Σαν σήμερα το 1955: Στη Λάρισα

Στις 4 Οκτωβρίου 1955 διαβάζουμε στη στήλη "Εφήμερα" της λαρισαϊκής εφημερίδας Ελευθερία:

Οι καλλιτέχναι που μετείχαν στο συγκρότημα Οικονομίδη έμειναν έκπληκτοι από την υποδοχή που τους έγινε. Ήξευραν βέβαια ότι η Λάρισα έχει θεατρόφιλο κοινό αλλά δεν περίμεναν να... αντιμετωπίσουν τέτοια επίθεσι.

Αυτό που έγινε τις πέντε ημέρες που έμεινε το συγκρότημα του Οικονομίδη στην πόλι μας ήταν απερίγραπτο. Και θάχουν να το λένε οι καλλιτέχνες που έφυγαν χθες.

Ελευθερία (Λάρισας), 4-10-1955

Ποιοι ήταν αυτοί οι καλλιτέχνες; Ήταν το "επιστρέφον από την θριαμβευτικήν εμφάνισιν εις την Διεθνή Έκθεσιν Θεσσαλονίκης Μουσικόν συγκρότημα του Γιώργου Οικονομίδη εις το οποίον συμμετέχουν εκτάκτως οι μεγαλύτερες βεντέτες του ελληνικού μουσικού θεάτρου Άννα και Μαρία Καλουτά" και μαζί τους "η δυναμικώτερη και πιο αγαπημένη τραγουδίστρια του Ελληνικού κοινού Ρένα Βλαχοπούλου", το "διεθνούς φήμης χορευτικό ζευγάρι" Γιάννης Φλερύ και Λίντα Άλμα, ο "κορυφαίος Έλλην τραγουδιστής Τώνης Μαρούδας, η "κουβανέζα δυναμίτις" Λολίν, ο "υπέροχος μίμος" Στέφανος Ξύδης και η "μπριόζα ορχήστρα" του Λυκούργου Μαρκέα.

Ξεχωριστές διαφημιστικές καταχωρίσεις για τις βεντέτες αδελφές Καλουτά και τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος του Γιώργου Οικονομίδη. Ενδιαφέρουσες οι πληροφορίες για τις τιμές των εισιτηρίων: πιο χαμηλές στις απογευματινές παραστάσεις (7.50 δρχ. στην πλατεία και 5.50 δρχ. στον εξώστη) και πιο υψηλές στις βραδινές (13.50 δρχ. οι αριθμημένες θέσεις της πλατείας και 5.50 δρχ. στον εξώστη). Σε άλλη διαφήμιση υπήρχε η επισήμανση: "ΙΔΙΑΙΤΕΡΑΙ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΑΛΩΣΙ".  

Το "τουριστικό συγκρότημα" ολοκλήρωσε τις εμφανίσεις του στο κοσμικό κέντρο Χαβάη της Θεσσαλονίκης στις 25 Σεπτεμβρίου 1955 (έγραψα και παλιότερα για αυτή την εμφάνιση της Ρένας Βλαχοπούλου στη Χαβάη το 1955 αλλά και για τις εμφανίσεις της στη Θεσσαλονίκη στη διάρκεια της ΔΕΘ το 1957, το 1958 και το 1959) και μετά από ολιγοήμερη ξεκούραση ξεκίνησε τις εμφανίσεις του στο κινηματοθέατρο Ορφεύς της Λάρισας την Κυριακή 28 Σεπτεμβρίου. 

Η Ελευθερία ανέφερε ότι το συγκρότημα θα πραγματοποιήσει
"τέσσερις αλλαγές προγράμματος", με άλλα λόγια, κάθε μέρα
θα παρουσίαζε και ένα διαφορετικό πρόγραμμα στο κοινό της Λάρισας...

Από την Ελευθερία της Λάρισας, 28-9-1955

Αρχικά είχε προγραμματιστεί να δίνονται δύο παραστάσεις κάθε μέρα (στις 7.30μμ και στις 10μμ), αλλά λόγω της μεγάλης ζήτησης, την Κυριακή 2 Οκτωβρίου, τελευταία μέρα των παραστάσεων, δόθηκε και μία επιπλέον απογευματινή στις 5μμ.

