Σαν σήμερα το 1991: Γκάλοπ

Στις 6 Φεβρουαρίου 1991 το περιοδικό Και δημοσίευσε τα αποτελέσματα ενός γκάλοπ σχετικά με τις καλύτερες και τους καλύτερους στον χώρο του ελληνικού θεάματος. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από την εταιρία ALKO για λογαριασμό του περιοδικού κατά το διάστημα 14-21 Ιανουαρίου 1991 σε δείγμα 600 κατοίκων της Αττικής--300 γυναίκες και 300 άνδρες "από όλες τις κοινωνικοοικονομικές τάξεις και αναλογικά από όλες τις ηλικιακές κατηγορίες". Η ερώτηση στην οποία κλήθηκε να απαντήσει το δείγμα ήταν: "Ποιοι νομίζετε εσείς προσωπικά ότι ήταν για το 1990 οι πιο πετυχημένοι Έλληνες και Ελληνίδες α) τραγουδιστές, β) ηθοποιοί, γ) τηλεπαρουσιαστές". Έχει ενδιαφέρον να δούμε τις προτιμήσεις του τότε κοινού, με όποια συμπεράσματα μπορεί να βγάλει κανείς/καμιά για τους λόγους της απήχησης των συγκεκριμένων προσώπων και πιθανώς και τη διάρκεια της απήχησής τους.

Το εξώφυλλο του περιοδικού Και, 6-2-1991

Εμάς εδώ μας ενδιαφέρει φυσικά η κατηγορία "Γυναίκες ηθοποιοί". Η Ρένα Βλαχοπούλου κατέκτησε την τρίτη θέση, μετά την Αλίκη Βουγιουκλάκη και την Τζένη Καρέζη, ενώ ακολουθούσαν η Άννα Παναγιωτοπούλου, η Μιμή Ντενίση, η Ελένη Φιλίνη, η Λυδία Κονιόρδου, η Κατερίνα Γιουλάκη, η Μπέτυ Βαλάση και η Κάτια Δανδουλάκη. Έχει ενδιαφέρον να διαβάσετε και τα ονόματα που εντάσσονται στις "Άλλες". Για παράδειγμα, η Βάσια Τριφύλη που θα εκτινασσόταν στις πρώτες θέσεις δημοτικότητας τις επόμενες χρονιές, μέσα από το τηλεπαιχνίδι Ραντεβού στα τυφλά, βρίσκεται στην 24η θέση, ενώ η δεύτερη από τις τρεις Χάριτες, η Μίνα Αδαμάκη, βρίσκεται στην 28η θέση.

Το περιοδικό δημοσίευσε επίσης τις πέντε πρώτες ηθοποιούς σε κάθε ηλικιακή κατηγορία. Έτσι, στα άτομα 16-24 ετών πρώτες ήταν κατά σειρά οι Βουγιουκλάκη, Παναγιωτοπούλου, Καρέζη, Βλαχοπούλου, Ντενίση. Στις ηλικίες 25-34 ετών η Ρένα απουσιάζει από την πεντάδα: Καρέζη, Βουγιουκλάκη, Παναγιωτοπούλου, Κονιόρδου, Ντενίση (φαίνεται ότι η συγκεκριμένη ηλικιακή κατηγορία έβλεπε τότε περισσότερο θέατρο!). Στις ηλικίες 35-44 ετών "πρώτευσαν" οι Βουγιουκλάκη, Καρέζη, Παναγιωτοπούλου, Βλαχοπούλου, Φιλίνη (η τελευταία διατηρούσε, φαίνεται, ακόμα την απήχησή της στις ηλικίες που "έζησαν" περισσότερο τη δεκαετία του '80). Στα άτομα ηλικίας 45-54 ετών οι πρώτες πέντε ήταν οι Καρέζη, Βουγιοκλάκη, Βλαχοπούλου, Παναγιωτοπούλου, Γιουλάκη. Τέλος, το μεγαλύτερο ηλικιακά κοινό (55+ ετών) διάλεξε τις Βουγιουκλάκη, Καρέζη, Βλαχοπούλου, Ντενίση και Γιουλάκη (φαίνεται ότι το Ρετιρέ που προβαλλόταν από τον Σεπτέμβρη του 1990 με πρωταγωνίστρια την Κατερίνα Γιουλάκη είχε μεγαλύτερη απήχηση στις μεγαλύτερες ηλικίες). 

Το περιοδικό σχολίασε τα αποτελέσματα του γκάλοπ στην κατηγορία "Γυναίκες ηθοποιοί' ως εξής:

Ένα όνομα, ένας μύθος: Αλίκη Βουγιουκλάκη! Η μεγάλη εθνική μας σταρ, που κρατά τα σκήπτρα της δημοτικότητας δεκαετίες τώρα, δείχνει να είναι ακλόνητη στην πρώτη θέση των προτιμήσεων του κοινού. Κι ακόμα περισσότερο να ανανεώνει το κοινό της  από τις νεαρότερες ηλικίες που τη γνωρίζουν σχεδόν μόνο από τις παλιές της ταινίες, αφού Αλίκη έχει να παίξει σε κινηματογραφική ταινία ή τηλεοπτική σειρά περισσότερο από δεκαέξι χρόνια! Δεύτερο, με κάποια όμως διαφορά, ένα άλλο όνομα με παράλληλη χρονικά ιστορία στον κινηματογράφο και το θέατρο: η Τζένη Καρέζη. Αλίκη και Τζένη, δύο μεγάλες ανταγωνίστριες στις προτιμήσεις του κοινού από την εποχή του καλού εμπορικού ελληνικού κινηματογράφου. "Όπλο" της Αλίκης στη μάχη της δημοτικότητας η συχνή επανάληψη των νεανικών της ταινιών από κρατικά και ιδιωτικά κανάλια. Αντίθετα, η Τζένη Καρέζη, με λιγότερες επαναλήψεις των παλιών της ταινιών, ανανέωσε τη δημοτικότητά της με το σίριαλ "Μαύρη Χρυσαλλίδα". 

Τρίτη στις προτιμήσεις του κοινού η αειθαλής Ρένα Βλαχοπούλου, κι αυτή πρωταγωνίστρια στα κινηματογραφικά μιούζικαλ της δεκαετίας 1960-70, που τώρα παίζονται και ξαναπαίζονται στην TV, από τα πρώτα ονόματα ως σήμερα της θεατρικής επιθεώρησης και με αρκετές βιντεοταινίες ή τηλεοπτικές σειρές στο ενεργητικό της. Το χιούμορ και το μπρίο της Βλαχοπούλου δεν γνώρισαν τη φθορά του χρόνου. Εκτός από τις ηλικίες 16-24, όπου η Βουγιουκλάκη βρίσκεται στην πρώτη θέση και η Καρέζη στην τρίτη, στις υπόλοιπες ομάδες ηλικιών οι δύο δημοφιλείς σταρ εναλλάσσονται στην κορυφή διαδοχικά κι όπου η μία είναι πρώτη η άλλη είναι δεύτερη.

Η Άννα Παναγιωτοπούλου, χάρη στον ρόλο της κυρίως στη δημοφιλή σειρά "Οι τρεις Χάριτες", διεκδικεί την τρίτη θέση από τη Ρένα Βλαχοπούλου και είναι δεύτερη στην ηλικία 16-24 ετών και τρίτη στις ηλικίες 25-34 και 35-44. Αντίθετα η Βλαχοπούλου κρατά σταθερά την τρίτη θέση στις δύο ομάδες των μεγαλύτερων ηλικιών, αφού είναι οι ηλικίες που γνώρισαν σε "πρώτη προβολή" το ταλέντο της, είτε στο σανίδι είτε από το πλατό της Φίνος Φιλμ.

Γενικά, οι περισσότερες από τις δέκα πρώτες πιο πετυχημένες--πιο δημοφιλείς θα λέγαμε--ηθοποιούς του 1990 οφείλουν μεγάλο μέρος της δημοτικότητάς τους στις εμφανίσεις τους με τον έναν ή τον άλλον τρόπο στην TV.

Και, 6-2-1991

Η Ρένα Βλαχοπούλου, όπως εμφανιζόταν εκείνη τη σεζόν
στο νούμερο "Το Μουσείο της Μαντάμ Βλαχό"
στην επιθεώρηση Ούτε Ψηλός στον κόρφο μας
στο θέατρο Ακροπόλ.
Φωτογραφία από το περιοδικό Και, 6-2-1991

Για την ιστορία σας παρουσιάζω και τον πίνακα κατάταξης των ανδρών ηθοποιών. Τις πέντε πρώτες θέσεις κατέκτησαν ο Γιώργος Κιμούλης (πρωτιά που χρωστούσε σε γυναίκες νεαρών ηλικιών--με όποιους συνειρμούς δημιουργούν οι πρόσφατες καταγγελίες σε βάρος του από τη Ζέτα Δούκα και άλλες ηθοποιούς που συνεργάστηκαν μαζί του...), ο Κώστας Βουτσάς, ο Κώστας Καζάκος, ο Γιώργος Κωνσταντίνου και ο Αλέκος Αλεξανδράκης. Ο Λάκης Λαζόπουλος, που θα κυριαρχούσε στο τηλεοπτικό τοπίο τα επόμενα χρόνια με τους Δέκα μικρούς Μήτσους, βρίσκεται εδώ στην 9η θέση μετά τους Δημήτρη Παπαμιχαήλ, Στάθη Ψάλτη και Δημήτρη Μυράτ, ενώ τη δωδεκάδα συμπληρώνουν οι Άγγελος Αντωνόπουλος, Θανάσης Βέγγος και Νικήτας Τσακίρογλου. Και εδώ έχει ενδιαφέρον να διαβάσετε τα ονόματα που εντάσσονται στην κατηγορία "Άλλοι" (με πρώτο τον Δημήτρη Χορν...).

