Πέμπτη, 13 Μαΐου 2021

Σαν σήμερα το 1985: Ευχαριστίες στον ηλεκτρολόγο-κηπουρό...

Στις 13 Μαΐου 1985 η στήλη "Διαβάστε κι αυτό..." της εφημερίδας Ελεύθερος Τύπος δημοσίευσε την παρακάτω είδηση:

Στην Κέρκυρα έλειψε μερικές μέρες η Ρένα Βλαχοπούλου. Πήγε να ξεκουραστεί και να δει τους δικούς της και το πατρικό της σπίτι [Σημείωση του Rena Fan: μάλλον το εξοχικό της...]. Όμως, δεν ξέχασε τα πολλά λουλούδια και δεντρόφυλλα που έχει εδώ, στη βεράντα του σπιτιού της. Και ανέθεσε στον... ηλεκτρολόγο της πολυκατοικίας της να κάνει για λίγες μέρες χρέη κηπουρού. Και φυσικά όταν γύρισε δεν παρέλειψε να τον επισκεφθεί και να τον ευχαριστήσει, πάντα με το ακαταμάχητο χιούμορ της.

Ελεύθερος Τύπος, 13-5-1985 



Ρενοφανατική λεπτομέρεια: η φωτογραφία που συνόδευε την είδηση είναι του 1966, πιθανώς από την πρεμιέρα του Ραντεβού στον αέρα (η Ρένα κρατά το χέρι του Μίμη Πλέσσα που εδώ δεν... φαίνεται). Το λουλουδάτο στιγμιότυπο προέρχεται από την ταινία Της πολιτσμάνας το κάγκελο του κινηματογραφικού οργανισμού Καραγιάννης-Καρατζόπουλος (1981). Για τον "κήπο" στο μπαλκόνι της Ρένας έχουμε μιλήσει και παλιότερα...


Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.

Τετάρτη, 12 Μαΐου 2021

Σαν σήμερα το 1945: Στα Πεύκα εκτάκτως

Στις 12 Μαΐου 1945 η Ρένα Βλαχοπούλου εμφανίστηκε εκτάκτως στο πρόγραμμα του βαριετέ Πεύκα, στο Ζάππειο. Διευθυντής ορχήστρας των Πεύκων εκείνο το καλοκαίρι ήταν ο στενός συνεργάτης της Ρένας, ο Γιάννης Σπάρτακος, οπότε η Ρένα δέχτηκε να ενισχύσει τις εμφανίσεις του Σπάρτακου σε τέσσερις βραδινές μόνο παραστάσεις (8-10μμ), μέχρι τις 15 Μαΐου (λίγες μέρες μετά θα ξεκινούσε τις εμφανίσεις της στην επιθεώρηση του θεάτρου Ακροπόλ Μπλε και άσπρο--θα τα πούμε αργότερα αυτά...).



Επικεφαλής του προγράμματος των Πεύκων ήταν το ζευγάρι Νίκος Σταυρίδης και Ξένη Δράμαλη. Οι δύο δημοφιλείς ηθοποιοί είχαν λείψει αρκετό καιρό από την Αθήνα--μέρος της Κατοχής το πέρασαν στη Θεσσαλονίκη--και το κοινό των Πεύκων τους υποδέχτηκε θερμά (ο Σταυρίδης ήταν επίσης ο καλλιτεχνικός διευθυντής αυτού του βαριετέ). Η άλλη μεγάλη ατραξιόν ήταν η Νινή Ζαχά, που από προπολεμικό παιδί-θαύμα είχε εξελιχθεί σε έφηβη-θαύμα (και σύντομα θα ήταν μια ολοκληρωμένη ενήλικη καλλιτέχνιδα). Η "'μικρούλα φαινόμενο' που ξεπερνά κάθε όριο επιτυχίας" έγραψε για εκείνη ο Γιάννης Φερμάνογλου (ας μην ξεχνάμε ότι η Ζαχά, εκτός από καλή φωνή, ήταν και εκτελέστρια 12-14 οργάνων--και η ίδια είχε χάσει τον λογαριασμό--, ενώ χόρευε επίσης καταπληκτικά κλακέτες). Κονφερανσιέ των Πεύκων ήταν ο Φίλων Αρίας και ο Λάμπρος Ζούνης. Εμφανίζονταν ακόμα ο τραγουδιστής και ηθοποιός Νίκος Καζής (γνωστός από ελληνικές ταινίες της δεκαετίας του '50) και οι ηθοποιοί Χριστίνα Κατακάλου, Μαρίκα Μαντινειού (η πρώτη "Αρετούσα" των Απάχηδων των Αθηνών που έπαιξε τον ρόλο και στις δυο κινηματογραφικές εκδοχές της οπερέτας), η Ντόρα Νούσα και ο Γιάννης Ιωαννίδης, καθώς επίσης και το χορευτικό Φιλοσόφου-Μανγκρέλ. Τα κείμενα του πρώτου προγράμματος των Πεύκων έγραψε ο Μήτσος Βασιλειάδης.


Το άλλο μεγάλο βαριετέ του Ζαππείου ήταν φυσικά η Όαση. Επικεφαλής οι κωμικοί Μητσάρας (που χαλούσε κόσμο ως "ξεπεσμένος Χίτλερ" και Γιάννης Σπαρίδης (για ένα διάστημα στην Κατοχή ήταν ο πιο ακριβοπληρωμένος ηθοποιός). Διευθυντής της ορχήστρας ήταν ο Γιώργος Μυρογιάννης, επίσης δοκιμασμένος σε τζαζ συνθέσεις, και ανάμεσα στους σολίστες της ορχήστρας του βρισκόταν και ο ανερχόμενος τότε Γιώργος Μουζάκης. Μεγάλη ατραξιόν του προγράμματος ήταν φυσικά η Μπέλλα Σμάρω, "μοναδική και ασυναγώνιστος χορεύτρια", κατά τον Φερμάνογλου, που βρίσκεται σε "μια εξαιρετική φόρμα" και "συναρπάζει κυριολεκτικώς τους θεατάς" (θυμίζω ότι η Μπέλλα Σμάρω είχε δώσει μια τουαλέτα της στη Ρένα Βλαχοπούλου, όταν η νεαρή Κερκυραία πρωτοξεκινούσε στην Όαση το 1940, ενώ ήταν κουμπάρα και σε έναν από τους δύο πρώτους γάμους της--νομίζω στον πρώτο, με τον ποδοσφαιριστή Κώστα Βασιλείου). Κονφερανσιέ στην Όαση εκείνο το καλοκαίρι ήταν ο Κώστας Παπαχρήστος, ενώ εμφανίζονταν ακόμα ο μεταμορφωτής Γιώργος Χριστοδούλου (μεταμορφωτές ήταν οι άντρες κωμικοί που μιμούνταν γυναίκες--πιο γνωστός όλων ήταν ο Ζαζάς), η Μαίρη Λωράνς, η Δίτη Λίντα, ο Νίκος Κωνσταντινίδης, ο Μ. Δημητρίου και ο τυπίστας Γ. Οικονομίδης, "καλός και μετρημένος ... καλλιτέχνης που ξαναβρήκε την θέσι του". Ακροβατική ατραξιόν ήταν το Ντούο Σούλης και στο τραγούδι "το αηδόνι της Αθήνας" Ρένα Κοτοπούλου (ο Φερμάνογλου έγραψε πάντως πως από το πρόγραμμα "λείπει μία ντιζέρ κλάσεως").