Ρένα Βλαχοπούλου, Μαρία και Άννα Καλουτά,
πιθανότατα στο κέντρο Χαβάη της Θεσσαλονίκης τον Σεπτέμβριο του 1955.
Φωτογραφία από το βιβλίο του Μ. Δελαπόρτα Βίβα Ρένα
(εκδ. Άγκυρα, 2002)

Τη βδομάδα εκείνη διεξαγόταν στη Λάρισα η μεγάλη εμποροπανήγυρη της πόλης, η οποία όμως τερματίστηκε πρόωρα λόγω της αλλαγής του καιρού, καθώς το βράδυ του Σαββάτου 1 Οκτωβρίου ξέσπασε μια δυνατή καταιγίδα που διήρκεσε περισσότερο από δύο ώρες, "πλημμύρισε όλους τους δρόμους με νερά και τους κατέστησεν εντελώς αδιάβατους. Είχε δημιουργηθή μια κωμικοτραγική κατάστασις, η οποία ανεστάτωσε τους πάντας και τα πάντα, χωρίς να μπορή κανείς να αντισταθή ή να κάμη κάτι να σταματήση το μεγάλο κακό που έκανε η νεροποντή" (και σαν να μην άλλαξε τίποτα από τότε...).

Ρένα Βλαχοπούλου και Τώνης Μαρούδας
σε μεταγενέστερη συνεργασία τους.
Φωτογραφία από το βιβλίο του Μ. Δελαπόρτα
Βίβα Ρένα (εκδ. Άγκυρα, 2002)

Ρένα Βλαχοπούλου και Γιώργος Οικονομίδης
σε μεταγενέστερη συνεργασία τους.
Φωτογραφία από το περιοδικό Δίφωνο, Μάιος 1997

Όπως έγραφε, επίσης σαν σήμερα, η στήλη "Πεννιές" της ίδιας εφημερίδας, "Με την αναχώρησι του μουσικού συγκροτήματος, τας εμφανίσεις του οποίου παρηκολούθησαν σχεδόν όλοι οι συμπολίται, το γενικόν ενδιαφέρον στρέφεται από χθες προς τους κινηματογράφους μας, οι οποίοι προβάλλουν και πάλιν ενδιαφέρουσες ταινίες που ευχαριστούν τον θεατή". Σκέφτηκα να σας δείξω πώς παρουσίαζε η στήλη των θεαμάτων τις ταινίες που προβάλλονταν--μου κάνει ιδιαίτερη εντύπωση η επισήμανση πως ο Ο Λάκος των Κολασμένων θα συγκινήσει όλες τις Λαρισινές...

Από την εφημερίδα Ελευθερία της Λάρισας, 4-10-1955

Βέβαια, εκτός από τις νέες ταινίες, το κοινό της Λάρισας είχε να περιμένει και κάτι ακόμα: ένα ρεσιτάλ της διεθνούς φήμης μέτζο σοπράνο Έλενας Νικολαΐδου την Παρασκευή 7 Οκτωβρίου 1955, και πάλι στον Ορφέα. Και όπως έγραψε η στήλη "Εφήμερα", "όλα καλά" με την υποδοχή του συγκροτήματος της ελαφράς μουσικής, "θα κερδίση όμως η πόλις μας πολύ στην εκτίμησι του καλλιτεχνικού κόσμου της χώρας αν παρόμοια και ανωτέρα υποδοχή γίνη την Παρασκευή και στην μεγάλη καλλιτέχνιδα του τραγουδιού" που επισκέπτεται τη Λάρισα "διότι η καλή φήμη της την έπεισε ότι θα απευθυνθή σε κοινό που διαθέτει καλλιεργημένο μουσικό αίσθημα".

Από την εφημερίδα Ελευθερία της Λάρισας, 4-10-1955

Και πριν κλείσω την ανάρτηση, λίγα ακόμα "εφήμερα" διαμαντάκια που... ψάρεψα ξεφυλλίζοντας τα φύλλα της Ελευθερίας εκείνων των ημερών: πρώτα από όλα, μια ενδιαφέρουσα αναφορά στον μαέστρο του συγκροτήματος Λυκούργο Μαρκέα, τον εκλεκτό συνθέτη που συνεργάστηκε αρκετά με τη Ρένα Βλαχοπούλου σε θέατρα, κέντρα και τηλεόραση, αλλά χάθηκε δυστυχώς πρόωρα. Σύμφωνα με τη στήλη "Εφήμερα" λοιπόν, ο Μαρκέας, αν και είχε γεννηθεί στην Τρίπολη, "είναι κατά 50% Λαρισινός διότι εδώ έζησε τα παιδικά του χρόνια".

