Στις 4 Ιουλίου 1945 η Ρένα Βλαχοπούλου εμφανίστηκε σε μια πρωινή παράσταση που διοργανώθηκε επ' ευκαιρία του εορτασμού της 169ης επετείου της αμερικανικής ανεξαρτησίας στον κινηματογράφο Ορφέας. Εκτός από τη Ρένα εμφανίστηκαν η Μαρία Καλογεροπούλου (μετέπειτα Κάλλας--πρόκειται μάλλον για τη δεύτερη εμφάνιση της Ρένας και της Κάλλας στην ίδια σκηνή, μετά την παράσταση υπέρ των απόρων καλλιτεχνών τον Μάιο του 1944) και ο τενόρος Αντώνιος Δελένδας της Λυρικής Σκηνής, η Άννα Καλουτά, το χορευτικό ζευγάρι Γιάννης Φλερύ-Λίντα Άλμα, η Έλλη Ζουρούδη και η ορχήστρα του Γιάννη Σπάρτακου.
Δεν έχω εντοπίσει ως τώρα περισσότερες πληροφορίες για την πρωινή αυτή παράσταση, ώστε να ξέρω αν επρόκειτο για εκδήλωση που διοργάνωσε η αμερικανική πρεσβεία ή (πιο πιθανό) κάποιος οργανισμός σαν το Καλλιτεχνικό Γραφείο Αθηνών, που είχε φέρει έναν μήνα νωρίτερα στην Ελλάδα και την ορχήστρα της αμερικανικής αεροπορίας The Air Transport Command Band υπό τη διεύθυνση του Jack Platt, με την οποία συνέπραξαν εκτάκτως Βλαχοπούλου-Φλερύ-Άλμα. Μετά τις επιδόσεις της στην τζαζ στη διάρκεια της Κατοχής η Ρένα φλέρταρε όλο και περισσότερο με... φορείς της αμερικανικής ζωής. Ενδεχομένως να είχαν αρχίσει να κάνουν όνειρα με τον Σπάρτακο για μια περιοδεία στις αμερικανικές πολιτείες, κάτι που κατάφεραν να πραγματοποιήσουν δυόμισι χρόνια αργότερα--οι δυο τους γιόρτασαν την επέτειο της αμερικανικής ανεξαρτησίας τέσσερις φορές επί αμερικανικού εδάφους...
Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.
Στις 30 Ιουνίου 1958 δόθηκε στο θέατρο Ριάλτο μια έκτακτη παράσταση με βασικό τραγουδιστή τον Luis Mariano, τον Ισπανό τενόρο που βρισκόταν εκείνες τις μέρες στην Αθήνα. Στην παράσταση συμμετείχαν, ως... support υποθέτω, η Ρένα Βλαχοπούλου, ο Γιάννης Φλερύ με τη Λίντα Άλμα, ο Κώστας Χατζηχρήστος και μερικά ακόμα μέλη του θιάσου του Ριάλτο που παρουσίαζε εκείνο το καλοκαίρι την επιθεώρηση Γρανίτα και χωνάκι, λαός και Κολωνάκι με πολλή μεγάλη επιτυχία (θα μιλήσουμε στο μέλλον για την επιθεώρηση αυτή γιατί για ένα διάστημα εμφανίστηκε εκτάκτως σε αυτήν και η Ρένα Βλαχοπούλου). Την έκτακτη αυτή βραδιά στο Ριάλτο παρουσίασε, κατά πάσα πιθανότητα, ο Γιώργος Οικονομίδης.
Δεν γνωρίζω περισσότερα για τον Luis Moriano ή για την απήχησή του στο ελληνικό κοινό. Πάντως μέσα από μια πρόχειρη έρευνα στον αθηναϊκό Τύπο εκείνων των ημερών ανακάλυψα πως εμφανίστηκε σε διάφορα κέντρα της πρωτεύουσας όπως τα Αστέρια, ενώ στο Χρυσό Πέταλο δημιουργήθηκε κάποια διαφωνία με τον ιδιοκτήτη Κυριάκο Κουτράκο: ο Mariano είχε συμφωνήσει να εμφανιστεί στο κέντρο παίρνοντας ως αμοιβή ποσοστά από τις τιμές νταμπλ ντοτ που ορίστηκαν για την εμφάνισή του, οι θαμώνες όμως του κέντρου θεώρησαν την τιμή (200 δρχ.) υπερβολική και αποχώρησαν από το κέντρο. Ο επιχειρηματίας αναγκάστηκε να επανέλθει στις κανονικές τιμές, κίνηση που δεν επέτρεψε να εισπραχθούν τα χρήματα που είχε ζητήσει ο Mariano, ο οποίος όμως απαίτησε να τα πάρει και αποφάσισε να κινηθεί δικαστικώς...
Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.
Στις 25 Ιουνίου 1955 διαβάζουμε σε δύο τουλάχιστον αθηναϊκές εφημερίδες μια παράξενη είδηση που αφορούσε τις εμφανίσεις της Ρένας Βλαχοπούλου, μαζί με τη Λίντα Άλμα, τον Γιάννη Φλερύ και τον Γιώργο Οικονομίδη, στο κέντρο Χρυσό Πέταλο στο Γαλάτσι:
Γιάννης Φλερύ, Λίντα Άλμα, Ρένα Βλαχοπούλου, Γιώργος Οικονομίδης Η φωτογραφία που συνόδευε την είδηση στο Έθνος (25-6-1955)
ΑΠΕΧΩΡΗΣΑΝ ΔΙΟΤΙ ΗΘΕΛΑΝ ΟΜΟΙΟΜΟΡΦΗ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Τέσσερις καλλιτέχναι που ενεφανίζοντο στο κοσμικόν κέντρον "Χρυσό Πέταλο" απεχώρησαν από αυτό διότι ο επιχειρηματίας δεν συνεμορφώθη με τους όρους του συμβολαίου ως προς την διαφήμισι των ονομάτων των. Οι καλλιτέχναι που απεχώρησαν είναι η βεντέτα του μουσικού θεάτρου Ρένα Βλαχοπούλου, το εξαιρετικό χορευτικό ζεύγος Λίντα Άλμα-Γιάννης Φλερύ και κομφερανσιέ Γιώργος Οικονομίδης.
Σύμφωνα με το συμβόλαιο, ο επιχειρηματίας του κέντρου είχε την υποχρέωσι να παρουσιάζη στις διαφημίσεις του κέντρου του με ισομεγέθη στοιχεία και τα τέσσερα ονόματα των καλλιτεχνών. Αντί όμως αυτού, τελευταίως στις διαφημίσεις του κέντρου τα ονόματα ανεγράφοντο με διαφορετικά στοιχεία, πράγμα που το απέδωσαν οι τέσσερις καλλιτέχναι σε πρόθεσι του επιχειρηματία να διασπάση την μεταξύ τους αρμονική συνεργασία.
Συγχρόνως με την αποχώρησί τους οι καλλιτέχναι ανέθεσαν στον δικηγόρο κ. Αγγεληνό την υποστήριξι των οικονομικών τους διεκδικήσεων ενώπιον των δικαστηρίων στα οποία θα προσφύγουν. Συγκεκριμένως, απαιτούν από τον επιχειρηματία να καταβάλη σ' αυτούς πλήρως τις αποδοχές για όλη την θερινή περίοδο για την οποία είχαν συμβληθεί μαζί του.
ΕΧΟΥΝ ΗΔΗ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΝΤΙΤΕΡΡΑΝΕΑΝ
Ευθύς μετά την αποχώρησί τους, οι τέσσερις καλλιτέχναι είχαν προτάσεις να εμφανισθούν στην επιθεώρηση "Πετροκέρασα" που παίζεται στο "Μεντιτερράνεαν", δεν αποφάσισαν όμως ακόμη αν θα δεχθούν τις προτάσεις ή όχι.