Τα Πεύκα ήταν σοβαρός ανταγωνιστής της Όασης, αλλά η Όαση μάλλον παρέμενε η αδιαφιλονίκητη νικήτρια όλων των θερινών θεαμάτων. Συγκεκριμένα διαβάζουμε ότι την Κυριακή 6 Μαΐου είχε 7.000 θεατές στις δύο παραστάσεις της και την Τρίτη 8 Μαΐου 6.500 θεατές!



Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.

Τρίτη, 11 Μαΐου 2021

Σαν σήμερα το 1990: Τη θαυμάζει, τη βλέπει, τη χαίρεται...

Στις 11 Μαΐου 1990, στη στήλη της Λένας Ζαννιδάκη "Κρυφά και φανερά" στην εφημερίδα Μεσημβρινή, δημοσιεύτηκε απόσπασμα από επιστολή ενός αναγνώστη που αφορούσε τη Ρένα Βλαχοπούλου ως απάντηση σε παλιότερο σχόλιο της δημοσιογράφου σχετικά με παλιές ελληνικές ταινίες που πρόβαλλαν οι τηλεοπτικοί σταθμοί, των οποίων η τεχνική βρισκόταν σε πολύ χαμηλό επίπεδο.

Την θαυμάζω, την βλέπω, την χαίρομαι
Να μη βάζουν--όπως πολύ σωστά γράψατε προ ημερών--εκείνες τις παλιές μισοβουβές και μισοφωτισμένες ταινίες της συμφοράς τα κανάλια πλην εκείνων της Ρένας Βλαχοπούλου", μου γράφει ο κ. Αντ. Λυκούδης. "Αυτή η γυναίκα με το κέφι της, τους αυτοσχεδιασμούς της, είναι πηγή χαράς για τον τηλεθεατή. Αντέχεις να τη βλέπεις ακόμα και σε ταλαιπωρημένη ταινία, γιατί αυτή η γυναίκα που έχει αναλώσει τη ζωή της στη σκηνή έχει μεράκι για τη δουλειά που κάνει. Δεν έχει προδώσει τον κόσμο με προχειρότητες και αντιμετωπίζει με συνέπεια και σεβασμό το κοινό".
Δεν έχω καμία αντίρρηση γι' αυτά, κ. Λυκούδη, κι εγώ την θαυμάζω, την βλέπω και την χαίρομαι.
Μεσημβρινή, 11-5-1990

"Η ανεπανάληπτη Ρένα Βλαχοπούλου
με το μπρίο και το ταλέντο της
δίνει ψυχή και στην πιο παλιά ταινία"
έγραφε η λεζάντα της
Μεσημβρινής


Βέβαια αξίζει να σημειώσουμε ότι η Ρένα Βλαχοπούλου είχε την τύχη να μην παίξει σε παλιές μισοβουβές και μισοφωτισμένες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου, καθώς συνεργάστηκε μόνο με μεγάλες εταιρίες που πρόσεχαν τον τεχνικό τομέα των παραγωγών τους, εμφανίστηκε όμως σε κάποιες βιντεοταινίες κακοφωτισμένες και με μέτριο ήχο που δυστυχώς χαρακτηρίζονταν από προχειρότητα. Ευτυχώς όμως οι δουλειές της αυτές δεν καταγράφτηκαν στη συνείδηση του μεγάλου κοινού...


Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.

Δευτέρα, 10 Μαΐου 2021

Σαν σήμερα το 1943: Ταμπλ Ντοτ

Στις 10 Μαΐου 1943 η Ρένα Βλαχοπούλου εμφανιζόταν στην επιθεώρηση του θεάτρου Πάνθεον Ταμπλ Ντοτ, το τέταρτο έργο που παρουσίασε εκείνη τη σεζόν ο "θίασος Μάνου Φιλιππίδη-Μαρίκας Κρεββατά, Σύμπραξις Κώστα Δούκα, Καλλιτεχνική Διεύθυνσις Γιάννη Στυλιανόπουλου, Και η Μαρίκα Νέζερ". Ο τίτλος ήταν εμπνευσμένος προφανώς από το ότι την άνοιξη του 1943 λειτουργούσαν αρκετά εστιατόρια στην Αθήνα--πλέον στην αγορά έβρισκες τα πάντα, αλλά σε απλησίαστες τιμές--και κάποια από αυτά διαφήμιζαν "ταμπλ ντοτ" για τις μέρες του Πάσχα. Ένα από τα οικονομικότερα "ταμπλ ντοτ" ήταν αυτό του εστιατορίου Γρίλια που κόστιζε 6.000 δραχμές--ενώ το εισιτήριο για την επιθεώρηση Ταμπλ Ντοτ κόστιζε 2.000 δραχμές...

Το εξώφυλλο του τρίπτυχου προγράμματος
της επιθεώρησης
Ταμπλ Ντοτ
από το αρχείο του ΕΛΙΑ/ΜΙΕΤ


Η πρεμιέρα της επιθεώρησης είχε δοθεί την Κυριακή του Πάσχα 25 Απριλίου. Δυο μέρες μετά δημοσιεύτηκε στη Βραδυνή μια κριτική του Γιάννη Φερμάνογλου που σημείωσε με θαυμασμό ότι το έργο "πλημμυρίζει ένας χείμαρρος μοντέρνας μουσικής και χορού--αλήθεια αυτός ο πλούτος των χορευτριών με επικεφαλής το περίφημο Ουγγαρέζικο Βίο Φρανκ συναρπάζει και τον πιο δύσκολο θεατή--δίδει την εντύπωσι μιας ευρωπαϊκής ρεβύ και αποτελεί αναμφισβήτητα το πιο φαντασμαγορικό πασχαλινό θέαμα της Αθήνας". Ωστόσο, επισημαίνει ότι το έργο του Γιαλαμά έχει αξία και "από λογοτεχνικής πλευράς". Ειδικά το φινάλε με τίτλο "Συνέδριο των εντόμων" το χαρακτήρισε "καθαρώς λογοτεχνικόν" που μπορεί να μην ικανοποιήσει το πλατύ κοινό, "αποτελεί όμως μία από τις ασυνήθιστες πρωτοτυπίες που ξεχωρίζει από το στυλ των καθιερωμένων επιθεωρησιακών φινάλε". Ορισμένα νούμερα, μάλιστα, όπως "Η ερωτική Οδύσσεια του Ρωμιού" (Κρεββατά-Φιλιππίδης), "Παλιές αναμνήσεις" (Στυλιανός-Δούκας-Κοντογιάννης) και "Αν έλειπαν οι άνδρες" (Νέζερ) "έχουν την ιδιόρρυθμη εκείνη πρωτοτυπία που χαρακτηρίζει τα τελευταία ευρήματα του συγγραφέως, με σπινθηροβόλο και λεπτή σάτιρα, τολμηρή μεν πάντα όμως μέσα στο πλαίσιο της ανεκτικότητος". Μέχρι να ανοίξει το Θεατρικό Μουσείο και να καταφέρουμε να αποκτήσουμε πρόσβαση στο αρχείο του Ασημάκη Γιαλαμά που φυλάσσεται εκεί, δεν μπορούμε δυστυχώς να ξέρουμε αν σώζεται κάτι από εκείνες τις κατοχικές του επιθεωρήσεις...