Μου έκανε επίσης εντύπωση πως τις μέρες που εμφανιζόταν η Ρένα στον Ορφέα της Λάρισας, η Ελευθερία δημοσίευσε ένα χρονογράφημα για την... κατάντια της Ομόνοιας, αφού η εικόνα της αθηναϊκής πλατείας το 1955 δεν θύμιζε πλέον τις παλιότερες μέρες δόξας. Ως τίτλος του χρονογραφήματος που δημοσιεύτηκε στις 2 Οκτωβρίου 1955 επιλέχτηκε ο τίτλος του τραγουδιού που είχε πρωτοτραγουδήσει η Ρένα Βλαχοπούλου έναν χρόνο νωρίτερα: "Ομόνοια Πλας".

Τέλος, το μάτι μου στάθηκε σε μια διαφημιστική καταχώριση του καταστήματος Δημητρακόπουλου που αναφέρει ότι "παρελήφθησαν καρτ-ποστάλ ηθοποιών". 

Να βρίσκονταν άραγε ανάμεσά τους και αυτές οι φωτογραφίες, της Ρένας και άλλων συναδέλφων της, που είδα πρόσφατα να πωλούνται στο διαδίκτυο;...

Η ανάρτηση είναι αφιερωμένη στις φίλες και τους φίλους που ζουν στη Λάρισα και σε άλλες περιοχές της Θεσσαλίας, οι οποίες δοκιμάζονται τις τελευταίες εβδομάδες από τις συνέπειες της κακοκαιρίας και των κακών χειρισμών της Πολιτείας...

Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.

Σαν σήμερα το 1961: Στο Άλσος και στο Τροκαντερό

Στις 11 Ιουνίου 1961, ημέρα Κυριακή, συναντάμε την παρακάτω διαφήμιση στη δεύτερη σελίδα της Καθημερινής:

Το Άλσος, φημισμένο αναψυκτήριο-βαριετέ της εποχής στο Πεδίον του Άρεως, ήταν συνήθως το βασίλειο του κονφερανσιέ Γιώργου Οικονομίδη, η οικογένεια του οποίου είχε αναλάβει και την οικονομική διαχείριση του χώρου. Ωστόσο, φαίνεται πως εκείνο το διάστημα ο Οικονομίδης είχε επιλέξει να εμφανίζεται στο γειτονικό αναψυκτήριο Green Park και τον ρόλο του κονφερανσιέ στο Άλσος ανέλαβε ο Ίκαρος. Πριν ξεκινήσει η Ρένα τις εμφανίσεις της εκεί, βλέπουμε στις διαφημίσεις ότι επικεφαλής του προγράμματος ήταν ο Τώνης Μαρούδας:

Δεν είμαι σίγουρος αν Μαρούδας και Βλαχοπούλου συνυπήρξαν στο Άλσος για κάποιο διάστημα, πάντως στις αρχές Ιουλίου εντοπίζουμε μια ακόμα διαφήμιση του αναψυκτήριου με την πλήρη σύνθεση του συγκροτήματος, από την οποία απουσιάζει ο Μαρούδας.

Σταθερά όμως παραμένουν στο πρόγραμμα ο Γιάννης Φλερύ και η Λίντα Άλμα, η Καίτη Ντένις, ο Χάρρυ Κλυνν (παιδί του Οικονομίδη, βέβαια) και η ορχήστρα του Κώστα Πρέντα. Έχουν επίσης προστεθεί στο πρόγραμμα ο Φρειδερίκος και δυο ακροβατικές ατραξιόν, ο Carny's και οι Julia and Partener's. 

Φωτογραφία από το εξώφυλλο του LP
Ρένα Βλαχοπούλου-Τα ελαφρά του '60

Πάντως την ίδια εκείνη περίοδο η Ρένα Βλαχοπούλου, ο Τώνης Μαρούδας και ο Ίκαρος συναντιούνταν στην πίστα του κέντρου Τροκαντερό, από το οποίο κάποια στιγμή πέρασε και ο Γιώργος Οικονομίδης, ενώ Βλαχοπούλου και Μαρούδας ξαναβρέθηκαν μαζί στο Άλσος στο τέλος του καλοκαιριού, όπως έχουμε δει, για να τιμήσουν τον μαέστρο Κώστα Πρέντα, μαζί με άλλα μεγάλα ονόματα του ελαφρού τραγουδιού... Προφανώς τα πράγματα στο αναψυκτήρια εκείνη την εποχή ήταν πολύ ρευστά... Στο Τροκαντερό πάντως η Ρένα συνυπήρξε, όπως βλέπουμε, και με την ανερχόμενη τότε Γιοβάννα, τραγουδίστρια που η ίδια θαύμαζε πολύ...

Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.

Σαν σήμερα το 1963: Στη Σπηλιά του Παρασκευά ΙΙ

Στις 9 Μαΐου 1963 ξεκίνησαν τις εμφανίσεις τους στη Σπηλιά του Παρασκευά ο Τώνης Μαρούδας, η Ρένα Βλαχοπούλου  και η Καίτη Μπελίντα. Τους συνόδευε η ορχήστρα του Γιώργου Κατσαρού, ενώ στο πρόγραμμα συμμετείχαν ακόμα ο Βαγγέλης Σειληνός με την τότε παρτενέρ του Ελένη Προκοπίου και η φαντεζίστα καλλιτέχνιδα Άννα Μαριάννα. Για την πρεμιέρα του σχήματος οργανώθηκε μια ενδιαφέρουσα διαφημιστική εκστρατεία που αξίζει να την παρακολουθήσουμε ως τεκμήριο της καλλιτεχνικής ζωής εκείνης της περιόδου.

Την παραμονή της πρεμιέρας αρκετές αθηναϊκές εφημερίδες (Καθημερινή, Έθνος, Τα Νέα) δημοσίευσαν ένα αρκετά εκτενές δίστηλο δελτίο τύπου (με παραλλαγές μόνο στον τίτλο του).

ΜΑΡΟΥΔΑΣ-ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΥ-ΜΠΕΛΙΝΤΑ

"ΔΕΝ ΕΙΜΕΘΑ ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΜΕΓΑΛΟΙ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ"

   Η ΑΥΡΙΑΝΗ ΕΝΑΡΞΙΣ ΣΤΗΝ "ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ"

ΜΑΪΟΣ (Δημοσιογραφική Υπηρεσία Ενημερώσεως). Οι παρακολουθούντες τις δοκιμές στο καλλιτεχνικό πρόγραμμα, που θα παρουσιάσουν από αύριο, Πέμπτη, οι τρεις "μεγάλοι του ελληνικού τραγουδιού" στην "Σπηλιά του Παρασκευά", εκφράζονται με τα καλύτερα λόγια που ειπώθηκαν ποτέ για μια νέα συνεργασία.

Πράγματι, δεν είναι σύνηθες για την αθηναϊκή πίστα η "συνύπαρξις" μεγάλων καλλιτεχνικών δυνάμεων σ' ένα κέντρο. Η διεύθυνσις της "Σπηλιάς του Παρασκευά" έχει δίκιο όταν τονίζη στην πρόσκλησί της που ελάβαμε ότι είναι "υπερήφανη" για την εφετεινή επιτυχία της να συγκεντρώση στην παραμυθένια γυάλινη γαλάζια γωνιά της τους τρεις μεγάλους του ελληνικού τραγουδιού, τον Τώνη Μαρούδα, την Ρένα Βλαχοπούλου και την Καίτην Μπελίντα.

Ποτέ άλλοτε δεν ήταν τόσο δύσκολη για μια διεύθυνσι κοσμικού κέντρου η τοποθέτησις των ονομάτων των καλλιτεχνών όσο υπήρξε προβληματική η σειρά των ονομάτων του Μαρούδα, της Βλαχοπούλου και της Μπελίντας στις διαφημίσεις της "Σπηλιάς του Παρασκευά".

Κάθε μια από τις τρεις αυτές φίρμες μπορεί μπορεί κάλλιστα να διεκδικήση την πρώτην θέσιν, όπως επίσης μπορεί μόνος του ο καθένας να ηγηθή ολοκλήρου προγράμματος πίστας, μ' επιτυχία εξασφαλισμένη.

Αλλά επρυτάνευσε, στην εξαιρετικά ενδιαφέρουσα αυτή συνεργασία, το πνεύμα της συναδελφικής κατανοήσεως και υπερίσχυσε ο καλλιτεχνικός σκοπός της συμπράξεως επί ίσου ανωτάτου τραγουδιστικού επιπέδου.

Χαρακτηριστικό του πνεύματος που διέπει τις επαγγελματικές σχέσεις του Μαρούδα, της Βλαχοπούλου και της Μπελίντας είναι η έκφρασις εκ μέρους και των τριών της ενοχλήσεως που δοκίμασαν από τον δημοσιευθέντα επανειλημμένως χαρακτηρισμόν ως "τριών μεγάλων του ελληνικού τραγουδιού".

Η μετριοφροσύνη αυτή--σπανία εκδήλωσις των σημερινών καλλιτεχνών--εξεδηλώθη συγκεκριμένως από τον Τώνη Μαρούδα, ο οποίος είπε χαρακτηριστικώς: "Είμεθα οι τρεις μικροί του ελληνικού τραγουδιού, το οποίο υπηρετούμε με αφοσίωσι και πίστι εδώ και χρόνια. Η ερμηνευτική δεξιοτεχνία του καλλιτέχνου ή τις καλλιτέχνιδος του τραγουδιού δεν σταματά σε κανένα σημείο ύψους επιτυχίας. Όπως δεν εγεννήθη ακόμη ο καλύτερος βιολιστής, το ίδιο δεν υπάρχει κι ο μεγαλύτερος τραγουδιστής."

Και αυτά μεν αποτελούν δηλώσεις ευγενικών πρωτοπόρων της συγχρόνου πίστας. Γεγονός πάντως είναι ότι ο Μαρούδας, η Βλαχοπούλου και η Μπελίντα, με την συνεργασία του δημοφιλούς και προοδευτικού συνθέτου και μαέστρου Γιώργου Κατσαρού, ο οποίος ενίσχυσε την θαυμασίαν ορχήστρα του με σολίστες του βιολιού για τις μουσικές εξάρσεις του υπερόχου πλαισίου των δυναμικών εμφανίσεων, με την πολύτιμη συμβολή του χορογράφου και χορευτού Σειληνού, στο νέο του καλλιτεχνικό "φτάσιμο", της γοητευτικής παρτεναίρ του Προκοπίου και των εκλεκτών συνεργατών του πιο εκφραστικού χορευτικού ζεύγους, με την σύμπραξι της ηφαιστείου φανταιζίστας καλλιτέχνιδος Άννας Μαριάννας κ.ά., είναι έτοιμοι να παρουσιάσουν το καλλιτεχνικό τους πρόγραμμα.

Η διεύθυνσις της "Σπηλιάς του Παρασκευά", ανταποκρινομένη στις καλλιτεχνικές προοπτικές της δημοφιλέστερης τριάδος, πραγματοποίησε, παραλλήλως, ένα γαλάζιο υποβλητικό διάκοσμο στο εσωτερικό ενός βράχου, που προσφέρει την πιο ονειρώδη ατμόσφαιρα στην πιο μαγευτική παραθαλασσία θέσι της Καστέλλας...

Δ.Υ.Ε.

Η Καίτη Μπελίντα, η Ρένα Βλαχοπούλου και ο Βαγγέλης Σειληνός.
Κρίνοντας από τα... μαλλιά της Ρένας, δεν αποκλείεται η φωτογραφία
να είναι από το καλοκαίρι του 1963 και τη συνεργασία τους 
στη Σπηλιά του Παρασκευά
Φωτογραφία από το βιβλίο του Μάκη Δελαπόρτα Βίβα Ρένα 
(εκδ. Άγκυρα, 2002)
 

Την ημέρα της πρεμιέρας η καλλιτεχνική σελίδα του Έθνους δημοσίευσε την παρακάτω επιστολή του Τώνη Μαρούδα:

ΜΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ Τ. ΜΑΡΟΥΔΑ

Αγαπητό "Έθνος", 

Θα ήθελα να παρακαλέσω κι εγώ να μου φιλοξενήσης δυο λόγια, με την ευκαιρία της σημερινής ενάρξεως της νέας σαιζόν στην "Σπηλιά του Παρασκευά". Πίστεψέ με ότι αυτό δεν θα το ζητούσα αν, σαν καλλιτέχνης του τραγουδιού και σαν υπεύθυνος πολλών προγραμμάτων πίστας, δεν αισθανόμουν σήμερα τον μεγαλύτερο ενθουσιασμό της καρριέρας μου γι' αυτήν την συνεργασία που πραγματοποιήσαμε μαζί με την Ρένα και την Καίτη--τις ανυπέρβλητες τραγουδίστριες που δεν αντικατέστησε καμμία άλλη στην δύσκολη δουλειά μας. Μ' ενθουσιάζουν επίσης η επιτυχία της μοντέρνας εργασίας του Σειληνού και της Προκοπίου, η εκρηκτική εμφάνισις της Άννας Μαριάννας και η συμμετοχή όλων των άλλων εκλεκτών συναδέλφων της πίστας, κάτω από την μπαγκέττα του Γιώργου Κατσαρού.