Εξ' άλλου, και οι τέσσερις θα συμπρωταγωνιστήσουν σε μια νέα ταινία που θα αρχίσει να γυρίζεται κατά τα τέλη Ιουλίου με σκηνοθέτη τον κ. Ντίνο Δημόπουλο. Μαζί με τις κυρίες Ρένα Βλαχοπούλου, Λίντα Άλμα και τους κ.κ. Γιάννη Φλερύ και Γιώργο Οικονομίδη, θα λάβη μέρος στην νέα ταινία και η γνωστή από το ραδιόφωνον εκλεκτή τραγουδίστρια κ. Λόλα Τσουκάτου.
Τα Νέα, 25-6-1955
Η φωτογραφία που συνόδευε την είδηση στα Νέα (25-6-1955)
Η διαφήμιση που πιθανώς "εκνεύρισε" την ομάδα των τεσσάρων ήταν η παρακάτω που δημοσιεύτηκε στις εφημερίδες στις 15 Ιουνίου--η Ρένα επανεμφανιζόταν στο Χρυσό Πέταλο έπειτα από ολιγοήμερη αναρρωτική άδεια, καθώς είχε κάνει μια επέμβαση ρουτίνας στη μύτη λόγω χρόνιας ιγμορίτιδας.
Τη μέρα που ανακοινώθηκε η αποχώρηση των τεσσάρων από το Χρυσό Πέταλο δημοσιεύτηκε η παρακάτω διαφήμιση που προωθούσε την έκτακτη, έτσι κι αλλιώς, εμφάνιση στο κέντρο της Νάνσυ Ντόνοβαν, η οποία εμφανιζόταν επίσης στην επιθεώρηση Πετροκέρασα στο Μεντιτερράνεαν (πρώην Ντορέ στη Φωκίωνος Νέγρη--τα Πετροκέρασα ήταν μια προσπάθεια του Χρήστου Γιαννακόπουλου να ανανεώσει την επιθεώρηση, η οποία δυστυχώς δεν κέρδισε το κοινό). Η Μπέμπα Κυριακίδου και ο Πιέρο Λοβάτι παρέμειναν στις θέσεις τους...
Το αστείο είναι ότι στη διαφήμιση του Άλσους, στο οποίο οι Οικονομίδης-Βλαχοπούλου-Φλερύ-Άλμα εμφανίζονταν κάθε βράδυ πριν πάνε στο Χρυσό Πέταλο, τα ονόματά τους είναι τυπωμένα με διαφορετικού μεγέθους στοιχεία (και χρησιμοποιείται μάλιστα και πλαίσιο για το ζευγάρι Άλμα-Φλερύ)! (Και δεν ξέρω πώς θα μπορούσαν να συνδυάσουν την εμφάνισή τους στα Πετροκέρασα με τις εμφανίσεις τους στο Άλσος, αφού οι ώρες παραστάσεις συνέπιπταν!).
Σκέφτηκα ότι όλη αυτή η υπόθεση μπορεί να ήταν ένα διαφημιστικό κόλπο που σκαρφίστηκε ο Γιώργος Οικονομίδης, που ήταν "μανούλα" στις διαφημίσεις (θυμηθείτε άλλωστε την άκρως αυτοαναφορική ταινία Χαρούμενο ξεκίνημα...). Ωστόσο, αρκετές μέρες αργότερα δημοσιεύτηκε στο Έθνος άλλη μια φωτογραφία σχετική με το θέμα αυτό: απεικονίζει τη Ρένα, τη Λίντα Άλμα και τον Γιώργο Οικονομίδη μαζί με τον δικηγόρο τους κ. Χρίστο Αγγεληνό και, πιθανότατα, τον ιδιοκτήτη του κέντρου Χρυσό Πέταλο (να είναι άραγε ο Παπαχειμώνας ή ο Μοστρός) και η λεζάντα μάς πληροφορεί ότι το θέμα διευθετήθηκε, ο ιδιοκτήτης δέχτηκε να αποζημιώσει την ομάδα των τεσσάρων για τις τρεισήμισι εβδομάδες που απείχαν από το κέντρο και οι τέσσερις τελικά επέστρεψαν σ' αυτό.
Στις 25 Ιουλίου μάλιστα δημοσιεύτηκε μια διαφήμιση με τα τέσσερα ονόματα τυπωμένα με ισομεγέθη στοιχεία και μια υπενθύμιση για το κοινό: αν και η Αθήνα φλέγεται με 40 βαθμούς, στο Γαλάτσι η θερμοκρασία δεν ξεπερνά τους 25 (έτσι να συμβαίνει άραγε και σήμερα;...).
Τελικά, πολύ κακό για το τίποτα; Σε κάθε περίπτωση, η όλη υπόθεση διαψεύδει κάπως αυτό που κατά καιρούς δήλωνε η Ρένα: "Ποτέ δεν ρώτησα πού θα μπει το όνομά μου!..." Εκτός αν εννοούσε ότι δεν ρωτούσε "πού", αλλά ρωτούσε "πώς"!... Και βέβαια είναι κρίμα που το σχέδιο να γυριστεί ταινία με πρωταγωνίστρια τη Ρένα υπό τη σκηνοθετική μπαγκέτα του Ντίνου Δημόπουλου τελικά ματαιώθηκε...
Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.
Στις 17 Ιουνίου 1955 η Ρένα Βλαχοπούλου εμφανιζόταν στο αναψυκτήριο-βαριετέ Άλσος στο Πεδίον του Άρεως. Επικεφαλής του προγράμματος ήταν ο Γιώργος Οικονομίδης, ο οποίος, όπως έχουμε ξαναπεί, είχε συνδέσει το όνομά του με τον συγκεκριμένο χώρο. Ήταν η πρώτη φορά που η Ρένα εμφανιζόταν εκεί με το "τουριστικό συγκρότημα" του Οικονομίδη, στο οποίο ανήκαν επίσης σταθερά ο Γιάννης Φλερύ και η Λίντα Άλμα.
Στο πρόγραμμα του Άλσους εμφανίζονταν επίσης η Καίτη Ντένις, η Αντωνία Γιαννακοπούλου, ο Στέφανος Ξύδης, ο Βασίλης Πολυζώνης και η ορχήστρα του Σταύρου Ρουχωτά. Το συγκεκριμένο σχήμα εμφανιζόταν στο Άλσος από τις 24 Μαΐου, τρεις μέρες προτού η βασική τετράδα (Οικονομίδης-Βλαχοπούλου-Φλερύ-Άλμα) ξεκινήσει τις εμφανίσεις της και στο Χρυσό Πέταλο με την ορχήστρα του Γιάννη Κανελλίδη...
Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.
Στις 27 Μαΐου 1955 εγκαινιάστηκε η θερινή περίοδος για το κέντρο Χρυσό Πέταλο στο Γαλάτσι. Στο πρόγραμμα του κέντρου συμμετείχαν ο Γιώργος Οικονομίδης, η Ρένα Βλαχοπούλου, η Λίντα Άλμα, ο Γιάννης Φλερύ, η Μπέμπα Κυριακίδου και ο Ιταλός τραγουδιστής Πιέρρο Λοβάτι που είχε έρθει στην Ελλάδα στη διάρκεια του πολέμου και παρέμεινε και μετά το τέλος του. Διευθυντής της ορχήστρας του Χρυσού Πετάλου ήταν ο Γιάννης Κανελλίδης.
Το Χρυσό Πέταλο ανήκε στον Κ. Παπαχειμώνα, που είχε και το κέντρο Κάστρο στην Πλάκα, ενώ διευθυντής ήταν ο Δ. Μοστρός, ο οποίος επίσης απέκτησε το δικό του κέντρο στην Πλάκα, το περίφημο Μοστρού, που η ταμπέλα του υπήρχε μέχρι πριν από λίγο καιρό στην πρόσοψη του κτιρίου στην οδό Μνησικλέους...
Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.
Στις 10 Απριλίου 1951 η Ρένα Βλαχοπούλου τραγούδησε στον χορό των Ελλήνων ανθοπωλών της Νέας Υόρκης. Ο χορός διαφημιζόταν από τα έντυπα της ομογένειας κατά το πρώτο δεκαήμερο του Απριλίου. Η εβδομαδιαία εφημερίδα Ατλαντίς μάλιστα, στο φύλλο της 8ης Απριλίου, προέβαλε στο εξώφυλλό της τη συμμετοχή της Ρένας στη χοροεσπερίδα.
Από το αρχείο του Μάκη Σουρμπή
Η Ρένα έχει πλέον φωτογραφηθεί από τον φωτογράφο Bruno-Hollywood και οι φωτογραφίες αυτές, από τις ωραιότερες της καριέρας της, χρησιμοποιούνται και σε όλες τις διαφημίσεις στην εφημερίδα Εθνικός Κήρυξ, που επίσης τόνισαν την παρουσία της στη χοροεσπερίδα.
Επίσης διαφημίστηκε η παρουσία του Γιάννη Φλερύ και της Λίντας Άλμα (οι οποίοι, όπως έχουμε δει ξανά, βρίσκονταν στη Νέα Υόρκη και στις αρχές του 1948).
Ο Μάκης Δελαπόρτας αναφέρει στο βιβλίο του Βίβα Ρένα ότι για την εμφάνισή της στον χορό των ανθοπωλών η Ρένα αμείφθηκε με το αστρονομικό ποσό των χιλίων δολαρίων...
Ο Εθνικός Κήρυξ δημοσίευσε και ένα ρεπορτάζ από τον χορό.
ΛΑΜΠΡΑ ΕΜΦΑΝΙΣΙΣ ΤΩΝ ΑΝΘΟΠΩΛΩΝ ΜΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗΝ ΧΟΡΟΕΣΠΕΡΙΔΑ ΤΩΝ
Παρέστη και ο κ. Ρομούλο. Ωραίον πρόγραμμα και ζωηρά διασκέδασις.
Οι ανθοπώλαι και πάλιν μας ενεθουσίασαν και πάλιν μας υπεδέχθησαν με την ωραίαν εκδήλωσιν της φιλοξενίας των εις την μεγάλην ετησίαν χοροεσπερίδα των εις το "Ουώλντορφ Αστόρια". Και αυτός ο πρώην πρόεδρος των Ηνωμένων Εθνών κ. Ρομούλο που παρευρέθη μας εξέφρασε τον ενθουσιασμόν του διά την ωραίαν εμφάνισιν του Ελληνικού στοιχείου και διά την Ελλάδα γενικώς. Παρευρέθη μετά της Ελληνίδος γραμματέως του Δίδος Δραγώνα.
Τι να είπωμεν διά την ανθοστόλιστον αίθουσαν; Διά το Γκραντ Μαρς; Διά τας εκατοντάδας των μπαλονίων που εξαπελύθησαν εις το κορύφωμα του χορού; Διά τα κορσάζ των κυριών; Διά το καλλιτεχνικόν πρόγραμμα; Και διά τα τόσα άλλα ωραία πράγματα; Όλα αυτά απετέλεσαν μίαν αλησμόνητον εικόναν διά την οποίαν ανήκουν τα θερμότερα συγχαρητήρια εις τον Σύλλογον των Ανθοπωλών.
Η Ρένα Βλαχοπούλου, αν και καλλιτέχνις από την Ελλάδα, απέδωσε καλύτερα ίσως και από Αμερικανίδας Αμερικανικά τραγούδια. Η συλλογή των τραγουδιών της περιελάμβανε αρκετά Ελληνικά και Αμερικανικά και περιττόν να λεχθή ότι δις και τρις εκλήθη εις την σκηνήν. Ο Γιάννης Φλερύ και η Λίντα Άλμα τους χορούς των, ιδίως τους Ελληνικούς, κατενθουσίασαν το πλήθος των θεατών. Επίσης και ο εισηγητής Νικ Στάκλη, αστήρ εις το είδος του.
Η Διοργανωτική Επιτροπή παρουσίασε και την Δδαν Άννα Τέρρη (Μαυροθέρη), θυγατέρα των εν Ουάσιγκτων Χάιτς κ. Σιδερή και κας Βενετίας Μαυροθέρη, η οποία ήτο Δνις Ημέρα της Ανεξαρτησίας κατά την παρέλασιν [σημείωση Rena Fan: η παρέλαση για τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου 1821] και επί πλέον Μις Χελλένικ Λουκ, δοθέντος ότι υπό την αιγίδαν του Hair Stylists Council of America ελάνσαρε την εφετεινήν Ελληνικήν γυναικείαν κόμμωσιν. Η κόμμωσις της Δίδος Μαυροθέρη ήτο κεκαλυμένη με ωραιότατα λευκά μικρά άνθη.
Ο κ. Αντώνιος Γκίλλας, πρόεδρος της Διοργανωτικής Επιτροπής, γνωστότατος εθνοφυλετικός παράγων, ωμίλησε δι' ολίγων αναγγείλας την παρουσίαν του κ. Ρομούλο, του πρεσβευτού κ. Κύρου, του γεν. προξένου κ. Πούμπουρα, των εκπροσώπων του τύπου, και άλλων εκλεκτών προσκεκλημένων.
Ο χορός με την ορχήστραν το Πήτερ Κάρα ήτο συνεχής και αδιάπτωτος και το κέφι ζωηρότατον.
Η κίνησις εις τα θεωρεία ήτο ζωηροτάτη και η φιλοξενία των καλών ανθοπωλών μας "έρρευσε" δεόντως. (...) Επίσης αξιωματούχοι και μέλη διαφόρων οργανώσεων παρευρέθησαν και με μία λέξιν ολίγοι έλειπαν.
Κλείομεν τας γραμμάς αυτάς με συγχαρητήρια προς τους ανθοπώλας μας.
Εθνικός Κήρυξ Νέας Υόρκης, 12-4-1951
Και αν αναρωτιέστε πού βρισκόταν ο Γιάννης Σπάρτακος και δεν συμμετείχε στον χορό, την απορία μάς λύνει μια άλλη διαφημιστική καταχώριση στον Εθνικό Κήρυκα: εμφανιζόταν στο Cafe 68 του Park Chambers Hotel (στον αριθμό 68 της 58ης οδού) όπου εμφανιζόταν επίσης ο "διάσημος καλλιτέχνης του άσματος, του ραδιοφώνου, της τηλεόρασης και της οθόνης" Adia Kuznetzoff.
Άγνωστό γιατί και για πόσο είχαν χωρίσει οι δρόμοι της Ρένας και του Σπάρτακου. Είχε πάντως περάσει αρκετός καιρός από τις μέρες της πρώτης τους εμφάνισης στο κοινό της Νέας Υόρκης, τον Ιανουάριο του 1949, όταν οι ελληνικές εφημερίδες δεν γνώριζαν τι εστί Ρένα Βλαχοπούλου και την παρουσίαζαν ως Ελληνίδα... χορεύτρια!...
Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.