Και, για την ιστορία, αναφέρω τις πρώτες και τους πρώτους από τις υπόλοιπες κατηγορίες. Οι δέκα δημοφιλέστερες τραγουδίστριες ήταν κατά σειρά οι Χάρις Αλεξίου, Μαρινέλλα, Άννα Βίσση, Γλυκερία, Βίκυ Μοσχολιού, Δήμητρα Γαλάνη, Άντζελα Δημητρίου, Ελευθερία Αρβανιτάκη, Σοφία Αρβανίτη και Κωνσταντίνα. Οι δέκα δημοφιλέστεροι τραγουδιστές ήταν οι Γιώργος Νταλάρας, Λευτέρης Πανταζής, Γιάννης Πάριος, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Τόλης Βοσκόπουλος, Χρήστος Δάντης, Στέλιος Καζαντζίδης, Στράτος Διονυσίου (που είχε πεθάνει τον Μάιο του '90), Νίκος Καρβέλας και Δημήτρης Μητροπάνος.

Στις κατηγορίες των τηλεπαρουσιαστριών/-στών εντάχθηκαν άτομα από τις ειδήσεις, τα τηλεπαιχνίδια, τις εκπομπές λόγου και τα τηλεοπτικά μαγκαζίνο. Οι δέκα πρώτες τηλεπαρουσιάστριες ήταν οι Λιάνα Κανέλλη, Νανά Δούκα, Τζέλα Παυλάκου, Βίκυ Παλαιολόγου, Ειρήνη Νικολοπούλου, Κέλλυ Σακάκου, Ρούλα Κορομηλά, Μ. Παπαδοπούλου, Εύη Δεμίρη και Μάρω Λεονάρδου, ενώ οι δέκα πρώτοι τηλεπαρουσιαστές ήταν οι Τέρενς Κουίκ, Νίκος Χατζηνικολάου, Γιώργος Πολυχρονίου, Δημήτρης Κωνσταντάρας, Πάνος Παναγιωτόπουλος, Κώστας Χούντας, Κώστας Τσιβιλίκας, Παντελής Καψής, Όμηρος Αθηναίος και Κώστας Σερέζης.

Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.

Σαν σήμερα το 1961: Συναυλία με συνθέσεις Νίκου και Ανδρέα Χατζηαποστόλου

Στις 5 Φεβρουαρίου 1961 η Ρένα Βλαχοπούλου συμμετείχε σε μια κυριακάτικη πρωινή συναυλία με έργα του Νίκου και του Ανδρέα Χατζηαποστόλου που δόθηκε στην αίθουσα του Παρνασσού. Όπως έγραψαν οι εφημερίδες ήταν μια σπάνια συγκυρία να μοιράζονται το πρόγραμμα μιας συναυλίας συνθέσεις πατέρα και γιου. 

Εξώφυλλο δίσκου 33 στροφών με παλιές επιτυχίες
του Νίκου Χατζηαποστόλου.\
(Φωτογραφία από την ιστοσελίδα www.discogs.com)

Αποσπάσματα από τα έργα του Νίκου Χατζηαποστόλου τραγούδησαν οι μονωδοί της Λυρικής Σκηνής Γαλάτεια Αμαξοπούλου, Ελευθέριος Τερζής και Μιχάλης Κορώνης. Συνθέσεις του γιου του τραγούδησαν η Ρένα Βλαχοπούλου, ο Τώνης Μαρούδας, η Νάντια Κωνσταντοπούλου, η Γιοβάννα, η Ζωή Μάγγου, η Λόλα Τσακίρη, η Άντζελα Ζήλια, η Σούλα Μπίτσα, ο Γ. Γαλάνης και το ντουέτο Μουζάς-Λιγνός. Στο πιάνο συνόδευσε ο πιανίστας Νίκος Τριανταφύλου και το πρόγραμμα παρουσίασε ο Δημήτρης Νικολαΐδης. 

Ανδρέας Χατζηαποστόλου
Φωτογραφία από το εξώφυλλο του βιβλίου
Ανδρέας Χατζηαποστόλου-Αξέχαστες μελωδίες
των εκδόσεων Φίλιππος Νάκας

Η Ρένα Βλαχοπούλου είχε ήδη τραγουδήσει ένα τραγούδι του Ανδρέα Χατζηαποστόλου στη δισκογραφία, το "Ποτέ δεν είναι αργά" σε στίχους του Τάκη Σωτήρχου, ενώ είχε επίσης τραγουδήσει στους ραδιοθαλάμους του ΕΙΡ τα τραγούδια του "Πρώτη φορά", "Γλυκέ μου έρωτα", "Τι φταίω εγώ αν σ' αγαπώ", "Όλα τα άλλαξες, όλα" και το "Αγάπη μου, αγάπη μου" (που έχει διασωθεί σε δύο εκτελέσεις, μία μόνο με τη φωνή της Ρένας και μία με τη Ρένα και τον Σώτο Παναγόπουλο). Φαίνεται όμως πως και το έργο του Νίκου Χατζηαποστόλου δεν ήταν ήταν εντελώς άγνωστο, αφού ένα από τα έργα του ρεπερτορίου της περιοδεύουσας Θεατρικής Μουσικής Εταιρίας (χειμώνας 1953-54) ήταν η οπερέτα Γιόλα του μεγάλου συνθέτη. Και βέβαια, την ακούμε να τραγουδάει ένα δίστιχο από τη "Μοδιστρούλα" σε μια σκηνή της ταινίας Ρένα, να η ευκαιρία...

Το εξώφυλλο του CD Γλυκέ μου έρωτα
με συνθέσεις του Ανδρέα Χατζηαποστόλου.
Παρόλο που αφήνεται να εννοηθεί ότι η Ρένα Βλαχοπούλου
τραγουδάει όλα τα τραγούδια του δίσκου, μόνο τα πρώτα
έξι ερμηνεύονται από εκείνη. Τα υπόλοιπα τραγουδούν
άλλες φωνές, των οποίων τα ονόματα δεν δηλώνονται.
(Φωτογραφία από την ιστοσελίδα www.discogs.com) 

Τη συναυλία της 5ης Φεβρουαρίου 1961 στον Παρνασσό προλόγισε ένας άλλος μεγάλος του ελαφρού τραγουδιού, ο Χρήστος Χαιρόπουλος. Το Έθνος δημοσίευσε την ομιλία του. Την αναδημοσιεύω, καθώς μας δίνει γλαφυρά τα συναισθήματα του Χαιρόπουλου για το μουσικό κλίμα της δεκαετίας του '60... 

Μια αναδρομή σαν τη σημερινή εξομοιώνεται με αλλόκοτη μυσταγωγία! Τραγούδια του Χατζηαποστόλου!... Μέσα στην εποχή της αναρχίας και της αλλοφροσύνης δεν ήτανε δυνατόν και η μουσική να μη παρασυρθή. Έπαψε να ανεβάζη τους ανθρώπους ως τις ζώνες της φαντασιώσεως και των ονείρων, για να γίνη ήχος κακού γούστου και πρότυπο για κακές μιμήσεις. Με ποιον τρόπο να αντιδράση κανείς; Με αναδρομές του τύπου της σημερινής; Άδικος ο κόπος... Μετά από το γλυκύτατο άκουσμα των μελωδιών του απαλού "μπελκαντίστα" παλαιοτέρων χρόνων, η τύρβη, η αναρχία και η τάσις προς το κακό θα κατακλύσουν πάλι το ελληνικό πεντάγραμμο... Δεν έχει σημασία. Ο Νίκος Χατζηαποστόλου θα κάνη και σήμερα το καθήκον του. όπως το έκανε και όταν ζούσε: Αυστηρός--όπως ήτανε πάντα, όταν του εζητούντο ευτελείς παραχωρήσεις--θα βάλη το δάκτυλο στα χείλη για να επιβάλη σιωπή στους ποικίλους αυθάδεις θορύβους και θα υψώση την μπαγκέττα της γοητείας! Και τότε, όσοι ταλαιπωρούμε και ταλαιπωρούμεθα "μοντέρνοι" συνθέται της καινούργιας εσοδείας και υποτακτικό παρασυρόμενο Κοινόν, θα ιδούμε πώς εγράφετο άλλοτε η μουσική και πώς δεν γράφεται πια. Θα ακούσουμε, θα δακρύσωμε όσοι έχουμε ακόμη το προνόμιο να δακρύζωμε και θα νοσταλγήσουμε τους συνθέτες που έγιναν παρελθόν. την εποχή που με την ευγένειά της, τις αβρές της νότες που υπέκρουαν σαν βελουδένια χάδια τον έρωτα--αιώνια πηγή εμπνεύσεως και πηγή ομορφιάς. Ας ακούσουμε, λοιπόν, με κατάνυξι τον Νίκο Χατζηαποστόλου και ύστερα ας ακούσουμε τον Ανδρέα Νικολάου Χατζηαποστόλου που επήρε με ενθουσιασμό, με πίστι, με πείσμα, την ωραία σκυτάλη από τα πατρικά χέρια για να συνεχίση ακούραστος τον ανηφορικό δρόμο, τον δρόμο του καλού γούστου, της ευγενικής εμπνεύσεως, της αβρής μελωδίας, που είναι στρωμένος με τόσους τριβάλους και πλαισιώνεται από τόσες απογοητεύσεις. Η μουσική Χατζηαποστόλου ας κάμη το καθήκον της. Ας μας μεταφέρη με τα φτερά του ονείρου εις τους κόσμους από τους οποίους έχουμε απομακρυνθή με νότες, τις οποίες ο αχαλίνωτος "μοντερνισμός" μας επέβαλε να απαρνηθούμε...

