλυκιά ζωή" θέλησε να κάνει τη γνωστή "τσαχπινιά" της, να περάσει δηλαδή στα γρήγορα το ασύρματο μικρόφωνο από το ένα χέρι στο άλλο. Ίσως επειδή είχε καιρό να το κάνει, ίσως επειδή το συγκεκριμένο μικρόφωνο ήταν πιο μεγάλο, της έφυγε από τα χέρια, σκορπώντας τον πανικό στους τεχνικούς που... έτρεχαν να το μαζέψουν προσπαθώντας να μην μπουν στο πλάνο! Ως έμπειρη θεατρίνα όμως (και έμπειρη και στο πλέι μπακ φυσικά...) η Ρένα κάλυψε το απρόοπτο, αφού βρισκόταν δίπλα στο stand των παρουσιαστριών/-στών και συνέχισε το τραγούδι της μπροστά σε εκείνο το μικρόφωνο, προκαλώντας το χειροκρότημα όλων. Η κάμερα έδειξε το κοινό και στο επόμενο πλάνο η Ρένα κρατούσε και πάλι ένα ασύρματο μικρόφωνο που στο μεταξύ της έδωσαν... (Ρενοφανατική λεπτομέρεια: λίγες μέρες αργότερα το Star πρόβαλε ένα δίωρο βίντεο στο οποίο συμπύκνωσε τις καλύτερες στιγμές της βραδιάς--που είχε κρατήσει περίπου τέσσερις ώρες--και η ρίψη του μικροφώνου εξαφανίστηκε. Όταν όμως ο σταθμός επανέλαβε, τις μέρες του Πάσχα, ολόκληρη την εκδήλωση, δεν είχε γίνει κανένα μοντάζ. Αυτή η εκδοχή βρίσκεται και στο YouTube σήμερα...)

Συνεχίζει... απτόητη το πλέι μπακ τραγούδι της
από το μικρόφωνο των παρουσιαστών/-τριών
Πηγή φωτογραφίας:
Απογευματινή, 21-2-1996


Μετά το τραγούδι της Ρένας, οι θεατές σηκώθηκαν και πάλι όρθιες/-οι και την αποθέωσαν. Εκείνη ήταν εμφανώς συγκινημένη. Αστειεύτηκε λέγοντας "Τα ποπ κορν πού είναι, καλέ;" (για όσες/όσους ήξεραν βέβαια, είχε σημασία αυτή η ερώτηση αφού... λάτρευε πραγματικά τα ποπ κορν!) και πως "Σας αγαπώ όλους--καλούς, κακούς, κι αυτούς που είναι στη φυλακή, κι αυτούς που 'ναι απέξω!". Υποκλίθηκε και στο κοινό και στο μπαλέτο που είχε διανθίσει το τραγούδι της, και ευχήθηκε: "Την υγειά σας να 'χετε όλοι, Παναγία μου, όλοι και οι οικογένειές σας!". Είπε για πολλοστή φορά "ευχαριστώ", φανερά μέσα από την καρδιά της, και καθώς δυο χορευτές την οδήγησαν και πάλι στα παρασκήνια είπε σε κάποιον/-αν: "Τα λουλούδια μη ξεχάσεις!"... Πραγματικά μια ιδιαίτερα τονωτική, πιστεύω, βραδιά για τη Ρένα που έναν μήνα νωρίτερα δήλωνε σκεφτική στην Κική Σεγδίτσα πως "δεν έχω πια το κέφι που είχα άλλοτε"...

Διπλό Τηλέραμα, 3-3-1996


Δεν ξέρω τι ακολούθησε μετά το τέλος της εκδήλωσης. Κάποια δεξίωση ίσως; Ήταν βέβαια πολύ αργά (περασμένες μία), πάντως έχουμε κάποιες φωτογραφίες από τα παρασκήνια: στη μία η Ρένα Βλαχοπούλου, φορώντας ακόμα την τουαλέτα της, θαυμάζει το... ύψος του Νίκου Παπαδάκη, γνωστού μοντέλου της εποχής, και σε μια άλλη, όταν έχει πια αλλάξει, δέχεται το χειροφίλημα του συμπατριώτη της Σάκη Ρουβά...

Η Ρένα Βλαχοπούλου θαυμάζει το...
ύψος του Νίκου Παπαδάκη.
Πηγή φωτογραφίας:
CIAO, 27-2-1996

Η Ρένα Βλαχοπούλου δέχεται το χειροφίλημα 
του Σάκη Ρουβά.
Πηγή φωτογραφίας:
Τα Νέα, 21-2-1996

Σαν... επιμύθιο της βραδιάς, η πολύ καλή βαθμολογία που έδωσε ο Πανοραμικός στη Ρένα για την εμφάνισή της στα Βραβεία Ποπ Κορν 1995, τρία με άριστα το... ένα (που δόθηκε στη Μαρία Φαραντούρη για την επικείμενη κυκλοφορία του ωραίου της δίσκου Τα λυρικά του Μίκη Θεοδωράκη):

ΡΕΝΑ ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΥ (η Κυρία):
Πάντα μπριόζα, πάντα ετοιμόλογη, πάντα κυρία της σκηνής (ακόμη και σε απονομή βραβείων ποπ).

Τα Νέα, 24-2-1996

 

Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.