Στις 19 Φεβρουαρίου 1948 η Ρένα Βλαχοπούλου διασκέδαζε σε κάποιο night club ή εστιατόριο της Νέας Υόρκης μαζί με τη Λίντα Άλμα και τον Γιάννη Φλερύ. Το αποδεικνύει η παρακάτω φωτογραφία στο πίσω μέρος της οποίας είναι γραμμένη η ημερομηνία 19/2/1948:
Η Ρένα Βλαχοπούλου, η Λίντα Άλμα, ο Γιάννης Φλερύ και ένας κύριος αγνώστων λοιπών στοιχείων. Πηγή φωτογραφίας: ΕΛΙΑ/ΜΙΕΤ, Τμήμα Παραστατικών Τεχνών, Αρχείο Μπέμπας Δόξα
Το ιδιαίτερα ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι αυτή η φωτογραφία βρίσκεται στο αρχείο της πρωταγωνίστριας του ελαφρού μουσικού θεάτρου Μπέμπας Δόξα που φυλάσσεται στο Τμήμα Παραστατικών Τεχνών του Ελληνικού Λογοτεχνικού και Ιστορικού Αρχείου (ΕΛΙΑ).
Πηγή φωτογραφίας: ΕΛΙΑ/ΜΙΕΤ, Τμήμα Παραστατικών Τεχνών, Αρχείο Μπέμπας Δόξα
Και εκτός από αυτή τη "μαρτυρία" της παρουσίας της Ρένας Βλαχοπούλου στις ΗΠΑ υπάρχει και ακόμα μία. Στην πίσω πλευρά μιας μικρής αφίσας που διαφημίζει το Leon & Eddie's, ένα διάσημο night club της εποχής εκείνης που βρισκόταν στην 52η οδό, στη δυτική πλευρά της 5ης λεωφόρου, υπάρχει μια ιδιόχειρη αφιέρωση της Ρένας στην Μπέμπα Δόξα (διατηρώ φυσικά τα τρία... δροσερα ορθογραφικά λαθάκια της Ρένας):
Χαρισμένο στην Αγαπητή Μπέμπα Δόξα για να θυμάται μερικές φίλες που αν και ποτέ δεν της το έδιξαν πάντοτε την αγαπούσαν, διότι θυμάμαι πως κάποτε στον πόνον μου με λυπήθηκε. Είμαι πολύ καλά και ελπίζω πολύ γρίγορα να μάθης την πραγματικά μεγάλη εξέλιξήν μου.
Με αγάπη
Rena Vlahopoulou
New York 24-11-48
Πηγή φωτογραφίας: ΕΛΙΑ/ΜΙΕΤ, Τμήμα Παραστατικών Τεχνών, Αρχείο Μπέμπας Δόξα
Τι να είχε συμβεί ακριβώς; Να της έστειλε τη φωτογραφία και την αφίσα ταχυδρομικά ή να την έστειλε με κάποιον κοινό γνωστό που επέστρεψε στην Ελλάδα; Επιπλέον, σε ποια δύσκολη στιγμή της ζωής της να αναφέρεται η Ρένα Βλαχοπούλου; Προτού ξεκινήσει την περιοδεία της με τον Γιάννη Σπάρτακο το 1946, η Ρένα είχε δουλέψει με την Μπέμπα Δόξα τρεις σεζόν: το καλοκαίρι του 1944 στο θέατρο Ερμής (σε πέντε επιθεωρήσεις και μία μουσική ηθογραφία), το καλοκαίρι του 1945 στο θέατρο Ακροπόλ (σε δύο επιθεωρήσεις) και τη χειμερινή σεζόν 1945-46 στο θέατρο Παπαϊωάννου (σε δύο επιθεωρήσεις και δύο μουσικές ηθογραφίες). Υποπτεύομαι ότι το καλοκαίρι του 1944 δεν θα είχε λόγο να είναι πονεμένη, αφού ήταν ακόμα μάλλον νιόπαντρη (είχε παντρευτεί τον δεύτερο σύζυγό της τον Νοέμβριο του 1943). Πιθανώς όμως να αναφέρεται σε γεγονότα που μπορεί να συνέβησαν λίγο πριν φύγει από την Ελλάδα (ενδεχομένως να βρισκόταν ήδη ο δεύτερος αυτός γάμος στο τέλος του)...
Τι άλλο μου έρχεται στο μυαλό για αυτά τα δύο σπάνια τεκμήρια του αρχείου της Μπέμπας Δόξα; Κοιτώ τη φωτογραφία από το night club (που δεν αποκλείεται να είναι και το Leon & Eddie's). Η Ρένα είναι τόσο κεφάτη πλάι σε δύο αγαπημένα της πρόσωπα, τη Λίντα Άλμα και τον Γιάννη Φλερύ. Δεν έχει συμπληρώσει ούτε δύο μήνες στην Αμερική, δεν έχει ακόμα πάρει την άδεια παραμονής (τον επόμενο μήνα θα πραγματοποιούσε ένα λευκό γάμο για να καταφέρει να την πάρει) αλλά έχει σίγουρα μεγάλα όνειρα για μια λαμπρή σταδιοδρομία στον Νέο Κόσμο. Έχει πιθανότατα ήδη ακούσει τα μεγάλα λόγια που της έλεγε ο παραγωγός Lew Leslie, που έταζε στη Ρένα και τον Σπάρτακο πως, ως Rena & Spartacos, θα ήταν επικεφαλής ενός Broadway show. Πιθανώς αυτά τα λόγια να τα άκουγε ακόμα τον Νοέμβριο του 1948 όταν έγραφε αυτές τις γραμμές στην Μπέμπα Δόξα. Κόντευε βέβαια χρόνος από την άφιξή της στις ΗΠΑ και δεν είχε ακόμα εμφανιστεί μπροστά στο αμερικανικό κοινό (αυτό θα συνέβαινε μόλις στις 15 Ιανουαρίου 1949), καθώς ο Leslie δεν μπορούσε να βρει χρηματοδότες...
Τελικά η Ρένα και ο Σπάρτακος διέκοψαν τη συνεργασία τους με τον Leslie και ξεκίνησαν μια λιγότερο φιλόδοξη πορεία σε διάφορες πολιτείες των ΗΠΑ μέχρι το καλοκαίρι του 1951 που η Ρένα επέστρεψε στην Αθήνα και συνέχισε να εμφανίζεται σε επιθεωρήσεις. Συναντήθηκε άλλες τρεις σεζόν με τη φίλη της Μπέμπα Δόξα. Την άνοιξη του 1952 συνεργάστηκε εκτάκτως για δύο εβδομάδες με τον μεγάλο μουσικό θίασο που έπαιζε στο Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά: επικεφαλής του ο Ορέστης Μακρής, η Μπέμπα Δόξα και ο Σπύρος Πατρίκιος. Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς η Ρένα Βλαχοπούλου και η Μπέμπα Δόξα εμφανίστηκαν στις δύο επιθεωρήσεις που ανέβασε ο Βασίλης Μπουρνέλλης στο Ακροπόλ (Η βασίλισσα της νύχτας και Να τι θα πει Αθήνα) και το καλοκαίρι της επόμενης χρονιάς Ρένα και Μπέμπα συναντήθηκαν για τελευταία φορά επί σκηνής στο θέατρο Περοκέ, στις επιθεωρήσεις Πουλιά στον αέρα και Ο μήνας έχει εννιά...
