Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2015

"Ξεχασμένοι δίσκοι" με την Άρτεμη Βάγγερ...

"Μια εκπομπή που κρατά εβδομήντα πέντε λεπτά έφτασε στο τελευταίο της τραγούδι, που είναι το ΄Τρεχαντήρι' του Αττίκ. Το ακούμε από τη Δανάη". Έχω ακόμα στα αφτιά μου μια βραχνή γυναικεία φωνή να λέει τούτα τα λόγια πάνω από την εισαγωγή του τραγουδιού... Ήταν η φωνή της Άρτεμης Βάγγερ που παρουσίαζε την εκπομπή Ξεχασμένοι δίσκοι στο Πρώτο Πρόγραμμα της ΕΡΑ κάθε Σάββατο, από τις 8 ως τις 9.15μμ (και για ένα διάστημα και την ημίωρη εκπομπή Παλιά τραγούδια στις 2.30 τα ξημερώματα της Τετάρτης!...).

Η Άρτεμη Βάγγερ ήταν το πρώτο μου μεγάλο σχολείο στο ελαφρό τραγούδι (την ανακάλυψα το 1988, λίγο πριν τη Φραντζέσκα Ιακωβίδου, τη Μαρία Μαλατέστα και τον Γιώργο Παπαστεφάνου). Βέμπο, Δανάη, Μένδρη, Νικολαΐδου, Λω, Πολυμέρης, Γούναρης αλλά και Nat King Cole--"The man I love", η αδυναμία της). Και να μην παίζει ποτέ Ρένα! Τόσο σπάνιες ήταν πια οι ανατυπώσεις των τραγουδιών της--πόσο μάλλον οι πρωτότυποι δίσκοι των 78 στροφών. 

Και κάποιο βράδυ Σαββάτου ακούγεται η εισαγωγή μιας σάμπα και η βραχνή φωνή λέει: "Δεν ξέρω τι είναι το Άλα Κάλα Κούμπα, και αν υπάρχει και πού υπάρχει, αλλά σαν τραγούδι το 'χει γράψει ο Γιώργος Μουζάκης και το τραγουδά η Ρένα Βλαχοπούλου". Νταμπλάς! (Ή αλλιώς, ο επιμένων νικά...)




Τα τραγούδια αυτά μετεγγράφονταν μετά από τον Rena Fan σε θεματικές κασέτες (ανά τραγουδίστρια...) και η φωνή της Βάγγερ, πάντα εκεί, με τη βραχνάδα της, πάνω στις εισαγωγές, να τα προλογίζει, και τα λόγια της να αποτυπώνονται στη μνήμη μου μαζί με τους στίχους των τραγουδιών.

Η μετάδοση εκείνη του "Τρεχαντηριού" το 1988 είχε διακοπεί γιατί η ώρα της εκπομπής είχε τελειώσει και, καθώς ήταν το τελευταίο της τραγούδι, το fade out έσβηνε σιγά-σιγά κι ανελέητα τη φωνή της Δανάης στο δεύτερο κουπλέ (πόσο παράξενες ή και αστείες ιστορίες θα φαίνονται αυτές σε κάποιον/αν που τόσο εύκολα ανακαλύπτει σήμερα όλα αυτά τα τραγούδια στο youtube...)

Πριν από λίγο έμαθα από τον ραδιοφωνικό παραγωγό Σιδερή Πρίντεζη πως η Άρτεμη Βάγγερ πέθανε πριν από λίγες μέρες. 

Τελικά, μοίρα γραμμένη, επάνω στα πανιά, επάνω στα ερτζιανά... Κυρία Βάγγερ, έχετε γεια!

Δεν υπάρχουν σχόλια: