Αφιέρωμα στη Δανάη Στρατηγοπούλου στο νέο "Δίφωνο" που μόλις κυκλοφόρησε...

Από χτες βρίσκεται στα περίπτερα το τεύχος 159 του περιοδικού Δίφωνο με πλούσια ύλη και τρία καταπληκτικά CD (μια συλλογή τραγουδιών της Αρλέτας, το θρυλικό άλμπουμ Ζωντανοί στο Κύτταρο, και μια συλλογή τραγουδιών του Georges Brassens). Στο τεύχος αυτό υπάρχει μια απολαυστική συνέντευξη της Αρλέτας στον Αντώνη Μποσκοϊτη--η πρώτη συνέντευξη που έδωσε η Αρλέτα μετά τη σοβαρή περιπέτεια της υγείας της, από την οποία βγήκε ευτυχώς νικήτρια. Ακόμα θα διαβάσετε συνεντεύξεις των Μανώλη Λιδάκη και Παντελή Θαλασσινού (τους οποίους βλέπετε και στο εξώφυλλο) που μιλούν για τη νέα τους δισκογραφική συνάντηση αλλά και των Τάνιας Τσανακλίδου και Μάρθας Φριντζήλα που μιλούν για τις παραστάσεις που δίνουν με πολύ μεγάλη επιτυχία στο "Μετρό" (αυτόν τον καιρό μπορείτε να κάνετε κράτηση στο "Μετρό" για το τέλος Μαρτίου μόνο...). Υπάρχει επίσης μια συνέντευξη της Βικτωρίας Ταγκούλη και του Χρίστου Θεοδώρου, δυο εξαιρετικών παιδιών που γνωρίσαμε χάρη στη Σπείρα-Σπείρα και τον Σταμάτη Κραουνάκη. Μπορείτε να διαβάσετε και άλλες πολύ ενδιαφέρουσες συνεντεύξεις της Αγαθής Δημητρούκα, του Γιώργου Καζαντζή και του Παντελή Αμπαζή, καθώς και μια πολύ ενδιαφέρουσα εργασία του Ηρακλή Οικονόμου (Μουσικά Προάστια) για τη συμπόρευση Ελλήνων ζωγράφων και μουσικών στα εξώφυλλα δίσκων.

Τέλος, στο τεύχος αυτό θα διαβάσετε ένα κείμενο που έγραψα για τη μεγάλη μας Δανάη Στρατηγοπούλου. Πρόκειται για ένα αφιέρωμα στη ζωή και το μουσικό έργο της Δανάης (λόγω έλλειψης χώρου γίνονται αναγκαστικά μόνο σύντομες αναφορές στο ποιητικό και το μεταφραστικό της έργο). Το κείμενο επρόκειτο αρχικά να συνοδεύεται και από μια συνέντευξη που μου παραχώρησε η κόρη της Δανάης, η σημαντική τραγουδοποιός και ποιήτρια Λήδα Χαλκιαδάκη, αλλά λόγω της επαναφοράς του παλιού, "μικρού" σχήματος του περιοδικού, χρειάστηκε να γίνει περικοπή της ύλης και η συνέντευξη δεν στάθηκε δυνατό να δημοσιευτεί. Ελπίζω όμως ότι σύντομα θα μπορέσω να σας την παρουσιάσω, γιατί η Λήδα έχει να μοιραστεί μαζί μας πολύτιμες αναμνήσεις από τη ζωή της με τη μητέρα της, τον πατέρα της Γιώργο Χαλκιαδάκη αλλά και τη θεία της, τη Μίρκα Στρατηγοπούλου, που έφυγε επίσης πριν από λίγες μέρες.

Να σημειώσω τέλος ότι το κείμενό μου για τη Δανάη συνοδεύεται από εξώφυλλα βιβλίων της Δανάης και "μουσικών τεμαχίων" από το αρχείο μου αλλά και από δυο σπάνια ντοκουμέντα που είχε την καλοσύνη να μου παραχωρήσει η Λήδα Χαλκιαδάκη (και δυστυχώς μαζί με τη συνέντευξη χάθηκε και η σχετική αναφορά στο όνομά της): μια οικογενειακή φωτογραφία της Δανάης με τον σύζυγό της Γιώργο Χαλκιαδάκη και τη Λήδα μωρό λίγων μόλις μηνών, καθώς και την πρώτη σελίδα από ένα βιβλίο που χάρισε η Δανάη στον σύζυγό της, στην οποία υπάρχει η ιδιόχειρη αφιέρωσή της στον Γιώργο Χαλκιαδάκη αλλά και ένα σχόλιο του Χαλκιαδάκη για τη... διακόσμηση της μικρής Λήδας στο εξώφυλλο του βιβλίου. Θέλω να ευχαριστήσω και από εδώ την κυρία Λήδα Χαλκιαδάκη για τα ντοκουμέντα αυτά και για την εμπιστοσύνη που μου έδειξε. Και βέβαια να ευχαριστήσω το Δίφωνο που φιλοξενεί αυτό το αφιέρωμα και τον καλό φίλο και συν-blogger Αντώνη Μποσκοίτη που είναι ο βασικός υπεύθυνος για αυτή τη συνεργασία μου με το περιοδικό.