Η Μαρίκα Κρεββατά και ο Μάνος Φιλιππίδης
στο Πάνθεον, σε μια από τις επιθεωρήσεις της σεζόν 1942-43
(δεν αποκλείεται να πρόκειται για το νούμερο "Ερωτική Οδύσσεια"
του
Ταμπλ Ντοτ 
Φωτογραφία από το βιβλίο της Γκέλυς Μαυροπούλου Όσα δεν είπαμε τότε
(εκδ. Σμπίλιας, 1999)


Από τις ερμηνείες ο Φερμάνογλου ξεχώρισε της Μαρίκα Κρεββατά που "με τας δύο εξαιρετικάς εμφανίσεις της απέδειξε ότι εξακολουθεί πάντοτε να κατέχη μία από τις πρώτες θέσεις στο μουσικό θέατρα" και της Μαρίκας Νέζερ που "παραμένει μοναδική εις το είδος της". Για την Πάολα γράφει ότι "διατηρεί πάντοτε θαυμάσια την ωραία φωνή της"--η Πάολα ήταν πιο παραγκωνισμένη σε σχέση με τις προπολεμικές της εμφανίσεις: σε αυτή την επιθεώρηση είχε μόνο ένα ντουέτο με τον Ερρίκο Κονταρίνη (τον σύζυγο της Μαρίκας Νέζερ που ήταν και ο κομπέρ του θιάσου) με τίτλο "Η Άνοιξη και ο φτωχός". Ο Φερμάνογλου είχε καλά λόγια να πει και για τους άντρες του θιάσου Μάνο Φιλιππίδη, Κώστα Δούκα, Γιάννη Στυλιανόπουλο και Β. Κοντογιάννη, καθώς και για το μπαλέτο του Μπαρκουιλιέρο που ήταν "περισσότερο εμφανίσιμο από κάθε άλλη φορά" και μοιραζόταν τη σκηνή με το ουγγρικό μπαλέτο στο χορευτικό "Grand Hotel". Παίνεψε επίσης τη σολίστ του ουγγρικού μπαλέτου Κλαρέτα για τη σόλο εμφάνισή της με τίτλο "Φαντασία Βαλς" στην οποία επέδειξε μοναδική δεξιοτεχνία" με το "ιλιγγιώδες ακροβατικό της στροβίλισμα". Και βέβαια υπήρχε και το ακροβατικό τρίο των κλόουν Καβαλλίνι που ενίσχυε το θέαμα "που αξίζει τον κόπο να ιδή όλη η Αθήνα".

Μόνο για τη Ρένα Βλαχοπούλου ξέχασε να γράψει ο Φερμάνογλου. Δεν ξέρω δυστυχώς ποια τραγούδια έλεγε σε αυτή την επιθεώρηση (στο πρόγραμμα αναφέρεται απλώς ότι εμφανίζεται σε "τραγούδια τζαζ"), ξέρω όμως ότι για κάποιο λόγο στο Ταμπλ Ντοτ δεν εμφανιζόταν ο Γιάννης Σπάρτακος και την ορχήστρα διηύθυνε ο συνθέτης του έργου Μιχάλης Σουγιούλ.

Οι παραστάσεις του Ταμπλ Ντοτ κράτησαν για έναν μήνα και στη συνέχεια ο θίασος ανασυγκροτήθηκε με τον ερχομό του Βασίλη Αργυρόπουλου για να παρουσιάσει το καλοκαίρι την επιθεώρηση Ακουαρέλλες. Αυτά όμως θα τα πούμε σε μερικές εβδομάδες...   


Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.

Κυριακή, 9 Μαΐου 2021

Σαν σήμερα το 1963: Στη Σπηλιά του Παρασκευά ΙΙ

Στις 9 Μαΐου 1963 ξεκίνησαν τις εμφανίσεις τους στη Σπηλιά του Παρασκευά ο Τώνης Μαρούδας, η Ρένα Βλαχοπούλου  και η Καίτη Μπελίντα. Τους συνόδευε η ορχήστρα του Γιώργου Κατσαρού, ενώ στο πρόγραμμα συμμετείχαν ακόμα ο Βαγγέλης Σειληνός με την τότε παρτενέρ του Ελένη Προκοπίου και η φαντεζίστα καλλιτέχνιδα Άννα Μαριάννα. Για την πρεμιέρα του σχήματος οργανώθηκε μια ενδιαφέρουσα διαφημιστική εκστρατεία που αξίζει να την παρακολουθήσουμε ως τεκμήριο της καλλιτεχνικής ζωής εκείνης της περιόδου.



Την παραμονή της πρεμιέρας αρκετές αθηναϊκές εφημερίδες (Καθημερινή, Έθνος, Τα Νέα) δημοσίευσαν ένα αρκετά εκτενές δίστηλο δελτίο τύπου (με παραλλαγές μόνο στον τίτλο του).

ΜΑΡΟΥΔΑΣ-ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΥ-ΜΠΕΛΙΝΤΑ
"ΔΕΝ ΕΙΜΕΘΑ ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΜΕΓΑΛΟΙ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ"
   Η ΑΥΡΙΑΝΗ ΕΝΑΡΞΙΣ ΣΤΗΝ "ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ"
ΜΑΪΟΣ (Δημοσιογραφική Υπηρεσία Ενημερώσεως). Οι παρακολουθούντες τις δοκιμές στο καλλιτεχνικό πρόγραμμα, που θα παρουσιάσουν από αύριο, Πέμπτη, οι τρεις "μεγάλοι του ελληνικού τραγουδιού" στην "Σπηλιά του Παρασκευά", εκφράζονται με τα καλύτερα λόγια που ειπώθηκαν ποτέ για μια νέα συνεργασία.
Πράγματι, δεν είναι σύνηθες για την αθηναϊκή πίστα η "συνύπαρξις" μεγάλων καλλιτεχνικών δυνάμεων σ' ένα κέντρο. Η διεύθυνσις της "Σπηλιάς του Παρασκευά" έχει δίκιο όταν τονίζη στην πρόσκλησί της που ελάβαμε ότι είναι "υπερήφανη" για την εφετεινή επιτυχία της να συγκεντρώση στην παραμυθένια γυάλινη γαλάζια γωνιά της τους τρεις μεγάλους του ελληνικού τραγουδιού, τον Τώνη Μαρούδα, την Ρένα Βλαχοπούλου και την Καίτην Μπελίντα.
Ποτέ άλλοτε δεν ήταν τόσο δύσκολη για μια διεύθυνσι κοσμικού κέντρου η τοποθέτησις των ονομάτων των καλλιτεχνών όσο υπήρξε προβληματική η σειρά των ονομάτων του Μαρούδα, της Βλαχοπούλου και της Μπελίντας στις διαφημίσεις της "Σπηλιάς του Παρασκευά".
Κάθε μια από τις τρεις αυτές φίρμες μπορεί μπορεί κάλλιστα να διεκδικήση την πρώτην θέσιν, όπως επίσης μπορεί μόνος του ο καθένας να ηγηθή ολοκλήρου προγράμματος πίστας, μ' επιτυχία εξασφαλισμένη.
Αλλά επρυτάνευσε, στην εξαιρετικά ενδιαφέρουσα αυτή συνεργασία, το πνεύμα της συναδελφικής κατανοήσεως και υπερίσχυσε ο καλλιτεχνικός σκοπός της συμπράξεως επί ίσου ανωτάτου τραγουδιστικού επιπέδου.
Χαρακτηριστικό του πνεύματος που διέπει τις επαγγελματικές σχέσεις του Μαρούδα, της Βλαχοπούλου και της Μπελίντας είναι η έκφρασις εκ μέρους και των τριών της ενοχλήσεως που δοκίμασαν από τον δημοσιευθέντα επανειλημμένως χαρακτηρισμόν ως "τριών μεγάλων του ελληνικού τραγουδιού".
Η μετριοφροσύνη αυτή--σπανία εκδήλωσις των σημερινών καλλιτεχνών--εξεδηλώθη συγκεκριμένως από τον Τώνη Μαρούδα, ο οποίος είπε χαρακτηριστικώς: "Είμεθα οι τρεις μικροί του ελληνικού τραγουδιού, το οποίο υπηρετούμε με αφοσίωσι και πίστι εδώ και χρόνια. Η ερμηνευτική δεξιοτεχνία του καλλιτέχνου ή τις καλλιτέχνιδος του τραγουδιού δεν σταματά σε κανένα σημείο ύψους επιτυχίας. Όπως δεν εγεννήθη ακόμη ο καλύτερος βιολιστής, το ίδιο δεν υπάρχει κι ο μεγαλύτερος τραγουδιστής."
Και αυτά μεν αποτελούν δηλώσεις ευγενικών πρωτοπόρων της συγχρόνου πίστας. Γεγονός πάντως είναι ότι ο Μαρούδας, η Βλαχοπούλου και η Μπελίντα, με την συνεργασία του δημοφιλούς και προοδευτικού συνθέτου και μαέστρου Γιώργου Κατσαρού, ο οποίος ενίσχυσε την θαυμασίαν ορχήστρα του με σολίστες του βιολιού για τις μουσικές εξάρσεις του υπερόχου πλαισίου των δυναμικών εμφανίσεων, με την πολύτιμη συμβολή του χορογράφου και χορευτού Σειληνού, στο νέο του καλλιτεχνικό "φτάσιμο", της γοητευτικής παρτεναίρ του Προκοπίου και των εκλεκτών συνεργατών του πιο εκφραστικού χορευτικού ζεύγους, με την σύμπραξι της ηφαιστείου φανταιζίστας καλλιτέχνιδος Άννας Μαριάννας κ.ά., είναι έτοιμοι να παρουσιάσουν το καλλιτεχνικό τους πρόγραμμα.
Η διεύθυνσις της "Σπηλιάς του Παρασκευά", ανταποκρινομένη στις καλλιτεχνικές προοπτικές της δημοφιλέστερης τριάδος, πραγματοποίησε, παραλλήλως, ένα γαλάζιο υποβλητικό διάκοσμο στο εσωτερικό ενός βράχου, που προσφέρει την πιο ονειρώδη ατμόσφαιρα στην πιο μαγευτική παραθαλασσία θέσι της Καστέλλας...
Δ.Υ.Ε.