Σάββατο, 20 Φεβρουαρίου 2021

Σαν σήμερα το 1960: Στον χορό των Δημητσανιτών και στον Βράχο

Στις 20 Φεβρουαρίου 1960 διαβάζουμε στην εφημερίδα Τα Νέα πως η Ρένα Βλαχοπούλου θα εμφανιστεί εκτάκτως στον χορό των Δημητσανιτών...
Με ενδιαφέρον αναμένεται σήμερον Σάββατον 9 μ.μ. ο ετήσιος χορός της Αδελφότητος Δημητσανιτών Αθηνών, ο οποίος από διετίας σημειώνει μεγάλην καλλιτεχνικήν και κοσμικήν επιτυχίαν. Η Αδελφότης Δημητσανιτών θα παρουσιάση εις τα μέλη της και τους φίλους της ιστορικής Δημητσάνης ένα εκλεκτόν καλλιτεχνικόν πρόγραμμα, που θα περιλαμβάνη εμφάνισιν της πρωταγωνιστρίας του μουσικού θεάτρου Μπελίντας, συνοδευομένης από την ορχήστρα του Γιώργου Κατσαρού, το διεθνούς φήμης χορευτικόν ζεύγος Λίντα Άλμα-Γιάννης Φλερύ, την καλλιτέχνιδα του τραγουδιού Λάουρα, το Τρίο Μπελ Κάντο και την ερμηνεύτρια του θεατρικού τραγουδιού Ρένα Βλαχοπούλου. Επίσης το καλλιτεχνικόν πρόγραμμα των Δημητσανιτών θα τιμήσουν ο συνθέτης και τραγουδιστής Τώνης Μαρούδας και οι ερμηνευταί του μοντέρνου λαϊκού τραγουδιού Μανώλης Χιώτης-Μαίρη Λίντα με την ορχήστρα τους. Το πρόγραμμα θα παρουσιάσει ο μίμος Τ. Γιαννακόπουλος [Σημείωση Rena Fan: Προφανώς είναι λανθασμένα γραμμένο το όνομα του Τάσου Γιαννόπουλου].
Τα Νέα, 20-2-1960

Κάποια από τα μεγάλα ονόματα που εμφανίστηκαν εκείνο το βράδυ
στον χορό των Δημητσανιτών: Ρένα Βλαχοπούλου, Τώνης Μαρούδας και Τρίο Μπελ Κάντο
Φωτογραφία από την ιστοσελίδα www.triobelcanto.com

Το δημοσίευμα δεν αναφέρει πού θα γινόταν ό συγκεκριμένος χορός. Κρίνοντας όμως από το γεγονός ότι ως πρώτα ονόματα αναφέρονται η Καίτη Μπελίντα και ο Γιώργος Κατσαρός με την ορχήστρα του, φαντάζομαι ότι θα γινόταν στο κέντρο Παλιά Αθήνα όπου εμφανίζονταν οι δυο τους. Όσο για τη Ρένα, εκείνη τη σεζόν εμφανιζόταν στον Βράχο, όπως και η Λάουρα. Εκεί εμφανιζόταν επίσης η Ρέα Μανέλη, εγγονή της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου. Ήταν, αν δεν κάνω λάθος, η τραγική περίοδος του χαμού της Μαίρης Λαΐδου, κόρης της μεγάλης στιχουργού και μητέρας της Ρέας Μανέλη, δοκιμασία στην οποία η οικογένεια βρήκε συμπαραστάτρια τη Ρένα Βλαχοπούλου... 




Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.

Παρασκευή, 19 Φεβρουαρίου 2021

Σαν σήμερα το 1948: Από το αρχείο της Μπέμπας Δόξα...

Στις 19 Φεβρουαρίου 1948 η Ρένα Βλαχοπούλου διασκέδαζε σε κάποιο night club ή εστιατόριο της Νέας Υόρκης μαζί με τη Λίντα Άλμα και τον Γιάννη Φλερύ. Το αποδεικνύει η παρακάτω φωτογραφία στο πίσω μέρος της οποίας είναι γραμμένη η ημερομηνία 19/2/1948:

Η Ρένα Βλαχοπούλου, η Λίντα Άλμα, ο Γιάννης Φλερύ
και ένας κύριος αγνώστων λοιπών στοιχείων.

Πηγή φωτογραφίας: ΕΛΙΑ/ΜΙΕΤ,
Τμήμα Παραστατικών Τεχνών,
Αρχείο Μπέμπας Δόξα

Το ιδιαίτερα ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι αυτή η φωτογραφία βρίσκεται στο αρχείο της πρωταγωνίστριας του ελαφρού μουσικού θεάτρου Μπέμπας Δόξα που φυλάσσεται στο Τμήμα Παραστατικών Τεχνών του Ελληνικού Λογοτεχνικού και Ιστορικού Αρχείου (ΕΛΙΑ).