Αξίζει, λοιπόν, τον κόπο οι φίλοι του ελληνικού τραγουδιού και του πιο μαγευτικού κέντρου νάρθουν απόψε στην "Σπηλιά του Παρασκευά". Εκεί θα τα πούμε από κοντά...

Ευχαριστώ για την φιλοξενία

ΤΩΝΗΣ ΜΑΡΟΥΔΑΣ

Έθνος, 9-5-1963

Η Ρένα Βλαχοπούλου, ο Τώνης Μαρούδας και το Τρίο Μπελκάντο
σε παλιότερη συνεργασία τους.
Φωτογραφία από την ιστοσελίδα www.triobelcanto.com

Ενώ τα Νέα, επίσης στην καλλιτεχνική τους σελίδα, δημοσίευσαν μια επιστολή της Καίτης Μπελίντα.

ΜΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ κ. ΜΠΕΛΙΝΤΑΣ

Αγαπητά "Νέα",

Απόψε, στην "Σπηλιά του Παρασκευά", εγκαινιάζουμε την συνεργασία μας: Ο Τώνης Μαρούδας, η Ρένα Βλαχοπούλου κι εγώ, με την εκλεκτή συμμετοχή του Βαγγέλη Σειληνού, της Ελένης Προκοπίου, της φανταιζίστας συναδέλφου Άννας Μαριάννας και άλλων εκλεκτών καλλιτεχνών της πίστας, θα παρουσιάσουμε το πρόγραμμα, που... φιλοτεχνήσαμε σε μουσικό πλαίσιο του Γιώργου Κατσαρού.

Απασχολώ την πολύτιμη στήλη σας για να τονίσω, με την άδειά σας, ότι οι συνεργάτες μου κι εγώ δεν φροντίσαμε να καλύψωμε απλώς δύο ώρες ευχάριστες. Προσπαθήσαμε να δημιουργήσουμε στην "Σπηλιά" του μαγευτικού βράχου της Καστέλλας μια καινούργια καλλιτεχνική και κοσμική γωνιά, που ν' ανταποκρίνεται στις σύγχρονες απαιτήσεις κάνοντας ένα βήμα μπροστά. 

Τα καταφέραμε;

Το εκλεκτό Κοινό της πρεμιέρας θα μας το πη απόψε.

Ευχαριστώ για την φιλοξενία

ΜΠΕΛΙΝΤΑ

Τα Νέα, 9-5-1963

Υποθέτω πως σε κάποια εφημερίδα που δεν κατάφερα να εντοπίσω (και υποπτεύομαι στη Βραδυνή, που είχε πλούσια καλλιτεχνική στήλη όπως Τα Νέα και το Έθνος) δημοσιεύτηκε και μια "επιστολή" της Ρένας Βλαχοπούλου... Ίσως τη βρω στο μέλλον...

Η Σπηλιά της Καστέλλας.
Φωτογραφία από το blog
Pireorama ιστορίας και πολιτισμού

Υπενθυμίζω ότι η Ρένα Βλαχοπούλου και ο Τώνης Μαρούδας είχαν συναντηθεί και πάλι στη Σπηλιά του Παρασκευά το 1953--αλλά φυσικά συνεργάστηκαν και άλλες φορές στα δέκα χρόνια που μεσολάβησαν... Όσο για τη Σπηλιά ή Σηράγγιο αλλά και τα καλλιτεχνικά σχήματα που εμφανίστηκαν κατά καιρούς εκεί μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.

Σαν σήμερα το 1953: Στη Σπηλιά του Παρασκευά Ι

Στις 6 Μαΐου 1953 η Ρένα Βλαχοπούλου εμφανιζόταν στη Σπηλιά του Παρασκευά, το κοσμικό κέντρο της Καστέλλας, μαζί με τον Τώνη Μαρούδα και την ορχήστρα του Μπέμπη Βουγά. Είχαν ξεκινήσει τις εμφανίσεις τους εκεί στις 20 Απριλίου.