Η Καίτη Μπελίντα, η Ρένα Βλαχοπούλου και ο Βαγγέλης Σειληνός.
Κρίνοντας από τα... μαλλιά της Ρένας, δεν αποκλείεται η φωτογραφία
να είναι από το καλοκαίρι του 1963 και τη συνεργασία τους 
στη Σπηλιά του Παρασκευά
Φωτογραφία από το βιβλίο του Μάκη Δελαπόρτα 
Βίβα Ρένα 
(εκδ. Άγκυρα, 2002)
 

Την ημέρα της πρεμιέρας η καλλιτεχνική σελίδα του Έθνους δημοσίευσε την παρακάτω επιστολή του Τώνη Μαρούδα:

ΜΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ Τ. ΜΑΡΟΥΔΑ
Αγαπητό "Έθνος", 
Θα ήθελα να παρακαλέσω κι εγώ να μου φιλοξενήσης δυο λόγια, με την ευκαιρία της σημερινής ενάρξεως της νέας σαιζόν στην "Σπηλιά του Παρασκευά". Πίστεψέ με ότι αυτό δεν θα το ζητούσα αν, σαν καλλιτέχνης του τραγουδιού και σαν υπεύθυνος πολλών προγραμμάτων πίστας, δεν αισθανόμουν σήμερα τον μεγαλύτερο ενθουσιασμό της καρριέρας μου γι' αυτήν την συνεργασία που πραγματοποιήσαμε μαζί με την Ρένα και την Καίτη--τις ανυπέρβλητες τραγουδίστριες που δεν αντικατέστησε καμμία άλλη στην δύσκολη δουλειά μας. Μ' ενθουσιάζουν επίσης η επιτυχία της μοντέρνας εργασίας του Σειληνού και της Προκοπίου, η εκρηκτική εμφάνισις της Άννας Μαριάννας και η συμμετοχή όλων των άλλων εκλεκτών συναδέλφων της πίστας, κάτω από την μπαγκέττα του Γιώργου Κατσαρού.
Αξίζει, λοιπόν, τον κόπο οι φίλοι του ελληνικού τραγουδιού και του πιο μαγευτικού κέντρου νάρθουν απόψε στην "Σπηλιά του Παρασκευά". Εκεί θα τα πούμε από κοντά...
Ευχαριστώ για την φιλοξενία
ΤΩΝΗΣ ΜΑΡΟΥΔΑΣ

Έθνος, 9-5-1963

Η Ρένα Βλαχοπούλου, ο Τώνης Μαρούδας και το Τρίο Μπελκάντο
σε παλιότερη συνεργασία τους.
Φωτογραφία από την ιστοσελίδα www.triobelcanto.com



Ενώ τα Νέα, επίσης στην καλλιτεχνική τους σελίδα, δημοσίευσαν μια επιστολή της Καίτης Μπελίντα.

ΜΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ κ. ΜΠΕΛΙΝΤΑΣ
Αγαπητά "Νέα",
Απόψε, στην "Σπηλιά του Παρασκευά", εγκαινιάζουμε την συνεργασία μας: Ο Τώνης Μαρούδας, η Ρένα Βλαχοπούλου κι εγώ, με την εκλεκτή συμμετοχή του Βαγγέλη Σειληνού, της Ελένης Προκοπίου, της φανταιζίστας συναδέλφου Άννας Μαριάννας και άλλων εκλεκτών καλλιτεχνών της πίστας, θα παρουσιάσουμε το πρόγραμμα, που... φιλοτεχνήσαμε σε μουσικό πλαίσιο του Γιώργου Κατσαρού.
Απασχολώ την πολύτιμη στήλη σας για να τονίσω, με την άδειά σας, ότι οι συνεργάτες μου κι εγώ δεν φροντίσαμε να καλύψωμε απλώς δύο ώρες ευχάριστες. Προσπαθήσαμε να δημιουργήσουμε στην "Σπηλιά" του μαγευτικού βράχου της Καστέλλας μια καινούργια καλλιτεχνική και κοσμική γωνιά, που ν' ανταποκρίνεται στις σύγχρονες απαιτήσεις κάνοντας ένα βήμα μπροστά. 
Τα καταφέραμε;
Το εκλεκτό Κοινό της πρεμιέρας θα μας το πη απόψε.
Ευχαριστώ για την φιλοξενία
ΜΠΕΛΙΝΤΑ

Τα Νέα, 9-5-1963

Υποθέτω πως σε κάποια εφημερίδα που δεν κατάφερα να εντοπίσω (και υποπτεύομαι στη Βραδυνή, που είχε πλούσια καλλιτεχνική στήλη όπως Τα Νέα και το Έθνος) δημοσιεύτηκε και μια "επιστολή" της Ρένας Βλαχοπούλου... Ίσως τη βρω στο μέλλον...

Η Σπηλιά της Καστέλλας.
Φωτογραφία από το blog

Pireorama ιστορίας και πολιτισμού


Υπενθυμίζω ότι η Ρένα Βλαχοπούλου και ο Τώνης Μαρούδας είχαν συναντηθεί και πάλι στη Σπηλιά του Παρασκευά το 1953--αλλά φυσικά συνεργάστηκαν και άλλες φορές στα δέκα χρόνια που μεσολάβησαν... Όσο για τη Σπηλιά ή Σηράγγιο αλλά και τα καλλιτεχνικά σχήματα που εμφανίστηκαν κατά καιρούς εκεί μπορείτε να διαβάσετε εδώ.


Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.

Σάββατο, 8 Μαΐου 2021

Σαν σήμερα το 1996: Γενέθλια;

Στις 8 Μαΐου 1996 αρκετές αθηναϊκές εφημερίδες έγραψαν ότι την προηγούμενη μέρα η Ρένα Βλαχοπούλου γιόρτασε τα γενέθλιά της! Διαβάζουμε, για παράδειγμα, στη στήλη "Μέρα νύχτα" των Νέων:

"Και μια μπουκιά για τον παραγωγό.
Μάκης Δελαπόρτας προς Ρένα Βλαχοπούλου"
έγραφε η λεζάντα των
Νέων


Η ΡΕΝΑ ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΟΡΤΑΣΕ ΧΤΕΣ ΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΤΗΣ
"Έξτρα λαρτζ" σοκολάτα
Ένα ποτήρι σαμπάνια και μια μπουκιά "έξτρα λαρτζ" από τούρτα σοκολάτα. Τα τσουγκρίσματα, οι ευχές και οι μπουκιές για τη Ρένα Βλαχοπούλου που είχε γενέθλια και κάλεσε φίλους με την ευκαιρία. Όχι πως δεν μπορούσε η γυναίκα, αλλά έτσι χαριτωμένα ανέλαβε να την ταΐζει ο κ. Μάκης Δελαπόρτας, δισκογραφικός παραγωγός, που έχει ένα ενδιαφέρον παραπάνω, αφού η Ρένα του έχει υποσχεθεί συνεργασία και δίσκο με ολίγη τζαζ.
Τα Νέα, 8-5-1996

Το περίεργο είναι πως η 8η Μαΐου δεν ανήκει στις κατά καιρούς αναφερθείσες ημερομηνίες γέννησης της Ρένας Βλαχοπούλου: έχουν ακουστεί και γραφτεί η 1η και η 2α Ιανουαρίου, η 20η Φεβρουαρίου, η 28η Ιουλίου και η 11η Νοεμβρίου. Το πιο πιθανό θα ήταν ο εορτασμός να αφορούσε την ονομαστική της γιορτή (άλλωστε η τούρτα δεν φαίνεται να έχει κάποιο... κεράκι!).

Στάθης Ψάλτης, Μάκης Κωστίνης, Κώστας Βενετσάνος,
Μάκης Δελαπόρτας, Γιώργος Θεοδοσιάδης και Λίτσα Στάνλεϊ
εύχονται στη Ρένα Βλαχοπούλου.
Φωτογραφία απόν το περιοδικό
Οικογενειακός Θησαυρός

Τα πιο πολλά έντυπα επέμειναν πάντως πως η συνάντηση αφορούσε γενέθλια, μόνο η Απογευματινή έγραψε πως γιορτάστηκαν μαζί γιορτή και γενέθλια. Η Απογευματινή μάλιστα, αντίθετα από τα Νέα, έγραψε πως επρόκειτο για έκπληξη που σκάρωσαν οι συνεργάτες της στον δίσκο Η Ρένα τραγουδάει jazz και η φίλη της Λίτσα Στάνλεϊ, ενώ η ίδια αντέδρασε ως εξής: "Βρε άτιμοι, πού θυμηθήκατε τα γενέθλιά μου; Εγώ το μόνο που κατορθώνω, μια ζωή, ήταν να συγκρατώ ότι έπεφταν κάπου μέσα στο Μάιο..."

"Βίβα, Ρένα, και χρόνια πολλά"
εύχεται το
Κλικ τον Ιούλιο του 1996
δίνοντας ταυτόχρονα στη Ρένα 
και το Life Achievement Award...

Πιθανώς τις φωτογραφίες και την είδηση για τα γενέθλια να έστειλαν οι δημόσιες σχέσεις του club Blue Jean (πρώην Passa) που είχε αρχίσει να λειτουργεί δέκα μέρες πριν και χρειαζόταν να διαφημίσει τον χώρο και την... πελατεία του. Φωτογραφίες από το event, πάντα με αναφορά στον εορτασμό των γενεθλίων της Ρένας, συνέχισαν να δημοσιεύονται μέχρι τον Ιούλιο (που, όπως είπαμε, πιθανώς να έκρυβε μέσα του και την ημερομηνία των γενεθλίων της, αφού ένα από τα σενάρια που διακινούσε η ίδια κατά καιρούς ήταν ότι είχε γεννηθεί κάπου ανάμεσα στο τέλος Ιουλίου και στις αρχές Αυγούστου, αλλά η ακριβής ημερομηνία της ήταν άγνωστη γιατί... είχαν καεί τα χαρτιά της σε κάποιο βομβαρδισμό της Κέρκυρας!...)

Η Απογευματινή ανέφερε επίσης ότι παρών στη βραδιά ήταν και ο σύζυγός της Ρένας Γιώργος Λαφαζάνης, ενώ η Ρένα ήταν τόσο κεφάτη που ανέβηκε στην πίστα για να τραγουδήσει και να χορέψει... 



Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.

Παρασκευή, 7 Μαΐου 2021

Σαν σήμερα το 1990: Χωρίς παρεξήγηση...

Στις 7 Μαΐου 1990 η Ρένα Βλαχοπούλου εμφανίστηκε στην πρώτη εκπομπή του τηλεπαιχνιδιού Χωρίς παρεξήγηση με παρουσιάστρια τη Μάρω Κοντού που προβαλλόταν από την τότε ΕΤ 2. Το παιχνίδι στηριζόταν σε μια αμερικανική ιδέα (θύμιζε λίγο και τα Τετράγωνα των Αστέρων με τη Μαρία Αλιφέρη): οι παίκτριες/-τες δεν απαντούσαν σε ερωτήσεις γνώσης, αλλά καλούνταν, στους δύο πρώτους γύρους, να επιλέξουν μια από τρεις πιθανές απαντήσεις που έδιναν τρία "αστέρια" (διαφορετικές/-οί καλεσμένες/-οι κάθε φορά) σε ερωτήσεις της Κοντού με κριτήριο τη διαίσθηση και τη λογική τους αλλά και το... ταπεραμέντο των αστεριών. Ο παίκτης ή η παίκτρια που προκρινόταν στον τρίτο γύρο άκουγε ένα ηχογραφημένο απόσπασμα από μια συζήτηση της Μάρως Κοντού με μια "κρυφή" προσωπικότητα της Τέχνης ή των Γραμμάτων. Δύο από τα τρία αστέρια προσπαθούσαν και πάλι να παραπλανήσουν τον προκριθέντα/την προκριθείσα σχετικά με την ταυτότητα της προσωπικότητας, ενώ το τρίτο έδινε πραγματικά στοιχεία. Στη συντριπτική πλειοψηφία των εκπομπών οι φιναλίστ μάντεψαν σωστά την ταυτότητα της προσκεκλημένης προσωπικότητας. Το έπαθλο της εκπομπής για τη νικήτρια ή τον νικητή ήταν 100.000 δρχ για την πρόκριση στον τελικά και μια τετραήμερη κρουαζιέρα για τη σωστή απάντηση στον τρίτο γύρο.