Πηγή φωτογραφίας: ΕΛΙΑ/ΜΙΕΤ,
Τμήμα Παραστατικών Τεχνών,
Αρχείο Μπέμπας Δόξα

Και εκτός από αυτή τη "μαρτυρία" της παρουσίας της Ρένας Βλαχοπούλου στις ΗΠΑ υπάρχει και ακόμα μία. Στην πίσω πλευρά μιας μικρής αφίσας που διαφημίζει το Leon & Eddie's, ένα διάσημο night club της εποχής εκείνης που βρισκόταν στην 52η οδό, στη δυτική πλευρά της 5ης λεωφόρου, υπάρχει μια ιδιόχειρη αφιέρωση της Ρένας στην Μπέμπα Δόξα (διατηρώ φυσικά τα τρία... δροσερα ορθογραφικά λαθάκια της Ρένας): 
Χαρισμένο στην Αγαπητή Μπέμπα Δόξα για να θυμάται μερικές φίλες που αν και ποτέ δεν της το έδιξαν πάντοτε την αγαπούσαν, διότι θυμάμαι πως κάποτε στον πόνον μου με λυπήθηκε. Είμαι πολύ καλά και ελπίζω πολύ γρίγορα να μάθης την πραγματικά μεγάλη εξέλιξήν μου.
Με αγάπη
Rena Vlahopoulou
New York 24-11-48


Πηγή φωτογραφίας: ΕΛΙΑ/ΜΙΕΤ,
Τμήμα Παραστατικών Τεχνών,
Αρχείο Μπέμπας Δόξα

Τι να είχε συμβεί ακριβώς; Να της έστειλε τη φωτογραφία και την αφίσα ταχυδρομικά ή να την έστειλε με κάποιον κοινό γνωστό που επέστρεψε στην Ελλάδα; Επιπλέον, σε ποια δύσκολη στιγμή της  ζωής της να αναφέρεται η Ρένα Βλαχοπούλου; Προτού ξεκινήσει την περιοδεία της με τον Γιάννη Σπάρτακο το 1946, η Ρένα είχε δουλέψει με την Μπέμπα Δόξα τρεις σεζόν: το καλοκαίρι του 1944 στο θέατρο Ερμής (σε πέντε επιθεωρήσεις και μία μουσική ηθογραφία), το καλοκαίρι του 1945 στο θέατρο Ακροπόλ (σε δύο επιθεωρήσεις) και τη χειμερινή σεζόν 1945-46 στο θέατρο Παπαϊωάννου (σε δύο επιθεωρήσεις και δύο μουσικές ηθογραφίες). Υποπτεύομαι ότι το καλοκαίρι του 1944 δεν θα είχε λόγο να είναι πονεμένη, αφού ήταν ακόμα μάλλον νιόπαντρη (είχε παντρευτεί τον δεύτερο σύζυγό της τον Νοέμβριο του 1943). Πιθανώς όμως να αναφέρεται σε γεγονότα που μπορεί να συνέβησαν λίγο πριν φύγει από την Ελλάδα (ενδεχομένως να βρισκόταν ήδη ο δεύτερος αυτός γάμος στο τέλος του)...

Τι άλλο μου έρχεται στο μυαλό για αυτά τα δύο σπάνια τεκμήρια του αρχείου της Μπέμπας Δόξα; Κοιτώ τη φωτογραφία από το night club (που δεν αποκλείεται να είναι και το Leon & Eddie's). Η Ρένα είναι τόσο κεφάτη πλάι σε δύο αγαπημένα της πρόσωπα, τη Λίντα Άλμα και τον Γιάννη Φλερύ. Δεν έχει συμπληρώσει ούτε δύο μήνες στην Αμερική, δεν έχει ακόμα πάρει την άδεια παραμονής (τον επόμενο μήνα θα πραγματοποιούσε ένα λευκό γάμο για να καταφέρει να την πάρει) αλλά έχει σίγουρα μεγάλα όνειρα για μια λαμπρή σταδιοδρομία στον Νέο Κόσμο. Έχει πιθανότατα ήδη ακούσει τα μεγάλα λόγια που της έλεγε ο παραγωγός Lew Leslie, που έταζε στη Ρένα και τον Σπάρτακο πως, ως Rena & Spartacos, θα ήταν επικεφαλής ενός Broadway show. Πιθανώς αυτά τα λόγια να τα άκουγε ακόμα τον Νοέμβριο του 1948 όταν έγραφε αυτές τις γραμμές στην Μπέμπα Δόξα. Κόντευε βέβαια χρόνος από την άφιξή της στις ΗΠΑ και δεν είχε ακόμα εμφανιστεί μπροστά στο αμερικανικό κοινό (αυτό θα συνέβαινε μόλις στις 15 Ιανουαρίου 1949), καθώς ο Leslie δεν μπορούσε να βρει χρηματοδότες...


Τελικά η Ρένα και ο Σπάρτακος διέκοψαν τη συνεργασία τους με τον Leslie και ξεκίνησαν μια λιγότερο φιλόδοξη πορεία σε διάφορες πολιτείες των ΗΠΑ μέχρι το καλοκαίρι του 1951 που η Ρένα επέστρεψε στην Αθήνα και συνέχισε να εμφανίζεται σε επιθεωρήσεις. Συναντήθηκε άλλες τρεις σεζόν με τη φίλη της Μπέμπα Δόξα. Την άνοιξη του 1952 συνεργάστηκε εκτάκτως για δύο εβδομάδες με τον μεγάλο μουσικό θίασο που έπαιζε στο Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά: επικεφαλής του ο Ορέστης Μακρής, η Μπέμπα Δόξα και ο Σπύρος Πατρίκιος. Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς η Ρένα Βλαχοπούλου και η Μπέμπα Δόξα εμφανίστηκαν στις δύο επιθεωρήσεις που ανέβασε ο Βασίλης Μπουρνέλλης στο Ακροπόλ (Η βασίλισσα της νύχτας και Να τι θα πει Αθήνα) και το καλοκαίρι της επόμενης χρονιάς Ρένα και Μπέμπα συναντήθηκαν για τελευταία φορά επί σκηνής στο θέατρο Περοκέ, στις επιθεωρήσεις Πουλιά στον αέρα και Ο μήνας έχει εννιά...