Θέατρο Περοκέ, 1953: Πουλιά στον αέρα Κούλα Νικολαΐδου, Μπέμπα Δόξα, Ρένα Βλαχοπούλου, Μίμης Κοκκίνης Φωτογραφία από το βιβλίο του Μάκη Δελαπόρτα Βίβα Ρένα (εκδ. Άγκυρα, 2002)
Η Μπέμπα Δόξα καταγόταν από θεατρική οικογένεια. Γονείς της ήταν οι ηθοποιοί Αναστάσιος και Χρυσούλα Δόξα και, όπως συνέβαινε συχνά με τα παιδιά των ηθοποιών, η μικρή Κική (Αγγελική) άρχισε σε πολύ μικρή ηλικία να εμφανίζεται σε θεατρικά έργα στα οποία υπήρχαν ρόλοι παιδιών. Και αφού ήταν τόσο μικρούλα, όλες/-οι "μπέμπα" τη φώναζαν--και της έμεινε το όνομα. Άρχισε να εμφανίζεται επαγγελματικά γύρω στα 18 της, στα πρώτα της βήματα δούλεψε μάλιστα με τον Αττίκ. Σύντομα αναδείχτηκε σε πρωταγωνίστρια της επιθεώρησης και της οπερέτας. Η Σπεράντζα Βρανά την περιγράφει ως εξής: "Όμορφη, με ζεστή μελαχρινή ομορφιά κι ένα πικάντικο μουτράκι, μυτούλα ανασηκωμένη, παριζιάνικη (...) και ωραία φωνή".
Πηγή φωτογραφίας: ΕΛΙΑ/ΜΙΕΤ, Τμήμα Παραστατικών Τεχνών, Αρχείο Μπέμπας Δόξα
Η Μπέμπα Δόξα ήταν ένα από τα Τρία αλλόκοτα κορίτσια, οπερέτα που παρουσίασε στο θέατρο Κεντρικόν ο θίασος του Παρασκευά Οικονόμου (τα άλλα δύο αλλόκοτα κορίτσια ήταν η Πάολα και η Τούλα Δράκου) και έχει καταγραφεί ως μια από τις μεγάλες της επιτυχίες. Στην αρχή του πρώτου κατοχικού χειμώνα επιχείρησε να παρουσιάσει με δικό της θίασο οπερέτες του Χατζηαποστόλου στο θέατρο Αργυροπούλου, αλλά πολύ σύντομα επέστρεψε στην ασφάλεια των μεγάλων θιάσων στους οποίους είχε πάντα πρωταγωνιστική θέση (στα θέατρα Απόλλων, Σαμαρτζή, Ερμής με θιασάρχες/-χίνες τις αδελφές Καλουτά, τον Μάνο Φιλιππίδη, τον Πέτρο Κυριακό, τον Γιάννη Σπαρίδη). H Απελευθέρωση τη βρήκε στο θέατρο Απόλλων, στις επιθεωρήσεις Χριστός Ανέστη και Αληθώς Ανέστη, ενώ σημείωσεμεγάλη επιτυχία στη μουσική ηθογραφία Από την Αλβανία στο Ρίμινι των Ασημακόπουλου-Σπυρόπουλου-Παπαδούκα και Ιωσήφ Ριτσιάρδη, που ανέβηκε την άνοιξη του 1945 στο ίδιο θέατρο και εξιστορούσε τα πρόσφατα γεγονότα.
Σπάνια φωτογραφία μαρκίζας μουσικού θεάτρου. Θέατρο Απόλλων στην Απελευθέρωση Από το φωτογραφικό λεύκωμα του Κώστα Παράσχου Η κατοχή
Ήταν, όπως και η Ρένα Βλαχοπούλου, από τα βασικά στελέχη του θιάσου που εγκαινίασε το Ακροπόλ ως μουσικό θέατρο το 1945 και δούλεψε αρκετά στις επιχειρήσεις του Βασίλη Μπουρνέλλη μέχρι το καλοκαίρι του 1952 (Μπλε και άσπρο, Ελεύθερες νύχτες, Ας τα βλέπουν οι μεγάλοι, Στης Πλάκας τις ανηφοριές, Μια βόλτα με το τζιπ, Γελάτε χωρίς βέτο, Δώδεκα παρά πέντε, Χαρούμενη Ελλάδα, Η βασίλισσα της νύχτας). Η Μπέμπα Δόξα ήταν πολύ καλή νουμερίστα, αλλά η ειδίκευσή της ήταν στα δραματικά σκετς που είχαν και τραγούδι. Η αίσθησή μου είναι ότι, όταν επιβλήθηκε στα θέατρα του Μπουρνέλλη η Καίτη Μπελίντα ως πρωταγωνίστρια των δραματικών σκετς, η Μπέμπα Δόξα αναγκάστηκε να αποχωρήσει από τις επιχειρήσεις του. Συνέχισε βέβαια να είναι συνθιασαρχίνα ή πρωταγωνίστρια σε άλλους μεγάλους θιάσους στα θέατρα Περοκέ, Αργυροπούλου, Κυβέλης. Το 1955 μάλιστα εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε πρόζα, επικεφαλής δικού της θιάσου, στο θέατρο Ραντάρ της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, όπου παρουσίασε την κωμωδία του Μιχάλη Κουνελάκη Ερωτική καθοδήγησις--βέβαια, είχε ήδη εμφανιστεί σε πρόζα στην επαρχία, νωρίτερα την ίδια χρονιά, στην κωμωδία του Ψαθά Ζητείται ψεύτης που παρουσίαζε ο θίασος Μπέμπας Δόξα Νικήτα Πλατή.
Φινάλε της επιθεώρησης Να τι θα πει Αθήνα με όλους τους παλιούς επιθεωρησιακούς τύπους επί σκηνής. Η Μπέμπα Δόξα πρώτη από αριστερά. Η Ρένα Βλαχοπούλου τρίτη. Στο κέντρο η Καίτη Ντιριντάουα. Φωτογραφία από την ιστοσελίδα του Facebook Μουσικό Θέατρο του ηθοποιού και χορευτή Γιάννη Χριστόπουλου
Αν και είχε περιοδεύσει για λίγο και στα χρόνια του '40, άρχισε να πραγματοποιεί πιο συχνά περιοδείες από τα μέσα της δεκαετίας του '50. Ήταν η πρωταγωνίστρια του πρώτου προσωπικού θιάσου της Σπεράντζας Βρανά που περιόδευσε ανά την Ελλάδα το 1958-59--είχε μάλιστα και ένα ατύχημα όταν το αυτοκίνητο που οδηγούσε η Σπεράντζα τράκαρε... Μαζί της η Βρανά είχε κάνει μια μεγάλη επιτυχία το 1952 στο Ακροπόλ, το νούμερο "Δυο καρδιές": η Μπέμπα Δόξα ήταν η ρομαντική καρδιά της παλιάς εποχής και η Βρανά η μάγκικη καρδιά της σύγχρονης εποχής.
Πηγή φωτογραφίας: ΕΛΙΑ/ΜΙΕΤ, Τμήμα Παραστατικών Τεχνών, Αρχείο Μπέμπας Δόξα
Όταν η δική της θεατρική γενιά άρχισε να παροπλίζεται, η Μπέμπα Δόξα δεν το έβαλε κάτω. Στο μεταξύ είχε παντρευτεί τον ηθοποιό Βαγγέλη Κομματά, που ήταν γνωστός στα συνοικιακά θέατρα και τα βαριετέ ως Κατσουλίνος, και μαζί συγκρότησαν θιάσους που εμφανίζονταν σε περιφερειακά θέατρα: στο Άλσος Παγκρατίου, στον Ορφέα Περιστερίου, στα Ολύμπια Πειραιώς. Ο Πειραιάς ήταν η γενέτειρά της και είχε εμφανιστεί πολλές φορές στις σκηνές του. Άλλωστε η ίδια θεωρούσε πως η μεγαλύτερή της επιτυχία ήταν η οπερέτα Αυτοκρατορικές βιολέτες του Βενσάν Σκοτό που παρουσίασε τη χειμερινή σεζόν 1962-63 η "Λυρική Σκηνή Πειραιώς" στο Δημοτικό Θέατρο της πόλης με επικεφαλής τις/τους Τάκη Μηλιάδη, Σοφία Βερώνη, Μπέμπα Δόξα, Μπέτυ Μοσχονά, Κώστα Δούκα και Γιάννη Φέρμη, και μουσικό υπεύθυνο τον Μενέλαο Θεοφανίδη--παράσταση που κράτησε το πρόγραμμα του θεάτρου για τρεις μήνες.