Από τις 7 Μαΐου όμως το σχήμα ενισχύθηκε με τον Γιώργο Οικονομίδη (ήταν η περίοδος που ξεκινούσε η μεγάλη του επιτυχία) και τη "Βασίλισσα του γέλιου" Γεωργία Βασιλειάδου. Υποθέτω ότι κανείς/καμιά δεν μπορούσε να φανταστεί ότι σε δέκα περίπου χρόνια θα αποκαλούσαν όλες/όλοι "βασίλισσα του γέλιου" και τη Ρένα Βλαχοπούλου...

Φαίνεται πως πέρα από τα προσωπικά τους προγράμματα Μαρούδας και Βλαχοπούλου είχαν και κοινή εμφάνιση στη Σπηλιά. Ένα από τα τραγούδια που έλεγαν μαζί ήταν το αρχοντορεμπέτικο "Θα σου δώσω τα παπούτσια σου στο χέρι" σε μουσική του Κώστα Καπνίση και στίχους του Πέτρου Γιαννακού, του θρυλικού Κοκοβιού που έγραψε τους στίχους και τη μουσική αρκετών λαϊκών τραγουδιών.

Από τη Μουσική Βιβλιοθήκη "Λίλιαν Βουδούρη"
του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών

Θα σου δώσω τα παπούτσια σου στο χέρι

κι άντε να 'βρεις την παλιά σου τη φωλιά.

Δεν γουστάρω, ρε μικρή, να με κεράσεις

με βιδάνιο φιλιά και αγκαλιά.

Θα σου δώσω τα παπούτσια σου στο χέρι

για να μάθεις τι θα πει σκληρό παιδί.

Και θα ψάξω για να βρω καινούριο ταίρι

να μη λες πως είμαι χάπι δηλαδή.

Θα σου δώσω τα παπούτσια σου στο χέρι

γιατί σκάρτα μου ξηγιέσαι διαρκώς.

Θα σου δώσω τα παπούτσια σου στο χέρι

για να αλλάξει της ζωής μου ο τροχός

Η Σπηλιά του Παρασκευά βρισκόταν όντως δίπλα σε μια... σπηλιά. Πρόκειται για το Σηράγγιο στην περιοχή Βοτσαλάκια της Καστέλλας που παλιά ήταν γνωστή ως "Παραλία του Παρασκευά" χάρη στο κοσμικό κέντρο που λειτουργούσε εκεί από τα προπολεμικά χρόνια μέχρι το 1968--η Ρένα Βλαχοπούλου είχε ήδη εμφανιστεί σε αυτό το καλοκαίρι του 1952 και θα εμφανιζόταν ξανά στο μέλλον... 

Φωτογραφία της εισόδου του σπηλαίου 
από την ιστοσελίδα iellada.gr
όπου μπορείτε να διαβάσετε πληροφορίες
για την ιστορία του

Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.

Σαν σήμερα το 1953: Τιμητική της Ρένας Βλαχοπούλου στην Παλιά Αθήνα

Στις 27 Μαρτίου οι διαφημίσεις του κοσμικού κέντρου Παλιά Αθήνα στις αθηναϊκές εφημερίδες καλούσαν το κοινό να παραβρεθεί την επόμενη μέρα στην τιμητική βραδιά της "Μάγισσας του τραγουδιού" Ρένας Βλαχοπούλου, στην οποία είχε δώσει ραντεβού όλη η "Κοσμική Αθήνα"...

Διαβάζουμε λοιπόν ότι στην τιμητική της Ρένας θα συμμετάσχουν μεταξύ άλλων η Σοφία Βέμπο, η Γεωργία Βασιλειάδου, ο Ίκαρος, ο Αλέκος Λειβαδίτης, ο Τώνης Μαρούδας, η Μαρίκα Νέζερ, η Ρένα Ντορ, ο Νίκος Ρίζος και άλλες/-οι... Βέβαια η Γεωργία Βασιλειάδου εμφανιζόταν σταθερά στο πρόγραμμα της Παλιάς Αθήνας εκείνη την άνοιξη μαζί με τη Ρένα. Οι εμφανίσεις τους είχαν ξεκινήσει νωρίτερα τον Μάρτιο, όταν η Ρένα επέστρεψε από την τρίμηνη παραμονή της στην Κωνσταντινούπολη.

Ενδιαφέρουσα πληροφορία στη διαφήμιση: "τιμές πραγματικής ταβέρνας" και όχι "τσουχτερές" τιμές κοσμικού κέντρου...

Ο Τώνης Μαρούδας και η Ρένα Βλαχοπούλου
σε εξώφυλλο παρτιτούρας του 1953

Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.