Έθνος, 7-2-1961 

Ο Χρήστος Χαιρόπουλος στην εκπομπή
του Γιώργου Παπαστεφάνου και της ΕΡΤ
Οι παλιοί μας φίλοι

 

Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.  

Σαν σήμερα το 1991: Τιμητική εκδήλωση

Στις 4 Φεβρουαρίου 1991 η Ρένα Βλαχοπούλου τιμήθηκε για τη συνολική προσφορά της στο τραγούδι, το θέατρο και τον κινηματογράφο, σε ειδική εκδήλωση που οργάνωσε η λέσχη Λάιονς Αθηνών-Μετροπόλιταν. Αν και δεν ήταν η πρώτη φορά που κάποιος φορέας τιμούσε τη μεγάλη πρωταγωνίστρια, ήταν μάλλον η πρώτη φορά που μίλησαν για εκείνη τόσες/-οι συνάδελφοι και συνεργάτιδες/-τες, με αποτέλεσμα να είναι φανερά συγκινημένη (ίσως η μόνη φορά που καταγράφηκε στην κάμερα τόσο έντονη η συγκίνηση στο πρόσωπό της, εκτός φυσικά από τις λιγοστές δραματικές σκηνές των ταινιών της).

Έτσι, στο κέντρο Νέα Δειλινά η Ρένα Βλαχοπούλου, ντυμένη με μια ωραία τουαλέτα και περιστοιχισμένη από αγαπημένα πρόσωπα, άκουσε να μιλούν για την προσφορά της στον χώρο του θεάματος. Έπειτα από τις εισαγωγικές ομιλίες των εκπροσώπων της λέσχης, τον λόγο πήρε ο Αλέκος Σακελλάριος. Μίλησε για το ξεκίνημα της Ρένας ως ρομαντζιέρας και για το "Άλα, πασά μου" που την καθιέρωσε ως πρωταγωνίστρια (παραδόξως απέδωσε το τραγούδι μόνο στον Γιώργο Γιαννακόπουλο και όχι στον Μίμη Τραϊφόρο (που θα έπαιρνε τον λόγο αμέσως μετά), και έπειτα αναφέρθηκε στις ταινίες που γύρισε μαζί με τη Ρένα. Και τόνισε: "Η Ρένα κέρδισε τον κόσμο, μόνη της, με το σπαθί της!"

Αλέκος Σακελλάριος

Στη συνέχεια, όσο μιλούσε ο Μίμης Τραϊφόρος (που ήταν εμφανώς συγκινημένος και τρακαρισμένος όσο διάβαζε από το χαρτί τον λόγο του), το κοινό έκανε τόσο θόρυβο, τόσο τρώγοντας όσο και μιλώντας, ώστε η Ρένα δεν άντεξε και από το τραπέζι της, γυρίζοντας προς τα πίσω, φώναξε: "Ησυχία! Μην τρώτε, τρώτε τον άμπακο. Σταματήστε πια!" (και παρόλο που ήταν μάλλον εκνευρισμένη, το γέλιο προκάλεσε και όχι την ησυχία...).

Μίμης Τραϊφόρος

Στη συνέχεια ανέβηκαν στην πίστα μαζί ο Γιάννης Δαλιανίδης και η Μάρω Κοντού. Ο Δαλιανίδης αναφέρθηκε στη Ρένα ως ένα από τα λαμπερότερα αστέρια με τα οποία συνεργάστηκε και διηγήθηκε για άλλη μια φορά το γνωστό περιστατικό στο γύρισμα του Κορίτσια για φίλημα, στην πισίνα στη Ρόδο, όπου η Ρένα, βλέποντας τις Χλόη Λιάσκου, Μάρθα Καραγιάννη και Ζωή Λάκαρη ("Το ωραιότερο σώμα στο ελληνικό σινεμά--μετά τη Μάρω!" τόνισε ο Δαλιανίδης και όλες/-οι χειροκρότησαν) είπε, "Με αυτές τις παλιόγριες θα παίξω, Γιάννη;" και το συνεργείο της Φίνος Φιλμ τη χειροκρότησε για το χιούμορ και την αυτοπεποίθησή της. 

Γιάννης Δαλιανίδης

Η Μάρω Κοντού δήλωσε πως δεν θέλει να μιλήσει για την καλλιτέχνιδα Ρένα, αφού έχουν ήδη μιλήσει οι προηγούμενες/-οι, αλλά για τη Ρένα "σαν γυναίκα, σαν φίλη, σαν αδελφή μου. Κανείς σας δεν ξέρει την εντιμότητα, την ειλικρίνεια, τη λεβεντιά που αντιμετωπίζει όλα αυτά τα χρόνια όλους μας. Κανείς δεν ξέρει τις χειρονομίες που κάνει, όλες κρυφές, να βοηθάει τον συνάνθρωπο!" Και κλείνοντας της ευχήθηκε "υγεία και προσφορά, έτσι όπως μόνο εσύ ξέρεις να κάνεις, χωρίς εφέ, χωρίς επίδειξη! Να ζήσεις!"

Μάρω Κοντού

Ο Γιώργος Θεοδοσιάδης τόνισε τη μοναδικότητα στην έκφραση της τραγουδίστριας Ρένας: "Παίρνει ένα μικρό τραγουδάκι και το κάνει μια σπουδαία ερμηνεία!" αλλά και την ικανότητά της να ηχογραφεί τα τραγούδια "μία κι έξω". "Και με τον αυτοσχεδιασμό που τη διακρίνει δημιουργεί πραγματικά ένα μικρό αριστούργημα!"

Από το περιοδικό 7 Μέρες TV

Γιώργος Θεοδοσιάδης

Τον λόγο πήρε και ο σύζυγος της Ρένας, ο Γιώργος Λαφαζάνης που δήλωσε: "Τόσοι άνθρωποι ήταν ερωτευμένοι με τη γυναίκα μου, εγώ την... πάτησα! Είμαστε 25 χρόνια μαζί ευτυχισμένα!" Τέλος ο Άλκης Στέας, αφού μίλησε για τη γνωριμία του με τη Ρένα, την κάλεσε στην πίστα. 

Άλκης Στέας

Εμφανώς συγκινημένη η Ρένα δέχτηκε τα λουλούδια και την τιμητική πλακέτα από το προεδρείο του συλλόγου, το ευχαρίστησε και είπε: "Αλλά δεν ξέρω, ρε παιδιά, γιατί γίνονται όλα αυτά!" Ακούστηκαν κάποιες φωνές "Σ' αγαπάμε!" κι εκείνη απάντησε: "Ναι, μάτια μου, το ξέρω. Γιατί κι εγώ αγαπώ τον κόσμο, και τον αγάπησα... Δεν ξέρω... Δεν ξέρω τι να πω απόψε" συμπλήρωσε με γνήσια συγκίνηση. Είπε πως είναι ένα περίεργο πλάσμα: απόψε μίλησε για εκείνη τόσο ωραίος κόσμος, άστραψαν τόσα φλας και το πρωί τσακώνεται με τις γειτόνισσες που πετάνε από δίπλα τα σκουπίδια κι εκείνη τα σκουπίζει... Και καθώς συγκινήθηκε πάλι, ανέτρεψε το κλίμα με ένα κωμικό σχόλιο: "Να κοίταξε τώρα τι θα γίνει, θα φύγει η πούδρα..." Της έδωσαν ένα μαντιλάκι και, καθώς σκούπιζε τα μάτια της, είπε "Όχι δεν έχω βλεφαρίδα, προσέχω..." Ευχαρίστησε για άλλη μια φορά τον κόσμο και ευχήθηκε υγεία σε όλες/όλους και συμπλήρωσε (κι είχε ίσως σημασία που το είπε στο συγκεκριμένο κοινό): "Άμα βρίσκετε φτωχό, βοηθήστε τον, δεν θα χάσουμε τίποτα..." και χειροκροτήθηκε ξανά. Τόνισε επίσης πόσο χαρούμενη είναι που βραβεύεται ως εκπρόσωπος του επιθεωρησιακού θεάτρου, γιατί οι διάφοροι φορείς το έχουν παραμελήσει, ενώ οι κωμικές/-οί ηθοποιοί είναι οι ωραιότεροι δραματικοί ηθοποιοί...

Η Ρένα συγκινημένη όσο ποτέ άλλοτε...

Και στη συνέχεια, καθώς ήθελε να έχει όλο τον χώρο δικό της για το τραγούδι της, ρώτησε "θα συνεχίσουμε με αυτό το τραπέζι;" (που ήταν μπροστά στο μικρόφωνο όπου ήταν ακουμπισμένα από την αρχή της εκδήλωσης τα λουλούδια και η πλακέτα). Δυο σερβιτόροι αμέσως ανέλαβαν να το απομακρύνουν κι εκείνη είπε κωμικά: "Πώς τα τακτοποιώ όλα η ρουφιάνα..." Θέλησε όμως το κοινό να κάνει και ησυχία για να τραγουδήσει, οπότε είπε: "Αν έχετε την καλοσύνη... Επειδή βλέπω τα πιάτα... Αφήστε τα πιάτα, κάντε και λίγη δίαιτα... Αύριο θα φάμε πάλι..."

Η Ρένα τραγουδά το "Ομόνοια Πλας"
Πίσω της διακρίνεται ο Γιώργος Θεοδοσιάδης
στα πλήκτρα.

Η Ρένα τραγούδησε, ζωντανά, το "Ομόνοια Πλας" με τη συνοδεία του Γιώργου Θεοδοσιάδη στα πλήκτρα και λίγων μουσικών ακόμα--που όσο τραγουδούσε, κατά την προσφιλή της συνήθεια, τους έκανε νόημα να παίζουν πιο ήρεμα και σε κάποια σημεία να σταματήσουν, όταν έπρεπε να τονίσει κάποιο στίχο... Μετά, τραγούδησε κάποιο τραγούδι του Γιώργου Θεοδοσιάδη--δεν είναι ξεκάθαρο αν τραγούδησε το "Τι θα μείνει" ή την "Αρτίστα" ή και τα δύο... 

Ο Μάκης Δελαπόρτας, η Γιοβάννα και ο Γιώργος Λαφαζάνης
Φωτογραφία: Ελεύθερος Τύπος, 6-2-1991

Στη συνέχεια τραγούδησαν για τη Ρένα ο Γιάννης Βογιατζής (ο οποίος της έδωσε το μικρόφωνο για να τον συνοδέψει σε κάποιο ρεφρέν) αλλά και η Γιοβάννα (που εκείνο τον καιρό δεν τραγουδούσε πολύ συχνά, αφού έδινε προτεραιότητα στη συγγραφική της ιδιότητα). 

Τίνα και Αλέκος Σακελλάριος
Απογευματινή, 7-2-1991

Παρούσες/παρόντες ήταν επίσης η Τίνα Σακελλάριου, ο Γιάννης Μιχαλόπουλος και ο Μάκης Δελαπόρτας, που εμφανίζονταν μαζί με τη Ρένα εκείνη τη σεζόν στο Ακροπόλ, ο επιχειρηματίας του Ακροπόλ Θάνος Μαρτίνος με τη σύζυγό του Μπέμπα Ματσούκα, η ηθοποιός Γιούλη Σταμουλάκη, ο τραγουδιστής Λευτέρης Πανταζής, εκπρόσωποι του πολιτικού κόσμου και φυσικά το ΔΣ και τα μέλη της λέσχης Λάιονς.

Θάνος Μαρτίνος, Μπέμπα Ματσούκα, Γιούλη Σταμουλάκη
Φωτογραφία: Ελεύθερος Τύπος, 6-2-1991

Ο Γιάννης Βογιατζής τραγουδά με τη Ρένα Βλαχοπούλου
Πηγή: Τύπος της Κυριακής, 10-2-1991

Η βραδιά έκλεισε με τραγούδι, πολλά γέλια, συγκίνηση και πολλά χειροκροτήματα. Την εκδήλωση κάλυψαν εφημερίδες, περιοδικά και τηλεοπτικά κανάλια (ανάμεσά τους η ΕΡΤ και το κανάλι TeleCity, τα ρεπορτάζ των οποίων ήταν η βασική πηγή για το σημερινό "Σαν σήμερα")... 

Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.

Σαν σήμερα το 1955: Υπερκόπωση...

Στις 3 Φεβρουαρίου 1955 η Ρένα Βλαχοπούλου δεν έπαιξε στη μουσική κωμωδία Ραντεβού στο καμπαρέ στο θέατρο Κυβέλης λόγω υπερκόπωσης. Η νέα βεντέτα του ελαφρού μουσικού θεάτρου ζήτησε από τους συνεργάτες/τις συνεργάτιδές της στον εταιρικό θίασο των Ηνωμένων Καλλιτεχνών (και τον διαχειριστή του θιάσου Τζων Αρνίδη) να απέχει από τις παραστάσεις της τελευταίας εβδομάδας για να είναι έτοιμη ενόψει της πρεμιέρας του τρίτου έργου της σεζόν που θα δινόταν στις 9 Φεβρουαρίου (η επιθεώρηση Ομόνοια Πλας). 

Ο Κώστας Μανιατάκης, η Ρένα Βλαχοπούλου και ο Μενέλαος Θεοφανίδης
στις πρόβες της οπερέτας/μουσικής κωμωδίας Ραντεβού στο καμπαρέ
στο θέατρο Κυβέλης τον Δεκέμβριο του 1954

Το Ραντεβού στο καμπαρέ ήταν η πρώτη μουσική κωμωδία στην οποία πρωταγωνίστησε η Ρένα Βλαχοπούλου. Αν και στις διάφορες αφηγήσεις του ο δημιουργός της, ο Μενέλαος Θεοφανίδης την αναφέρει ως οπερέτα, εκείνη τη σεζόν που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Αθήνα διαφημίστηκε ως μουσική κωμωδία, πιθανότατα λόγω της επιτυχίας που είχε σημειώσει το είδος της μουσικής κωμωδίας στη δεκαετία του '40, κυρίως στην Κατοχή, αλλά και στο τέλος της δεκαετίας όταν ανέβηκε στο θέατρο Κοτοπούλη (Ρεξ) το Μ' αγαπά, δεν μ' αγαπά με τις αδελφές Άννα και Μαρία Καλουτά. Άλλωστε ο θίασος του θεάτρου Κοτοπούλη ήταν αυτός που καθιέρωσε τις μουσικές κωμωδίες μέσα στην Κατοχή (αρχικά με τον Δημήτρη Χορν, τον Δημήτρη Μυράτ και τη Νανά Σκιαδά στους πρώτους ρόλους). Οι αδελφές Καλουτά προσπάθησαν να κρατήσουν ζωντανό το είδος και στις αρχές της δεκαετίας του '50 (και οι επιχειρήσεις του Μπουρνέλλη έκαναν επίσης μια απόπειρα), αλλά η Σπεράντζα Βρανά, που ανήκε επίσης στον θίασο των Ηνωμένων Καλλιτεχνών, διηγείται στο βιβλίο της Τα μπουλούκια, το θέατρο κι εγώ ότι το είδος μάλλον δεν ήταν τόσο δημοφιλές πλέον, οπότε ο θίασος αναγκάστηκε να επισπεύσει το ανέβασμα του τρίτου έργου.

Διαφήμιση της πρεμιέρας του έργου

Το Ραντεβού στο καμπαρέ ήταν διασκευή στα καθ' ημάς της οπερέτας Η αγνή Σουζάνα (Die Keutsche Susanne) του Jean Gilbert. Το έργο παίχτηκε για πρώτη φορά σε περιοδεία, αν δεν κάνω λάθος, στην Αίγυπτο όπου γυρίστηκε και σε ταινία με τον τίτλο Νύχτες στην Αθήνα (προβλήθηκε στις αρχές του 1954). Πρωταγωνιστούσαν η Καλή Καλό, ο Κώστας Χατζηχρήστος, ο Κούλης Στολίγκας, ο Κώστας Μανιατάκης, η Σοφία Βερώνη, η Ρένα Στρατηγού, η Στέλλα Στρατηγού και η Μαίρη Νικολαΐδου. Η σκηνοθεσία της ταινίας ήταν του Χρήστου Σπέντζου. Σώζεται μια πολύ κακή κόπια της που σαφώς δεν μπορεί να είναι αντιπροσωπευτική της αξίας του θεατρικού έργου (άλλωστε υπάρχουν μόνο τέσσερα τραγούδια που σε καμία περίπτωση δεν θα ήταν αρκετά για να χαρακτηριστεί ένα έργο οπερέτα ή έστω μουσική κωμωδία). Η κόπια αυτή προέρχεται από μεταγενέστερη προβολή της ταινίας και έχει τον τίτλο Καθυστερημένος τον έρωτα (δεν υπάρχουν καν ολόκληροι οι τίτλοι και έτσι είναι δύσκολο να αναφέρουμε όλους τους συντελεστές της, αλλά καταλαβαίνουμε ότι η εταιρία προσπάθησε να εκμεταλλευτεί την αυξημένη δημοτικότητα του Χατζηχρήστου). Οι περισσότερες/-οι ηθοποιοί της ταινίας καλούνταν τώρα να επαναλάβουν τους ρόλους τους στην παράσταση του θεάτρου Κυβέλης.

Η υπόθεση του Ραντεβού στο καμπαρέ επικεντρώνεται στις ερωτικές αταξίες μιας ολόκληρης οικογένειας που αν και παρουσιάζεται ως υπόδειγμα ηθικής, ο πατέρας (Στολίγκας), ο γιος (Χατζηχρήστος), η κόρη (Βρανά) και ο γαμπρός (Μανιατάκης) βρίσκονται να γλεντούν στο καμπαρέ μαζί με κυρίες που απατούν τους συζύγους τους (Βλαχοπούλου, Βερώνη) και αρτίστες (Άννυ Μπωλ, Λιάνα Ορφανού, Ελένη Αμόρη). Οι μόνοι που παραμένουν πιστοί στα ταίρια τους είναι η μητέρα της οικογένειας (Μαρίκα Κρεβατά) και ο σύζυγος της Βερώνη (Γιάννης Ιωαννίδης). Ο νεαρός Χατζηχρήστος που θεωρείται "καθυστερημένος στον έρωτα" θα μυηθεί στα μυστικά του από τη μοιραία, παντρεμένη, κυρία Αφροδίτη--στην ταινία η Καλή Καλό, στο θέατρο Κυβέλης η Ρένα Βλαχοπούλου!... Δεν έχω εντοπίσει, ως τώρα, κριτικές για το έργο, πάντως τα θεατρικά ρεπορτάζ γράφουν ότι μεγάλο μέρος της επιτυχίας της παράστασης οφείλεται στην ερμηνεία της καινούριας βεντέτας του μουσικού θεάτρου Ρένας Βλαχοπούλου που εμφανίζεται πρώτη φορά σε κωμωδία... Στο έργο έπαιζαν ακόμα ο Γιώργος Γαβριηλίδης, ο Κώστας Δούκας, η Πόπη Άλβα, ο Τάκης Χριστοφορίδης και ο Ευάγγελος Σάκαινας και χόρευαν η Λίντα Άλμα με τον Γιάννη Φλερύ.