Καλοκαιρινές προσφορές και ευχαριστίες...

Λίγο οι σύντομες διακοπές μου, λίγο κάποιες εκκρεμότητες που έπρεπε να τακτοποιηθούν πριν την… έναρξη της χειμερινής περιόδου, απουσίασα για λίγο από το blog και δεν μπόρεσα να γράψω την «ιστορία» κάποιων ακόμα τραγουδιών της Ρένας Βλαχοπούλου που μας πρόσφερε το Βήμα μέσα από τη γνωστή συλλογή CD ελαφρού τραγουδιού. Η συλλογή αυτή ολοκληρώθηκε σήμερα με την κυκλοφορία του 70ού CD (του τελευταίου της 14^ης κασετίνας). Στο ένθετο που συνοδεύει την τελευταία κασετίνα μας αποκαλύπτεται το όνομα του επιμελητή της που δεν είναι άλλος από τον Σιδερή Πρίντεζη, τον γνωστό παραγωγό του Δεύτερου Προγράμματος που επιμελείται μια εβδομαδιαία εκπομπή για το ελαφρό τραγούδι (Πάμε σαν άλλοτε, κάθε Σάββατο, 6-8μμ) αλλά φιλοξενεί ελαφρά τραγούδια και στην καθημερινή του εκπομπή (Το κλειδί του Σολ, καθημερινά 6-7μμ).

Χρωστάμε πολλά ευχαριστώ στον Σιδερή Πρίντεζη γιατί τα τελευταία χρόνια μας έχει χαρίσει πολλούς μουσικούς θησαυρούς που εξακολουθούν να παραμένουν αναξιοποίητοι στα αρχεία της ΕΡΑ, ηχογραφήσεις δηλαδή που έγιναν με την ελαφρά ορχήστρα του ΕΙΡ στα χρόνια του ’50 και του ’60. Δεν μιλώ φυσικά μόνο για ηχογραφήσεις της Ρένας Βλαχοπούλου (με κορυφαίες στιγμές το «Έλα πάρε μου τη λύπη» του Μάνου Χατζιδάκι και το «Ποιος το ξέρει» των Αλέκου Σπάθη-Κώστα Πρετεντέρη), αλλά και για τραγούδια με όλους/ες σχεδόν τους/τις εκπροσώπους του ελαφρού τραγουδιού αλλά και νεότερων τραγουδιστών/τραγουδιστριών. Ο Πρίντεζης έκανε πολύ καλή δουλειά και στη συλλογή του Βήματος, καθώς σε αυτά τα 70 CD μπορούμε να βρούμε αρκετά τραγούδια (όπως το «Τρεχαντήρι» του Αττίκ με τη Δανάη ή τη θρυλική «Μαντάμ Σουσού») που δεν έχουν κυκλοφορήσει ποτέ σε CD και υπήρχαν μόνο σε κάποια δυσεύρετα βινύλια 33 ή 45 στροφών ενώ κάποια από αυτά είχαν κυκλοφορήσει μόνο σε δίσκους 78 στροφών.

Τα τραγούδια της Ρένας Βλαχοπούλου που εντάχθηκαν σ’ αυτή τη συλλογή ήταν 17 και καλύπτουν μόνο το διάστημα 1954-1969 αλλά αυτό οφείλεται και στο γεγονός ότι η παρουσία της Ρένας στη δισκογραφία των 78 στροφών πριν από το 1954 δεν ήταν ιδιαίτερα συχνή (και οι παλιότερές της ηχογραφήσεις αποδεικνύονται τελικά εξαιρετικά σπάνιες…). Σίγουρα τα τραγούδια που έδωσε το Βήμα ήταν από τα πιο αντιπροσωπευτικά της: επιτυχίες της θεατρικές (δείτε τις σχετικές αναρτήσεις για τρεις από αυτές εδώ και εδώ), δισκογραφικές (όπως το σχεδόν αυτοβιογραφικό της «Τι τριάντα, τι σαράντα, τι πενήντα» των Νίκυ Γιάκοβλεφ-Πυθαγόρα) αλλά και κινηματογραφικές της δεκαετίας του ’60, τραγούδια του Μίμη Πλέσσα από τα μιούζικαλ του Δαλιανίδη τα οποία έκαναν και μια ικανοποιητική δισκογραφική καριέρα τα χρόνια εκείνα.