Σαν σήμερα το 1956: Στον χορό της "Επιθεώρησης Τέχνης"

Στις 13 Μαρτίου 1956, το μηνιαίο περιοδικό γραμμάτων και τεχνών Επιθεώρηση Τέχνης διοργάνωσε τον αποκριάτικο χορό του στο κέντρο Παλιά Γειτονιά, στο οποίο εμφανιζόταν η Ρένα Βλαχοπούλου.

Στο πρώτο μισό της σεζόν 1955-56 η Ρένα ήταν απασχολημένη με το γύρισμα της πρώτης της ελληνικής ταινίας (Πρωτευουσιάνικες περιπέτειες), οπότε επέλεξε να μην εμφανίζεται σε κέντρο μετά τις παραστάσεις της στο θέατρο Ακροπόλ. Την περίοδο της Αποκριάς όμως τα γυρίσματα είχαν τελειώσει, οπότε η Ρένα δέχτηκε την πρόταση του Παρασκευά (του περίφημου κέντρου Σπηλιά του Παρασκευά, στην Καστέλα, όπου είχε ήδη θριαμβεύσει) να συμμετάσχει στο σχήμα που θα εμφανιζόταν στο κέντρο της οδού Δαιδάλου, στην Πλάκα (αργότερα λειτούργησε ως Πλακιώτικη Αυλή και μετά ως Πλακιώτικο Σαλόνι). Διευθυντής ορχήστρας ήταν ο νεαρός τότε Λυκούργος Μαρκέας και εκτός από τη Ρένα Βλαχοπούλου εμφανίζονταν ο δημοφιλέστατος Τώνης Μαρούδας, το φινετσάτο χορευτικό ζευγάρι Μανώλης Καστρινός-Χρυσούλα Ζώκα, η σπουδαία Μαρίκα Νέζερ, το Τρίο Ροντέο και η εκρηκτική Σπεράντζα Βρανά. Ήταν από τις ελάχιστες φορές που η Βρανά δέχτηκε να εμφανιστεί σε νυχτερινό κέντρο σε εκείνη τη φάση της καριέρας της (ήταν, όπως παραδεχόταν και η ίδια, η εποχή της μεγάλης της ακμής), εκτελώντας προφανώς κάποιο νούμερο--καθώς της είχαν ήδη γίνει προτάσεις να εμφανιστεί και ως λαϊκή τραγουδίστρια, τις οποίες όμως απέρριψε, και μάλιστα με θυμό. Όταν αργότερα, στη διάρκεια της δικτατορίας, ένιωθε πως δεν τη χωρούσε πλέον η επιθεώρηση (είχε και η ίδια βέβαια κάνει, όπως αναφέρει στα βιβλία της, και κάποιες λανθασμένες κινήσεις), άρχισε να εμφανίζεται συστηματικά σε κέντρα μαζί με τον σύζυγό της Παύλο Πατάκα.

Η μηνιαία Επιθεώρηση Τέχνης, το σημαντικότερο περιοδικό της Αριστεράς για τα γράμματα, τις τέχνες και τον πολιτισμό, εκδιδόταν από τον Δεκέμβριο του 1954 μέχρι την επιβολή της δικτατορίας. Τις δραστηριότητές του παρουσίαζε, όπως ήταν φυσικό, αναλυτικά η εφημερίδα Αυγή, οπότε πιθανότατα να είχε γράψει κάτι παραπάνω για τον καλλιτεχνικό χορό της 13ης Μαρτίου. Δυστυχώς, λόγω του lockdown, δεν κατάφερα να εντοπίσω φύλλα της Αυγής εκείνης της περιόδου. Έτσι περιοριζόμαστε στις πληροφορίες που βρίσκουμε στη διαφήμιση: τα εισιτήρια (με table d' hôte) προπωλούνταν στα γραφεία του περιοδικού, στην οδό Γαμβέττα, ενώ στη διάρκεια της βραδιάς θα κληρώνονταν και πλούσια δώρα... 

Το εξώφυλλο του 15ου τεύχους
της Επιθεώρησης Τέχνης
που κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 1956
Το σχέδιο του εξωφύλλου ανήκει
στον Ορέστη Κανέλλη
Από την ιστοσελίδα των
Αρχείων Σύγχρονης Κοινωνικής
Ιστορίας (ΑΣΚΙ), όπου βρίσκονται
ψηφιοποιημένα όλα τα τεύχη
του περιοδικού

Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.