Πηγή φωτογραφίας: ΕΛΙΑ/ΜΙΕΤ, Τμήμα Παραστατικών Τεχνών, Αρχείο Μπέμπας Δόξα
Η Μπέμπα Δόξα εγκατέλειψε το σανίδι το 1973. Έκτοτε συμμετείχε σποραδικά σε ραδιοφωνικές εκπομπές, κυρίως του Αρτέμη Μάτσα (υπάρχει στο YouTube η ραδιοφωνική επιθεώρηση Αποκριά με το χθες στην οποία ερμηνεύει ένα κείμενο του Τίμου Μωραϊτίνη), ενώ ο Μάτσας παρουσίασε και ένα τηλεοπτικό της πορτρέτο, τον Απρίλιο του 1989, στην εκπομπή του Τα φώτα της ράμπας δεν σβήνουν ποτέ. Τη θυμάμαι ακμαία, γλυκομίλητη, με έναν καλό λόγο για όλες/όλους τις συνεργάτιδες/τους συνεργάτες της και καθόλου παραπονούμενη (αντίθετα από άλλες/-ους συναδέλφους της στην ίδια σειρά εκπομπών). Στην εκπομπή τραγούδησε τα τραγούδια "Περαία μου" του Νίκου Γούναρη και "Είναι η αγάπη μπουκέτο βιολέτες", ενώ ερμήνευσε και ένα νούμερο βασισμένο στην "Ταμπακιέρα" της Σοφίας Βέμπο που της το είχε γράψει ο αδελφός της, ο γνωστός σκηνογράφος και ζωγράφος Στέλιος Δόξας.
Η Μπέμπα Δόξα πέθανε αθόρυβα τον Οκτώβριο του 2000, στα 81 της χρόνια παίρνοντας μαζί της αναμνήσεις, επιτυχίες και δυσκολίες της καριέρας της, αλλά αφήνοντας πίσω της ένα πολύτιμο αρχείο που κρύβει μικρούς θησαυρούς όπως αυτούς που παρουσίασε η σημερινή ανάρτηση...
Η Νίτσα Μόλλυ, ο Δημήτρης Ιβάνωφ, η Ρένα Βλαχοπούλου, η Κούλα Νικολαΐδου και η Μπέμπα Δόξα. Σύμφωνα με τον ηθοποιό και χορευτή Γιάννη Χριστόπουλο, η φωτογραφία, (από το αρχείο του Δημήτρη Ιβάνωφ) προέρχεται από εκδήλωση που διοργανώθηκε προς τιμήν των εικονιζόμενων στην Ελληνοαμερικανική Ένωση το 1989
Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.
Στις 18 Φεβρουαρίου 1945 η Ρένα Βλαχοπούλου και ο Γιάννης Σπάρτακος ξεκίνησαν τις εμφανίσεις τους στο Σινέ Νιους.
Το Σινέ Νιους, ο σημερινός κινηματογράφος Άστορ, ήταν σινεμά επικαίρων (ανταγωνιστικό του Σινεάκ, που βρισκόταν στο υπόγειο του Ρεξ). Την τελευταία κατοχική άνοιξη ο επιχειρηματίας του είχε την ιδέα να παρουσιάσει στο κοινό, μετά το τέλος της κινηματογραφικής προβολής, ένα σύντομο πρόγραμμα βαριετέ με κυριότερη ατραξιόν την ορχήστρα τζαζ του Γιάννη Σπάρτακου και τη "Βασίλισσα της Τζαζ" Ρένα Βλαχοπούλου. Συμμετείχαν ακόμα ο τραγουδιστής Βάγγος Μαράς (με φωνή που θύμιζε Bing Crosby, δυστυχώς χάθηκε από αδέσποτη σφαίρα στα Δεκεμβριανά και δεν άφησε ηχογραφήσεις) και περιστασιακά κι άλλες/-οι καλλιτέχνιδες/-νες της ελαφράς σκηνής, όπως το παιδί-θαύμα Σμαρώ (μετέπειτα Σμαρούλα Γιούλη) και ο Τάκης Μηλιάδης. Η επιτυχία του προγράμματος ήταν τόσο μεγάλη που πολλές μέρες, εκτός από τις καθιερωμένες παραστάσεις απόγευμα και βράδυ (δηλαδή, για να ακριβολογούμε μεσημέρι και απόγευμα λόγω Κατοχής!) δινόταν και πρωινή παράσταση (τις Κυριακές αλλά και άλλες μέρες)...
Σπάνια φωτογραφία της Ρένας Βλαχοπούλου στη σκηνή του Σινέ Νιους, στη διάρκεια της παράστασης. Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Καλλιτέχνης στις 4 Μαρτίου 1945 (το περιοδικό βρίσκεται στη βιβλιοθήκη του ΕΛΙΑ). Έχουν διασωθεί πολύ λίγες φωτογραφίες από τη δεκαετία του '40 που απαθανατίζουν τη Ρένα επί σκηνής
Περίπου ένα χρόνο μετά, καθώς η ζωή στην Αθήνα προσπαθούσε να βρει ξανά τους ρυθμούς της μετά τα Δεκεμβριανά και τη Συμφωνία της Βάρκιζας, η ορχήστρα του Σπάρτακου και η Ρένα Βλαχοπούλου επανήλθαν στη σκηνή του Σινέ Νιους. Μαζί τους εμφανίζονταν ο Γιάννης Φλερύ και η Λίντα Άλμα. Το ζωντανό πρόγραμμα παρουσιαζόταν δυο φορές τη μέρα, στις 12.15 και στις 16.30... Και αυτή τη φορά ανάμεσα στους θεατές βρίσκονταν και Άγγλοι στρατιώτες που είχαν έρθει στην Αθήνα λόγω των Δεκεμβριανών και παρέμειναν για ένα αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα...
Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.
Στις 13 Ιανουαρίου 1954 δόθηκε στο θέατρο Μωχάμετ Άλυ της Αλεξάνδρειας η τιμητική παράσταση της Ρένας Βλαχοπούλου και του χορευτικού ζεύγους Γιάννη Φλερύ-Λίντας Άλμα.
Η τιμητική αυτή παράσταση διοργανώθηκε από την εφημερίδα La Réforme Illustré που εκδιδόταν στην Αλεξάνδρεια και για αυτόν τον λόγο η Ρένα Βλαχοπούλου και ο Γιάννης Φλερύ είχαν φωτογραφηθεί λίγες μέρες πριν με τον ιδιοκτήτη της εφημερίδας, κόμη Αζίζ ντε Σάαμπ και τον διαχειριστή της Ρ. Αβελίνο.
Ημερήσια Νέα, 9-1-1954
Με την παράσταση αυτή ολοκλήρωνε τις εμφανίσεις της στην Αλεξάνδρεια ο θίασος της Θεατρικής Μουσικής Εταιρείας πριν συνεχίσει την περιοδεία του στο Κάιρο. Τρία από τα βασικά στελέχη του, η Ρένα Ντορ, ο Αλέκος Λειβαδίτης και ο Γιώργος Γαβριηλίδης πήραν μέρος στη βραδιά, όπως διαβάζουμε στο ρεπορτάζ που δημοσίευσε η εφημερίδα Ημερήσια Νέα της Αλεξάνδρειας τρεις μέρες μετά.