Και αυτό μας δίνει αφορμή να πούμε ότι κινηματογραφικά τραγούδια της Ρένας Βλαχοπούλου υπάρχουν και σε μια ακόμα συλλογή CD που δίνονται, αυτή τη φορά, από το Βήμα της Κυριακής. Η σειρά αυτή έχει τον τίτλο Θερινά Σινεμά, 1929-2008 και αποτελείται από έξι CD. Υπάρχει από ένα τραγούδι της Ρένας σε κάθε CD (εκτός από το 4^ο), ξεκινώντας από το «Αθήνα ξελογιάστρα» του Μενέλαου Θεοφανίδη—που ερμήνευε αρχικά στην επιθεώρηση Σουσουράδα (βλέπε τη σχετική ανάρτηση εδώ) και αργότερα ακουγόταν από τη φωνή της στην ταινία Οι Τρακαδόροι της Αθήνας με τον Κώστα Χατζηχρήστο και τον Νίκο Ρίζο— και φτάνοντας στο λαϊκό «Έλα-Έλα» του Γιώργου Χατζηνάσιου—το τραγουδούσε στην ταινία του 1979 Φανταρίνες, η οποία εγκαινίασε τη νεότερη (και σαφώς λιγότερο επιτυχημένη) καριέρα της Ρένας Βλαχοπούλου στο ελληνικό σινεμά και αργότερα, στα χρόνια του ’90, το τραγούδησε και ο Ηλίας Κλωναρίδης σε δίσκους. Αν και τα πιο πολλά κινηματογραφικά τραγούδια της Ρένας επαναλαμβάνονται ξανά και ξανά σε πάρα πολλές συλλογές (τόσο του εμπορίου όσο και premium CD), το «Αθήνα ξελογιάστρα» επανεκδίδεται μόλις για δεύτερη φορά σε CD, και έτσι χαιρετίζουμε και αυτή την προσφορά Βήματος με ιδιαίτερη χαρά!

Ωστόσο, για να επανέλθω στον Σιδερή Πρίντεζη, θα εκφράσω για άλλη μια φορά (πέρα από ευχαριστίες για τη συλλογή αυτή και για όσα σπάνια κομμάτια μας χαρίζει από τις εκπομπές του) το αίτημα να αξιοποιηθεί επιτέλους το αρχείο της ΕΡΑ και να δοθούν με κάποιο τρόπο στο κοινό αυτές οι άψογες (και τεχνικώς!) ηχογραφήσεις. Έχουν κυκλοφορήσει αρκετές παλιότερα από την Lyra και, κυρίως, από FM Records σε επιμέλεια Μάκη Δελαπόρτα, αλλά η προσπάθεια αυτή σταμάτησε (ίσως λόγω δικαιωμάτων της ΕΡΑ;). Θα μπορούσαν αυτές οι ηχογραφήσεις να δίνονται από τη Ραδιοτηλεόραση (όπως δίνονται τόσο καιρό τα θεατρικά της ΕΡΑ) αλλά σίγουρα κάπου θα κολλούσε το θέμα με πνευματικά δικαιώματα και την ΑΕΠΙ. Ελπίζω να βρεθεί κάποτε μια λύση και να φτάσουν στα χέρια μας αυτά τα διαμάντια (κύριε Πρίντεζη, μας ακούτε;).

Φωτογραφία από την ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη
Κορίτσια για φίλημα. Τραγούδια του Μίμη Πλέσσα
από την ταινία αυτή βρίσκουμε και
στις δύο συλλογές που προσφέρει το Βήμα

Τελειώνοντας αυτή την ανάρτηση, να πω ότι θα επανέλθω σύντομα με δυο αναρτήσεις που αφορούν δυο στενούς συνεργάτες και φίλους της Ρένας (σε διαφορετικές περιόδους), καθώς είχαμε πρόσφατα τις επετείους των θανάτων τους: τον συνθέτη Γιάννη Σπάρτακο και τη χορεύτρια Λίντα Άλμα. Και, σε έναν πιο προσωπικό τόνο, να ευχαριστήσω τον καινούριο μου φίλο Αντώνη Μποσκοϊτη, τον γνωστό δημοσιογράφο, σκηνοθέτη εξαιρετικών ντοκιμαντέρ (Φλέρυ: Τερλή Του Φεγγαριού, Ζωντανοί στο Κύττταρο-Σκηνές Ροκ) και φυσικά εκλεκτό συν-blogger bosko, για τα καλά λόγια που είπε για μένα σε συνέντευξή του στην επίσης γνωστή blogger γητεύτρια αλλά και για την ευκαιρία που μου έδωσε μιλώντας για μένα στους υπευθύνους ενός νέου μουσικού περιοδικού (περισσότερα για αυτό στο μέλλον!).