Η Αφροδίτη (Ρένα Βλαχοπούλου)
που αναλαμβάνει να μυήσει στον έρωτα
τον Κωστάκη (Χατζηχρήστο)
εν αγνοία του συζύγου της φυσικά...

Όταν η Ρένα ζήτησε να ξεκουραστεί, την αντικατέστησε στον ρόλο της Αφροδίτης η Σπεράντζα Βρανά, της οποίας τον ρόλο έπαιξε η Λιάνα Ορφανού. Πάντως, αν και η Ρένα ζήτησε να απέχει από τις παραστάσεις ολόκληρη την τελευταία εβδομάδα, επανήλθε τελικά στις τέσσερις τελευταίες παραστάσεις του Σαββατοκύριακου, 5 και 6 Φεβρουαρίου 1955... 

Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.

Σαν σήμερα το 1968: Συνέλαβε τους διαρρήκτες...

Στις 2 Φεβρουαρίου 1968 η Ρένα Βλαχοπούλου και ο σύζυγός της Γιώργος Λαφαζάνης συνέλαβαν δύο διαρρήκτες τη στιγμή που εκείνοι έβγαιναν από το διαμέρισμά τους με τα κλοπιμαία! Οι απογευματινές εφημερίδες ασχολήθηκαν με το γεγονός την επόμενη μέρα--αρκετές μάλιστα το παρουσίασαν και στο πρωτοσέλιδό τους.

Επρόκειτο για τη δεύτερη ληστεία σε σπίτι ηθοποιού μέσα σε δύο μέρες. Το προηγούμενο βράδυ, 1 Φεβρουαρίου, είχε γίνει διάρρηξη στο σπίτι της Ζωής Λάσκαρη. Η ηθοποιός επέστρεψε στο σπίτι της στις 2.45 τα ξημερώματα, έπειτα από σουαρέ στο σπίτι του συγγραφέα Κώστα Πρετεντέρη, και αντιλήφθηκε ότι της είχαν κλέψει ένα λευκό βιζόν και ένα πάνθηρα Σομαλίας. Η Λάσκαρη, έγκυος τότε, δήλωσε στις εφημερίδες ότι λυπήθηκε ιδιαίτερα για την απώλεια του βιζόν που της το είχε χαρίσει τα Χριστούγεννα ο τότε σύζυγός της Πέτρος Κουτουμάνος. 

Το επόμενο βράδυ δύο άντρες αποπειράθηκαν να κλέψουν τα κοσμήματα της Ρένας Βλαχοπούλου από το διαμέρισμά της στην οδό Βελεστίνου 15, στους Αμπελόκηπους. Οι ληστές όμως λογάριαζαν χωρίς τον ξενοδόχο, που αποδείχτηκε ότι ήταν η ίδια η Ρένα!... Το πληρέστερο ρεπορτάζ για το τι διεμείφθη εκείνο το βράδυ στην οδό Βελεστίνου ανήκε στον Σπύρο Καρατζαφέρη και δημοσιεύτηκε την επόμενη μέρα στο Έθνος. Δράστες ήταν δυο σεσημασμένοι κακοποιοί, ο 38χρονος Γ. Μ. (τοξικομανής, έμπορος ναρκωτικών, διαρρήκτης και καταζητούμενος) και ο 32χρονος Δ.Κ. (οικοδόμος που είχε αποφυλακισθεί μόλις 20 μέρες νωρίτερα--είχε μαχαιρώσει μια κοπέλα, ενώ ο αδελφός του Α. είχε σκοτώσει με περίστροφο έναν άντρα σε μπαρ της οδού Χαλκοκονδύλη...). [Δεν έχει νόημα να αναφέρω τα ονόματά τους τόσα χρόνια μετά...]

Οι δύο άντρες είχαν μαζί τους ψεύτικο περίστροφο και φυσικά τα εργαλεία της διάρρηξης. Έφτασαν με ταξί στην οδό Βελεστίνου και αφού χτύπησαν το κουδούνι του διαμερίσματος του 6ου ορόφου, του ρετιρέ στο οποίο έμεναν η Ρένας και ο Γιώργος, και δεν τους απάντησε κανείς, χτύπησαν ένα άλλο κουδούνι στην τύχη λέγοντας: "Μας συγχωρείτε. Είμαστε οι ένοικοι του ρετιρέ και ξεχάσαμε τα κλειδιά μας". Οι διαρρήκτες ανέβηκαν με το ασανσέρ στην ταράτσα και από εκεί πήδηξαν στη βεράντα του ρετιρέ. Διέρρηξαν την πόρτα της κουζίνας και άρχισαν να ψάχνουν στο διαμέρισμα. Είχαν ήδη βρει τα κοσμήματα της Ρένας (αξίας 300.000 δραχμών!) και έψαχναν για χρήματα, όταν ακούστηκε ένα κλειδί στην πόρτα του διαμερίσματος. Αιφνιδιάστηκαν γιατί ήξερα ότι το ζευγάρι επέστρεφε συνήθως πιο αργά. Οι δυο άντρες σκέφτηκαν να φύγουν από την πόρτα της κουζίνας. 

Η Ρένα Βλαχοπούλου ήταν εκείνη που αντελήφθη πρώτη τους διαρρήκτας. Έβαλε τις φωνές και μαζί με τον άνδρα της ετέθησαν εις καταδίωξίν των. Ο Λαφαζάνης κατεδίωξε τον [Γ.Μ.] που προσεπάθησε να διαφύγη από την σκάλα και τον πρόλαβε στο πλατύσκαλο. Τότε ο κακοποιός του επρότεινε το ψεύτικο περίστροφο και του είπεν:

--Ένα βήμα ακόμη και σ' έφαγα...

Ο κ. Λαφαζάνης όμως δεν έχασε το θάρρος του. "Κάθαρμα, σ' έφαγα εγώ", του είπε και ώρμησεν εναντίον του. Τον αφόπλισε και τον ακινητοποίησε.

Οι άλλοι ένοικοι, εν τω μεταξύ, είχαν τηλεφωνήσει στον αξιωματικόν υπηρεσίας της Αμέσου Δράσεως υπαστυνόμον κ. Κ. Καρράν και σ' ένα (!) λεπτό τρία περιπολικά μ' επί κεφαλής τον υπαστυνόμον κ. Μιχ. Καλαφατάκην εκύκλωσαν την πολυκατοικίαν, ενώ μέρος του πληρώματος έσπευσεν εις βοήθειαν του ζεύγους. Συνέλαβε τον [Γ.Μ.] και τον [Δ.Κ.] που κρυβόταν στην ταράτσα και τους ωδήγησε στην Γενικήν Ασφάλειαν, όπου τους ανέκρινεν ο Προϊστάμενος της Υπηρεσίας Διώξεως Διαρρηκτών αστυνόμος Α' κ. Κ. Γιαννημαράς.

Το ρεπορτάζ του Έθνους αποκαλύπτει την ηλικία του Γιώργου Λαφαζάνη
αλλά όχι φυσικά της Ρένας Βλαχοπούλου!

Σύμφωνα με άλλες εφημερίδες πάντως, το ζευγάρι αντίκρυσε τους δυο διαρρήκτες όταν βγήκε από το ασανσέρ στον διάδρομο. Εκείνοι προσπάθησαν να φύγουν από τις σκάλες και η Ρένα με τον σύζυγό της τους επιτέθηκαν και τους ακινητοποίησαν με τη βοήθεια και άλλων ενοίκων. Κατά την ανάκρισή τους οι δυο άντρες υποστήριξαν ότι είχαν αφήσει για τσιλιαδόρο μια νεαρή γυναίκα, αλλά αποδείχτηκε ότι έλεγαν ψέματα για να αποπροσανατολίσουν την αστυνομία. Ομολόγησαν ότι είχαν διαπράξει τρεις ακόμα διαρρήξεις, αλλά αρνήθηκαν ότι είχαν σχέση με τη διάρρηξη του διαμερίσματος της Ζωής Λάσκαρη:

"Δεν την κάναμε εμείς. Και είναι απλό. Εάν κτυπάγαμε εμείς θα το γδύναμε το σπίτι. Δεν θα αφήναμε τα λεφτά μέσα από τα χέρια μας. Ούτε αρχάριοι νάμαστε.

Και λίγο χιούμορ. Στην αρχή η Ρένα Βλαχοπούλου ήταν ταραγμένη. Αλλά όταν συνήλθε, αγκάλιασε τον άνδρα της και του ελεγε:

"Μπράβο λεβέντη μου. Είσαι γενναίος και δεν το ήξερα" (είναι νιόπαντροι).