ΕΙΣ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟΝ "ΜΩΧΑΜΕΤ ΑΛΥ"
Το βράδυ της Τετάρτης εδόθη με θριαμβευτικήν επιτυχία στο "Μωχάμετ Άλυ" η παράστασις που ωργάνωσεν η "Ρεφόρμ Ιλλυστρέ" και η οποία έκλεισε την σειρά των εμφανίσεων του ελληνικού επιθεωρησιακού θιάσου. Επιτυχία, η οποία οπτικώς διεπιστώθη από την κατάμεστη αίθουσα, ακουστικώς δε από την ζωηρότητα των χειροκροτημάτων. Η παράστασις είχεν οργανωθή εξ άλλου προς τιμήν των χορευτών Γιάννη Φλερύ και Λίντα Άλμα και της βασιλίσσης του μοντέρνου Ελληνικού τραγουδιού Ρένας Βλαχοπούλου.
Για τους δυο πρώτους δεν μπορούμε να πούμε τίποτα, που να μην είνε ήδη γνωστό. Είνε η χάρι και η ευκινησία που τους κάνει να πλησιάζουν σε τέλεια τεχνική των χορευτών μπαλλέτου. Έτσι, μεταξύ μιας εμφανίσεως με κλακέττες και μιας κλασικής, το πρόγραμμα που παρουσίασαν περιελάμβανεν ελληνικούς χορούς, ειδικώς διασκευασμένους για την σκηνή, και κλασικούς χορούς, όπως το "φάντασμα του ρόδου", και άλλες συνθέσεις, για τις οποίες πρέπει να συγχαρούμε τον Γιάννη Φλερύ για την χορογραφία και την Λίντα Άλμα για την τελεια εκτέλεσι των χορών. Το χορευτικό αυτό ζευγάρι, που εξ άλλου δεν το ξέχασε ο κόσμος, συνεχίζει την εξέλιξίν του...
Όσον αφορά την Ρένα Βλαχοπούλου, αυτή θεωρείται πια σαν μια βασίλισσα του μοντέρνου ελληνικού τραγουδιού. Όλα τα είδη ταιριάζουν απόλυτα στη βαθειά φωνή της, που ξέρει τόσο καλά να ζωντανεύη και να αισθάνεται όλες τις νοσταλγίες ενός λυπητερού τραγουδιού, όπως μπορεί και αντιλαλεί όλη την χαρά ενός εύθυμου. Κατά την διάρκεια της τιμητικής βραδυάς η απαράμιλλη Ρένα Ντορ και ο κωμικός Αλέκος Λειβαδίτης εθριάμβευσαν εις ένα σκετς, τιτλοφορούμενο "1925", εις το οποίον η δυναμικότητά τους ενεθουσίασε τόσο το κοινόν, ώστε να μην τους αφήνη να φύγουν.
Συγκινημένος γιατί ήταν η παραμονή της αναχωρήσεώς του για το Κάιρον, ο θίασος απηύθυνε προς το κοινό, διά του στόματος ενός των ηθοποιοών, του Γ. Γαβριηλίδη, ένα μεγάλο ευχαριστώ για την υποστήριξι και τα χειροκροτήματά του και στην Ρεφόρμ Ιλλυστρέ ειδικώτερα για την τέλειαν οργάνωσιν της τιμητικής αυτής βραδυάς.
Ημερήσια Νέα, 17-1-1954
Δυστυχώς δεν εντόπισα ως τώρα φωτογραφία της Ρένας από την τιμητική εκείνη παράσταση (θα είχε ενδιαφέρον να εντοπίσουμε τεύχη της La Réform Illustré που μπορεί να κάλυψε τη βραδιά πιο εκτενώς. Μέχρι τότε θα αρκεστούμε σε μια ακόμα διαφήμισή της με φωτογραφία από την Αμερική...
Στις 2 Ιανουαρίου 1971 η εφημερίδα Βραδυνή δημοσίευσε μια φωτογραφία από την επιθεώρηση πίστας Η αεροπειρατίνα του μεσονυκτίου στην οποία εμφανίζονταν η Ρένα Βλαχοπούλου και η Κλειώ Δενάρδου.
Βραδυνή, 1-1-1970
Η πρεμιέρα της Αεροπειρατίνας δόθηκε στο κέντρο Παλιά Αθήνα της Πλάκας στις 15 Οκτωβρίου 1970. Η σεζόν στα κέντρα της Πλάκας ξεκινούσε πάντα νωρίς, αν ήταν δυνατό και στις αρχές τον Οκτώβρη, γιατί τα κέντρα αυτά "δούλευαν" σε μεγάλο βαθμό με ομάδες τουριστών/-τριών που επισκέπτονταν την Αθήνα. Όσο χειμώνιαζε όμως, πύκνωνε το "αθηναϊκό" κοινό και βέβαια η κίνηση κορυφωνόταν στις γιορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς και αργότερα στην περίοδο της Αποκριάς. Στη συγκεκριμένη επιθεώρηση τα κείμενα είχε γράψει ο Ναπολέων Ελευθερίου και τη μουσική ο Λυκούργος Μαρκέας. Τις χορογραφίες είχε επιμεληθεί ο Γιάννης Φλερύ, ο οποίος επίσης χόρευε μαζί με την παρτενέρ του Λίντα Άλμα. Μεταξύ άλλων εμφανίζονταν επίσης ο Τέρης Χρυσός, ο Σωκράτης Κορρές, η Ρία Δελούτση και η Μάρω Γραβιώτου.
Εκτός από το ντουέτο της με την Κλειώ Δενάρδου, η Ρένα Βλαχοπούλου εμφανιζόταν και σε δύο νούμερα. Στο πρώτο υποδυόταν την Τζάκυ Ωνάση (ρόλο που είχε ήδη ερμηνεύσει και σε νούμερο του θεάτρου Ακροπόλ έναν χρόνο πριν), η οποία καλούνταν να απαντήσει στο καυτό ερώτημα των δημοσιογράφων "Γιατί ξαναπαντρευτήκατε;". Επίσης εμφανιζόταν ως αεροπειρατίνα που παρουσίαζε τις σύγχρονες αεροπειρατείες της Αθήνας: μπουζουκοπειρατεία, σεξοπειρατεία κτλ... Σε αυτό το νούμερο τραγουδούσε και μια παρωδία της μεγάλης επιτυχίας της εποχής "Ντιρλαντά":
Ω Ντιρλαντά, Ντιρλανταντά, Μες στην "Αθήνα την παλιά" παίζουν μπουζούκια και βιολιά κι αν δεν κρατάτε πορτοφόλι Ντιρλανταντά και τέζα όλοι...
Η Ρένα Βλαχοπούλου ως Τζάκυ Ωνάση στην Αεροπειρατίνα του μεσονυκτίου Ρενοφανατική λεπτομέρεια: φοράει μια από τις τουαλέτες της ταινίας Η θεία μου η χίπισσα που προβλήθηκε επίσης εκείνη τη σεζόν
Δυστυχώς δεν ξέρουμε ποια τραγούδια έλεγε ντουέτο με τη Δενάρδου. Ξέρουμε όμως ότι η Κλειώ Δενάρδου μόνη της τραγουδούσε, μεταξύ άλλων, τον "Μύθο" του Χατζιδάκι καθώς και τα τραγούδια "Χωρισμός", "Σκιά", "Ένα φιλί στον ήλιο", ενώ ο Τέρης Χρυσός τραγουδούσε τα "Αγαπημένη μου" και "Άμπατα". Πάντως, όπως έγραψε ο Άγγελος Μηλιάδης στη Βραδυνή (16-10-1970), την παράσταση έκλεβε η Ρένα Βλαχοπούλου "με τη μοναδική ζωντάνια και το αστείρευτο κέφι της".
Φωτογραφία από την Αεροπειρατίνα του μεσονυκτίου. Διακρίνονται η Λίντα Άλμα, η Ρένα Βλαχοπούλου και η Κλειώ Δενάρδου.