Η Ρένα Βλαχοπούλου συζητά με τη Μάρω Κοντού
στην πρώτη εκπομπή του τηλεπαιχνιδιού της ΕΤ 2

Χωρίς παρεξήγηση
Πηγή φωτογραφίας: 7 Μέρες TV, 5-5-1990

Στην πρώτη εκπομπή τα τρία αστέρια ήταν ο Βάσος Ανδριανός, η Ισμήνη Καλέση και η Ηρώ Μουκίου και "κρυφή" προσωπικότητα φυσικά η Ρένα Βλαχοπούλου. Στις επόμενες εκπομπές στις τρεις θέσεις των αστεριών εμφανίστηκαν οι Κώστας Αρζόγλου, Πέγκυ Σταθακοπούλου, Πάνος Χατζηκουτσέλης, Ελένη Φιλίνη, Ερρίκος Μπριόλας, Χρήστος Μπίρος, Γιώργος Τζώρτζης, Μιχάλης Παπανικολάου, Όλια Στεφανίδου, Χρήστος Οικονόμου, Μαίρη Αλιφαντή, Τέτα Ντούζου, Μάρκος Λεζές, Έφη Πίκουλα, Μαρίνα κ.ά. "Κρυφές" προσωπικότητες ήταν μεταξύ άλλων ο Αλέκος Σακελλάριος, η Έλενα Ακρίτα, ο Κώστας Βουτσάς και ο Νίκος Δήμου.

Ηρώ Μουκίου, Βάσος Ανδριανός, Ισμήνη Καλέση:
τα τρία αστέρια της πρώτης εκπομπής του τηλεπαιχνιδιού
Χωρίς παρεξήγηση


Τα κείμενα της εκπομπής έγραφε ο Γιάννης Σώκος, ενώ σκηνοθέτης ήταν ο Πέτρος Λεωκράτης. Τα σκηνικά υπέγραφε ο Θεοδόσης Δαυλός. Συμπαρουσιάστρια της Μάρως Κοντού ήταν η Χριστίνα Κατσάρη. Παραγωγός του τηλεπαιχνιδιού ήταν ο Κώστας Κατσάρης.

Η παρουσιάστρια
του
Χωρίς Παρεξήγηση
Μάρω Κοντού
και η συμπαρουσιάστριά της
Χριστίνα Κατσάρη

Ο Βαγγέλης, ο πρώτος παίκτης που προκρίθηκε στον τρίτο γύρο, δεν πρέπει να δυσκολεύτηκε πολύ να καταλάβει τη φωνή της Ρένας. Ήδη προλογίζοντας το απόσπασμα η Μάρω Κοντού είπε ότι η καλεσμένη ξεκίνησε σαν τραγουδίστρια της τζαζ και έγινε μεγάλη πρωταγωνίστρια του θέατρου, "τόσο μεγάλη που δεν τη χωράει κανένα κείμενο, συνεχώς αυτοσχεδιάζει". Στο απόσπασμα που ακούστηκε η Ρένα ξεκινούσε να αφηγείται ένα ανέκδοτο που της είπε ο ανιψιός της από την Κέρκυρα. Τα τρία αστέρια έδωσαν τις εξής απαντήσεις: η Ηρώ Μουκίου είπε: "Εγώ πραγματικά θα σε βοηθήσω, Βαγγέλη. Μάρω, είπες 'μεγάλη πρωταγωνίστρια', είπε κάτι για Κέρκυρα, ε, μία είναι η Ρένα". Η Ισμήνη Καλέση είπε: "Εγώ νομίζω πως τη γνώρισα τη φωνή της, μάλιστα μίλαγα και προ ολίγου στο τηλέφωνο μαζί της. Είναι πράγματι μια μεγάλη καλλιτέχνιδα που αυτοσχεδιάζει πάρα πολύ. Πρόσφατα, μάλιστα, έμαθα ότι έμαθε και ελληνικά. Είναι η Μαντόνα" (!!!). Και ο Βάσος Ανδριανός έδωσε μια πιο αληθοφανή απάντηση: "Εγώ διαφωνώ οριζοντίως και καθέτως! Μία είναι και μοναδική: η Άννα Καλουτά."

Η Στέλλα Βλαγοχιάννη, στην κριτική της στο 7 Μέρες TV, δεν είχε ιδιαίτερα κολακευτικά λόγια να πει για την εκπομπή. Έκρινε πως τα κείμενα θύμιζαν "υπόλοιπα των παραστάσεων των θεάτρων της οδού Ιπποκράτους", ενώ οι προαναγγελίες των δελτίων τύπου για προσκεκλημένα "αστέρια" δημιουργούσε προσδοκίες για πολύ λαμπερές/-ούς καλεσμένους--κάτι που δεν ίσχυε, κατά τη γνώμη της, για τους τρεις ηθοποιούς της πρώτης εκπομπής. Και συμπλήρωσε: "Μόνο η παρουσία της κ. Ρένας Βλαχοπούλου έσωσε όλα τα προσχήματα. Άσχετα αν έλεγε συνεχώς στη Μάρω Κοντού 'Ρώτα με' και εκείνη της απαντούσε 'Τι να σε ρωτήσω, Ρένα μου, εσύ πες μας!'"...

Η Ρένα Βλαχοπούλου
στο σκηνικό του 
Χωρίς Παρεξήγηση
τραγουδά το
"Είμαι γυναίκα"


Μπορείτε να παρακολουθήσετε αυτή τη χαριτωμένη συνομιλία ανάμεσα στη Ρένα Βλαχοπούλου και τη Μάρω Κοντού. Μπορεί όντως η Κοντού να μοιάζει ελαφρώς απροετοίμαστη για αυτή την κουβέντα--που, ειρήσθω εν παρόδω, μαγνητοσκοπήθηκε μετά το Πάσχα, κάποιο Δευτερότριτο που οι δυο κυρίες δεν είχαν παράσταση στη Θεσσαλονίκη, όπου εμφανίζονταν με το Τρελλάντα Λαμπάντα. Η Ρένα είναι όπως πάντα απολαυστική όταν μιλάει για την αντίδραση του άντρα της στην ανακοίνωσή της ότι πούλησε το σπίτι τους ή για τον μπατανά που υπομένει κάθε βράδυ το πρόσωπό της πριν βγει στη σκηνή, όταν θυμάται το δώρο που της χάρισε κάποια θαυμάστρια αλλά και όταν διαμαρτύρεται για τη χαμηλή της σύνταξη. Αναφέρει για μια ακόμα φορά πόσο την καίει το ζήτημα των ναρκωτικών και δίνει τις ευχές της σε όλο τον κόσμο. Μετά τη συνέντευξη τραγουδάει στο στούντιο το "Είμαι γυναίκα" από τη Λυσιστράτη '79 των Γιώργου Σκούρτη και Γιώργου Κατσαρού--φορώντας μάλιστα την ίδια τουαλέτα που φορούσε και στην παράσταση του Ρεξ. Το τραγούδι είναι γυρισμένο μόνο με μία κάμερα που δεν κάνει ιδιαίτερα κοντινά πλάνα στη Ρένα--και έτσι κρύβονται και τυχόν λαθάκια στο πλέι-μπακ...--ενώ εμβόλιμα προβάλλονται φωτογραφίες της Ρένας από το εσώφυλλο του LP που φιλοξενούσε τη συγκεκριμένη ηχογράφηση.



Παρά τις ατέλειές της, η εκπομπή ήταν μια... όαση για τις ρενοφανατικές/τους ρενοφανατικούς--ειδικά της επαρχίας. Το κοινό της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης βομβαρδιζόταν από... ταινίες της Ρένας που πρόβαλλαν τα δύο ιδιωτικά κανάλια, Mega και Antenna--όχι ακόμα ταινίες της Φίνος Φιλμ, αλλά ταινίες του οργανισμού Καραγιάννης-Καρατζόπουλος (παλιές και νεότερες) και της Γκρέκα Φιλμ αλλά και βιντεοταινίες (απέναντι από το Χωρίς παρεξήγηση μάλιστα το Mega πρόβαλε τις Φανταρίνες που είχαν, φυσικά, μεγαλύτερη θεαματικότητα από το τηλεπαιχνίδι). Κάπου στον νομό Σερρών όμως, ένα 15χρονο αγόρι έπλεε σε πελάγη ευτυχίας--καθώς άλλωστε πέντε μέρες πριν είχε την τύχη να θαυμάσει για άλλη μια φορά την αγαπημένη του Ρένα Βλαχοπούλου στη σκηνή του Ράδιο Σίτυ της Θεσσαλονίκης...


Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.

Πέμπτη, 6 Μαΐου 2021

Σαν σήμερα το 1953: Στη Σπηλιά του Παρασκευά Ι

Στις 6 Μαΐου 1953 η Ρένα Βλαχοπούλου εμφανιζόταν στη Σπηλιά του Παρασκευά, το κοσμικό κέντρο της Καστέλλας, μαζί με τον Τώνη Μαρούδα και την ορχήστρα του Μπέμπη Βουγά. Είχαν ξεκινήσει τις εμφανίσεις τους εκεί στις 20 Απριλίου.


Από τις 7 Μαΐου όμως το σχήμα ενισχύθηκε με τον Γιώργο Οικονομίδη (ήταν η περίοδος που ξεκινούσε η μεγάλη του επιτυχία) και τη "Βασίλισσα του γέλιου" Γεωργία Βασιλειάδου. Υποθέτω ότι κανείς/καμιά δεν μπορούσε να φανταστεί ότι σε δέκα περίπου χρόνια θα αποκαλούσαν όλες/όλοι "βασίλισσα του γέλιου" και τη Ρένα Βλαχοπούλου...


Φαίνεται πως πέρα από τα προσωπικά τους προγράμματα Μαρούδας και Βλαχοπούλου είχαν και κοινή εμφάνιση στη Σπηλιά. Ένα από τα τραγούδια που έλεγαν μαζί ήταν το αρχοντορεμπέτικο "Θα σου δώσω τα παπούτσια σου στο χέρι" σε μουσική του Κώστα Καπνίση και στίχους του Πέτρου Γιαννακού, του θρυλικού Κοκοβιού που έγραψε τους στίχους και τη μουσική αρκετών λαϊκών τραγουδιών.

Από τη Μουσική Βιβλιοθήκη "Λίλιαν Βουδούρη"
του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών

Θα σου δώσω τα παπούτσια σου στο χέρι
κι άντε να 'βρεις την παλιά σου τη φωλιά.
Δεν γουστάρω, ρε μικρή, να με κεράσεις
με βιδάνιο φιλιά και αγκαλιά.

Θα σου δώσω τα παπούτσια σου στο χέρι
για να μάθεις τι θα πει σκληρό παιδί.
Και θα ψάξω για να βρω καινούριο ταίρι
να μη λες πως είμαι χάπι δηλαδή.

Θα σου δώσω τα παπούτσια σου στο χέρι
γιατί σκάρτα μου ξηγιέσαι διαρκώς.
Θα σου δώσω τα παπούτσια σου στο χέρι
για να αλλάξει της ζωής μου ο τροχός

Η Σπηλιά του Παρασκευά βρισκόταν όντως δίπλα σε μια... σπηλιά. Πρόκειται για το Σηράγγιο στην περιοχή Βοτσαλάκια της Καστέλλας που παλιά ήταν γνωστή ως "Παραλία του Παρασκευά" χάρη στο κοσμικό κέντρο που λειτουργούσε εκεί από τα προπολεμικά χρόνια μέχρι το 1968--η Ρένα Βλαχοπούλου είχε ήδη εμφανιστεί σε αυτό το καλοκαίρι του 1952 και θα εμφανιζόταν ξανά στο μέλλον... 

Φωτογραφία της εισόδου του σπηλαίου 
από την ιστοσελίδα iellada.gr
όπου μπορείτε να διαβάσετε πληροφορίες
για την ιστορία του


Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.

Τετάρτη, 5 Μαΐου 2021

Σαν σήμερα το 1990: Γιορτή, κρατητήριο και Γιουροβίζιον...

Στις 5 Μαΐου 1990 η Ρένα Βλαχοπούλου γιόρτασε τη γιορτή της στη Θεσσαλονίκη, όπου βρισκόταν από το Πάσχα εκείνης της χρονιάς για να παρουσιάσει, μαζί με τους Κώστα Βουτσά και Κώστα Καρρά και τις Μάρω Κοντού και Όλια Στεφανίδου,.την επιθεώρηση Τρελλάντα Λαμπάντα. Με τη γιορτή της Ρένας ασχολήθηκαν δύο τουλάχιστον αθηναϊκές εφημερίδες--μόνο που η μία χρησιμοποίησε έναν παραπλανητικό τίτλο...


Στη "στενή" γιόρτασε η Ρένα το όνομά της
της Ελένης Κατσαρού
Ξινή της βγήκε η ονομαστική γιορτή της Ρένας Βλαχοπούλου. Η δημοφιλής ηθοποιός πέρασε την Πέμπτη το βράδυ (γιόρταζε την ονομαστική της εορτή δύο μέρες μετά) στο κρατητήριο!
Ας δούμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Την Πέμπτη το βράδυ, μετά το τέλος της θεατρικής παράστασης "Τρελλάντα Λαμπάντα" που ήταν η τελευταία που έδωσε ο θίασος στη Θεσσαλονίκη [Σημείωση του Rena Fan: κι άλλη ανακρίβεια, οι παραστάσεις τερματίστηκαν την Κυριακή 6 Μαΐου] η Ρένα Βλαχοπούλου πήρε την παρέα της--ολο το θίασο--και πήγαμε σε κεντρικό πιάνο ρέστοραν. 
Απολαυστική η Ρένα, με το αστείρευτο χιούμορ της διασκέδασε τους φίλους της και όχι μόνο, αφού συμμετείχαν στο κέφι και όλοι όσοι βρισκόντουσαν στο ρέστοραν εκείνο το βράδυ.
Έτσι, λοιπόν, έφαγαν, ήπιαν, τραγούδησαν, φωτογραφήθηκαν και γενικά ανέβασαν το κέφι στο ζενίθ.
Όμως ο θόρυβος ανέβασε και την ένταση των... νεύρων και των κατοίκων της γύρω περιοχής.
Έτσι γύρω στις 3.30 τα ξημερώματα εμφανίστηκε ένας αστυνομικός ο οποίος μετά από μερικές αιχμηρές κουβεντούλες που αντάλλαξε με την παρέα τους πήρε στο Α' αστυνομικό τμήμα για εξακρίβωση στοιχείων! (Εξακρίβωση των στοιχείων της Ρένας Βλαχοπούλου! Το φαντάζεστε;)
Η Ρένα και η παρέα της έμειναν εκεί μέχρι τις 7 το πρωί και στη συνέχεια τους άφησαν να φύγουν.
Ολόκληρο το βράδυ πάντως η Ρένα και ο θίασος το πέρασαν στην "στενή"!!!

Ελεύθερος Τύπος, 8-5-1990 

Το "πιάνο ρέστοραν" όπου συνέβησαν όλα αυτά ήταν ο Ηριδανός που ήταν το σαλονικιώτικο στέκι της Ρένας και το 1990 και το 1993 (όταν βρέθηκε ξανά στη Θεσσαλονίκη για παραστάσεις, όπως θα δούμε σε επόμενο "Σαν σήμερα"). Τέτοιο ήταν το δέσιμο που αισθανόταν ο ιδιοκτήτης του εστιατορίου, Πέτρος Σαπανίδης, με την καλλιτεχνική συντροφιά, που πρότεινε στοκ επιχειρηματία του θιάσου Θάνο Μαρτίνο να γίνει κουμπάρος στον γάμο του με την Τασούλα Κυριαζίδου ενάμιση μήνα μετά. Και εκτός από τον Μαρτίνο επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη για τον γάμο και η Ρένα Βλαχοπούλου όπως μας ενημέρωσε η Μεσημβρινή.