Και αργότερα στην Ασφάλεια, όπου πήγαν να καταθέσουν, η Ρένα είπε στους αστυνομικούς ακόμα και ανέκδοτα. Είχε ξεχάσει την περιπέτεια και ήταν, όπως πάντα, κεφάτη.

Το θέμα ενέπνευσε τον Φρέντυ Γερμανό να γράψει ένα χιουμοριστικό χρονογράφημα που δημοσιεύτηκε στη σαββατιάτικη στήλη του στην Απογευματινή. Ο τίτλος ήταν ένα λογοπαίγνιο πάνω στον τίτλο της ταινίας Βίβα Ρένα που είχε προβληθεί στους κινηματογράφους δυο μήνες νωρίτερα...

ΒΙΒΑ ΡΕΝΑΡ!

Όπως θα προσέξατε εδώ και λίγο καιρό φιλοξενούμε στην Αθήνα μια σπείρα θεατροφίλων κακοποιών, η οποία σε διάστημα τριών εβδομάδων ασχολήθηκε διαδοχικά με το ανηψάκι της κυρίας Βουγιουκλάκη, τα κοσμήματα της κυρίας Βλαχοπούλου και την ρενάρ της κυρίας Λάσκαρη.

Θέλοντας να ανακαλύψω τι κρύβεται πίσω από όλα αυτά έκανα προχθές μια βόλτα στην Αθήνα και ανεκάλυψα το αρχηγείο της σπείρας: Είναι στην οδό Αρματολών και Κλεφτών.

--Τώρα λέμε να μετακομίσωμε στην οδό Σοφοκλέους ή στην οδό Ευριπίδου, μου είπε ο αρχηγός της συμμορίας, ο οποίος μου έδωσε πρόθυμα συνέντευξι. Θέλομε να είμαστε κοντά στο θέατρο. Το θέατρο είναι στο αίμα μας.

Ο αρχηγός μου είπε ότι το όνειρο της συμμορίας είναι να ασχοληθή κάποτε με το σοβαρό θέατρο.

--Τώρα όμως πρέπει να κάνωμε εμπορικές ληστείες, συνέχισε. Έτσι γίνεται πάντα στην αρχή. Μήπως νομίζης ότι μας αρέσει να κλέβωμε τις ρενάρ της Λάσκαρη;

--Από ό,τι ξέρω ούτε στη Λάσκαρη αρέσει, είπα.

Η συμμορία είναι χωρισμένη σε τρεις κλάδους: Ο ένας ληστεύει ηθοποιούς της πρόζας. Ο δεύτερος ηθοποιούς της επιθεωρήσεως. Ο τρίτος, του σινεμά. Τώρα υπάρχει σκέψι να ιδρυθή και τέταρτος κλάδος: Αυτός θα ληστεύη τους κριτικούς. 

--Δεν ξέρω όμως αν συμφέρη, συνέχισε ο αρχηγός της σπείρας. Οι κριτικοί μας είναι μπατίρηδες. Είδες ποτέ κανένα κριτικό να αγοράζη ρενάρ;

--Για τον εαυτό του ποτέ, παραδέχτηκα.

Η συμμορία κάνει μια ληστεία την ημέρα, εκτός από την Τρίτη, την Πέμπτη, το Σάββατο και την Κυριακή, που κάνει δύο: Μία απογευματινή και μία βραδινή.

--Ποιος είναι ο επόμενος στόχος σας; ρώτησα.

--Το πάμε αλφαβητικά: Μετά την Βλαχοπούλου και την Βουγιουκλάκη, είναι η σειρά του Γκιωνάκη. 

--Αφού το πάτε αλφαβητικά, τι σας έφταιγε η Λάσκαρη;

Ο αρχηγός με κύτταξε αυστηρά και μου είπε:

--Οι γούνες είναι στο "Γ".

Η ΣΥΜΜΟΡΙΑ διαθέτει και σχολή όπου τα νεαρά μέλη της εκπαιδεύονται στις θεατρικές κλοπές. Η φοίτησις είναι τριετής. Τα δίδακτρα, είναι μια ρενάρ εφ' άπαξ.

Ρώτησα τον αρχηγό αν μπορούσα να δημοσιεύσω το πρόγραμμα μαθημάτων της ημέρας και μου είπε ότι δεν είχε καμμιά αντίρρησι:

Πέμπτη, 8 Φεβρουαρίου.

Πρώτη ώρα: "Η ΡΕΝΑ ΚΑΙ Η ΡΕΝΑΡ". Ανάλυσις των δυο τελευταίων κλοπών. που ωργάνωσε η σπείρα. Διατί απέτυχε η πρώτη και διατί πέτυχε η δεύτερη.

Δεύτερη ώρα: "ΟΙ ΚΑΣΣΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΣΣΕ". Ο καθηγητής εξηγεί ποια σχέσις υπάρχει μεταξύ του κασσέ ενός ηθοποιού και του περιεχομένου, που έχει συνήθως η κάσσα του!

Τρίτη ώρα: "ΓΛΥΚΕΙΑ ΖΩΗ". Ανάλυσις του γνωστού έργου: Ο καθηγητής εξηγεί πως χάρις στην Ζωή Λάσκαρη εγλύκανε ο ορίζων της σπείρας, για ένα τουλάχιστον εξάμηνο.

Τέταρτη ώρα: "ΜΙΑ ΖΩΗ ΤΗΝ ΕΧΟΥΜΕ". Συνέχεια του προηγουμένου μαθήματος. Ο καθηγητής παροτρύνει τους μαθητάς να βλέπουν όλες τις ταινίες της κ. Λάσκαρη εις ένδειξιν ευγνωμοσύνης. (Εν ανάγκη και το "Όλγα, αγάπη μου").

Πέμπτη ώρα: "ΝΑ ΓΔΥΣΩΜΕ ΤΟΥΣ ΝΤΥΜΕΝΟΥΣ". Ανάλυσις του γνωστού έργου του Πιραντέλλο. Ο τίτλος άλλαξε ελαφρά για να προσαρμοσθή στην φιλοσοφία της σχολής,

Έκτη ώρα: Διάλεξις του αρχηγού της σπείρας με τον ηθικοπλαστικό τίτλο: "ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΦΕΡΝΕΙ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ". Ο αρχηγός συμβουλεύει τους μαθητάς του όταν ανοίγουν μια κάσσα να μην περιορίζωνται μόνο στα χρήματα, αλλά να μαζεύουν ό,τι άλλο βρίσκουν, από δαχτυλίδια και μονόπετρα μέχρι ομολογίες της ΔΕΗ.

Προσοχή: Αύριον στην ώρα των Λατινικών οι μαθηταί θα γράψουν πρόχειρον διαγώνισμα με θέμα "ΝΤΟΥΜ ΣΠΕΙΡΑ ΣΠΕΡΟ". Δηλαδή, "Εφ' όσον υπάρχει η σπείρα, ελπίζω".

(Εκ της Πρυτανείας)

Και τελικά, παρά τους αρχικούς ισχυρισμούς των δύο αντρών, αποδείχτηκε ότι τελικά εκείνοι είχαν διαρρήξει το διαμέρισμα της Ζωής Λάσκαρη. Με άλλα λόγια η Λάσκαρη έσωσε τις γούνες της χάρη στη Ρένα Βλαχοπούλου!... Οπότε το κείμενο του Φρέντυ Γερμανού αποδείχτηκε κατά κάποιον τρόπο προφητικό. Η Απογευματινή έσπευσε να περηφανευτεί γι' αυτό: 

Το χιούμορ προηγείται

ΕΥΣΤΟΧΙΑ: Η "Απογευματινή" εδημοσίευσε προχθές (δηλαδή μια μέρα πριν από τις άλλες εφημερίδες) την πληροφορία ότι και οι δύο καλλιτεχνικές κλοπές της περασμένης εβδομάδος είχαν γίνει από την ίδια σπείρα. Και, επί πλέον, εδημοσίευσε στο ίδιο φύλλο μια αποκλειστική συνέντευξι με τον αρχηγό της σπείρας! Όλα αυτά περιελαμβάνοντο στο χρονογράφημα του συνεργάτου μας Φρέντυ Γερμανού "Βίβα Ρενάρ", που εδημοσιεύθη το Σάββατο, Όπου αποδεικνύεται για μια ακόμη φορά ότι το χιούμορ προηγείται ακόμη και από την ίδια την ζωή.

Ο Φρέντυ Γερμανός πάντως ήταν εντυπωσιασμένος από το γεγονός και φρόντισε να το θυμίσει στη Ρένα και σε μια συνέντευξη που της πήρε πάλι για την Απογευματινή το 1972 (αναδημοσιεύεται στο βιβλίο του Μάκη Δελαπόρτα Πένα από βελούδο των εκδόσεων Άγκυρα) αλλά και σε μια τηλεοπτική συνέντευξη, δυο χρόνια νωρίτερα, τον Νοέμβρη του 1970: "Ε, βοήθησε και ο σύζυγος που είναι δυο μέτρα άντρας. Ενώ η Σοφία Λώρεν [Σημείωση του Rena Fan: της είχαν κλέψει κοσμήματα λίγες εβδομάδες νωρίτερα] με τον Κάρλο Πόντι... [που ήταν πιο κοντός]" Και ο Αλέκος Σακελλάριος, επίσης παρών στο στούντιο, είπε: "Τι να σου κάνουνε οι πόντοι..."

Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του.

