Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πρωτομαγιά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πρωτομαγιά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 1 Μαΐου 2021

Σαν σήμερα το 1990: Πρωτομαγιά στο καζίνο...

Την 1η Μαΐου 1990 η Ρένα Βλαχοπούλου, επωφελούμενη της αργίας της Πρωτομαγιάς, βρέθηκε από τη Θεσσαλονίκη στο καζίνο της Δοϊράνης στην τότε Γιουγκοσλαβία (σημερινή Βόρεια Μακεδονία). Όπως μας ενημέρωσε η εφημερίδα Ελληνικός Βορράς στις 6 Μαΐου 1990, η Ρένα Βλαχοπούλου, η Μάρω Κοντού, ο θεατρικός επιχειρηματίας Θάνος Μαρτίνος και άλλα μέλη του θιάσου που παρουσίαζε, από την Κυριακή του Πάσχα, στο Ράδιο Σίτυ της Θεσσαλονίκης, την επιθεώρηση Τρελλάντα Λαμπάντα αποφάσισαν να εκδράμουν στη γειτονική χώρα για να πάρουν τον αέρα τους και να δοκιμάσουν την τύχη τους στο καζίνο της Δοϊράνης. 

Ο Θάνος Μαρτίνος, η Ρένα Βλαχοπούλου και η Μάρω Κοντού
δύο μήνες μετά την πρωτομαγιάτικη εκδρομή τους,
στην επίσημη πρεμιέρα της επιθεώρησης

Όλα τα μωρά στη... δίψα στο θέατρο Μετροπόλιταν.
Πηγή φωτογραφίας:
Ελληνικός Βορράς

Πιθανότατα η παρέα έζησε στιγμές σαν κι αυτές που είχαμε δει λίγα χρόνια νωρίτερα στην ταινία του Αλέκου Σακελλάριου Ρένα, τα ρέστα σου στην οποία η Ρένα ήταν μανιώδης παίκτρια στο καζίνο της Πάρνηθας και της Ρόδου και, φυσικά, έχανε διαρκώς...

Χασούρες στο καζίνο της Ρόδου
για τη Ρένα Βλαχοπούλου και την Μπέτυ Βαλάση.
Σκηνή από την ταινία του Αλέκου Σακελλάριου
Ρένα, τα ρέστα σου
Παραγωγή της Φέστιβαλ Φιλμ, 1985



Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.

Παρασκευή 1 Μαΐου 2009

...κι η άδεια μου η καρδιά έχει κάθε βραδιά Πρωτομαγιά...

"Σ' αγαπώ και μ' αρέσει η ζωή"

Αντίο στεναγμοί

και πίκρες και λυγμοί
για πάντα αντίο
αγάπησα ξανά

και είν' όλα φωτεινά
και γαλανά


Αγάπησα ξανά

και όλα φωτεινά

τα βλέπω τώρα
και η άδεια μου καρδιά
έχει κάθε βραδιά

Πρωτομαγιά


Σ' αγαπώ και μ' αρέσει η ζωή

γιατί εσένα αγαπώ

κοντά σου ευτυχία χορταίνω

μακριά σου πεθαίνω


Σάγαπώ γιατί βράδυ πρωί

η δική σου πνοή

με γεμίζει ζωή

και στα κουρασμένα μου χείλη

ξυπνούν πόθοι χίλιοι


Κοντά σου η καρδιά μου
καινούριους σκοπούς τραγούδησε
και η άδεια η ζωή μου
με μια σου ματιά λουλούδισε

Σ' αγαπώ και μ' αρέσει η ζωή
γιατί εσένα αγαπώ
κοντά σου ευτυχία χορταίνω
μακριά σου πεθαίνω


Μουσική: Μενέλαος Θεοφανίδης
Στίχοι: Γιώργος Γιαννακόπουλος-Μίμης Τραϊφόρος

Το ερμήνευσε πρώτη η Σοφία Βέμπο το 1955. Η Ρένα Βλαχοπούλου το τραγούδησε σε δεύτερη εκτέλεση την ίδια χρονιά.

Ίσως να είναι ιεροσυλία το ότι μια τέτοια μέρα θυμόμαστε εδώ μόνον αυτήν την όψη της Πρωτομαγιάς. Καλώς ή κακώς όμως το blog αυτό αντλεί τις αναμνήσεις του από μια "ανώδυνη" όψη της ελληνικής πραγματικότητας--και της ελληνικής Τέχνης.

Το ελαφρό τραγούδι δεν διακρίθηκε ποτέ για την αγωνιστικότητά του--αν και συχνά το υπηρέτησαν άτομα με πολιτική συνείδηση και ουσιαστική αγωνιστική διάθεση. Ενδεχομένως όμως και η απλή επισήμανση αυτής της αδυναμίας του να βοηθάει τη μνήμη όλων μας.

Σας εύχομαι καλό μήνα...