Η Ρένα Βλαχοπούλου στον Ηριδανό
το βράδυ της γιορτής της, 5 Μαΐου 1990.
Πηγή φωτογραφίας:
Ελληνικός Βορράς

Η Μεσημβρινή και συγκεκριμένα η Κική Σεγδίτσα κάλυψαν το βράδυ της γιορτής της Ρένας που επέστρεψε στον Ηριδανό και γλέντησε με την ψυχή της, παρασέρνοντας στο κέφι και πολλές/πολλούς από τις/τους θαμώνες. Παρόντα και πάλι μέλη του θιάσου (η Μάρω Κοντού, ο Κώστας Βουτσάς, ο Κώστας Καρράς, ο Θάνος Μαρτίνος και η σύζυγός του Μπέμπα) αλλά και ο σύζυγος της Ρένας, ο Γιώργος Λαφαζάνης, που πέταξε από την Αθήνα για να της κάνει έκπληξη. 

Η Ρένα Βλαχοπούλου χορεύει με την ψυχή της στην πίστα του Ηριδανού
το βράδυ της γιορτής της, 5 Μαΐου 1990.
Πηγή φωτογραφίας:
Μεσημβρινή

Το ίδιο εκείνο βράδυ του Σαββάτου 5 Μαΐου η Ρένα είχε και μια αξιοπρόσεκτη τηλεοπτική... νίκη. Ήταν το βράδυ που διεξαγόταν ο 35ος Διαγωνισμός Τραγουδιού της Γιουροβίζιον, τον οποίο πρόβαλλε σε ζωντανή μετάδοση όπως πάντα η ΕΡΤ 1. Την ίδια ώρα όμως το Mega Channel πρόβαλλε την κωμωδία Η μανούλα, το μανούλι και ο παίδαρος με πρωταγωνίστρια τη Ρένα. Θες το ταπεραμέντο της Ρένας, θες το γεγονός ότι η ταινία προβαλλόταν πρώτη φορά στην τηλεόραση, θες το μειωμένο ενδιαφέρον του κοινού για την ελληνική συμμετοχή στον διαγωνισμό (μας είχε εκπροσωπήσει ο Χρήστος Κάλλοου με το "Χωρίς σκοπό"), θες ο ενθουσιασμός του κοινού για την ιδιωτική τηλεόραση και για ό,τι κι αν μετέδιδε εκείνη, η Μανούλα (έστω κι αν δεν πρόσφερε τίποτα στην καριέρα της Ρένας Βλαχοπούλου, όπως έγραψε ο Παναγιώτης Τιμογιαννάκης εκείνη τη μέρα στα Νέα) βρέθηκε στην κορυφή του πίνακα θεαματικοτήτων της εβδομάδας εκείνης, εκτοπίζοντας τη Γιουροβίζιον εκτός της πρώτης 20άδας! Βέβαια, η Γιουροβίζιον πήρε την εκδίκησή της την επόμενη χρονιά: στις 4 Μαΐου 1991 η Σοφία Βόσσου και ο Ανδρέας Μικρούτσικος με την "Άνοιξη" αναζωπύρωσαν το ενδιαφέρον του ελληνικού κοινού για τον διαγωνισμό τραγουδιού και σάρωσαν τις θεαματικότητες, ενώ η ταινία Ζητείται επειγόντως γαμπρός που πρόβαλλε την ίδια ώρα το Mega βρέθηκε εκτός 20άδας...



Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.

Τρίτη, 4 Μαΐου 2021

Σαν σήμερα το 1998: Βγήκε σιδερένια!...

Στις 4 Μαΐου 1998 οι εφημερίδες δημοσίευσαν την ευχάριστη είδηση ότι η Ρένα Βλαχοπούλου είχε βγει την προηγούμενη μέρα από το θεραπευτήριο Υγεία. Η Ρένα είχε εισαχθεί στο θεραπευτήριο στο τέλος του Απριλίου με το επώνυμο του συζύγου της. Οι δικοί της άνθρωποι προσπάθησαν να κρατήσουν κρυφή τη νοσηλεία της, αλλά η είδηση διέρρευσε, και το προστατευτικό τείχος που είχε δημιουργηθεί γύρω της έδωσε τροφή για αρνητικές ειδήσεις σχετικά με την κατάσταση της υγείας της. Η φωτογραφία της μπήκε στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και τα δελτία ειδήσεων, σαν... έτοιμα από καιρό, πρόβαλλαν εκτενή αφιερώματα στην καριέρα της και ζητούσαν από συναδέλφισσές/-ους της να κάνουν δηλώσεις. Τελικά, το θεραπευτήριο ενημέρωσε επίσημα δημοσιογράφους και κοινό ότι η Ρένα είχε εισαχθεί για να της γίνει παρακέντηση υγρού που της δημιουργούσε κινητικά προβλήματα. Παρότι επισήμως δεν επιτρέπονταν επισκέψεις, κοντά της βρέθηκαν για να της ευχηθούν περαστικά ο Γιάννης Δαλιανίδης, η Μάρω Κοντού, η Δέσποινα Στυλιανοπούλου, ο Μάκης Δελαπόρτας και η Έλντα Πανοπούλου.

"Αγάπες μου! Βγαίνω σιδερένια!" δήλωσε
η Ρένα Βλαχοπούλου, από τη θέση του συνοδηγού,
 στις/στους δημοσιογράφους, κατά την έξοδό της
από το θεραπευτήριο Υγεία

Η Ρένα πήρε εξιτήριο το πρωί της Κυριακής 3 Μαΐου. Για να αποφύγουν τις κάμερες και τα μικρόφωνα, ο σύζυγός της Γιώργος Λαφαζάνης είχε παρκάρει το αυτοκίνητο στην πίσω έξοδο του θεραπευτηρίου. Η Ρένα, φορώντας ένα κομψό χακί πανωφόρι, μπήκε στο αυτοκίνητο, και ξεκίνησαν για το σπίτι τους στη Βούλα, αλλά στη... στροφή αναγκάστηκαν να σταματήσουν και να κάνουν δηλώσεις: "Προσπαθήσαμε να σας αποφύγουμε, αλλά..." ομολόγησε ο Λαφαζάνης και η Ρένα, κάπως καταβεβλημένη αλλά κεφάτη, είπε στις κάμερες: "Αγάπες μου! Βγαίνω σιδερένια!". Οι δημοσιογράφοι τη ρώτησαν πώς αισθάνεται και εκείνη δήλωσε ευτυχής που γύριζε στο σπίτι της: "Υπάρχει πιο όμορφο μέρος από το σπίτι σου;". Δυστυχώς, την προηγούμενη μέρα είχε πεθάνει ξαφνικά από ανακοπή ο παλιός της συνεργάτης Βαγγέλης Σειληνός, οπότε οι δημοσιογράφοι της ζήτησαν να μιλήσει και για αυτή την απώλεια: "Πολύ λυπήθηκα για τον Βαγγελάκη μας. Δεν άντεξε η καρδούλα του..." Με τις καλύτερες ευχές όλων η Ρένα και ο Γιώργος αναχώρησαν για το σπίτι τους, όπου θα ξεκινούσαν οι προετοιμασίες για τη γιορτή της δύο μέρες μετά...



Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.