Σαν σήμερα το 1966: Κριτικές για το Ραντεβού στον αέρα

Την 1η Φεβρουαρίου 1966 οι περισσότερες αθηναϊκές εφημερίδες δημοσίευσαν την κριτική τους για το τέταρτο μιούζικαλ του Γιάννη Δαλιανίδη και της Φίνος Φιλμ Ραντεβού στον αέρα. Ολοκληρώνοντας, κατά κάποιον τρόπο, την ενότητα των κριτικών για τα τέσσερα πρώτα μιούζικαλ του Δαλιανίδη (τα οποία επίσης αποτελούν μια ενότητα στο έργο του αλλά και στην ιστορία του είδους) θα δούμε σήμερα τι γράφτηκε στον Τύπο για τη "φαντασμαγορική" αυτή κωμωδία (όπως δηλωνόταν στους τίτλους της ταινίας).

Στην Καθημερινή η Ροζίτα Σώκου δεν αναφέρθηκε καν στην ταινία, σημειώνοντας απλώς ότι την εβδομάδα εκείνη δεν υπήρχε λόγος να υπερηφανεύεται κανείς για την ελληνική παραγωγή. Η Εστία, ως συνήθως, γκρίνιαξε για το αποτέλεσμα. Η ανυπόγραφη κριτική της, αφού σταθεί για λίγο στα τεχνικά επιτεύγματα της ταινίας, κάνει λόγο για "ανεκδιήγητον σενάριο", "αλλοπρόσαλον σκηνοθεσίαν", "πρόχειρον χορογραφίαν", συσσωρευμένη κακογουστιά και τόσο κακή προσπάθεια αντιγραφής ξένων τρυκ με αποτέλεσμα η ταινία να "βλέπεται με δυσφορίαν από τον μέσον θεατήν". Για τις ερμηνείες γράφει: "Είναι κρίμα ότι εις ένα τόσω 'φθηνό' θέαμα χαραμίζονται η κ. Ρ. Βλαχοπούλου, η κ. Μ. Καραγιάννη και ο κ. Κ. Βουτσάς, παρά τας ανεπιτρέπτους πολλάκις υπερβολάς του'". Και καταλήγει με μια απορία: "Διατί παραχωρούνται με τόσην ευκολίαν οι χώροι των μονάδων της Β. Αεροπορίας εις μίαν ταινίαν που έχει ήρωας τρεις απειθάρχους σμηνίτας και ένα γελοίον εκπαιδευτήν;" (Γελοίος άραγε επειδή αγαπά τη Ρένα Βλαχοπούλου;... Τουλάχιστον αυτή τη φορά η Εστία δεν μίλησε για θεατρικό παίξιμο της Ρένας!).

Φωτογραφία από την πρεμιέρα της ταινίας. Μακάρι να έχει σωθεί η γιγοαντοαφίσα
με τα ζωγραφισμένα πορτρέτα των ηθοποιών, αν και πολύ αμφιβάλλω...
Από την ιστοσελίδα της Φίνος Φιλμ

"Υπερελαφρή, ανούσια κωμωδία" χαρακτηρίζει την ταινία ο Α. Μοσχοβάκης (Αυγή, 1-2-1966), "ασήμαντη και ανιαρή μ' όλο το χαριτωμένο αυτοσχεδιασμό της Βλαχοπούλου και του Βουτσά". Στο δε μουσικό μέρος το Ραντεβού στον αέρα "θέλγει με μερικά ζωηρά τραγουδάκια που εκτελούν η πρωταγωνίστρια και ο Γιάννης Βογιατζής". Ο Μοσχοβάκης θεωρεί πως το ελληνικό μιούζικαλ "δεν θ' αποκτήσει ποτέ ένα χαρακτήρα εφ' όσον αποφεύγει ν' αντλεί τα θέματά του από την πραγματικότητα". Ο Τ.Μ. στο Βήμα θεωρεί πως ο Δαλιανίδης, "για μια ακόμα φορά, αντιγράφει τον προ εικοσαετίας περίπου Αμερικάνικο κινηματογράφο" και πως μέχρι τώρα έχει δώσει "πιο ευσυνείδητα και καλόγουστα δείγματα εργασίας". Και συμπληρώνει: "Η ταινία έχει βέβαια και τα προσόντα της: σε ωρισμένες σκηνές, τόσο ο Κώστας Βουτσάς όσο και η Ρένα Βλαχοπούλου πραγματοποιούν θαυμάσιες στιγμές προσωπικής επιτυχίας". Είναι κρίμα που η επιτυχία και των δυο αποδίδεται μόνο στην προσωπικότητά τους. Οι καλύτερες ερμηνείες και των δύο δόθηκαν σε ταινίες του Δαλιανίδη και σε κανενός άλλου σκηνοθέτη...

Μια από τις αφίσες της ταινίας. Φωτογραφία από την ιστοσελίδα της Φίνος Φιλμ

Η Ελευθερία Ντάνου στην Απογευματινή θεωρεί πως το Ραντεβού στον αέρα είναι μια καλή ελληνική ταινία που δεν υστερεί σε τίποτα από το προηγούμενο μιούζικαλ του Δαλιανίδη, "μια αληθινή χαρούμενη νότα και μια σταγόνα δροσιάς στο 'διψασμένο' μας μάτι". Όσο για τον θίασο του Δαλιανίδη; "Το μπρίο της Ρένας Βλαχοπούλου και η πονηρή φάτσα του κ. Βουτσά γοητεύουν. Το ωραίο τραγούδι του Γιάννη Βογιατζή, το στυλιζαρισμένο παίξιμο του δεύτερου Βογιατζή, η χαριτωμένη εμφάνισι του Ντούζου και η δροσιά των κοριτσιών Καραγιάννη, Λιάσκου, Δαλεζίου, Προκοπίου συνέβαλαν στη δημιουργία και πάλι μιας χαρούμενης ταινίας".

Κόπωση διακρίνει στη Ρένα η Μεσημβρινή και στον Δαλιανίδη το Έθνος. Η Μιρέλλα Γεωργιάδου (Μεσημβρινή,1-2-1966) βεβαιώνει το κοινό πως πρόκειται για καινούρια ταινία του Δαλιανίδη, παρά τις καταφανείς ομοιότητες με τις προηγούμενες μουσικοχορευτικές ταινίες του: τα κορίτσια του Ραντεβού μοιάζουν σαν "σιαμαίες αδελφές" με τα Κορίτσια για φίλημα και η σύνθεση των ζευγαριών "που σιγοτραγουδούν και ψευτοχορεύουν" δεν έχει ουσιαστικά αλλάξει σε σχέση με τα πρώτα δύο μιούζικαλ. Για να εντοπίσει κανείς τις διαφορές πρέπει να επιστρατεύσει "πολλή καλή θέλησι και οξεία παρατηρητικότητα": "Πρώτον: Ο κοσμοπολίτικος πρόλογος έχει μεταφερθή από την καρτποσταλική Νέα Υόρκη στο εξ' ίσου χαρτονένιο Παρίσι. Δεύτερον: Οι Βογιατζήδες έχουν γίνει δύο: Γιάννης Βογιατζής, ο με αξιώσεις ζεν πρεμιέ τραγουδιστής της μόδας, Γιάννης Βογιατζής, ο παντοτεινός παρτενέρ της Ρένας Βλαχοπούλου, ο οποίος παρουσιάζει αυτή τη φορά, όπως και η ντάμα του, καταφανή σημάδια κοπώσεως και ακεφιάς. [Σημείωση του Rena Fan: ακεφιά με μια σκηνή όπως το τραγούδι της Τζένης Σταθάτου στην Αεροπορία; Εκτός κι αν ως ακεφιά ερμηνεύονται οι δραματικές σκηνές της Ρένας που θα έπρεπε να επαινεθούν... Χώρια που κανείς/καμιά δεν αναφέρθηκε στο πώς σατιρίζει την ίδια την εικόνα της παρουσιάζοντάς την ευατή της ως αυστηρή βεντέτα]. Τρίτον: Ο Κώστας Βουτσάς εξήντλησε το ρεπερτόριο των αυτοσχεδιασμών του. Τέταρτον: Βεντέττα (η Ζωή Λάσκαρη ήταν απησχολημένη σ' άλλο πλατώ), σενάριο, διάλογοι και χιούμορ απουσιάζουν. Παρ' όλα αυτά, μας βεβαιώνουν οι κατασκευαστές της, η ταινία στοίχισε 3.500.000 δραχμές"... Όσο για το Έθνος: "ισχνό" σενάριο, "υπολογισμένες δόσεις γέλοιου, συγκινήσεως, θεάματος, μουσικής και χορού", γενικά μια "τυποποίησις" που παρά το "πολύχρωμο" και "αστραφτερό θέαμα" "αφίνη να μαντέψη κανείς την κόπωσι του δημιουργού. Πράγμα πολύ φυσικό άλλωστε, αν σκεφθούμε ότι όλα έχουν τα όριά τους, ακόμα και η γόνιμη φαντασία του Δαλιανίδη". 