Θέατρο Περοκέ, 1953: Πουλιά στον αέρα
Κούλα Νικολαΐδου, Μπέμπα Δόξα, Ρένα Βλαχοπούλου, Μίμης Κοκκίνης
Φωτογραφία από το βιβλίο του Μάκη Δελαπόρτα
Βίβα Ρένα
(εκδ. Άγκυρα, 2002)

Η Μπέμπα Δόξα καταγόταν από θεατρική οικογένεια. Γονείς της ήταν οι ηθοποιοί Αναστάσιος και Χρυσούλα Δόξα και, όπως συνέβαινε συχνά με τα παιδιά των ηθοποιών, η μικρή Κική (Αγγελική) άρχισε σε πολύ μικρή ηλικία να εμφανίζεται σε θεατρικά έργα στα οποία υπήρχαν ρόλοι παιδιών. Και αφού ήταν τόσο μικρούλα, όλες/-οι "μπέμπα" τη φώναζαν--και της έμεινε το όνομα. Άρχισε να εμφανίζεται επαγγελματικά γύρω στα 18 της, στα πρώτα της βήματα δούλεψε μάλιστα με τον Αττίκ. Σύντομα αναδείχτηκε σε πρωταγωνίστρια της επιθεώρησης και της οπερέτας. Η Σπεράντζα Βρανά την περιγράφει ως εξής: "Όμορφη, με ζεστή μελαχρινή ομορφιά κι ένα πικάντικο μουτράκι, μυτούλα ανασηκωμένη, παριζιάνικη (...) και ωραία φωνή". 

Πηγή φωτογραφίας: ΕΛΙΑ/ΜΙΕΤ,
Τμήμα Παραστατικών Τεχνών,
Αρχείο Μπέμπας Δόξα

Η Μπέμπα Δόξα ήταν ένα από τα Τρία αλλόκοτα κορίτσια, οπερέτα που παρουσίασε στο θέατρο Κεντρικόν ο θίασος του Παρασκευά Οικονόμου (τα άλλα δύο αλλόκοτα κορίτσια ήταν η Πάολα και η Τούλα Δράκου) και έχει καταγραφεί ως μια από τις μεγάλες της επιτυχίες. Στην αρχή του πρώτου κατοχικού χειμώνα επιχείρησε να παρουσιάσει με δικό της θίασο οπερέτες του Χατζηαποστόλου στο θέατρο Αργυροπούλου, αλλά πολύ σύντομα επέστρεψε στην ασφάλεια των μεγάλων θιάσων στους οποίους είχε πάντα πρωταγωνιστική θέση (στα θέατρα Απόλλων, Σαμαρτζή, Ερμής με θιασάρχες/-χίνες τις αδελφές Καλουτά, τον Μάνο Φιλιππίδη, τον Πέτρο Κυριακό, τον Γιάννη Σπαρίδη). H Απελευθέρωση τη βρήκε στο θέατρο Απόλλων, στις επιθεωρήσεις Χριστός Ανέστη και Αληθώς Ανέστη, ενώ σημείωσε μεγάλη επιτυχία στη μουσική ηθογραφία Από την Αλβανία στο Ρίμινι των Ασημακόπουλου-Σπυρόπουλου-Παπαδούκα και Ιωσήφ Ριτσιάρδη, που ανέβηκε την άνοιξη του 1945 στο ίδιο θέατρο και εξιστορούσε τα πρόσφατα γεγονότα.

Σπάνια φωτογραφία μαρκίζας μουσικού θεάτρου.
Θέατρο Απόλλων στην Απελευθέρωση
Από το φωτογραφικό λεύκωμα του Κώστα Παράσχου
Η κατοχή

Ήταν, όπως και η Ρένα Βλαχοπούλου, από τα βασικά στελέχη του θιάσου που εγκαινίασε το Ακροπόλ ως μουσικό θέατρο το 1945 και δούλεψε αρκετά στις επιχειρήσεις του Βασίλη Μπουρνέλλη μέχρι το καλοκαίρι του 1952 (Μπλε και άσπρο, Ελεύθερες νύχτες, Ας τα βλέπουν οι μεγάλοι, Στης Πλάκας τις ανηφοριές, Μια βόλτα με το τζιπΓελάτε χωρίς βέτο, Δώδεκα παρά πέντε, Χαρούμενη Ελλάδα, Η βασίλισσα της νύχτας). Η Μπέμπα Δόξα ήταν πολύ καλή νουμερίστα, αλλά η ειδίκευσή της ήταν στα δραματικά σκετς που είχαν και τραγούδι. Η αίσθησή μου είναι ότι, όταν επιβλήθηκε στα θέατρα του Μπουρνέλλη η Καίτη Μπελίντα ως πρωταγωνίστρια των δραματικών σκετς, η Μπέμπα Δόξα αναγκάστηκε να αποχωρήσει από τις επιχειρήσεις του. Συνέχισε βέβαια να είναι συνθιασαρχίνα ή πρωταγωνίστρια σε άλλους μεγάλους θιάσους στα θέατρα Περοκέ, Αργυροπούλου, Κυβέλης. Το 1955 μάλιστα εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε πρόζα, επικεφαλής δικού της θιάσου, στο θέατρο Ραντάρ της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, όπου παρουσίασε την κωμωδία του Μιχάλη Κουνελάκη Ερωτική καθοδήγησις--βέβαια, είχε ήδη εμφανιστεί σε πρόζα στην επαρχία, νωρίτερα την ίδια χρονιά, στην κωμωδία του Ψαθά Ζητείται ψεύτης που παρουσίαζε ο θίασος Μπέμπας Δόξα Νικήτα Πλατή.