Φαίνεται πάντως πως οι αεροπειρατείες ήταν της μόδας εκείνη την περίοδο, αφού την ίδια σεζόν η Ρένα έπεφτε θύμα μιας αεροπειρατείας και στην ταινία Η θεία μου η χίπισσα--για λίγο όμως, αφού κατάφερνε να αφοπλίσει τους αεροπειρατές!...
Στις 28 Δεκεμβρίου 1979, στη 1 το μεσημέρι, τελέστηκε ο γάμος της Λίντας Άλμα με τον Μάνο Κατράκη. Παρούσα, φυσικά, η στενή φίλη της χορεύτριας Ρένα Βλαχοπούλου.
Φωτογραφία από το βιβλίο του Αλέξη Κομνηνού Κατράκης (εκδ. Κάκτος, 1984)
Ο γάμος επισφράγισε ένα ειδύλλιο 27 χρόνων. Γράφτηκε μάλιστα ότι η Λίντα Άλμα δεν ήξερε πως ο Κατράκης σχεδίαζε τον γάμο τους, το έμαθε λίγο πριν την τελετή (πόσο λίγο, δεν το γνωρίζω). Στο μυστήριο, που τελέστηκε στο μικρό εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου που βρίσκεται στο κτήμα Ευταξία κοντά στα ναυπηγεία Ελευσίνας, παραβρέθηκαν μόνο 25 άτομα, στενές/-οί φίλες/-οι του ζεύγους. Δεν ήθελαν δημοσιότητα, ήθελαν να κρατήσουν αυτή τη στιγμή μόνο για εκείνους. Γράφτηκε ότι ακόμα και οι ηθοποιοί του θιάσου του Κατράκη, του Ελληνικού Λαϊκού Θεάτρου που παρουσίαζε τη μεγάλη επιτυχία Ντα στο θέατρο Μπροντγουέι, γνώριζαν ότι θα γίνει ο γάμος αλλά δεν γνώριζαν πού. Ωστόσο, όπως έγραψαν τα Νέα (29-12-1979), τρεις αγρότες της γύρω περιοχής "σάλταραν απ' το μαντρότοιχο της εκκλησιάς και ευχήθηκαν στους νιόπαντρους ανέφελη ευτυχία".
Παρών ήταν ο ηθοποιός Αλέκος Λειβαδίτης (καλός φίλος του Κατράκη αλλά και στενός συνεργάτης της Ρένας Βλαχοπούλου και της Λίντας Άλμα κατά καιρούς και σύντροφος της Ρένας Ντορ) που ήταν, σύμφωνα με τη Βραδυνή (29-12-1979) ορκισμένος εργένης, έγραψε στην ευχετήρια κάρτα που συνόδευε το δώρο του: "Άντε και στα δικά μου". Η ίδια εφημερίδα έγραψε: "η Ρένα Βλαχοπούλου--που έχει παντρευτή τρεις φορές--είπε χαριτολογώντας 'εδώ θα παντρευτώ την άλλη φορά' (!)", ενώ σύμφωνα με τα Νέα (29-12-1979) η Ρένα είπε στο τέλος της τελετής "ότι είναι μέρα χαράς για το ελληνικό θέατρο".
Η Ρένα Βλαχοπούλου δίνει τις ευχές της στη Λίντα Άλμα. Η φωτογραφία, από το αρχείο της Λίντας Άλμα, δημοσιεύτηκε σε αφιέρωμα της εφημερίδας Αδέσμευτος Τύπος
Η Λίντα Άλμα, πιστή και αφοσιωμένη σύντροφος του Κατράκη όλα αυτά τα χρόνια, ήταν πολύ συγκινημένη σε όλη τη διάρκεια της τελετής. Για εκείνη ήταν ο πρώτος γάμος, ενώ για τον Κατράκη ο τρίτος. Ο ηθοποιός δήλωσε στην Απογευματινή: "Νιώθουμε σήμερα όπως νιώθαμε πάντα ο ένας για τον άλλον. Απλώς εκείνο που θέλαμε ήταν οι ευλογίες της εκκλησίας". Το μυστήριο, όπως έγραψαν οι εφημερίδες, τέλεσε ο πρωτοπρεσβύτερος Πυρουνάκης (και μάλιστα στη δημοτική!), ενώ κουμπάρα ήταν η "ανηψιά του γαμπρού, κ. Λιβαθηνού". Φυσικά ούτε λόγος για μήνα του μέλιτος, αφού ο Κατράκης έπρεπε να συνεχίσει τις παραστάσεις του Ντα.
Η Λίντα Άλμα, ο Γιάννης Φλερύ και η Ρένα Βλαχοπούλου Φωτογραφία από τον δίσκο Η Αρτίστα / Θα σε πάρω να φύγουμε (Athaeneum, 1985)
Η Ρένα ήταν κοντά στο ζευγάρι στις χαρούμενες στιγμές του, αλλά ήταν κοντά και στη Λίντα Άλμα στις δύσκολες στιγμές, όταν πέθανε ο μεγάλος ηθοποιός τον Σεπτέμβριο του 1984. Λίγους μήνες πριν το ζευγάρι είχε περάσει μερικές ξέγνοιαστες μέρες στο εξοχικό της Ρένας στην Κέρκυρα. Η Λίντα Άλμα πέθανε δεκαπέντε χρόνια μετά τον Κατράκη, τον Αύγουστο του 1999. Περισσότερα για τη ζωή του ζεύγους και τη σχέση του με τη Ρένα Βλαχοπούλου μπορείτε να διαβάσετε σε παλιότερο αφιέρωμα του blog εδώ.
Στις 11 Οκτωβρίου 1958 δόθηκε η πρεμιέρα της επιθεώρησης πίστας Μενού στο κέντρο "Κάστρο" της Πλάκας στην οποία συμμετείχε και η Ρένα Βλαχοπούλου. Επικεφαλής του προγράμματος ήταν ο Γιώργος Οικονομίδης που παρουσιαζόταν στις διαφημίσεις ως σεφ...
Έθνος, 11-10-1958
"Πρώτο πιάτο" στο Μενού ήταν λοιπόν η Ρένα Βλαχοπούλου και το χορευτικό ζευγάρι Γιάννης Φλερύ-Λίντα Άλμα. "Δεύτερο πιάτο" η Μάριον Σίβα, "τρίτο πιάτο" η ορχήστρα του Αλέκου Σπάθη με τον τραγουδιστή Φρειδερίκο και... "επιδόρπια" το Τρίο Γκρέκο και το εξαμελές μπαλέτο του Φλερύ.
Έθνος, 11-10-1958
Την ίδια μέρα στις εφημερίδες διαφημίστηκε επίσης η εμφάνιση της Ρένας Βλαχοπούλου από τις 12 Οκτωβρίου 1958 στην επιθεώρηση του θεάτρου Ακροπόλ Ό,τι θέλει η γυναίκα της τριάδας Ασημακόπουλος-Σπυρόπουλος-Παπαδούκας με μουσική Ζακ Ιακωβίδη και Γιάννη Βέλλα. Στο έργο πρωταγωνιστούσαν οι Ρένα Ντορ, Βασίλης Αυλωνίτης, Γεωργία Βασιλειάδου, Κούλης Στολίγκας, Μπέτυ Μοσχονά και Αλέκος Λειβαδίτης, ενώ χόρευαν ο Μανώλης Καστρινός με τη Χρυσούλα Ζώκα. Το Ό,τι θέλει η γυναίκα παιζόταν ήδη από το καλοκαίρι και ο εμπλουτισμός του με νέες σκηνές και την παρουσία της Ρένας παρέτεινε τις παραστάσεις του μέχρι και τις 30 Νοεμβρίου, ενώ στη συνέχεια ο θίασος του Ακροπόλ παρουσίασε την επιθεώρηση Χειμώνας στην Αθήνα...