Τα κορίτσια του Ραντεβού στον αέρα
Μάρθα Καραγιάννη, Ελένη Προκοπίου, Χλόη Λιάσκου
και Ρένα Βλαχοπούλου.
Φωτογραφία από την ιστοσελίδα της Φίνος Φιλμ

Ο Γ. Μπακογιαννόπουλος πάντως (Ελευθερία, 1-2-1966) θεωρεί πως ο Δαλιανίδης παρουσιάζεται βελτιωμένος σε κάθε του ταινία και επισημαίνει: "Σ' ένα χώρο που βασιλεύει ακόμη η αγυρτεία και η άγνοια, η σταθερή κατάκτηση ενός 'μετιέ' δεν είναι κάτι που μπορεί να παραβλεφθή". Θεωρεί όμως πως η ταινία δεν είναι μιούζικαλ, αφού τα μουσικά νούμερα δεν ξεπηδούν "φυσιολογικά μέσα από την ροή του έργου, τόσο την αφηγηματική όσο και την μουσικοχορευτική" και αν κάποιος τα αντικαταστήσει με άλλα, δεν θα υπάρξουν απώλειες, αφού προστίθενται "εντελώς αυθαίρετα" σε έναν "σκόρπιο" καμβά "πανομοιότυπο" με της φάρσας. Και προσθέτει: "Το μιούζικαλ χρειάζεται αναγκαία ένα ιδιοφυή συνθέτη και ηθοποιούς που να μπορούν να παίζουν, να τραγουδούν και να χορεύουν, όπως π.χ. ο Κέλλυ, η Μακ Λαίην. Εδώ ο Βουτσάς μόνον παίζει, η Βλαχοπούλου παίζει και τραγουδά, οι κοπέλλες μόνο χορεύουν, ο Βογιατζής μόνο τραγουδά. Πώς να συνδεθούν σε ένα ενιαίο σύνολο;"

Η Ρένα Βλαχοπούλου, ο Νίκος Παπαναστασίου, χορεύτριες, χορευτές και κομπάρσοι
στο Ραντεβού στον αέρα
Φωτογραφία από την ιστοσελίδα της Φίνος Φιλμ

Μια πιο γενική, ενδιαφέρουσα, ανάλυση των φαινομένων "Δαλιανίδης" και "Φίνος Φιλμ" επιχειρεί ο Γ. Πηλιχός στα Νέα.

Ο Γιάννης Δαλιανίδης ήταν ο "άνθρωπος για όλες τις δουλειές" που χρειαζόταν η "Φίνος Φιλμ", η μόνη εταιρία στον τόπο μας που έχει ξεπεράσει το στάδιο της βιοτεχνίας (από άποψη μέσων, μόνιμου προσωπικού κλπ.) ή της ενδιάμεσης επιχείρησης (αυτής που δεν έχει δικά της μέσα παραγωγής). Η "Φίνος Φιλμ" είναι εδώ και λίγα χρόνια μια σημαντική βιομηχανική μονάδα, με ετήσιο "τζίρο" πολλών εκατομμυρίων, μια μονάδα καταδικασμένη, απ' τη συνεχώς ανελισσόμενη οικονομικο-τεχνική μορφή της, να παράγη ταινίες ακατάπαυστα.

Το πνεύμα, η πρωτότυπη έμπνευση, η καλαισθησία δεν είναι πράγματα που κυλάνε στους δρόμους, προπαντός στον "ά-σχημο" καιρό μας. Έτσι, μια βιομηχανία, που, μέρα μπαίνει, μέρα βγαίνει, πρέπει ν' απασχολήση το προσωπικό της, είναι υποχρεωμένη να "εγκλωβίση" τα αποδεδειγμένως αποδίδοντα στην αγορά προϊόντα της σε σταθερά καλούπια, τέτοια που η παραγωγική της επανάληψη να παρουσιάζη τις μεγαλύτερες πιθανότητες αποδοχής από μέρους της πλατείας. Στην περίπτωση της "Φίνος Φιλμ", ο πανέξυπνος Θεσσαλονικεύς, πρώην χορευτής του "Περοκέ" (κι αυτό το τελευταίο δεν το λέμε καθόλου σαν μειωτικό στοιχείο), ήταν αυτό που λένε ο "κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση". Χρειαζόταν η "τυποποίηση" του προϊόντος: αυτός την κατάφερε καλύτερα από όλους τους άλλους.

Υποθέτουμε πως ο Δαλιανίδης σκέφθηκε κάποτε: ποια "είδη" απ' όσα μας πουλάει ο ξένος κινηματογράφος "πιάνουν" στην Ελλάδα και ποια απ' αυτά μπορούμε να χειρισθούμε περίπου "αξιοπρεπώς" εμείς εδώ; Κι εμπνεόμενος απ' τα ξένα πρότυπα, έφτιαξε τη δική του θεματολογία, τα καλούπια του: μιμήθηκε έξυπνα τα πρότυπά τους, τους έδωσε μια επίφαση είτε "ελληνικής πραγματικότητας", (δες για παράδειγμα τη σειρά νεανικών ηθοπλαστικών μελοδραμάτων), είτε "ελληνικού χιούμορ" (του τρέχοντος επιπέδου των ελληνικών επιθεωρήσεων). Με σύμμαχο το τεχνικό "ραφφινάρισμα" της "Φίνος Φιλμ" ο Δαλιανίδης κατάφερε: 1) να επαναλαμβάνη ο ίδιος τον εαυτό του, με σταθερή ως τώρα εμπορική απόδοση 2) να είναι... αμίμητος. Πραγματικά όλες σχεδόν οι απόπειρες των δεκάδων Νεοελλήνων, πούχουν "δηλώσει" σεναριογράφοι, σκηνοθέτες ή παραγωγοί να υπεισέλθουν στα "μυστικά" του Δαλιανίδη και να πιάσουν κι αυτοί την "καλή", κατέληξαν σ' αποτυχία.

Χρόνια τώρα, ο σκηνοθέτης του "Κατήφορου", σε στιγμές αυτοκριτικής, υπόσχεται στον εαυτό του να βγη απ' τον φαύλο κύκλο της επανάληψης και της συνταγής, να γυρίση κάτι δικό του, πρωτότυπο, αλλοιώτικο. Θα το καταφέρη κάποτε; Ποιος ξέρει; Για την ώρα, μ' αυτό το "Ραντεβού στον Αέρα" μας σερβίρει μιαν ακόμη έκδοση του παλιού μουσικού παραμυθιού του, με τους αιώνιους νεαρούς ερωτευμένους, την αιώνια γεροντοκόρη Ρένα Βλαχοπούλου που επιτέλους παντρεύεται, τις αιώνιες απίθανες απιθανότητες, το αιώνιο "επιθεωρησιακό" φινάλε (όλος ο θίασος επί σκηνής) από το οποίο δε λείπει ούτε καν η "πασαρέλλα" των αθηναϊκών "ρεβύ". Ο κόσμος, βέβαια, γελάει με τα καμώματα της Βλαχοπούλου-κλόουν ή με τη θέα του Βουτσά μ' εσώρουχα κι ίσως-ίσως εντυπωσιάζεται απ' τις αιώνιες "ονειρώδεις" χορευτικές σκηνές, πούχει κεντήσει--κι αυτή τη φορά--ο Μανώλης Καστρινός, πάνω στην κινηματογραφική μουσική--κι αυτή τη φορά--του Μίμη Πλέσσα. Εμείς απλώς δυσανασχετούμε. Φύγαμε με την αίσθηση πως, σίγουρα, την ταινία την είχαμε ξαναδή. Ο Δαλιανίδης μας είχε για μιαν ακόμη φορά βουλιάξει στο έγχρωμο τέλμα του, απ' το οποίο πρέπει κάποτε ν' αποφασίση ο ίδιος να βγη. Αν μπορή. Για το καλό του.

Τα Νέα, 1-2-1966

Δεν ξέρω αν ο Πηλιχός και οι υπόλοιπες/-οι κριτικοί έμειναν ικανοποιημένες/-οι με την αλλαγή της συνταγής του από την επόμενη σεζόν (αλλαγή που δεν προβλέπεται να παρακολουθήσουμε εδώ στο μπλογκ, καθώς, δυστυχώς, η Ρένα Βλαχοπούλου, αποχώρησε προσωρινά από τη Φίνος Φιλμ και δεν συμμετείχε στα τρία "ελληνικού τύπου" μιούζικαλ που γύρισε ο Δαλιανίδης, στα οποία την αντικατέστησε κατά κάποιον τρόπο, με τη Μαίρη Χρονοπούλου). Οι νεότερες/-οι κριτικοί πάντως (Παναγιώτης Τιμογιαννάκης, Ιάσονας Τριανταφυλλίδης, Λυδία Παπαδημητρίου) εκτίμησαν τις αρετές των τεσσάρων πρώτων μιούζικαλ και τις προσπάθειες του Δαλιανίδη να τα "γειώσει" εποικοδομητικά στην παράδοση της ελληνικής επιθεώρησης, έχοντας για συμπαραστάτρια μιαν από τις πρωθιέρειές της. Καθώς κλείνει σήμερα αυτή η ενότητα των τεσσάρων μιούζικαλ "ευρωπαϊκού τύπου", θα παραθέσω την παρατήρηση που κάνει το Έθνος με αφορμή την ερμηνεία της Ρένας στο Ραντεβού στον αέρα: 

Η θαυμάσια "κλοουνίστικη" Ρένα Βλαχοπούλου, τόσον γοητευτική που αναρωτιέται κανείς γιατί υποδύεται την αζήτητη γεροντοκόρη...

Έθνος, 1-2-1966 

 

Η Ρένα Βλαχοπούλου στο Ραντεβού στον αέρα
Φωτογραφία από το αρχείο της Φίνος Φιλμ

Η παρούσα ανάρτηση, όπως και όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό, είναι προϊόν προσωπικής έρευνας. Είναι υποχρεωτική η ρητή αναφορά στο ιστολόγιο, όταν χρησιμοποιείται υλικό από τις αναρτήσεις του