Φινάλε της επιθεώρησης Να τι θα πει Αθήνα
με όλους τους παλιούς επιθεωρησιακούς τύπους επί σκηνής.
Η Μπέμπα Δόξα πρώτη από αριστερά. Η Ρένα Βλαχοπούλου τρίτη.
Στο κέντρο η Καίτη Ντιριντάουα.
Φωτογραφία από την ιστοσελίδα του Facebook
Μουσικό Θέατρο
του ηθοποιού και χορευτή Γιάννη Χριστόπουλου


Αν και είχε περιοδεύσει για λίγο και στα χρόνια του '40, άρχισε να πραγματοποιεί πιο συχνά περιοδείες από τα μέσα της δεκαετίας του '50. Ήταν η πρωταγωνίστρια του πρώτου προσωπικού θιάσου της Σπεράντζας Βρανά που περιόδευσε ανά την Ελλάδα το 1958-59--είχε μάλιστα και ένα ατύχημα όταν το αυτοκίνητο που οδηγούσε η Σπεράντζα τράκαρε... Μαζί της η Βρανά είχε κάνει μια μεγάλη επιτυχία το 1952 στο Ακροπόλ, το νούμερο "Δυο καρδιές": η Μπέμπα Δόξα ήταν η ρομαντική καρδιά της παλιάς εποχής και η Βρανά η μάγκικη καρδιά της σύγχρονης εποχής. 

Πηγή φωτογραφίας: ΕΛΙΑ/ΜΙΕΤ,
Τμήμα Παραστατικών Τεχνών,
Αρχείο Μπέμπας Δόξα

Όταν η δική της θεατρική γενιά άρχισε να παροπλίζεται, η Μπέμπα Δόξα δεν το έβαλε κάτω. Στο μεταξύ είχε παντρευτεί τον ηθοποιό Βαγγέλη Κομματά, που ήταν γνωστός στα συνοικιακά θέατρα και τα βαριετέ ως Κατσουλίνος, και μαζί συγκρότησαν θιάσους που εμφανίζονταν σε περιφερειακά θέατρα: στο Άλσος Παγκρατίου, στον Ορφέα Περιστερίου, στα Ολύμπια Πειραιώς. Ο Πειραιάς ήταν η γενέτειρά της και είχε εμφανιστεί πολλές φορές στις σκηνές του. Άλλωστε η ίδια θεωρούσε πως η μεγαλύτερή της επιτυχία ήταν η οπερέτα Αυτοκρατορικές βιολέτες του Βενσάν Σκοτό που παρουσίασε τη χειμερινή σεζόν 1962-63 η "Λυρική Σκηνή Πειραιώς" στο Δημοτικό Θέατρο της πόλης με επικεφαλής τις/τους Τάκη Μηλιάδη, Σοφία Βερώνη, Μπέμπα Δόξα, Μπέτυ Μοσχονά, Κώστα Δούκα και Γιάννη Φέρμη, και μουσικό υπεύθυνο τον Μενέλαο Θεοφανίδη--παράσταση που κράτησε το πρόγραμμα του θεάτρου για τρεις μήνες.

Πηγή φωτογραφίας: ΕΛΙΑ/ΜΙΕΤ,
Τμήμα Παραστατικών Τεχνών,
Αρχείο Μπέμπας Δόξα

Η Μπέμπα Δόξα εγκατέλειψε το σανίδι το 1973. Έκτοτε συμμετείχε σποραδικά σε ραδιοφωνικές εκπομπές, κυρίως του Αρτέμη Μάτσα (υπάρχει στο YouTube η ραδιοφωνική επιθεώρηση Αποκριά με το χθες στην οποία ερμηνεύει ένα κείμενο του Τίμου Μωραϊτίνη), ενώ ο Μάτσας παρουσίασε και ένα τηλεοπτικό της πορτρέτο, τον Απρίλιο του 1989, στην εκπομπή του Τα φώτα της ράμπας δεν σβήνουν ποτέ. Τη θυμάμαι ακμαία, γλυκομίλητη, με έναν καλό λόγο για όλες/όλους τις συνεργάτιδες/τους συνεργάτες της και καθόλου παραπονούμενη (αντίθετα από άλλες/-ους συναδέλφους της στην ίδια σειρά εκπομπών). Στην εκπομπή τραγούδησε το τραγούδια "Περαία μου" του Γούναρη και "Είναι η αγάπη μπουκέτο βιολέτες", ενώ ερμήνευσε και ένα νούμερο βασισμένο στην "Ταμπακιέρα" της Σοφίας Βέμπο που της το είχε γράψει ο αδελφός της, ο γνωστός σκηνογράφος και ζωγράφος Στέλιος Δόξας.



Η Μπέμπα Δόξα πέθανε αθόρυβα τον Οκτώβριο του 2000, στα 81 της χρόνια παίρνοντας μαζί της αναμνήσεις, επιτυχίες και δυσκολίες της καριέρας της, αλλά αφήνοντας πίσω της ένα πολύτιμο αρχείο που κρύβει μικρούς θησαυρούς όπως αυτούς που παρουσίασε η σημερινή ανάρτηση...


Η Νίτσα Μόλλυ, ο Δημήτρης Ιβάνωφ, η Ρένα Βλαχοπούλου,
η Κούλα Νικολαΐδου και η Μπέμπα Δόξα.
Σύμφωνα με τον ηθοποιό και χορευτή Γιάννη Χριστόπουλο,
η φωτογραφία, (από το αρχείο του Δημήτρη Ιβάνωφ)
προέρχεται από εκδήλωση που διοργανώθηκε
προς τιμήν των εικονιζόμενων στην Ελληνοαμερικανική Ένωση το 1989  



Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.

Πέμπτη, 18 Φεβρουαρίου 2021

Σαν σήμερα το 1945: Στο Σινέ Νιους

Στις 18 Φεβρουαρίου 1945 η Ρένα Βλαχοπούλου και ο Γιάννης Σπάρτακος ξεκίνησαν τις εμφανίσεις τους στο Σινέ Νιους.


Το Σινέ Νιους, ο σημερινός κινηματογράφος Άστορ, ήταν σινεμά επικαίρων (ανταγωνιστικό του Σινεάκ, που βρισκόταν στο υπόγειο του Ρεξ). Την τελευταία κατοχική άνοιξη ο επιχειρηματίας του είχε την ιδέα να παρουσιάσει στο κοινό, μετά το τέλος της κινηματογραφικής προβολής, ένα σύντομο πρόγραμμα βαριετέ με κυριότερη ατραξιόν την ορχήστρα τζαζ του Γιάννη Σπάρτακου και τη "Βασίλισσα της Τζαζ" Ρένα Βλαχοπούλου. Συμμετείχαν ακόμα ο τραγουδιστής Βάγγος Μαράς (με φωνή που θύμιζε Bing Crosby, δυστυχώς χάθηκε από αδέσποτη σφαίρα στα Δεκεμβριανά και δεν άφησε ηχογραφήσεις) και περιστασιακά κι άλλες/-οι καλλιτέχνιδες/-νες της ελαφράς σκηνής, όπως το παιδί-θαύμα Σμαρώ (μετέπειτα Σμαρούλα Γιούλη) και ο Τάκης Μηλιάδης. Η επιτυχία του προγράμματος ήταν τόσο μεγάλη που πολλές μέρες, εκτός από τις καθιερωμένες παραστάσεις απόγευμα και βράδυ (δηλαδή, για να ακριβολογούμε μεσημέρι και απόγευμα λόγω Κατοχής!) δινόταν και πρωινή παράσταση (τις Κυριακές αλλά και άλλες μέρες)... 

Σπάνια φωτογραφία
της Ρένας Βλαχοπούλου στη σκηνή
του Σινέ Νιους, στη διάρκεια της παράστασης.
Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Καλλιτέχνης
στις 4 Μαρτίου 1945
(το περιοδικό βρίσκεται στη βιβλιοθήκη του ΕΛΙΑ).
Έχουν διασωθεί πολύ λίγες φωτογραφίες
από τη δεκαετία του '40
που απαθανατίζουν τη Ρένα επί σκηνής 

Περίπου ένα χρόνο μετά, καθώς η ζωή στην Αθήνα προσπαθούσε να βρει ξανά τους ρυθμούς της μετά τα Δεκεμβριανά και τη Συμφωνία της Βάρκιζας, η ορχήστρα του Σπάρτακου και η Ρένα Βλαχοπούλου επανήλθαν στη σκηνή του Σινέ Νιους. Μαζί τους εμφανίζονταν ο Γιάννης Φλερύ και η Λίντα Άλμα. Το ζωντανό πρόγραμμα παρουσιαζόταν δυο φορές τη μέρα, στις 12.15 και στις 16.30... Και αυτή τη φορά ανάμεσα στους θεατές βρίσκονταν και Άγγλοι στρατιώτες που είχαν έρθει στην Αθήνα λόγω των Δεκεμβριανών και παρέμειναν για ένα αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα...



Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.

Τετάρτη, 17 Φεβρουαρίου 2021

Σαν σήμερα το 1993: Εκδήλωση για τη Μάρω Κοντού

Στις 17 Φεβρουαρίου 1993 οι κοσμικές στήλες κάποιων αθηναϊκών εφημερίδων δημοσίευσαν ρεπορτάζ από μια εκδήλωση που διοργανώθηκε προς τιμήν της Μάρως Κοντού στις 15 Φεβρουαρίου.

Η Μάρω Κοντού με τη Ρένα Βλαχοπούλου, την Τζέσυ Παπουτσή,
τις Μ. Σελιανίτου και Αθηνά Λεφάκη (πρόεδρο και αντιπρόεδρο
των "Αμαζόνων") και τον Μιχάλη Λεφάκη.
Πηγή φωτογραφίας:
Απογευματινή, 17-2-1993 

Η λέσχη "Αμαζόνες", γυναικεία λέσχη που υπαγόταν στους Λάιονς Αθηνών Φιλοθέης απένειμε στη δημοφιλή ηθοποιό ειδικό δίπλωμα για την προσφορά της στην τέχνη. Φυσικά ήταν παρούσα, για να τιμήσει την καλή της φίλη και συνάδελφο, η Ρένα Βλαχοπούλου, συνοδευόμενη από τον σύζυγό της Γιώργο Λαφαζάνη. Από τον καλλιτεχνικό χώρο ήταν ακόμα παρούσες/παρόντες η Τζέσυ Παπουτσή με τον Θάνο Καληώρα και η Χαριτίνη Καρόλου με τον Σούλη Γεωργιάδη. Τα έσοδα της εκδήλωσης διατέθηκαν στο Ίδρυμα Κωφότητας της Φιλοθέης.

Η Μάρω Κοντού και η Ρένα Βλαχοπούλου παίζουν χαρτιά
στα καμαρίνια του Ακροπόλ το 1990
Φωτογραφία από το περιοδικό
Και

Τρία χρόνια νωρίτερα η Μάρω Κοντού δήλωνε στο περιοδικό Και για τη φιλία της με τη Ρένα Βλαχοπούλου, την οποία είχε γνωρίσει το 1962, όταν συνεργάστηκαν στην Οδό Ονείρων του Μάνου Χατζιδάκι: "Με γοήτευσε από την πρώτη στιγμή. Μου άρεσε πολύ που έλεγε δυνατά ό,τι σκεφτόταν κι όχι πίσω από την πλάτη του καθενός. Θαυμάζω την ντομπροσύνη της και τη λεβεντιά της Η Ρένα έχει φοβερό χιούμορ και μια απίθανη νεανικότητα. Είναι πολύ έξυπνη και έχει έντονη και πολύπλευρη προσωπικότητα. Μπορεί να είναι το ίδιο καλή ηθοποιός, ζωγράφος [Σημείωση του Rena Fan: κάθε άλλο! Η Ρένα δήλωνε πως αντίθετα από τα δυο αδέλφια της, την Άννα και τον Χρήστο που ασχολούνταν με τη ζωγραφική, εκείνη δεν μπορούσε να τραβήξει ούτε μια ευθεία γραμμή...], κεντήστρα, μαγείρισσα--μαγειρεύει καταπληκτικά--και πολλά άλλα". Τόσο στα καμαρίνια, όταν δούλευαν μαζί, όσο και εκτός θεάτρου, όταν για παράδειγμα η Ρένα φιλοξενούσε την Κοντού στο εξοχικό της στην Κέρκυρα, επιδίδονταν στο χαρτάκι: "Σκοτωνόμαστε στο χαρτί κι έχουμε μεγάλη πλάκα". Και η Μάρω Κοντού συμπλήρωσε: ¨Την εκτιμώ και τη θαυμάζω σαν Ειρήνη κι όχι σαν Ρένα". 

Όταν δεν έπαιζαν χαρτιά στα καμαρίνια,
η Ρένα φυσικά κεντούσε ή έπλεκε και η Μάρω τη θαύμαζε...
Φωτογραφία από την έκθεση
Diva Rena
στο θέατρο Badminton
(επιμέλεια Μάκης Δελαπόρτας και Δέσποινα Βολίδη) 

Και η Ρένα Βλαχοπούλου έτρεφε επίσης αισθήματα βαθιάς αγάπης για τη Μάρω, ειδικά μετά την περιπέτεια της γαστρορραγία της, τον Γενάρη του 1988, στη Θεσσαλονίκη. Έλεγε πως η Μάρω της στάθηκε σαν αδελφή όσο έμεινε στο Κεντρικό Νοσοκομείο της πόλη, αλλά και μετά, όταν χρειάστηκε να μείνει για λίγο στη συμπρωτεύουσα, για να την εξετάσει και πάλι ο γιατρός Νικόλαος Γαλάνης, προτού επιστρέψει στην Αθήνα. Εκείνο το διάστημα η Μάρω εκτελούσε ακόμα και χρέη... γραμματέα για χάρη της Ρένας! Ξόρκισαν τις κακές αναμνήσεις εκείνης της περιπετειώδους διαμονής στη Θεσσαλονίκη, όταν επέστρεψαν στην πόλη το Πάσχα του 1990 για τις παραστάσεις της επιθεώρησης Τρελλάντα Λαμπάντα αλλά και το Πάσχα του 1993, όταν η Ρένα Βλαχοπούλου ήταν εκεί για τις παραστάσεις του Για την Ελλάδα ρε γαμώτο και η Μάρω Κοντού την επισκέφτηκε για να περάσουν λίγες μέρες μαζί.

Η Μάρω Κοντού με τη Ρένα Βλαχοπούλου, την Τζέσυ Παπουτσή,
τις Μ. Σελιανίτου και Αθηνά Λεφάκη (πρόεδρο και αντιπρόεδρο
των "Αμαζόνων") και τον Μιχάλη Λεφάκη.
Πηγή φωτογραφίας: 
Ελεύθερος Τύπος, 18-2-1993



Πρόσφατα, σε μια συνέντευξη της Μάρως Κοντού και του Γιώργου Κωνσταντίνου στην εκπομπή Προσωπικά της Έλενας Κατρίτση, προβλήθηκε ένα απόσπασμα από τη συνέντευξη που έδωσε η Ρένα στη Μάρω Κοντού για το τηλεπαιχνίδι Χωρίς παρεξήγηση (θα τα πούμε τον Μάιο αυτά...), που έχει ανεβάσει ο Rena Fan στο YouTube, και τότε η Κοντού γύρισε και είπε στον Κωνσταντίνου: "Συγκινούμαι όταν βλέπω τη Ρένα..." Και ο Rena Fan συγκινήθηκε που τους είδε και τους δυο, θαλερούς και γοητευτικούς, στο πρόσφατο διαφημιστικό σποτ σχετικά με τον εμβολιασμό κατά του Covid-19...



Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.

Τρίτη, 16 Φεβρουαρίου 2021

Σαν σήμερα το 1958: Κυριακάτικο μουσικό πρωινό για τον Φίλωνα Αρία

Στις 16 Φεβρουαρίου 1958 η Ρένα Βλαχοπούλου συμμετείχε στο κυριακάτικο μουσικό πρωινό που διοργάνωσε ο Γιώργος Οικονομίδης για να ενισχυθεί οικονομικά ο δημοφιλής κονφερανσιέ και στιχουργός Φίλων Αρίας. Ο Αρίας αντιμετώπιζε κάποιο πρόβλημα υγείας και μια εντυπωσιακή ομάδα αστεριών του ελαφρού μουσικού θεάτρου συγκεντρώθηκε στη σκηνή του κινηματογράφου Ρεξ για να τον βοηθήσει.

Φίλων Αρίας
Πηγή φωτογραφίας:
Αθηναϊκή, 15-2-1958

Το παρών/παρούσα έδωσαν με αλφαβητική σειρά η Πόπη Άλβα, η Αλ. Αλεξανδράκη, η Λίντα Άλμα, ο Βασίλης Αυλωνίτης, η Γεωργία Βασιλειάδου, η Σοφία Βέμπο, η Ρένα Βλαχοπούλου, η Σπεράντζα Βρανά, η Νίκη Γεωργούλη, ο Γιάννης Γκιωνάκης, ο Μενέλαος Θεοφανίδης, ο Νίκος Καζής, το Τρίο Καντσόνε, ο Αλέκος Λειβαδίτης, η Καίτη Μπελίντα, ο Γιώργος Μουζάκης με την ορχήστρα του, η Καίτη Ντιριντάουα, η Ρένα Ντορ, ο Νίκος Ρίζος, ο Νίκος Σταυρίδης, ο Γιάννης Φλερύ και η Μαριάννα Χατζοπούλου.  


Στα μέσα της δεκαετίας του '50 ο Γιώργος Οικονομίδης αναβίωσε τον θεσμό των κυριακάτικων μουσικών πρωινών της Κατοχής με τη διαφορά ότι όλες αυτές οι εκδηλώσεις είχαν πλέον διαφημιστικό χαρακτήρα, αφού είχαν ως χορηγούς γνωστά προϊόντα, εταιρίες ή καταστήματα. Έτσι, ο Οικονομίδης έθεσε την εκδήλωση για τον Φίλωνα Αρία "υπό την προστασία" του καταστήματος "Σπίτι" (βρισκόταν στην οδό Πανεπιστημίου και πουλούσε έπιπλα, ψυγεία, ραδιόφωνα, δίσκους και άλλα αντικείμενα που χρειαζόταν το σπίτι). Το κατάστημα θα έδινε φυσικά πολλά δώρα στις/στους θεατές του μουσικού πρωινού έπειτα από κλήρωση που θα πραγματοποιούσε επί σκηνής ο Οικονομίδης.
 
Ο Φίλων Αρίας ξεκίνησε την καριέρα του από τη Μάντρα του Αττίκ. Ήταν, όπως γράφει η Δανάη Στρατηγοπούλου, ο Βενιαμίν της καλλιτεχνικής οικογένειας του Αττίκ και συγκεκριμένα των κονφερανσιέ της σχολής Αττίκ. Ήταν γοητευτικός και διανοούμενος και έγραφε ποίηση με "φιλοσοφίζουσες προεκτάσεις". Έγραψε και στίχους σε αρκετά τραγούδια, με γνωστότερο όλων το "Ένας φίλος ήρθε απόψε απ' τα παλιά" σε μουσική του Γιώργου Μουζάκη. Η Ρένα το τραγούδησε σε ζωντανές εμφανίσεις της, και στην ταινία της Η μανούλα, το μανούλι και ο παίδαρος υπάρχει ένα αυτοαναφορικό αστείο σχετικά με αυτό το τραγούδι. Ο Λάκης Κομνηνός της εκφράζει τον θαυμασμό του και της λέει ότι έχει όλα της τα τραγούδια σε δίσκους και σιγοτραγουδά: "Ένας φίλος ήρθε απόψε απ' τα παλιά..." Και τότε εκείνη του απαντά: "Όχι, αυτό είναι του Καραμανλή, δεν είναι δικό μου!" Λεγόταν όντως ότι αυτό ήταν αγαπημένο τραγούδι του τότε Προέδρου της Δημοκρατίας (και νομίζω ότι τα Χριστούγεννα του 1987 σε ένα ρεβεγιόν στη Θεσσαλονίκη η Ρένα του το αφιέρωσε).

>

Γιος του Φίλωνα Αρία ήταν ο σκηνοθέτης Κώστας Αριστόπουλος. Ο άλλοτε δημοφιλής κονφερανσιέ πέθανε μάλλον ξεχασμένος και παραπονεμένος στις 13 Φεβρουαρίου 1994.



Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.